Við Ximon vorum sem aldrei fyrr að rifja upp gamladaga, þegar við vorum ennþá í barnaskóla. Þá var það nú ekki neitt neitt þó að kennarinn tuktaði krakkana eitthvað til ef þeir fóru að haga sér illa. En það voru siðir sem lýðast því miður ekki dagin í dag. Er því ábyggilega erfiðara að fá börnin til að gegna í tímum en tíðkast hefur í gegnum tíðina. Eitt skiptip var okkur mjög minnisstætt þegar að einn ónefndur kennari brjálaðist þegar einn skólafélaginn var að ólátast og gekk að honum, hristi hann og kallaði "MANNANDSKOTI" á hann og sagði honum svo að hundskast í sætið sitt. Síðan settist kennarinn rólega niður við borðið sitt og sagði,"Get ég hjálpað einhverjum fleirum." HAHAHAHA þetta er fyndið þó svo að maður hafi orðið svolítið smeykur við hennarann þegar hann var í þessu stuði.HAHAHAHAHA

Svo var það nú einn ágætur kennarinn sem tók í einu bræðiskastinu svona stóra reglustriku til að nota á töfluni og öskraði "hafiði þögn" og lamdi reglustrikunni í borðið svi að hún brotnaði í þrjá parta. Einn parturinn skaust í einn nemandann og þá tók hann bara eitt brotið og setti það í eina skúffuna á borðinu og gekk svo út. Það er ennþá skarð á borðbrúninni eftir þessa athöfn. Þessi kennari var einu sinni að hjálpa mér að læra og hnerraði á borðið svo að það kom stór horslumma á bókina mína. Svo var það einn annar kennarinn sem átti það til að hárreyta krakkana ef þeir fóru full mikinn.
Jæja ætli ég fari nú ekki og fái mér kaffisopa og sæmund og klóri mér jafnvel dálítið í pungnum. Svo ætla ég að fara og horfa á einhverja mynd. Bezz. :)

Og þá er komin helgi og ég ekki búinn að ákveða hvurnig þeim tíma skuli varið. Mögulega verður farið í djöflamessu eða reynt að sjúga blóð úr fólki. Alveg örugglega annað hvort. Ég nenni ekki að fara í Kolaportið. Ég er orðinn leiður á því að spranga þar um og sjá alltaf sama pakkið vera að pranga einhverju drasli inná fólk. Alveg merkilegt hvað fólk nennir að tussast þarna inni. Jújú ef mig langar í fá mér hákarl eða Harðfisk, fer ég og fæ mér smökkun. Annars kaupi ég aldrei neinn mat þarna. Það er vegna þess að þetta er mest allt framleitt í heimahúsum og þar með engin gæðaskoðun eða neitt þessháttar. Svoleiðis að það gæti hvaða jólasveinn sem er verið ný búinn að runkasér og farið svo að vinna við þetta án þess að þvo sér um hendurnar og hnerrað síðan hressilega yfir allt saman. Skrifa meira seinna.

Jæja ég afrekaði það að horfa á gömlu útgáfuna Texas chainsaw massacer. Ég skal segja ykkur það að meiri brútal mynd hefi ég ekki á ævinni litið, nema þegar ég var í stuttmyndagerðinni Splatt film á Laugum en þar í hlut áttu einnig Ximon og Trausti auk fleiri bastarða sem höfðu gaman af stutt mynda gerð.
Í einni myndinni notuðum við eyðibýli. Gamalt steinhús sem málningin var flögnuð af og rúðurnar voru brotnar svo að gamlar gardínurnar flögsuðu draugalega úr þeim. Þar lékum við stráka sem fóru að skoða eyðibýlið en inni í eyðibýlinu var skrímsli eða einhver bastarður í Kraftgalla og með grímu fór að kála þeim einum og einum í rólegheitunum. Til frekari raunveruleika notuðum við kindablóð og kindainnifli sem einn okkar hafði nappað úr heimaslátrun deginum áður.
En nú ætla ég að fara að fá mér í vörina og glápa á vídeó með Kjéllingunni. Bezzzz

Ég var með pælingar í sambandi um hið illa og hið góða eðli í okkur mannskepnuni. Jújú rétt er það sem Þórbergur Þórðarson skáld sagði við litla afabarnið sitt,"Allir hafa eitthvað vont og gott í sálinni sinni. Flestir hafa mikið gott og lítið vont og nokkrir hafa mikið vont og lítið gott í sálinni." Þessi barnalega en sára einfalda útskýring er alveg hárrétt hjá Þórbergi. Flest börn hafa e.t.v. prufað að gera sér að leik að afhausa bangsann, kveikja í dúkkuni sinni, sinn kremja flugur, stíga á ánamaðka, slíta allar lappirnar af köngulóm eða pinta jafnvel köttinn sinn dálítið. Þau sjá svo að sér og fara að finna til með þessum tilfinningaverum og laga dúkkuna og bangsan. Meira að segja ég þekki það úr eigin bernsku að láta svona og fá svo samvisku bit yfir þessu öllu saman og fara að skæla. En svo eru til börn sem prufa þetta en fá finna ekkert til með þessum skepnum og mis þyrma dýrum og kviðrista dúkkuna hennar litlusystur. Svo halda þeir áfram á unglins árunum að andskotast, leggja krakka í einelti og þ.h. Slíkir menn verða oft löggur, fangaverðir eða handrukkarar sem lemja konurnar sínar. Í verstu tilfellunum fá svona menn völd og verða einræðisherrar. Þá langar mig að nefna Anté Pavelic sem í skugga seinni heimsstyrjaldarinnar hóf uppreisn í Júgóslavíu og stofnaði á ný Króatíu. Hann var harðstjóri þar og vegna andstöðu sinnar í garð lúthersku kirkjunnar í Serbíu (sem er gamalt lýðveldi og er brot úr Júgóslavíu) hóf hann að myrða þar óbreytta borgara hægri og vinstri. Einnig gekk hann til liðs við Hitler og sendi alla gyðinga sem hann náði, beint í útrímingunarbúðir nasista. Þannig naut hann stuðnings Hitlers í valdaráninu í Króatíu. Nú en suma gyðinga tók hann að sér að drepa sjálfur, svona í greiðasemi fyrir Hitler.
Ég segi þá gyðinga ákaflega heppna sem lentu í útrýmingum Hitlers í staðin fyrir Pavelic. Pavelic var nefnilega að ég tel, haldinn þessu illa sem að sum börnin ná ekki að venja af sér, vegna þess að hann þótti afar brútal í aðferðum sínum. Þá nefni ég aðferð sem hann notaði til deiðingar á Serbum en það var svipað og með kjúklingaslátrun. Öllum var raðað upp og festir í sérstaka bása hlið við hlið og hausinn skorðaður rétt til. Svo var settur í gang hnífur sem skar alla á háls einn í einu alla röðina þannig að menn heyrðu þegar hnífurinn nálgaðist smátt og smátt. Þessa tiltæku hnífategund kallaði Pavelic Srbosek eða á beinni þýðingu Serbaskeri. Svo til að flýta fjöldamorðum á litlum börnum, henti hann þeim lifandi inn í brennsluofna.
Það asnalega við þetta að þegar seinna stríðinu lauk, náði Pavelic að flýja til Spánar, undir verndar væng Franco. Þar eyddi hann þar ævinni sem kaþólskur prestur.

Bahh...martraðar minning Ég er nú búinn að vera að grúska eitthvað í arsívinu hérna og rakst á næst elsta pistilinn minn en þar sagði ég frá því þegar gamli kallin reyndi við mig í gufubaðinu í Kópavogslaug. Sjá nánar um það hér. Pistill skrifaður þann 12. nóvember 2002 skoða
Svo er hérna einn brandari.
Tveir fyrrverandi fangar, Siggi og Daði voru á labbi á Laugarvegi þegar einhver stelpa labbaði framhjá og þá sagði Daði: Úúú ég fíla svona 16 ára smápíkur.
Siggi: thahh...Þessi var nú ekki eldri en 13 ára. Það mætti nú halda að þér sýndist kvenfólk alltaf vera eldra en það er í raun og veru.
Daði: Já það er einmitt ásæðan fyrir því að ég fór í fangelsi.
HAHAHAHAHAHAHAH

Jæja, þá á ég 1ns árs blogg ammli. Aldei hebbði mér grunað að ég entist svo lengi í þessum geira, en þar sem púkarnir í höbbðinu á mér eru alltaf að hrærast og grassera með nýjar og nýjar hugmyndir og vitleysu, hef ég ætíð alltaf skrifað meira. Svona automatískt. Jú eitthvað voru vinir og kunningjar að reyna og heppnaðist í flestum tilfellum vel. Svo kom í mig óþrjótandi löngun til að láta ljós mitt skína. Hefur það vonandi ekki neinum að fjörtjóni.
Þegar ég var að skrifa fyrst minnir mig samkvæmt öllu að ég hafi verið ákaflega spenntenntenntennntur og var því eitthvað í essinu mínu (eða káinu kannski líka). Ég hef svo sannarlega verið í essinu mínu síðan með því að létta af mér eigin geðveiki og andsetningu. Ég vona að þetta megi halda áfram. Annars er ég Glötuð og týnd sál, já týndur og tröllum gefinn. Síg hæl.

Helvíti er gott að fá sér svona kaffi og sæmund á svona góðu kvöldi, þegar tunglið er fullt. Annars finnst mér þetta góður tími þegar myrkrið er sem lengst. Best er þó að vera til, alveg í því kolvartasta skammdeginu. Ahhh ég fíla myrkrið. Verst að maður skuli ekki vinna á nóttunni eins og áður. Djöfull var það gott.
Ég og Halli vorum að spjalla um það hvort að ég væri ekki æskilegur í að fara í sálarrannsóknarskólann. Ég vissi sossum ekkert hvaða erindi ég ætti þangað. En þá kom sú hugmynd um að reyna að útskrifast sem særingarmaður og djöflafæla og safna klaufum. Aftur á móti var mér sagt af manni sem hefur vitsmuni á æðri sviðum lífsins að ég hefði sjáandahæfileika en þyrfti bara að virkja þessa hæfileika. Það yrði mikil vinna að opna sig fyrir því en það myndi hafast ef maður hefði sig allan við.
Veit ekki. Ég held ég láti það kjurt lyggja að kukla eitthvað svona. Fæ kannski áhuga á því seinna.

Helvítis rugl. Mér varð á að fara á irkið sem ég geri mjögsjaldan og fór að eitthvað að rugla. Ég held að all flestir sem fara á irkið séu geðsjúklingar. Allavega fóru menn eitthvað að tala um drykki og endaði með því að sumir fóru að mæla með frostlegi, rúðupissi og glóandihrauni til drykkjar. Jafnvel að éta malbik, svo að ég stakk upp á malbiki með osti og reyktum laxi. Það væri kannski mögulegt að reyna að gæða sér á götuhellu með múrspartli og gluggakítti.
Jæja þá er best að fara að gefa kettinum að éta því að hann er að mjálma á mig. Ég ætla nú samt ekki að fóðra hann á malbiki eða spreutu vökva. Svo þarf að fara og láta gelda greyið bráðum. Verst hvað það kostar helling. Bólusetning og gelding kostar um 8000 krónur. Gefin er 25% afsláttur ef um kvellgeldingu er að ræða.
Svo var Brynjar bróðir að segja mér frá því að það var einhverstaðar verið að slátra nauti og sá sem slátraði því vildi einhverra hluta vegna ekki skjóta það, heldur hjó að því hausinn og hausinn lenti bara þarna á jörðinni á meðan nautið hljóp hauslaust af stað og hljóp að mér skilst alveg steindautt dálítið langa vegalengd. Þannig er þetta í pottinn búið. Svo vil ég láta vita að
Íris máfkonamín er nú innan blogggeirans og fer þar mikinn. Skrif sem hægt er að lesa með kátínu.

Núnú, og þá er að koma sér í gírinn fyrir skrif. Þá fara jólin senn að koma og jólasveinninn fer þá brátt að koma til byggða til þess að senrta börnin meðan þau sofa. Helvítis pervertar. Einu sinni var ég settur í það verk að leika jólasvein á skólaballi og þar var umsviflaust togað í skeggið á mér. Síðan þegar ég fór, var ég bara eltur út og þurfti að hlaupa langar leiðir til þess að losna við helvítis krakkana.
Verst að maður skuli ekki búa heima í sveit lengur. Þá væri ég sennilega ekki að skrifa. Þá væri ég örugglega á Velsléða eða renna mér á snjóþotu. (Úps...! Er ekki annars kominn snjór fyrir norðan). Reyniði svo að kommentast hérna, andskotinn er þetta.

Lífið er grátt og miskunnarlaust, hart og kaldhæðið og ég hef komist að því að heimurinn er viðurstyggð og fólkið sem í honum býr líka. Öll tilvera þín er vonlaus og vill hafa þig að fífli. Þú stritar fyrir öllu sem þú þarft, heldur uppi ástum og brostnum væntingum og reynir að hafa tilveru þína góða. Þú klúðrar því og fríkar út og endar sem illaliktandi geðsjúklingur eða róni á hlemmi. Öllum er sama. Flestir sem þú hittir á lífsleiðinni er sama. Vinnufélagarnir, skátafélagarnir eða vinir þínir í hestamanna félaginu eða lionsfélagarnir. Allt frægafólkið sem þú dáðir og dýrkaðir. Konan sem þú skildir við. Börnin þín líka. Þau fá hvort eð er nýjan fósturbabba. Vindurinn sem nístir á þér er sama og laufið sem berst með haustrokinu líka. Stjörnurnar sem vaka yfir öllum á nóttunni er alveg sama.
Þú ert eins og kind sem er föst í skurði. Öllum hinum kindunum er sama. Þær halda bara áfram að bíta gras eins og ekkert hafi í skorist.
Þú ert kind í skurði.
Lífið er tussa

Þá er það á hreinu að kötturinn minn étur fiðrildi. Flestir kettir veiða þau bara og skilja síðan eftir dauð eða illa leikin. Minn kisi lætur það ekki nægja heldur étur þau líka. Kisan hennar Húldu systur étur plast, veiðir orma og ber þá inn í hús. Félagi minn var svo að segja mér frá kettinum sínum en þannig var að strákurinn fór í bað og lá þar í góðum fílíng þegar kötturinn kom inn í bað herbergið, fór að herma eftir honum og lagðist í vaskinn. Svona eru kettir alveg herint stór furðulegir á köflum. Annars eru kettir bestu skinn.

Jæja svona er þetta barasta. Ég hef ekkert verið að skila af mér undanfarið enda búinn að vera hálf hugmyndalaus um skrif og þess háttar. Það hefur legið illa á mér uppá síðkastið og ég hefi mátt þola töluvert mótlæti. Stundum langar mig til að drapa náunga minn en ef ekki þá langar mig bara til að svíða hann dálítið. Lífið er tussa og af þeim sökum verður maður að berjast eins og skepna til að verða ekki undir og enda sem fillibytta eða geðsjúklingur á Hlemmi. Ég ætla líka að reyna að bæta aðeins stemminguna hjá mér á andlega sviðinu því að hún er ekki nógu góð. Nenni ekki að ræna farþega flugvél og hrapa henni á stjórnarráðið eða labba í sjóinn. Nei nei þetta er kannske ekki svona slæmt að maður þurfi að farga sér en það má kannske leigja sér góðran hest og ríða á honum niður Laugarveginn með beitta sveðju í hönd og fara að höggva mann og annan. Fólk er fífl

Ég var staddur í klípu heima hjá mér um daginn vegna þess að það var eitthvað lítið til að éta. Jú svona eitthvað sitt lítið af hverju og svo einn pakki af núðlum. Svo að ég bjó til súpu þó að mér fafi alltaf fundist núðlur vera mesta helvítis ógeð lukkaðist þetta bara nokkuð vel. Svo hér kemur uppskriptin:
Sjóðið 4 meðalstórar kartöflur í 45 mín og eina lúku af hrísgrjónum þangað til að þær verða linar eða í ca 25 mín. Brytjið 3 pylsur í bita og og mundið fram tómatsósuna. Britjið svo kartöflurnar í bita og takið svo hrísgrjónin og látið í pott með slatta af vatni í. Sprautið svo vel af tómatssósu í pottinn svo að súpan verði á litin eins og tómatssúpa (fiskibollur í tómatssósu). Takið svo Pylsurnar og núðluna og sjóðið þangað til að núðlan verður lin og pylsubitarnir soðnir. Takið ok etið. Ég varð alveg pakksaddur við þetta helvíti.

Jæja þá hef ég komist að því að það eru til fæðingarhálfvitar sem halda að það séu til menn sem eru meiri fæðingarhálvitar en þeir eru sjálfir. Ég meina afhverju sagðist helvítis fíflið ekki bara vera sauð heimskur aumingi sem nennir ekki að vinna og situr uppi með drykkjusjúka móður með alsæmer og sé því, vegna aumingjaskaparins alveg pikkfastur eins og hildar í belju, í skuldarsúpu og þess vegna hafi konan skilið við hann af því að hún hafði enga peninga út úr honum lengur. Síðan hefði hann getað bætt við að hann byggi í gömlu fjósi og að þau þurfi að lifa á heyi og hundasúrum og líka að segjast ekki geta verið innan um fólk vegna þess að hann geti hvorki haldið hlandi né heldur skít og skíta fnykurinn sé svo yfir þyrmandi að enginn þolir við í kringum hann í eina mínútu og að hann eigi það einnig til að æla á fólk uppúr þurru og því hafi hann einangrað sig frá öllu fólki og deili sorgum sínum með mömmu sinni sem ekkert veit í sinn ónýta haus. Það væri kannske vit í að prufa þetta sjálfur.

Mig langar mikið til að vita það hverjum datt það í hug að finna upp hitamæli sem maður treður upp í rasssgatið á sjálfum sér til að finna út hvort maður sé veikur eða ekki. Hverslags helvítis kynórar standa þarna að baki. Sá sem fann þetta upp hlýtur að hafa verið veikur heima og í einhverju hendings greddukasti fundið þetta upp og notað sem afsökun að hann væri bara að mæla sig en ekki að r... sér í görnina. Ég nota ekki mæla þegar ég veikist vegna þess að ég finn það þegar ég veikist og þegar mér batnar.

Helvítis rugl og saurleki....Já ég heyrði það í fréttum að maður nokkur sem tók að mér skyldist flugið frá Stokkhólmi til Bretlands eða öfugt. En þegar vélin var komin í loftið og að nálgast að vera hálfnuð tók flugstjórinn eftir því að eitthvað var að farþega hurðinni og lét flugfreyjuna aðgæta það. Þá kom hún að manninum vera að reyna að dunda við að opna og komast út úr vélinni. Já heimskan í fólki er alveg dæmalaus stundum. maður ætti kannski að prufa að opna glugga á línuskipi í hevvíbrælu úti á ballar hafi einhverntímann."Jæja ég er búinn að hanga hérna uppá dekki í tvo sólarhringa stanslaust að gera að þorsk. Ég vil fara heim." Svo bara opna glugga og reyna að æða út og í land.

??????????

Það er þriðjudagurinn 11. September klukkan 13:30 á Íslandi árið 2001. Ég vaknaði út sofinn en hálf pirraður af því að ég var ný búinn að missa vinnuna sem ég var í hja Samskip og hafði því ekkert að gera allan daginn nema slæpast heima og gera ekki neitt. Ég rís upp og sé að sjónvarpið er í gangi. Ég hafði sofnað útfrá því kvöldið áður og enginn slökkt á því. Skjáreinn sýndi gamalt tónleikamyndband með Iron Maiden. Ég nennti ekki að horfa á þetta eina myndband þó að ég sé mikill aðdáandi Iron Maiden. Þá ákvað ég í staðinn fyrir að slökkva á sjónvarpinu að stilla á RÚV. Horfa á skjáleikinn. Ekkert þarfara að gera. Þá blasti við mér skrítin sjón. Annar World trade center turnin hafði orðið fyrir árás og rödd Boga Ágústssonar hjalaði í leiðinni um atburðinn. Næstu klukkutímana sat ég límdur við skjáinn og trúði ekki mínum eigin augum. Fyrst hélt ég að þetta væri bíómynd í sjónvarpinu en í staðinn var þetta blákaldur raunveruleikinn. Hvar varst þú þegar árásin var gerð á tvíbura turnana ?

Það var einn gæi sem ég þekki að segja mér frá því að hann hafði lent í ságsmálum við einhvern araba niðrí bæ um helgina. Þessi arabi réðist víst á hann af fyrrabragði vegna þess að hann átti að hafa verið að tala eitthvað illa um araba. Ég viddiggi hvað kann að vera satt í þessu. Æi jájá, arabar eru sossum ágætis hró. Bara menn eins og ég og þú. En djöfull þoli ég ekki þessa heitt trúuðu múslima sem hafa sagt mér að þeim finnist Saddam hafa verið góður við sína þjóð og syni hans vera hreinustu öðlinga. Og það sé í lagi að lemja eða drepa konuna sína ef hún heldur framhjá. Einn sagði mér meira að segja að honum finnist Mohammad Gaddafi sem er einræðis herra Lýbíu vera ákaflega réttlátur maður. Djöfulsins heiðingjar bara. Svona menn á að drepa. Smala þessu saman alveg undir eins á sláturhús. Búa til kattamat úr þessu bara.

ég verð að biðja fólka afsökunar á því að engin skrif hafa sést hér undanfarið en ég hef engu verið að nenna eða ekki haft tíma til neins nema vinna sofa eða XXXX svo að þið skiljið mig alveg. Ég rak augun í timaritið Orðlaus og sá að könnun hafði verið gerð meðal karlmanna og var meðal annars spurt hvað þeir höfðu reynt eða gert við getnaðarliminn sinn. Stærsta hlutfallið hafði rakað hann oftar en einu sinni. Svo kom sá hópur sem hafði reynt að sjúga hann á sjálfum sér. Svo voru einhverjir sem reyndu að breyta því hvernig hann var í laginu og aðrir prufað að láta kálf totta sig. Ég varð orðlaus.