
Það er aldeilis að hann hristir sig. Ég fann andskotann ekki fyrir neinum af þessum skjálftum. En þarna er hægt að sjá á súluriti alla þessa fimmhundruð skjálfta sem riðu yfir suðvesturhlutann í gær. Ég hef einstakt lag á því að finna ekki fyrir jarðskjálftum. Sumarið 2000 reið yfir jarðskjálfti um nótt. Á veggnum yfir hausnum á mér djöflaðist stórt málverk í þungum ramma en ég steinsvaf og hefði vafalaust sofnað fastar við að fá þennan málmramma niður á ennið á mér. Svo var ég á labbi úti á götu þegar það kom skjálfti uppá slatta á richter eða eitthvað og ég fattaði ekki neitt. Svo kom einhver kall út í dyr og gólaði stóreygur "FANNSTU ÞETTA?". "Fann ég hvað?" sagði ég eins og hálfviti. "Ég er ekkert að leita að neinu". Já þetta var í verkfalli strætóbílstjóra og ég að vesenast við að gera við bíl sem ég átti svo að ég þyrfti ekki að labba alla leið frá Hlíðarveginum í Kópavogi og í mjódd til að taka strætó hjá SVR sem var ekki í verkfalli. Helvítis svik að verkföll bitni á mér saklausum manni sem þarf að vera fórnarlamb útsmoginna vinnuveitenda sem nenna ekki að borga þrælunum sínum almennilegt kaup. En ég kom svo druslunni í lag og hef sjaldan notað strætó eftir það. Jú ég notaði strætó í eitt eða tvö ár þegar ég var í fiski vestur á granda. Þvældist onúr Breiðholtinu og þangað niðreftir.
-------------------------------