blank'/> blank'/> +++Aldrei að hafa gaman af lífinu+++

föstudagur, febrúar 13, 2004

Ég er búinn að reyna að dánlóda Kazaalite bæði í kvöld og í gærkvöldi. Annað hvort er ég heilalaus eða þetta system hjá þeim er alveg útúr öllum kortum. Ásgarður er líka bilaður og það er sama hvað ég reyni, það lagast ekkert. Helvítis batterý. Ég skal slíta af þeim hausinn. Annars eru hér nokkrir pungtar sem vert er að nefna:
1. Svínasúpan er sniðug.
2. sjómennska er hörð.
3. Hitler var snillingur.
4. Normalbrauð er vont.
5. Kvígur eru heimskar.
6. Mig klæjar.
7. Mývatnssveitin er æði
8. Aðgát skal höfð í nærveru sálar
Ég er farinn í háttinn og læt mig dreima eitthvað sniðugt. Bezz

mánudagur, febrúar 09, 2004

Mannaskítur og vindlar
Ég var í veislu ekki fyrir svo margt löngu og sat gegnt manni sem ég þekkti ekki en hann reykti þar London docks vindla og át brauðtertu. Svo einkennilega vildi til að ég var að éta sömu brauðteru og þótti okkur hún góð, því að við ræddum mikið um hvað þetta væri nú annars ljómandi góð brauðtera. Svo leið nú góð stund og ég var nú eitthvað að kjafta við þennan kall af því að hann var nú þarna á annaðborð og við löngu hættir að tala um brauðtertuna. Nú allt í einu fórum við að reka við eins og graðir hundar sem eru búnir að éta úldið saltkjöt af sjálfdauðum hrút. Þótti okkur það einkennilegt en höfðum nú samt ekkert orð á þessum viðrekstri. Svo allt í einu greip kallinn sem var ný búinn að kveikja sér í nýjum vindli um magann á sér, gretti sig, stóð upp og hljóp eitthvað fram. Ég bara.....bíddu, hvað á að æða? Hann svaraði ekki og hélt för sinni áram. Nú ég hristi bara hausinn og hélt áfram að sörta kaffi og éta brauðtertur, skúffukökur og möffins þangað til að mér fannst eins og skrúfað væri frá öllum krönum innan garnasvæðisins innan í mér nema þó ekki endaþarminum því að ég þurfti allt í einu að drulla alveg hreint óskaplega. Ég spratt á lappir og tók stímið á ofsahraða í átt að klósettinu. Þar ætlaði ég svo að opna dyrnar en þá var kamarinn upptekinn. Svoleiðis mátti ég bíða í 5 mínútur. Þegar út af klósettinu kemur vindlamaðurinn alveg kófsveittur og búinn að púa vindilinn þarna inni alveg upp til agna, beið ég ekki boðanna heldur hljóp inn, lokaði, girti niðrumig og byrjaði að drulla alveg hreint óskaplega og það miklum af krafti. Þetta gerðist svo hratt að ég tók ekki eftir skítalyktinni sem var eftir kallinn og það sem verra var að þetta var sambland af vindlalykt og skítalykt. Þvílíkan og annan eins hreinan andskotans viðbjóð hef ég aldrei fundið á æfinni. Mér varð svo mikið um þetta að ég tók skúringafötu sem var þarna á gólfinu og ældi oní hana í hreinum djöfulmóð og gerði stórt um leið.
Mér er spurn: Hvur djöfullinn var í brauðtertunni ?

fimmtudagur, febrúar 05, 2004

Hei sjáiði Þetta Kjút. Svona er þetta klám og biðbjóður alla daga alltaf og ekkert lát þar á. Ég hef akkúrat ekkert að segja núna því að ég er ekkert búinn að vera að fylgjast með í þjóðlífinu né heldur að reyna að pæla í því. Bara stúta fiski allan daginn og sofa þess á milli. Í nótt dreymdi mig að ég væri að fara í útreiðartúr með Flosa ólafs. Þvílíkt bullshit.

laugardagur, janúar 31, 2004

Jæja gott fólk. Þá er best að maður upplýsi það hér fyrir þá sem ekki vita, en ég er að verða pabbi. Hún Ína mín er komin 5 mánuði á leið og ég hlakka mikið til þessa. Já það verður gaman að fá að kynnast föðurhlutverkinu. Ég er í 7unda himni. Tíminn tifar og tifar. Mér finnst vera svo stutt síðan ég var lítill og skeyt á stofugólfið fyrir framan sjónvarpið heima. Lék mér í sandinum eða þegar maður var að gera símaat og spila körfubolta með Haraldi og Ximon eða fór í skólann og í íþróttahúsið til að espa Nóna upp (húsvörðinn) og þannig lagað. Æskan er furðu fljót að líða þótt manni finnist það ekki meðan hún stendur yfir."Tíminn fýkur tíminn svíkur".
Hér að neðan sjáiði svo skipið sem ég vinn á. Marta Ágústsdóttir GK

sunnudagur, janúar 25, 2004

"Ja það verður að drep'ann". Þetta er ending sem er notuð mikið af Ximon en einnig hefur hann smitað þetta til mín og fleiri. Þannig er því háttað að ef maður er að tala um einhvern á góðum eða slæmum nótum um að einhver geri þetta eða hitt vel og talað um viðkomandi í þeim tón sem um ræðir hveju sinni, þá er um að gera að enda frásagnirnar á: "ja það verður að drep'ann". Án þess þó að maður ætli sér nokkuð að gera það eða veita viðkomandi nokkurt mein. En það er annað mál.


Djöfull eru bækur Arnalds mergjað góðar. Ég fékk "Bettý" í jólagjöf og las hana nánast alla samfleytt um jólin. Sú bók er hrein snilld og mjög vel skrifuð. Svo í hálfkæringi keypti ég mér "Synir duftsins" eða konan gaf mér hana reyndar svona í ganni og sú bók er sko ekkert að gefa þessu eftir. Ég er með þá bók í kojunni hjá mér í skipinu og er að farast úr spenningi. Hún er mjög góð. Arnaldur er algjör snillingur og kann vel að skrifa góða reifara. Ja það verður að drep'ann.

Svo var nýr og glæsilegur veitingastastaður "tætt hæna" að opna fyrir stuttu og hvet ég alla matmenn til þess að reka þar hausinn inn og gæða sér á ljúffengum réttum. Matseðilinn má berja augum hjá Ximon

mánudagur, janúar 19, 2004

Hei það er eitthvað að þessu helvíti núna. Ég sé engar myndir. Bara tóma ramma með rauðu x-i inní. Það verður að drepa einhvern. Jæja ég laga þetta þegar ég fæ næði til þess.
Annars á ég fullt í fangi með að drepa þorska í vinnuni. Já og svo má maður taka með sér óspart í soðið. fiskinn miiiiiinnn, naminamminamm. sndlfjkqpfn egjkoejgfo eoiuhf oaseh eouaoebf feijfhae ihefgohaefg. Vaaaaaaaaaansköpun.

laugardagur, janúar 17, 2004

Þá er maður loksins komin með netið í heimahúsin og þá þarf maður ekki að vera að æða þetta alltaf í bókasafnið endalaust til að fara í þessa takmörkuðu netnotkun þar. Enda var ég hættur að nenna því. Nú eins og sést hafa hér engin skrif verið hér síðan milli Jóla og nýárs svo að grátandi húsmæður og svöng börn geta tekið gleði sína á ný. Spritti er risinn upp úr netleysinu.

Hey ég er loksins hættur að vinna hjá Granda og farinn á sjó. Þetta eru dagróðrar. Helvíti magnað að vera þarna. Brjáluð vinna, fínt að éta og betra kaup. Nú er mikill uppgangur í Þorski og það kallast vertíð. Já það er fínt að vera á netum. Mér var nú annars sagt að eftir að ég er búinn að prufa neta draslið og búinn að veiða með því í dálítinn tíma þætti mér allt annað betra. Ég veit það ekki. Það sama er sagt um það að vera á línu. Það er mesta smáslysatíðnin á línunni. Já menn eru að fá þessa króka í hendurnar eða hvar sem er ef menn eru að þvælast fyrir í þessu. Annars lætur Auddi félagi minn vel af þessu línu dótarí. Bezz

laugardagur, desember 27, 2003

Gleðileg jól allir. Ég ætti að vera búinn að drullast til að skrifa en ég er því miður búinn að kljást við mikið netleysi nú um mundir svoleiðis að ég hef þurft að nýta mér bókasöfn eða að sníkja mér einhversstaðar í tölvu hjá vinum og kunningjum. Djöfull er maður nú annars búinn að úða í sig fínum steikum og djöfuldóm að konfekti. Ég held bara að ég eigi eftir að rekavið út allt næsta ár ef ég hætti ekki í makkintossinu. En ef ég skrifa ekkert meira á árinu þakka ég öllum allt gamalt og gott á liðnum öldum.

laugardagur, desember 20, 2003

Ég vaknaði í morgun eins og flestir og í tómi mínu ætlaði ég að vita hvort að það væri ekki eitthvað í sjónvarpinu og þá, æjæj...ég á ekki orð. Að fólk skuli sjónvarpa þessu helvíti. Þetta er hreint helvíti bara. Ég var nærri því búinn að spúa uppsölunni á sjónvarpið í morgun, en tókst samt að halda brauðterunni og salatinu niðri í þetta sinn. Ég er að tala um Boild að the beautiful. Aaaaarrrrhhh. Nú er sjónvarpið mitt ónýtt. Þetta er búið að koma í sjónvarpinu mínu, alveg óvart. Ég meina fólk gerir ekkert annað en að grenja eða stinga undan hvoru öðru. Þetta á einnig við um Leiðindaljós. Hver fann uppá því að framleiða þennan óskunda. Ég bara spyr.

Ammma þín hvað ?
Svo eru nú að fara að koma jólin. Mjér hlakkar svo til. (eins og einhver saggði)

þriðjudagur, desember 16, 2003

Þá er búið að finna karlpunginn þann arna, þótt fyrr hebbði mátt vera. Óskaplegt var að sjá þennan "rakka" í Fréttablaðinu. Æi maður hálf vorkennir þessum ræfil. Hann er orðinn hálfgert hræ. Ennnnnn gert er gert og rétt skal vera rétt. Þennan bastarð þarf að dæma, hengja upp og flengja. Þá kannski að hann fái að komast í rafmagnsstólinn sem fyrst svo að hann komist í það að ríða djöflinum í rassgatið.(sjá nánar í South Park)
Æi ég veit ekki hvort að maður ætti að láta þau orð falla um svona ýmislegt ágæti í sambandi við hann og hans gjörðir í sambandi við Ísrael. Já Ísraelar eru ekkert nema glæpamenn sem níðast á minnimáttar. Geta þeir ekki séð Palestínumenn í friði, hvernig er það.
En hann er svona þarna. Það er búið að ná karlfauski og það er gott mál. Ég er feginn fyrir Írösku þjóðina en votta Palestínumönnum samúð mína.

sunnudagur, desember 07, 2003

!-!-!-!-!-!-!-!-!-!
ARRRR. Þá er ég búinn að fara á sjóinn. Það hafa allir jaxlar gott af því að prufa það og aumingjar ættu að láta það alfarið í friði. Þetta var dagróður og var unnið með miklum krafti og hamast mikið. Auðvitað ældi ég og spjó eins og berserkur í djöfulmóð fyrstu klukkutímana og í eitt skiptið hélt ég hreinlega að ég væri að tapa iðrunum.
En ég vann og djöflaðist á hörkunni og þá hætti bara sjóveikin. Draga inn netin, blóðga og stökkva svo niðrí lest að gera að og ísa og svo aftur þessi rútína. Þetta er helvíti hörð geðsjúklings vinna þar sem ekkert má gefa eftir og er mér að skapi. Ég fæ að fara aftur ef eitthvað losnar. Vonandi gerist það. Mér líkar sjómennskan. ARRR

þriðjudagur, desember 02, 2003

Æi helvítis blogger er hreinn vanskapnaður. Jújú ég eða Húlda systir settum nýja línka en svo vitist sem eitthvað væri ekki alveg í lagi. Við reyndum að setja línk á albin en eitthvað hafði mistekist og ekki varð aftur snúið að leiðsétta það. Ég krubbði málið til hins ítrasta og komst til botns í því. Þetta kom allt. Það varð aftur snúið. Annars hef ég ekkert að segja. Segið þið eitthvað. Reyniði nú að gefa þessu commennt börnin góð.

mánudagur, desember 01, 2003

jæja þá á ég ammli. Já, á þessum herrans degi fæddist ég. Í gær var fjölskylduboð og eldaði mútta þennan fína mat og tengdamamma gaf mér flíspeysu og í dag fer ég út að éta með kjéllinguni.
Meira helvítið hvað kvefið er að drepa mig núna. Ég kurra og ýlfra hér öllum stundum. Svo ég man það að akkúrat fyrir ári síðan var ég líka að drepast úr kvefi. Þetta er þá ábyggilega dagur kvefsins. Vííííí teljarinn er kominn í tíuþúsund hjá mér
Jæja svo vil ég minna ykkur á að kaupa rauða borðann til að styrkja eyðnibaráttuna.
Haldiði svo kjafti.

sunnudagur, nóvember 30, 2003

Við Ximon vorum sem aldrei fyrr að rifja upp gamladaga, þegar við vorum ennþá í barnaskóla. Þá var það nú ekki neitt neitt þó að kennarinn tuktaði krakkana eitthvað til ef þeir fóru að haga sér illa. En það voru siðir sem lýðast því miður ekki dagin í dag. Er því ábyggilega erfiðara að fá börnin til að gegna í tímum en tíðkast hefur í gegnum tíðina. Eitt skiptip var okkur mjög minnisstætt þegar að einn ónefndur kennari brjálaðist þegar einn skólafélaginn var að ólátast og gekk að honum, hristi hann og kallaði "MANNANDSKOTI" á hann og sagði honum svo að hundskast í sætið sitt. Síðan settist kennarinn rólega niður við borðið sitt og sagði,"Get ég hjálpað einhverjum fleirum." HAHAHAHA þetta er fyndið þó svo að maður hafi orðið svolítið smeykur við hennarann þegar hann var í þessu stuði.HAHAHAHAHA

Svo var það nú einn ágætur kennarinn sem tók í einu bræðiskastinu svona stóra reglustriku til að nota á töfluni og öskraði "hafiði þögn" og lamdi reglustrikunni í borðið svi að hún brotnaði í þrjá parta. Einn parturinn skaust í einn nemandann og þá tók hann bara eitt brotið og setti það í eina skúffuna á borðinu og gekk svo út. Það er ennþá skarð á borðbrúninni eftir þessa athöfn. Þessi kennari var einu sinni að hjálpa mér að læra og hnerraði á borðið svo að það kom stór horslumma á bókina mína. Svo var það einn annar kennarinn sem átti það til að hárreyta krakkana ef þeir fóru full mikinn.
Jæja ætli ég fari nú ekki og fái mér kaffisopa og sæmund og klóri mér jafnvel dálítið í pungnum. Svo ætla ég að fara og horfa á einhverja mynd. Bezz. :)

föstudagur, nóvember 28, 2003

Og þá er komin helgi og ég ekki búinn að ákveða hvurnig þeim tíma skuli varið. Mögulega verður farið í djöflamessu eða reynt að sjúga blóð úr fólki. Alveg örugglega annað hvort. Ég nenni ekki að fara í Kolaportið. Ég er orðinn leiður á því að spranga þar um og sjá alltaf sama pakkið vera að pranga einhverju drasli inná fólk. Alveg merkilegt hvað fólk nennir að tussast þarna inni. Jújú ef mig langar í fá mér hákarl eða Harðfisk, fer ég og fæ mér smökkun. Annars kaupi ég aldrei neinn mat þarna. Það er vegna þess að þetta er mest allt framleitt í heimahúsum og þar með engin gæðaskoðun eða neitt þessháttar. Svoleiðis að það gæti hvaða jólasveinn sem er verið ný búinn að runkasér og farið svo að vinna við þetta án þess að þvo sér um hendurnar og hnerrað síðan hressilega yfir allt saman. Skrifa meira seinna.

laugardagur, nóvember 22, 2003

Jæja ég afrekaði það að horfa á gömlu útgáfuna Texas chainsaw massacer. Ég skal segja ykkur það að meiri brútal mynd hefi ég ekki á ævinni litið, nema þegar ég var í stuttmyndagerðinni Splatt film á Laugum en þar í hlut áttu einnig Ximon og Trausti auk fleiri bastarða sem höfðu gaman af stutt mynda gerð.
Í einni myndinni notuðum við eyðibýli. Gamalt steinhús sem málningin var flögnuð af og rúðurnar voru brotnar svo að gamlar gardínurnar flögsuðu draugalega úr þeim. Þar lékum við stráka sem fóru að skoða eyðibýlið en inni í eyðibýlinu var skrímsli eða einhver bastarður í Kraftgalla og með grímu fór að kála þeim einum og einum í rólegheitunum. Til frekari raunveruleika notuðum við kindablóð og kindainnifli sem einn okkar hafði nappað úr heimaslátrun deginum áður.
En nú ætla ég að fara að fá mér í vörina og glápa á vídeó með Kjéllingunni. Bezzzz

fimmtudagur, nóvember 20, 2003

Ég var með pælingar í sambandi um hið illa og hið góða eðli í okkur mannskepnuni. Jújú rétt er það sem Þórbergur Þórðarson skáld sagði við litla afabarnið sitt,"Allir hafa eitthvað vont og gott í sálinni sinni. Flestir hafa mikið gott og lítið vont og nokkrir hafa mikið vont og lítið gott í sálinni." Þessi barnalega en sára einfalda útskýring er alveg hárrétt hjá Þórbergi. Flest börn hafa e.t.v. prufað að gera sér að leik að afhausa bangsann, kveikja í dúkkuni sinni, sinn kremja flugur, stíga á ánamaðka, slíta allar lappirnar af köngulóm eða pinta jafnvel köttinn sinn dálítið. Þau sjá svo að sér og fara að finna til með þessum tilfinningaverum og laga dúkkuna og bangsan. Meira að segja ég þekki það úr eigin bernsku að láta svona og fá svo samvisku bit yfir þessu öllu saman og fara að skæla. En svo eru til börn sem prufa þetta en fá finna ekkert til með þessum skepnum og mis þyrma dýrum og kviðrista dúkkuna hennar litlusystur. Svo halda þeir áfram á unglins árunum að andskotast, leggja krakka í einelti og þ.h. Slíkir menn verða oft löggur, fangaverðir eða handrukkarar sem lemja konurnar sínar. Í verstu tilfellunum fá svona menn völd og verða einræðisherrar. Þá langar mig að nefna Anté Pavelic sem í skugga seinni heimsstyrjaldarinnar hóf uppreisn í Júgóslavíu og stofnaði á ný Króatíu. Hann var harðstjóri þar og vegna andstöðu sinnar í garð lúthersku kirkjunnar í Serbíu (sem er gamalt lýðveldi og er brot úr Júgóslavíu) hóf hann að myrða þar óbreytta borgara hægri og vinstri. Einnig gekk hann til liðs við Hitler og sendi alla gyðinga sem hann náði, beint í útrímingunarbúðir nasista. Þannig naut hann stuðnings Hitlers í valdaráninu í Króatíu. Nú en suma gyðinga tók hann að sér að drepa sjálfur, svona í greiðasemi fyrir Hitler.
Ég segi þá gyðinga ákaflega heppna sem lentu í útrýmingum Hitlers í staðin fyrir Pavelic. Pavelic var nefnilega að ég tel, haldinn þessu illa sem að sum börnin ná ekki að venja af sér, vegna þess að hann þótti afar brútal í aðferðum sínum. Þá nefni ég aðferð sem hann notaði til deiðingar á Serbum en það var svipað og með kjúklingaslátrun. Öllum var raðað upp og festir í sérstaka bása hlið við hlið og hausinn skorðaður rétt til. Svo var settur í gang hnífur sem skar alla á háls einn í einu alla röðina þannig að menn heyrðu þegar hnífurinn nálgaðist smátt og smátt. Þessa tiltæku hnífategund kallaði Pavelic Srbosek eða á beinni þýðingu Serbaskeri. Svo til að flýta fjöldamorðum á litlum börnum, henti hann þeim lifandi inn í brennsluofna.
Það asnalega við þetta að þegar seinna stríðinu lauk, náði Pavelic að flýja til Spánar, undir verndar væng Franco. Þar eyddi hann þar ævinni sem kaþólskur prestur.

miðvikudagur, nóvember 12, 2003

Bahh...martraðar minning Ég er nú búinn að vera að grúska eitthvað í arsívinu hérna og rakst á næst elsta pistilinn minn en þar sagði ég frá því þegar gamli kallin reyndi við mig í gufubaðinu í Kópavogslaug. Sjá nánar um það hér. Pistill skrifaður þann 12. nóvember 2002 skoða
Svo er hérna einn brandari.
Tveir fyrrverandi fangar, Siggi og Daði voru á labbi á Laugarvegi þegar einhver stelpa labbaði framhjá og þá sagði Daði: Úúú ég fíla svona 16 ára smápíkur.
Siggi: thahh...Þessi var nú ekki eldri en 13 ára. Það mætti nú halda að þér sýndist kvenfólk alltaf vera eldra en það er í raun og veru.
Daði: Já það er einmitt ásæðan fyrir því að ég fór í fangelsi.
HAHAHAHAHAHAHAH

þriðjudagur, nóvember 11, 2003

Jæja, þá á ég 1ns árs blogg ammli. Aldei hebbði mér grunað að ég entist svo lengi í þessum geira, en þar sem púkarnir í höbbðinu á mér eru alltaf að hrærast og grassera með nýjar og nýjar hugmyndir og vitleysu, hef ég ætíð alltaf skrifað meira. Svona automatískt. Jú eitthvað voru vinir og kunningjar að reyna og heppnaðist í flestum tilfellum vel. Svo kom í mig óþrjótandi löngun til að láta ljós mitt skína. Hefur það vonandi ekki neinum að fjörtjóni.
Þegar ég var að skrifa fyrst minnir mig samkvæmt öllu að ég hafi verið ákaflega spenntenntenntennntur og var því eitthvað í essinu mínu (eða káinu kannski líka). Ég hef svo sannarlega verið í essinu mínu síðan með því að létta af mér eigin geðveiki og andsetningu. Ég vona að þetta megi halda áfram. Annars er ég Glötuð og týnd sál, já týndur og tröllum gefinn. Síg hæl.