Alveg held ég nú að þetta séu hálfvitar. Bara alveg. Já gáfulegt geyma listaverk og aðra ómetanlega muni í þessum skraufþurra trékassa niðrí bæ. Það er bara heppni að þetta hús brann ekki til grunna og með öllu sem í því var. Dýr listaverk og merkismuni á að geyma í viðeigandi geymslum eða geymslum sem ætlaðar eru fyrir slíkt dót en ekki í gömlu timburhúsi sem fuðrað gæti upp á tuttugu mínútum. Nógu slæmt væri það nú missa bara þetta merkilega Hús. Sumt fólk er svo heimskt.....
----------------------------
Leiðindi. Ég er búinn að setja veiðidótið mitt inn í geymslu þar sem það mun þurfa að húka óhreyft fram á vorið. Og djöfullinn bara. Mig dreymir á hverri nóttu að ég standi við einhverja fallega á stútfulla af laxi og hamist með fluguna. Á myndinni er svo einn af þeim fjölmörgu silungum sem ég krækti í í sumar. Hann er nú hálfgerður ræfill.

12345 dimmalimm

Ofsalega er gott að það sé farið að dimma svona á norðurskautinu aftur. Aldrei líður mér eins vel og á haustin. Alltaf meira og meira myrkur. Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur og meira Myrkur. Hei þegar ég var nýfluttur í höfuðborgina þá hélt ég það að fara upp á skaga væri að fara alla leið til skagafjarðar. Það var auðvitað bara að fara á Akranes sem er styttra. Ég þoli ekki Akranes. Jæja ég ætla að horfa eitthvað á gamalt vhs dótarí sem mér áskotnaðist í gær. Horfa á þetta áður en það fer í ruslið. Draumar mínir rætast ekki nema að ég vakni.

Lisa Nilsson - Vem Kan Segla För Utan Vind

Á fundi með Geirfinni

Í dag er rok og rigning og eru lausir hlutir fjúkandi út um allt. Dína sem ég var búinn að henda út á tröppur og ætlaði að henda í sorpu í dag var fokin burt þegar ég kom út í morgun og svo var ruslapoki, fullur af plastflöskum strandaður í rokinu utan í bílnum mínum. Heppinn ég. Ég er að spá í að halda veðurfarsdagbók eins og Þórbergur Þórðarson gerði. Sé samt ekki tilgang með því nema bara að halda við einhverri andskotans sérvisku í sjálfum mér. En að öðru. Í nótt dreymdi mig að ég væri á A.A. fundui og sá sem leiddi fundinn var Geirfinnur Einarsson. Það var bara eins og ekkert væri sjálfsagðara, að hann hefði aldrei horfið. Þarna var hann maður á sjötugsaldri. Hann hafði þunnt grátt hár, rauðar og veðurbitnar kinnar en snyrtilegur, í ljósbrúnum ullarfrakka og með grænan silkitrefil um hálsinn. Mér þótti hann bera aldurinn vel. Á fundinn kom svo margt fólk sem ég þekki, bæði úr A.A. samtökunum og líka annarstaðar frá. Svo kláraðist draumurinn áður en fundurinn byrjaði. Annars var sú saga á kreiki á tímabili að Geirfinnur væri á lífi, byggi á Flórída og að hann skoðaði þetta blogg hérna reglulega. Í það minnsta skildi einhver eftir skilaboð í kommentakerfinu reglulega á hans nafni.
-------------------------------
Svo er bara svona mp3-bland í poka. Ekkert sérstakt. Bara svona drasl sem ég náði í svona randomerað á LimeWire. Eitur í eyrun held ég bara.

Dave Wagner - DSSF Storm Trooper Stomp


Kim Larsen - Midt Om Natten


Liferunier - Chernobyll


Balli Di Gruppo - Tacco E Punta

Fáviti get ég verið

Mér hefur nú alltaf fundist karlinn í Tunglinu vera eitthvað hálf sorgbitinn og aldrei skilið hvað fólk sé að tala um að hann sé sí hlæjandi. Mér hefur meira að segja alltaf fundist hann vera grenjandi. En svo fór ég að skoða þetta betur og var fyrst að sjá það núna eftir 28 ár og 311 daga að ég leit vitlaust á tunglið. Þá sá ég auðvitað þennan léttgeggjaða og síkáta karl í Tunglinu sem er eins og á fjórða glasi.

нафти і газу в шельфі Чорного моря

Ég varð nú bara hálf hlessa á því hvað það var kominn mikill snjór í Þrengslum þegar ég ók þar um á leiðinni í ammli á Þarmlókshöfn í gær. En ég held bara að veturinn sé kominn þó svo að enginn sé snjórinn hér í þéttbýlinu við sjóinn. Alltaf orðið jafn ógeðslega kalt og í morgun var bara grimdar djöfulsins frozt hérna í Efra-Breiðholti þegar ég tussaðist á lappir klukkan átta í morgun. Ég mátti skafa bílinn og allt. En svo var það auðvitað viðeigandi svona í kuldanum að ég gaf mömmu minni útiarin um daginn, þar sem ég hef ekki not fyrir slíkt hérna í blokkinni. Þá verður nú alltaf gaman að heilsa upp á hana á Hlíðarveginum og kveikja upp í leiðinni. Eitt sinn þegar ég var lítill strákur þá kveikti ég bál utan í húsinu okkar í sveitinni heima. Þetta var skömmu fyrir gamlársdag og eldurinn var farinn að læsa sig í sinunni utan við húsið. Geiri frændi minn man vel eftir þessu atviki sem hann kallar aukagamlársbrennuna. Maður var svona að taka forskot á sæluna.

-------------------------
En jarmandi um allt þetta frozt þá held ég að það eigi vel við að pósta hérna smá músík frá Hawaii. Þá getum við vangað við það allsber bara á bomsum úti í frostinu. Það er ekki amalegt. Hmmmmmmmm......

Blue Hawaii - Hawaiin Steel Guitar

Rétta slóðin

Hihihihi... Alltaf jafn skondið að sjá krakkaskíta á hverjum hól að tína ofskynjunarsveppi. Jæja fyndið og ekki fyndið. Það er auðvitað leiðinlegt að krakkagreyin séu að moða þessu í sig eins og beljur í fóðurbæti. Sjálfur hefði maður á unglingsárunum sjálfsagt legið í þessu rusli ef það hefði vaxið einhverstaðar í sveitinni fyrir norðan. En sem betur fer var nú bara brennivínið helst til staðar þá og minna aðgengi að sterkari efnunum en gengur og gerist í dag. Helvítis ruglið á manni þegar maður var til á þessum árum eða skyssurnar sem mann óraði ekki fyrir að myndu fylgja manni eftir enn þann daginn í dag. Rugl og þvæla ég nenni ekki að velta mér uppúr þessu tímabili þar sem ég var í því að menga í mér heilann. Ég hef fundið réttu slóðina og í henni er ekkert brennivín tóbak eða eitthvað andskotans þvottaduft. Þar vaxa heldur engir ofskynjunarsveppir.
-------------------------------
Það er auðvitað alltaf sami aulahátturinn á manni þegar kemur að mp3-bloggi en ég rakst á einhverja froðu að nafni Jan Bang. Ég ætla að posta hérna einu lagi með honum og ef mér skjátlast ekki þá er þetta lag endalagið úr kvikmyndinni Foxtrot sem var frumsýnd árið 1988.

Jan Bang - Frozen Feelings

Skíta bræla

Þetta er voðalega upplífgandi veður. Hauga helvítis bræla. Ég mátti heita heppinn að kastast ekki úr kojunni í nótt. Það var svo agalega mikill veltingur.

...vísaðu mér á sveppamó

Hann er gáfulegur þessi. Maður er nú búinn að rekast á nokkra hérna í sveppatínslu í Breiðholtinu, enda eru haustin tími sveppatrippana. Það er nú alveg hellingur af þessum ofskynjunarsveppum út um allar umferðareyjur og götukanta ef maður gáir vel. Á unglingsárum var ég nú alltaf helvíti skúffaður yfir því þegar ég bjó fyrir norðan að sveppir sem þessir yxu hvergi þarna í sveitinni. Þeir fengust ekki einu sinni á umferðareyjum á Húsavík eða Akureyri. Drullu fúlt fannst mér. Sem betur fer segi ég auðvitað í dag.

Furður og fyrirbæri

Jæja. Þá er bezt að einhverfast hérna með þetta blogg sem enginn nennir að lesa. Draugagangur er hlutur sem mér þykir skemmtilegt að stúdera. Þó að ég sé ekki skyggn að neinu viti þá kom það nú fyrir fyrr á þessu ári að allar slíkar gáfur skrúfuðust í botn þegar ég ætlaði að figta við slíkt fyrir alvöru og þá komst ég að því að jarðbindni á best við mig þó að það sé í lagi að skoða og stúdera spíritisma að vissu marki þá þarf ég mín takmörk í þessu enda kominn af mjög jarðbundnu fólki og fékk mjög jarðbundið uppeldi. Aldrei minnst á lífið fyrir handan, álfabyggðir eða mögulegt huldufólk í grennd við bæinn þar sem ég bjó þó að nægur væri nú efniviðurinn til þess þarna heima. Ýmislegt gerðist nú dularfullt þarna eins og óróinn í herberginu sem fór á fullt span upp úr þurru og svipir og skuggar dýra sem ég sá. Þetta voru móment sem mig langaði dálítið til að hafa skarpari skyggnigáfur en ég hef til að sjá og heyra betur inn í það sem ég var að sjá. En maður fær víst ekki meira en gefið er í þessum efnum. Þó er hægt að virkja þessar gáfur að einhverju leiti og þarf mis mikið til hjá hverjum einstaklingi fyrir sig. Einn maður sem ég þekki fékk að heyra það hjá frægum miðli hér í bæ að hann þyrfti lítið til þess að virkja alveg þrælmagnaða hæfileika í þessum efnum og er hann að spá í að koma þessum forritum í gang í hausnum á sér. Það fer nú í vitleysu, ég er viss um það.

Panic At The Disco-Northern Downpour

Veikindavæl

Ég er með svínaflensuna og er því að láta mér leiðast hérna heimavið. Spurning hvort maður ætti að gramsa eitthvað í dvd kassanum. Það er nú svo allt morandi af allskonar bíóræmum þar oní. Mér er allavegana illt allstaðar í skrokknum og með enga lyst á mat. Einhverjum hefði þótt snilld að fá sér í haus við þessar kringumstæður. Ég þekki einn fyrrverandi sprautufíkil og alltaf þegar hann fann að einhver andskotans pest var að yfirbuga hann þá fékk hann sér bara góðan morfínskammt í æð og þarmeð var pestin úr sögunni. Djöfulsins ástand.

Sem dæmi

Þar sem ég ræddi um í síðustu færslu að sjómenn öskri hver á annann þegar leikar standa hátt þá hefði ég auðvitað átt að asnast til þess að skrá hér niður eitt minnisstætt öskur atriði þegar ég var eitt sinn á netum. Þannig var að stýrimaðurinn sem við skulum bara kalla Baldvin stóð við borðstokkinn og hakaði í allan fisk sem kom utan á netunum en hinumegin á dekkinu stóð bara... Jónas og var í því að leggja netin niður. Jónasi þótti víst Baldvin draga netin full hratt og hafði því ekki undan að leggja niður netin svoleiðis að hann kallaði:
Jónas:Baldvin, lækkaðu aðeins við dráttinn.
Baldvin:(Lítur við til Jónasar en segir ekkert og heldur áfram að draga á sama hraða)
Jónas:BALDVÍN(Jónas orðinn pirraður)
Baldvin:HVAÐ(Frekar pirraður)
Jónas:LÆKKAÐU VIÐ ÞETTA MAÐUR
Baldvin:REYNDU BARA AÐ HREYFA ÞIG ÞARNA DRENG DJÖ....
Jónas:DRULLASTU TIL AÐ MINNKA HELVÍTIS HRAÐANN.....
Baldvin/Jónas:%")ÖsKuR!=#()% oRG $&("#)="!= gARG =*&2"#
Og það besta við þetta var að Baldvin jók bara við hraðann á draslinu og Jónas vann hraðar af því að hann var svo reiður og æstur og þá vorum við bara komnir fyrr í land og allir ánægðir.

Helvítis garg

Ég veit ekkert hvað málið er með að sjómenn öskri mikið. Jú sennilega er það álagið sem fylgir þessu og þó það er oft helvítis álag á þessu hérna er nú ekki svo mikið um öskur. Ekki á þessu skipi. Skipstjórinn öskrar yfirleitt aldrei en stýrimaðurinn á það til að láta heyra í sér en það er nú ekki svo oft. Það eru þó helzt þeir geðstirðustu sem orga á dekkinu. Oft er það uppsafnaður pirringur og möguleg fúlska gagnvart þeim sem orgað er á. Jú jú ég á það til að vera mað garg eins og aðrir þá er það oft ef það gengur virkilega illa og einhver er að kítast í mér á meðan. Einu sinni var ég á öðrum bát þar sem álgagið var orðið helvíti mikið og þar var einhver drengdjöfull sem var sí rífandi kjaft og ekki nóg með að hann væri gagnslaus heldur var hann verri en gagnslaus. Þá sá ég mér leik á borði og orgaði nokkuð vel valin orð á meðan ég barði hressilega í slægingarborðið og þetta krakkafífl hundskaðist þá til að reyna að vinna sig upp í að vera bara gagnslaus. Annars er það hérna að þegar vel fiskast af góðum fiski og álagið eitthvað meira en gengur og gerist þá eru menn bara kátir. Við fáum nú aura fyrir það sem fiskast. Það er nú það.

Það er að skella á bræluskítur

Þá er maður kominn á frívakt. Það er því bezt að hripa eitthvað saman hérna áður en ég fer í kojuna. Æi andskotans, frá því að ég skrifaði"Það er því bezt að hripa eitthvað saman hérna áður en ég fer í kojuna" hefur liðið korter og mér ekkert dottið í hug að skrifa. Heilanum dettur bara ekki djaggsitt neitt í hug. Sennilega er ég bara og sifjaður. Ég djöflaðist í tvo tíma úti í regninu við að haka í allan fiskinn sem kom upp með línunni en það eru svosem engin stórátök fyrir vanan manninn. Bezt að dratthalast bara í kojuna og lesa smá fyrir svefninn. Svo hefst morgunvaktin klukkan hálf sjö. En þangað til næst þá skelli ég einum mp3 fæl hér neðan við.

House Of 1000 Corpses - Everybody Scream

Blessaður karlinn

Nei nei ég er ekki dauður úr öllum æðum enn. Bara alltaf á sjónum og er lítið að pæla í öðru en vinnuni þegar ég er þar. Nema kannski núna þegar búið er að setja upp netsamband í bátinn. Loksins. Já loksins verður hægt að vera á netinu inní setustofueða inni á messa, vafrandi um netið. En hvað um það. Nú er hann Helgi Hóeseasson dáinn og það verður skrítið að sjá hann ekki framar með skiltin sín á Langholtsveginum. En hann setti sannarlega skemmtilegan svip á bæinn eða ölluheldur Langholtsveginn. Jú einstaka sinnum sá ég hann bregða fyrir í mjódd en þar sá ég hann í fyrsta skipti. "Neih hvað höfum við hér", hugsaði ég þá. Svo var einhver sem sagði mér svo hver þetta væri. "Nú var það skyrmaðurinn",sagði ég þegar ég var sestur upp í strætó. Ég tók eitt sinn mynd af honum þegar ég var á röltinu á Langholtsveginum en spurði þó áður hvort honum væri ekki sama þó að ég smellti af honum einni mynd. "Jú jú, mér hefur alltaf þótt ágætt að vera myndarlegur". Ótrúlegt helvíti að það sé virkilega svona erfitt að fá eigin skýrnarsáttmála ógildan. Ég meina eru ekki sáttmálar á borð við giftingar ekki ógildar oft á ári og jafn vel oft á dag. Þetta er bara rugl og aulaháttur af þeim sem stjórna og valdnýðsla gagnvart fólki.

Það bætist meira við

Fékk þetta eftir langa mæðu inn um bréfalúguna um daginn. alltaf gaman þegar það bætist í safnið. Annars þýðir lítið að standa í því að kaupa NBA myndir af ebay þessa dagana á meðan dollaraskömmin er svona há. En ég lét til leiðast um daginn þegar ég pantaði þetta.

TrixTrixTirxTrixTrix

Fyrrir löngu síðan stofnaði einn framtakssamur náungi síðu á facebook þar sem fólk getur sameinað krafta sína og heimtað að Trix morgunkornið sem eitt sinn var á íslenskum matvælamarkaði, verði aftur leyfð endrukoma í íslenskar búðarhillur. Þegar bann var sett á vöruna vegna litarefna þá var ég lítill krakkaskítur en ég man samt að mér þótti þetta gott og reyni ætíð að krækja mér í pakka ef ég er staddur í einhverju landi þar sem Trixið góða er til sölu. Síðuna má finna hér.

Svaðalegt

Í nótt dreymdi mig ljótan draum. Ég var staddur inni hjá fjölskyldu sem bjó í einbýlishúsi í Grafarvoginum og ástæðan fyrir því að ég var staddur þar var sú að heimilisfaðirinn ætlaði að myrða fjölskyluna en ég hafði einhvernveginn komist að þessum áformum og sá mér ekki annan leik færan en að reyna að vernda fólkið. Ég lét eins og ég væri venjulegur gestur þarna og svipaðist um í húsinu. Í einu herbergjanna lá fjórtán ára sonur þeirra hjóna sofandi í öllum fötunum í rúminu og lá oná sænginni.
Stofan var búin nýlegum Ikeahúsgögnum og þar sat yngri sonurinn, tíu ára fyrir framan sjónvarpið og spilaði í playstation tölvu. Nú og hjónin voru svo að bardúsa eitthvað í einu herbergjanna, setja saman skáp eða eitthvað og ég stóð og var eitthvað að tala við þau á meðan. Svo stendur heimilisfaðirinn upp frá verkum sínum, fer inn í eldhús og sækir haglabyssuna og gerir sig líklegan til að skjóta mig en ég rauk þá inn í forstofuna stekk í skóna og út en karlinn á eftir mér. Svo er hann á eftir mér að reyna að freta á mig á meðan ég reyni að flýja og fela mig á milli húsa en reyni um leið að gera fólki viðvart og einhverjar konur sem voru að chilla í einum garðinum þarna stukku til og hringdu á lögguna og létu vita af þessum brjálæðing.
Þegar ég svo hafði náð að hrista helvítis manninn af mér, stóð ég í felum á bak við hálfbyggt hús þarna í hverfinu en þar kemur yngri sonur mannsins að mér.
Strákur: Því er þetta svona? Afhverju þarf ég að vera eins og hann.
Ég: Þú getur ekki verið að kenna sjálfum þér um hvað aðrir gera og þú hefur nákvæmlega ekkert með það að gera hvernig pabbi þinn hagar sér.
Svo hélt flóttinn áfram og þegar ég vaknai hafði lögreglan ekki látið sjá sig og maðurinn gekk enn lausum hala í grafarvogi með haglabyssu í hönd, tilbúinn að skjóta af mér smettið ef hann næði til mín.

Jamm og jæja

Maður var bara að tussast þetta á lappir um tvöleitið í dag. Helvítis kæruleysi. Við fórum nú nokkur í nótt og úðuðum í okkur menninguna. Það var byrjað á Ráðhúsinu þar sem Mánar og fleiri voru að hamast á hljóðfærunum sínum og á meðan skotið var upp flugeldum var stikað upp að Smiðjustíg til að taka hús á Grand Rokk. Maður hefur sjaldan orðið eins endurnærður eftir aðra eins skemmtun segi ég nú. Ég hafði nú einhverntímann heyrt um þessa hjómsveit Palindrome sem sté fyrst á svið. En mér þóttu þeir fínir enda er söngvaranum þetta í blóð borið. Indælt var svo að heyra í Megasukkinu það sem þeir fóru mest með klúra og skemmtilega söngva. My favorite,Fræbbblarnir, var alveg hápunturinn. Það er alltaf einhver djöfulegur fílingur sem maður kemst í þegar maður heyrir í þeim. Já, paunk-púkinn fer alveg gersamlega af stað í hausnum á mér þegar ég heyri minnst á þetta band.
----------------------------------
Ég hef nú tekið eftir því að það er bara nokkuð góð ofskynjunarsveppaspretta í ár. Bara á blettinum hérna framan við blokkina er alveg hrúgu uppskera. Aldrei prufaði ég sveppina þegar maður var í vitleysunni hér í eina tíð. Aulaháttur. Kannki að maður heiti sjálfum sér því að prufa sveppina ef maður skyldi einhvern tímann detta í það í framtíðinni. Nei maður á ekki að bulla um svona hluti. Það er ekki ábyrg edrúmennska að gera það. Það er nú svo. Jæja það er bezt að fara og hella upp á kaffi og taka fram rúgbrauðið og kindakæfuna.

hókíhókípókí

Skrítið að sjá gamla druslubílaportið í Vöku svona galtómt. Staður sem alltaf hefur verið stútfullur af bílhræum í áratugi er orðin að eyðimörk. Spurning um að malbika staðinn og yfirbyggja hann og reka þarna stóran skemmtistað. Nei það er bull. Tóm vitleysa.
Í nótt dreymdi mig að ég væri á stangli í kring um Búlandstind en búið var að koma fyrir sterkum ljóskösturum við rætur fjallsins til að lýsa það upp. Svo fór ég inn í eitthvert hús þarna hjá fjallinu þar sem var partí en þar dönsuðu allir gestirnir hókíhókípóki á stofugólfinu við undirspil harmonikkufélags suður-Þingeyinga. Síðan kom Louis Amstrong og spilaði á trompettinn á og allir hlustuðu hugfangnir.
------------------------------------------------
Enn og aftur álpaðist ég út í búð og keypti mér cd á hundraðkall. Þetta er nú bara einhver reggífroða. Eins og hvað ég þoli reggí illa þá gat ég samt alveg hlustað á þessa skífu og dillað mér. En það stóð nú ekki lengi. Ég held að þetta rusl eigi eftir að fjúka í arininn áður en langt um líður. Held það bara.

Finley Quaye - Broadcast


Finley Quaye - Feeling Blue


Finley Quaye - Burning

Mannaskítur

Alveg á ég ekki til orð. Ég lagði mig í dag og fór þá að dreyma ýmislegt rugl. Meðal annars tróð ég einhverra hluta vegna einhverju verkfæri sem var í laginu eins og draslið á myndinni, upp í rassgatið á mér. Tróð þessu nokkuð langt inn og lét ég þetta tiltekna áhald vera þarna í dálítinn tíma og þegar ég svo tók það út var það auðvitað útatað í mannaskít. En að dreyma mannaskít táknar auðvitað bara að peningar séu væntanlegir inn á reikninginn minn. Best að fara í sjoppuna á eftir og kaupa pylsu svala og lottómiða.

Ég hlusta á Portishead þessa dagana. Er nokkuð ánægður það bara.

Portishead - The Rip