Veiðiheiða

Æi djöfull er maður eitthvað tómur. Ég er búinn að sitja hérna fyrir framan skjáinn og dettur ekkert merkilegt í hug til að hripa hér saman. Er meira að segja búinn að reyna að setja saman vísu. Það tókst nú ekki. Allavegana þá fann ég veiðistöngina mína og gamla veiðihjólið mitt. Hlutir sem ég hélt að væru glataðir forever. Nei nei þá á ég bara meira veiðidót. Víííííí....
En í dag verður svo haldið til sjós og mun ég elda matinn í liðið. Sjáum svo hvort það dæmi gangi eftir.

Ævinlega

Þannig er það vanalega þegar ég á að fara í kokkarí einhverstaðar. Í eitt skiftið var hætt við sjóferð þar sem ég átti að leysa af sem bryti. Í annað skifti átti ég að fá kokkastarf en skipstjórinn á því skipi var fæðingarhálviti sem hefur ekkert vit á mannaráðningum og réði í staðinn afgamlann ellilífeyrisþega til starfa í eldhúsið þar. Ég mátti sætta mig við háseta stöðu í það skiftið. Jú á því skipi fékk ég að kokka fyrir náð og miskun stýrimannsins sem var að leysa skipstjórann af í frí. Sá túr var reyndar ekki nema í sólarhring. Næst var það einhver koppur þar sem var eitthvað fillirísvesen á kokknum og stóð til hann yrði látinn víkja úr starfi og ég ráðinn í hans stað. Ég hoppaði hæð mína af kæti en sælan entist seint því að upp kom það mál að kokkurinn var mágur útgerðarstjórans og varð því ekki haggað úr sæti, auk þess sem kokkurinn lofaði bót og betrun. Hann lést úr áfengiseitrun mánuði seinna. Í fyrradag fékk ég svo símtal frá skipstjóra nokkrum sem sagðist vanta kokk í nokkra túra. Ég varð hissa og ánægður af upphringinguni og þáði starfið með ánægju. Svo kom upp sú staða í gærkvöldi þegar menn ætluðu af stað til fiskveiða að eigandi skipsins hafði gleimt að taka lyfin sín, orðið andsetinn, hausinn farið að snúast í marga hringi og byrjað að tala tungum þarna heima hjá sér. Einnig fór Haukur Vilhjálmsson að fara með táknmálsfréttirnar afturábak með augun kolsvört í sjónvarpi eigandans. Var því ákveðið að hætta veiðum í bili fram að næsta kvótatímabili. Ég er farinn aðhallast að því að örlaganornirnar ætlist ekki til þess að ég nái mér í kvarthlut í sjómennskuni og verði því alla tíð að vera aumur háseti. Það er eitthvað sem segir mér það.

Eiturbrasari

Ég veit svei mér ekki hvað ég á að segja ykkur. Ég er amk búinn að vera á sjó núna síðustu daga. Kom mér á trollbát. Langar eiginlega til í að hætta á línu og fá mér vinnu á trolli. Svo miklu auðveldari og þægilegri vinna. En ætli maður verði samt ekki eitthvað áfram á línunni. Fer aftur á annan bát á morgun. Verð þar í kokkaríi. Hef enga súper reynslu af því að vera kokkur, hef samt prufað það aðeins. Það drapst enginn af matnum mínum og enginn fékk skitu.

Framsóknarstíja



Já já ég var í sumarbústað í síðustu viku í Borgarfirði. Þá var auðvitað verslað í Borgarnesi ef eitthvað vantaði, td smjörlíki heftibyssa eða kol eða bara eitthvað, svona hvað er þetta maður. En það er Borgarnes, já. Það er nú alveg..... Sko á tveimur stöðum sá ég sambandsmerkið. Sambandið fór til helvítis fyrir mörgum árum síðan. Þetta undirstrikar það bara hvað fólkið þarna urrar og slefar af framsóknarmennsku. Ég mun allavega keyra þarna í gegn með lokuð augun, hendurnar fyrir eyrunum og æpa LALALALALALALA með bensínið í botni, framvegins.

Svo er þetta nú alveg ótrúlegt. Stundum vantar alveg í suma menn. Nokkrar stelpur sem ég þekki hafa lent í þeirri reynslu að einhverjir kúkalabbar hafa addað sér inn á msn hjá þeim og farið að sýna þeim á sér besefann og ef ekki allir runkað sér í leiðinni. Einn gaurinn sýndi meira að segja einni stelpunni á sér rassgatið. Strákar hvað er að ykkur.
skotanshh....

Veiðiferð

Fór með Írisi að veiða í gærkvöldi. Vorum fram til miðnættis að kasta út í Elliðavatnið. Sáum fiskinn vaka og stökkva alveg helling. Fiskarnir vildu bara ekkert bíta á önglana hjá okkur. Samt var þetta alveg ný rækja sem ég hafði í beitu. Ég át hana þá bara sjálfur þegar ég fór heim.
Ég ætla að reyna aftur í kvöld með maðk og spón.
Góðar stundir.

Komiði Sæl

Ég er nú búinn að njóta sveitasælunar í Borgarfirði þetta nokkra daga. Tókst mér í þrígang að eyðileggja eða öllu heldur kveikja í hamborgurunum sem ég var að grilla. Svona er að vera óvanur. Svo heppnaðist mér einnig að sólbrenna á mér handleggina og axlirnar til helvítis. Er allur rauður í framan og þar sem sólin hefur komist sem næst skinninu á mér. Ekki sjéns í helvíti að ég geti orðið sólbrúnn. Bara ekki.
Svo fór ég í heimsókn til Ingimundar bónda í Deildartungu og skoðaði fjósið hans. Allt gott af honum að segja. Búskapur gengur vel á bænum.
Það er svo veiðin maður. Stalst í nokkur vötn þarna í Borgarfirðinum og líka í eina á. Drattaðist nú ekkert til að veiða neitt en varð hellings var. Svo þurfti ég að hætta þessu því að veiðistöngin drullaði upp á bak.

Hundaskark

Hvurslags er þetta. Andskotann eiga menn með það að sparka hundi á milli sín þangað til að hann lætur lífið. Já þetta er það sem maður sér í fréttum kvöldsins. Ekki það geðslegasta sem maður gert hefur verið. Tjahh.. ýmislegt rugl framkvæmdi maður þegar ölið var sopið hér áður fyrr. Ég nefni, að brjóta glugga, míga á bíl, kíla mann, hrinda gellu, sænga með ljótri kerlingu, kveikja í sinu og grenja. En ekkert á borð við svona helvítis óþokkaskap. Það er heldur ekkert víst að þeir hafi neitt verið í öli þessir gaurar. Ég var jú edrú þegar ég sparkaði í eina kúnna heima í sveit. Ástæðan var líka sú að hún sparkaði í mig. Læsa þá inni í kæli.

En burt séð frá þessu. Ég gerði þá bölvuðu vitleysu í dag að kaupa mér pólskar pylsur, frá Kjarnafæði. Þær voru nú ekki beint viðbjóðslegar en allt að því að vera vondar. Svona kryddaðar pylsutussur, grófar líkt og sperðlar. En það sem er virkilega vont við þær er það í hvert sinn sem ég hef ropað núna síðdegis og í kvöld þá kemur alltaf helvítis sterkjan upp í munninn aftur þannig að maður er hálf jórtrandi þetta alltaf. Og þá er bara að sjá hvernig hægðirnar koma út af þessu. Vonandi verður ekkert blóð í þeim.

Annars er ég kominn í smá sumarfrí. Fer í bústað með Írisi og Garðari Mána og húki þar í viku. Hef sjaldan haft gaman að því að hanga í sumarbústað en það reddar því að þarna er heitur pottur, veiðivatn og krokkettið verður auðvitað haft með. Svo er náttúrulega nóg til að éta. Má ekki gleima ætinu.

Með Brúnt í Buxunum

Þá er ég heima. Kom í morgun. Fer samt aftur á sjó á eftir. Djöfuls puð alltaf. Ég hef akkúrat ekkert að segja. Ég er bara þreyttur. En eftir þennan túr fer ég í sumarfrí um óákveðinn tíma. Afar kærkomið.
Hei, í gær horfði ég á myndina Mysery, þar sem James Caan og Kathy Bates eru í aðalhlutverkum. Mynd sem ég sá síðast fyrir um tíu árum síðan. Það var gaman að lyggja í kojunni og horfa á myndina. Mér var nú bannað að sjá hana þegar hún kom fyrst út, 1990. Skiljanlega. Maður hefði bara verið með brúnt í buxunum alla tíð eftir það. En Mysery er góð hryllingsmynd. Ein af þeim myndum sem hægt er að horfa á af og til.
Allavega kveið mig alltaf fyri því að það kæmi að sleggjuatriðinu. Það sat lengi í mér eftir að ég sá Misery fyrst.
Helvítis kerlingin.

Djöfull lítið um að vera á línuveiðum

Djöfuls fokk er þetta. Það er búið að leggja þrjár lagnir hérna og lestin bara rétt hálfnuð. Við byrjuðum að leggja á Selvogsbanka og það var bara dauðin einn. Færðum okkur svo við Vestmannaeyjar og puðruðum línuni út þar. Höfum að vísu fengið ágætis mok af Löngu þar sem við komum utan í Surtsey.

Ég prufaði að nauða í skipstjóranum að fá að fara á zodiak (gúmmíbátur með mótor) yfir í Surtsey ef veðrið yrði gott. Neih.. það má víst ekki því að eyjartussan er friðuð og mega eingöngu koma þar vísindamenn.

Surtsey var miklu stærri hér áður. Hún hefur minnkað töluvert mikið á seinni árum. Kannski hverfur hún alveg. Hvaða vit er þá í því að vera vísindarmaður að kanna eyju sem er að sökkva. Æi þessir vísindarmenn. Óttalegir kjánar.

Kjána eyjan kennd við surt.

Karlar oft um gengu.

Skundar eyjan skolast burt.

Skjótt verður að engu.

En við ætlum nú samt að reyna að leggja fjórðu lögnina hérna einhverstaðar sunnan við eyjarnar. Vonandi að það verið eitthvað á þetta.

Ég ætla fram í lúkar núna og fá mér í nefið. Svo er best að drattast til þess að leggja línuna.

Mikil ósköp eru þetta

Jæja, þá var landað á djúpavogi í dag. Komum með koppinn stappfullann af fiski. Er samt enn að hnusa eftir hafmeyjunni hans Grímsa. En, hey. Maður veit aldrei hvað skeður á sjónum.
Er búinn að skrifa dálítið. Þarf að koma mér í skrifgírinn aftur. Sagan fer að verða búin fljótlega En reyndar er ég byrjaður að skrifa aðra með sömu aðalpersónur og í þeirri sem ég er að klára.
Svo er ég búinn að klára að lesa Ofvitann eftir Þórberg. Ætla að prufa aðra Þórbergsbók, Bréf Til Láru.
En núna ætla ég að storma um borð og sleppa. Ný sjóferð að hefjast núna strax.

Jæja þá er ég kominn með Honduna í hlað. Ef einhver vill kaupa hana þá verði þið að láta mig vita. Annars hef ég voða lítið að segja. Var að skoða fréttablaðið og sá að ófetið hann Paul Waston sé að gera sig kláran í stríð gegn hvalveiðum. Um það hef ég eftir farandi að segja:

1. Það þarf að koma þessum helvítis asna í skilning um það að hvalastofninn sé orðinn nógu stór til að hægt sé að veiða Hvali.

2. Maðurinn er gamall og kalkaður hálviti sem hefur ekkert þarfara að gera en að runka sér til blóðs eða angra heiðarlegt fólk við að vinna.

3. Ef hann lætur sjá sig í íslenskri landhelgi eiga þeir hjá Landhelgisgæslunni hiklaust að æða um borð hjá honum og handtaka hann fyrir þau brot sem hann framdi hér á Landi árið 1986, þegar hann sökkti hvalbátum niður, í Reykjavíkurhöfn.

4. Hann má heita heppinn að hafa aldrei hitt mig fullan á balli. Þá hefði ég hiklaust rokið í hann.

5. Hann þarf að fá sér kerlingu sem gott er að ríða og er skemmtileg. Það er augljóst mál að maðurinn getur ekki tollað heima hjá sér.

6. Hann á bara að vera heima hjá sér.

En jæja ég ætla að fá mér Svatrfuglsegg og söl. Góðar stundir.

Reykjareykjareykja

Menn kveða ýmist jákvætt eða neikvætt um reykingabannið mikla sem tók gildi núna um helgina. Verð að segja að ég er mjög ánægður með þetta skref í tóbaksvörnum. Enda skiftir þetta mig litlu máli þar sem ég notast eingöngu við innitóbak þ.e. neftóbak en ekki sígarettur eða vindla. Þó held ég að það væri allt í lagi að leifa sérhönnuð reykherbergi eins og tíðkast víða erlendis, þar sem reykingarbann hefur verið sett á bari og skemmtistaði. En það er líka ágætt að skreppa út í smók. Mér fannst bara ágæt að reykja úti þegar ég stundaði reykingar. Neftóbakið er vissulega hentugra en best væri samt að nota ekki tóbak af neinu tagi.
Annars var bara fjör hjá mér í dag. Fór og keppti með áhöfninni við aðrar áhafnir í fótbolta. Svo var reip-tog tekið í restina. Við unnum ekkert af þessu en vorum samt bestir. Síðan var farið í hið reyklausa Hótel Ísland og var tjúttað og trallað mikið húllumhæ þar fram eftir kvöldi.
Bezzzzzzz

Draumurinn



Skrapp áðan í uppáhalds sjoppuna mína, Drauminn sem er við Rauðarárstíg. Heilsaði upp á Júlla og verslaði af honum kók, nammi og neftóbak. Íris var með og fékk sér Gajol og smá tyggjó. Ég hef nú alltaf haft gaman af því að kíkja þarna í sjoppuna til hans af og til og kjafta við karlinn. Menn hafa nú kvartað yfir því að hann sé frekar dýr en það er nú í góðu lagi. Svo er oft helvíti skrautlegt liðið þarna. Einn var að versla kardó þegar ég kom þarna og annar félagi hans var þarna með honum. Hann saup einhverja sterkþefjandi ólyfjan úr ómerktri flösku. Var sá maður lítið í sambandi við þennan heim eða annan. En skemmtanargildið er gott að fara þarna. Fín sjoppa með góðu vöruúrvali og oft opið fram á rauða nótt. Svo er hægt að skrafa við Júlla um allt og ekkert. Góð þjónusta. Fín sjoppa fyrir þá sem vantar landa eða vilja fá sér í haus.
Draumurinn fær þrjár og hálfa stjörnu af fimm mögulegum.

Freddy og sú rauðhærða

Ég hef nú verið að kíkja á þetta safn Freddy Kruger mynda sem ég festi kaupá þegar ég var staddur í Ameríku. Æi þetta er nú voðalegt bölvað rugl þessar myndir. Verð að segja það. Er bara nokkuð sáttur með að hafa verið bannað að sjá þetta þegar ég var krakki. En ég hef nú samt getað hlegið af þessu helvítis rugli.
Já voðalega vitlausar svona draugamyndir. Þið megið láta mig vita ef þið vitið um rauðhærðu afturgönguna einhverstaðar á vhs. Rauðhærða afturgangan var sýnd á rúvinu fyrir um tíu árum síðan. Ég asnaðist ekki til að taka helvítis myndina upp. Sá mikið eftir því. Ég meira að segja hringdi í söludeild Rúv og spurði hvort að hún fengist til sölu á myndbandi en það var víst ekki alveg þannig. Sala á leiknu sjónvarpsefni er víst eitthvað svo snúið rugl að þeir nenna ekki að standa í einhverri vhs eða dvd útgáfu.
Já, maður var nú svo skít hræddur við rauðhærðu afturgönguna þegar maður var krakki. Maður nánast drullaði stjórnlaust í buxurnar af hræðslu.

Draugagangur

Maður tekur ekki veðrið þessa dagana án þess að fá sjokk. Þær eru allavega alveg á skjön við almanakið og gróðurhúsaáhrif. En allavega, þá fer nú sumarið að koma. Þá leggjast flestir draugar í dvala og sofa fram á haustið. Já helvítis draugarnir. Alltaf var maður jafn skít logandi hræddur við þá í den tíð.
Ég man alltaf að verstu stundir mínar hvað draugana snerti voru þegar ég var að labba heim til mín á kvöldin frá Laugaskóla. Til að byrja með þurfti maður að labba framhjá tjörninni og íþróttahúsinu. Hvorutveggja var stútfullt af skítugum árum. Allavega hafa draugasögurnar úr íþróttahúsinu sjaldan heillað mig. Þar myndi ég allavega ekki vilja vera einn um nótt. Svo er það brúin yfir ánna. Þar rétt hjá er eldgamall grafreitur sem enginn vissi um fyrr en farið var að hrófla þarna við jarðveginum til að leggja veg. Þar fundust nokkrar beinagrindur. Maður nokkur var eitt sinn á labbi þarna um og fann þar fótlegg af manni sem hann þá henti í ánna þegar hann var kominn á brúnna. Um nóttina dreymir manninn að til sín kemur karl og kvartar sáran undan því sem hann gerði við fótlegginn sinn. Nú sé honum alltaf skít kalt í löppini.
Þarna var ég alltaf skít hræddur um að rekast á afturgenginn karlinn ösla í ánni, leitandi að fótleggnum.
Svo var það ristarhliðið. Þar undir gat ekki annað verið en að byggi einhver skaðræðis meinvætt og myndi reyna að krækja í buxnaskálmarnar á mér um leið og ég labbaði yfir ristarhliðið. Mér var skapi næst að taka tilhlaup og stökkva yfir það. En ég var auðvitað alltaf svo hræddur að ég þorði ekki að hlaupa. En svo þegar komið var yfir ristarhliðið var þar gröfin sem símamennirnir grófu niður í þegar þeir voru að leggja nýja símalínu á bæina. Helvítis asnarnir tóku aldrei eftir neinum beinum þegar þeir voru að grafa þarna upp og niður. Það var ekki fyrr en sumarið eftir að við fundum mikið af beinum þarna. Þarna sá ég alltaf eftir því að hafa hirt beinin. Nú hlyti beina eigandinn að hefna sín all rækilega á mér fyrir stuldinn.
En svo kom draugalegasti kaflinn en það var lautin heim að bænum. Þar var ég hræddastur. Fékk alltaf verstu ónotin þar.
Einu sinni þegar ég var að labba þarna um þegar ég hrekk upp öskrandi við einhver helvítis læti og hoppa til, um minnst þrjá faðma með hjartað í rassgatinu. Þá sé ég þá hvar Símon lyggur í snjónum organdi á meðan hann baðar út öllum öngum. Dreng djöfullinn hafði séð mig koma og lagst í snjóinn og ég ekki tekið eftir honum, enda í þungum þönkum yfir draugapælingum. Hann svo byrjað að hamast og orga með fyrrgreindum afleiðingum. Mig langaði til að kirkja hann fyrir hrekkinn.
En þá eru enn ónefndar aðrar vættir sem mér stóð mikill stuggur af þegar ég var bara krakkaskítur og ný farinn að uppgötva helvítis draugana. Þá nefni ég ófetið hann Bibu og félaga hans Ka. Þeir biðu í ofæni norður undir húsveggnum heima og vonuðust eftir að ná í mig ef ég vogaði mér út fyrir hússins dyr eftir að kvölda tók. Eins biðu þeir líka undir glugganum á herberginu hans afa, vaktandi austurdyrnar á húsinu ef ég skyldi ætla að reyna að snúa á þá en það hefði ég aldrei þorað. Þeir voru samkvæmt minni ýmind afskræmdir og ógeðslegar verur ólíkar mönnum á allan hátt. Ruslakallinn var oft í slagtogi með þeim og hann var sama helvítis óhræsið og þeir.
Já verið aldrei seint á ferðinni. Myrkrið geymir oft verur á öðru tilverustigi en okkar og mest verur sem eru allt annað en guðsríkismatur.

Svindl

Enn og aftur eru afleiðingar kvótaskrattans að gera vart við sig. Sala á aðal atvinnu uppistöðu Flateyringa, Kambur, hefur gert um 120 manns sem starfa hjá fyrirtækinu, 65 í landvinnslu og um 55 við útgerð fimm báta, atvinnulaus.
Þetta sýnir bara hvað kvótakerfið, eins og það er í dag er ógeðslega óvægið og ömurlegt batterý. En að vera sjávarútvegsráðherra og leifa framsal á kvótanum og græða svo á tá og fintgri eins og Halldór Ásgrímsson gerði forðum er auðvitað ekkert slor. Skítt með landsbyggðina. Jæja, hann fer þá bara til helvítis.

Shit hvað þolið er ekki neitt hjá mér. Ég labbaði austur í sjoppu sem er um 1 km fjarlægð frá heimili mínu. Labbaði ég rösklega og var búinn í löppunum og kominn með kulverk niður kok þegar ég var kominn heim aftur. Maður er bara orðinn algjör silakeppur. Held að það sé sjómennskan sem er að fara svona með mann. Það er voða auðvelt að missa stjórn á þyngdinni og tapa þoli ef maður er á sjó. Annars reyni ég að passa mig hvað þyngdina varðar. Ég geri magaæfingar og armbeygjur. Lyfti ég líka lóðum. Held samt að óþolið og ístrusöfnunin hafi uppruna sinn að rekja þegar ég tók bílpróf. Áður notaði ég strætó og labbaði mikið á milli staða. Daglega þvældist maður um miðbæinn í Reykjavík þar sem maður vann og stundaði margan félagskapinn. Þá var mikið um labb. Þá gat ég líka hlaupið langar vegalengdir.
Þarf að laga þetta.

Já já, hlaupiði bara.

Þá er ég hér. Kominn á veiðar með hinum köllunum við Vestmannaeyjar. Erum að mokfiska hérna. Það hefur samt ekki komið nein hafmeyja ennþá. Ásgrímur á Hafralæk var nú búinn að biðja mig að finna fyrir sig eina. Hef haft það á bak við eyrað fyrir kallinn.

En það eru allir búnir að vera í góðum fílíng hérna. Búið er að plana það að áhöfnin fari í fótbolta og reipitog á móti öðrum skipsáhöfnum á sjómannadaginn. Svo fara allir út að borða um kvöldið. Það verður skrautlegt.

Jæja ég þarf að hætta þessu. Færið er að koma. Þarf að taka það.

Það held ég nú, á þessum ljómandi vordögum.

Jæja. Nú þykist ég aldeilis vera búinn að standa mig. Er ég búinn að vera með skipsfélögunum á endurmenntunarnámskeiði hjá slysavarnarskóla sjómanna. Í gær var farið í flotbúninga og hamast í höfninni í Kebblavík með þara og mannaskít fljótandi um allt í kringum okkur. Svo í dag var haldið bruna og reykköfunar námskeið. Notaðir voru nokkrir stríðsfangar úr Quantanamo fangelsinu til æfinga með eld á fólki.

Svo var ég að fá sent frá Tyrklandi, bol, hálsfesti og þrjú bindi. Ég ætla svo skarta þessu öllu með þeirri vitneskju um að allt þetta hafi verið framleitt í þrælavinnubúðum. Ég fíla það. Annars líkar mér vel að vera með bindi. Ég á ný jakkaföt sem ég keypti mér í U.S.A. og þá er bindi alveg nauðsinlegt að hafa með. Mér var líka sagt það um dagin að það færi mér vel að vera með bindi.

Svo ætla ég að reyna að klára Ofvitann eftir Þórberg. Er ég búinn að skemta mér mikið með bókina í kojuni. Er þess vegna að spá í að lesa fleiri bókmenntir eftir Þórberg.
Hvað finnst ykkur. Mælið þið með einhverju spes til að lesa. Ég er opinn fyrir öllu.

Já og þess ber að minnast að í dag eru 8 ár liðin síðan ég sagði skilið við áfengi og aðra vímugjafa. Nokkuð hress með það bara.

Bjánapólitík

Ég veit það ekki. En ef Sjálfstæðisflokkur myndar stjórn með Framsókn aftur, tel ég að kjósendur landsins hafi verið sviknir. Við töluðum okkar máli síðasta laugardag. Framsókn á ekki að vera í ríkisstjórn. Það er alveg klárt. Æi þetta eru svikarar allt saman. Framsóknarflokkurinn er bara allra síðasta sortin. Reyndar þá verð ég að lýsa hrifningu minni á kjósendum sjálfstæðisflokk, fyrir að strika út Árna Johnsen og Björn Bjarnason. Sést bara að fólk vill hvorki hafa þjófa né ófríða einstaklinga á þingi. Það er skiljanlegt.
Núna er Las Vegas í sjónvarpinu. Ég ætla að horfa á þáttinn og fara svo á rúntinn. Skrepp vanalega einhvern hring svona á kvöldin. Það róar taugarnar. Því þarf ég ævinlega að vera svona trekktur. Urrrrrr

Jæja Mikið Var

Þetta bloggerdrasl er búið að reita mig til reiði nokkuð mikið undanfarið. Tókst loksins að koma dótinu í lag. Vonandi að allt verið í lagi áfram.
Ég fór í dag og og kaus utankjörfundar. Fór einnig á nokkrar kosningaskrifstofur og reif kjaft. Náði ég tali af einni framsóknar lyddu og stakk ég öllu upp í hann sem hann reyndi að telja mér trú um og það sem hann hélt fram að væri flokknum að þakka. Lá við að hann færi að froðufella af bræði og á tímabili hélt ég að æðin framan á enninu á honum ætlaði að springa.
Annars lyggur vel á mér þessa dagana og stefni ég á að fara með konuna og barnið norður í land nokkra daga, seinnipartinn í mánuðinum. Ég hef svo verið að lesa Ofvitann eftir Þórberg. Er búinn að skemmta mér heilmikið við það.
Svo hef ég ákveðið að selja Honduna. Hef engann tíma í þetta lengur. Of mikið bras fyrir mig að gera þetta upp. Nenni þessu ekki. Meðfylgjandi er lítið keyrð vél og flott Lexusljós. Gerið verðtilboð. S: 8485408