القرآن الكريم بهيئة إلكترونية، وعدداً من التل

Ég horfði á Jóhannes hér heima um daginn og er bara nokkuð sáttur með ræmuna. Það er samt eitt. Það er ástæða fyrir því að nám í leiklistarskóla er held ég tvö ár ef ekki meira svo að löglegt sé og það eru sára fáir einstaklingar sem geta leikið á sviði eða í kvikmyndum eins og fagmenn án þess að hafa nokkurntímann verið í leiklistarskóla en Unnur Birna fegurðardrottning er ekki ein af þeim, svo hræðilega var þetta hlutverk hennar leikið verð ég að segja. Merkilegt hvað fólki er troðið í hitt og þetta fyrir að vera eitt eða annað. Jæja en það kemur mér nú ekkert við.
-----------------------------------------------------------
Ég fékk bækling sendan heim frá Tiger þar sem þeir nauðga uppá mann aulýsingum um hinar og þessar vörur og það fáránlegasta prangrusl sem ég hef séð er klósettgolf. Núna er semsagt hægt að pútta í holu um leið og maður drullar. Aldrei hefur mér dottið neitt jafn heimskulegt í hug. Það væri kannski fínt að fá sér píluspjald fyrir framan klósettið eða þá að skíta og djöflast í veggtennis á meðan.
--------------------------------------------------------------
En í gær tók ég sumsé próf til aksturs á vörubíla. Náði því blessunar og sómasamlega en ég gerði fáar villur í prófinu. Svo er bara tengivagninn eftir og þá er ætluðum tilgangi náð. Það er fínt að vera búinn að fá próf á vörubíl. Maður hættir sjálfsagt á sjónum einhvern tímann og þá er útilokað að stíga í land og hafa andskotan engin réttindi á nokkurn skapaðan hlut. En já, mér hefur alltaf þótt eiga við mig að starfa við akstur en án meiraprófs er hæpið að fá vinnu við hæfi. En mér hefur líka alltaf þótt gaman að keyra. Og þá er auðvitað viðeigandi að blogga með mp3 tengt efni.

Red Simpson - Born To Be A Trucker


Conway Twitty -Truck Driving Man


Dave Dudley - A Trucker's Prayer

Þvílkíkt spennufall

Gat ekki staðið í því að blogga alla síðustu viku vegna svo mikilla djöfulsins anna að þegar allt var um garð gengið þá í spennufalli, ældi ég stjórnlaust út um allt og fékk svo ræpukast á eftir og drullaði alveghreint óskaplega. Um helgina var ég svo að hamast í laufabrauði sem var nú mjög gaman.
Ég á eftir að kaua mér diskinn Tekið Stærst Uppí Sig. Hef lítið heyrt af þeirri plötu nema þá þetta hér að neðan sem er mjög gott.

Tktktktktktktktktktktktktk

Búinn að þrífa og mála helling. Þrífa svo aðeins meira og skreyta svo smá.

Helvíti gott

Svo fór ég í Kost um daginn og verzlaði mér þrjá kassa af hinu ljúffenga Froot Loops. Í hverjum kassa eru tveir pokar af Frootinu og einn poki af Apple Jacks með bragði sem að sögn sjálfs Jóns Geralds, átti að minna á Trix en þar er ég enganvegin sammála þó að Apple Jacks sé nú sossum ágætt. Annars er þetta nú óttalegur andskotand fóðurbætir alltsaman. Getur varla talist mannamatur þetta helvíti.
-----------------------------
Ég var að fatta MGMT(sem hét reyndar upprunalega „The Management“). Hef verið að hlusta á þennan dúett dálítið upp á síðkastið. Fíla'ða.

MGMT - We Care


MGMT - Oh Yeah

Og hoppa svo

Ég keypti mér áskrift að Fjölvarpinu sem þýðir að ég geti horft á NBA leiki og annað NBA efni á NBA-TV sem er mjög gott. Verst að leikirnir fara flestir fram á nóttinni en ég er í fæðingarolofi og svefnvenjur ungbarna heldur randomeraðar og miðast ekki við 9-5 vinnutíma fólks og er ég því í góðum málum hvað það varðar. Myndina hér að neðan tók ég svo af vörðunni uppá Mýraröxl. Tók sprett þangað uppeftir í sumar og ekki nema hálftíma að skoppa í þetta fína útsýni yfir stóran hluta Þingeyjasveitar. Maður ætti að fara oftar þangað uppeftir þegar ég er að heimsækja gömlu sveitina mína.

-------------------------------------
Ég hafði um daginn grænmetisþema á mp3-bloggiu en hef núna ákveðið að hafa ávaxtaþema núna. Öll lögin falla um ávexti á einn eða annan hátt.

Roberto Calero - El Mandarina


Shwayze - Corona and Lime


Mason Jennings - Lemon grove Avenue


M.I.A. - Paper Planes Pinapple Express


Herbie Hancock - Cantaloup Island

Helvítis læti bara


Maður nokkur sem ég þekki sagði mér farir sínar ekki sléttar. Eftir að hann var á ferðalagi úti á landi í sumar þar sem hann hafði komið að eyðibýli, gömlu steinhúsi og séð þar gamalt koffort sem hann tók með sér heim. Hann tók að dytta upp á það, pússaði og lakkaði upp og hafði svo í stofunni heima hjá sér. Svo fóru undarlegir hlutir að gerast. Hann dreymdi ævinlnega illa eftir að hafa komið þessu tiltekna kofforti fyrir heima hjá sér. Dreymdi einhverja óskýrar draumaslitur sem skildu eftir sig ónot fram í vökuna og tengdust þau ónot alltaf koffortinu á einhvern hátt. Hlutir hurfu í húsinu en fundust svo allt annarstaðar. Hurðir tóku til við að opna og loka á víxl í tíma og ótíma sem og einhverjir skrítnir skuggar voru að bregða fyrir í húsinu. Eitt skifti fór öskubakkinn á stofuborðinu af stað og endaði á gólfinu framan við sjónvarpið. En þegar svo sjálft koffortið fór af stað inn í stofunni einn daginn og hristist þar og skókst til þá var mínum manni nóg boðið og tók koffortið, keyrði með það rúmlega tvöhundruð kílómetra og skilaði því á sinn stað í eyðibýlinu. Síðan þá hefur allt verið í rólegheitunum heima hjá manninum. Þetta kennir okkur það að láta það vera það sem við eigum ekki, jafnvel þó að enginn hér í okkar heimi sé að nota það.
--------------------------------------
Þá er ég nú rúmlega hálfnaður með bókina Þjófur, Fíkill, Falsari. Maður er stundum hálf gáttaður yfir þetta hreint ótrúlegum ævintýrum. Svo eru fylliríin og lætin svo rosaleg að maður verður fullur af því að lesa bókina. Rall hálfur bara. Nei svona í alvöru talað, þetta er svakalegt helvíti. Jæja það er bezt að halda áfram og lesa ósköpin. Ætli ég klári ekki bókina á morgun eða hinn. Er allavega búinn að vera hálf límdur við þessa skruddu. Það er nú það.
--------------------------------------
Og hér er svo eitthvað uppsóp sem ég er búinn að vera með inná tölvuni minni lengi en ekki komið í verk að henda því.

Underneath The Gun - Romanian With a Glass Eye

Wilco - True Love Will Find You In The End


Inout Cerel - Made In Romania

prump prump prump prump prump

Langi gangurinn á neðstuhæð landspítalans er snilld. Þegar ég var þarna um daginn þá átti ég leið um þennan gang og þegar ég var rétt að labba inn ganginn þá fretaði ég alveg aglega hátt og þetta var svo hátt prump að ég held að prumpuhljóðið bergmáli enn í ganginum. Eins gott að enginn heilsuveill átti leið þarna um á sama tíma því að þetta var frekar úldið prump. Nóg um það.
Ég fæ morgunnblaðið frítt í einn mánuð. Já einhver kerling hjá mogganum hringdi í mig og bauð mér það. Ég sagði bara já og takk og bless og mér er alveg skítsama þó að Davíð Oddsson sé ritstjóri á blaðinu. Þetta getur sossum verið ágætis blað. Maður á bara ekki að trúa öllu sem stendur í því að allur pólitískur fréttaflutningur á þessum snepli er hlutdrægur þó að annað hafi verið sagt. Maður verður þá bara að láta eins og maður sé að lesa skáldögu svona uppá afþreyinguna að gera. Nú og svo er líka magt annað skemmtilegt en pólitík, eins og stjörnuspár, myndasögur og minningargreinar. Jájájá alveg fullt. Núna er ég er að hugsa um að elda mér kótilettur.

Ambient & Trip Hop - Massive Attack & Portishead - Unfinished Sympathy (Paul Oakenfold remix)

Sígildi

Þá urðum við eins og fyrr sagði að vera með strákinn okkar á barnaspítalanum í fáeina daga á meðan læknarnir fyndu eitthvað út úr málunum sem nú eru komin á hreint og eru sem betur fer ekki alvarleg. En auðvitað húkti maður þarna og dauðleiddist. Nú svo þegar stúfurinn svaf þá varð maður auðvitað að lesa það sem var í boði. Mér leiddist svosem ekkert að lesa myndasögurnar sem maður lá yfir í æsku og bara gott að fá smá flassbakk.

Þoli ekki þennan helvítis dag

Þessi föstudagur þrettándi. Ég hef nú alla mína hunds og kattartíð hrist hausinn út af þessari vitleysu með með það að þetta sé sérstakur óhappadagur. En síðustu fjögur skiptin þar sem þessi dagur hefur litið dagsins ljós, hefur ævinlega alltaf einhver andskotinn verið að. Eitt sinn var það svo lélegt útborgað út af einhverju óvæntu andskotans skattakjaftæði, en ég lenti í feitum vandræðum vegna þess. Svo bilaði nú einu sinni bíllinn lýgilega mikið á þessum degi svo að ég mátti borga helling fyrir viðgerðir. Einu sinni var það líka eitt stykki árekstur á bílnum sem var svo heimskulega til kominn að það var engu lagi líkt ég mátti líka borga sekt og vera í órétti í þokkabót. Og svo núna veiktist yngri sonurinn af svo leiðinlegri pest svo að við þurftum að dúsa með hann í tvo sólarhringa á spítala. En hann er nú búinn að jafna sig núna sá stutti.

Ný búð

Þá skilst mér að Jón Gerald sé að fara að opna þessa verslun sína. Vona að það verði til þess að matvöruverð lækki. Þó held ég að þetta komi ekki til með að gagna nokkurn skapaðan hlut. Kannski tíkall til eða frá á þessari eða hinni vöru sem er annaðhvort dýrari eða ódýrari í bónus eða krónunni. Svona gaman fyrir þá sem nenna að spá í tíkallaspursmál sem endar kannski sem 1000króna gróði þegar uppi er staðið með eitt stykki helgarinnkaup og menn hafa passað rækilega uppá að hafa skoðað verðmun á öllu sem þeir keyptu. Vei. Þetta er ekkert sem er að gera kaupmátt minn eða þinn eitthvað betri heldur en verið hefur. Þessi Kosts-verslun er aðallega tilkomin vegna hefndarhugs Jóns Geralds í garð Jóns Ásgeirs. Ég held að hann sé nú að hefna sín helvítið. Á ekki að notfæra sér veikleika baugsfeðga með því að fokka í þeim með nýrri lágvöruverzlun. Ég meina baugsmálið er víst sprottið af einhverju kerlnga veseni. Ég heyrði um eitthvað svoleiðis einu sinni. Annar fiktaði eitthvað við konu hins og þá fóru menn að skvíla hver annan vilt og galið. Í stað þess að ræða málið yfir dýru koníaki í rólegheitum um borð í snekkjunni þarna á sínum tíma. Svo eiga þetta að heita fullorðnir menn. En ég kem sjálfsagt eitthvað til með að versla þarna, það er ekki það. Fínt að fá fjölbreytni. Vona að það verði nýjar vörur.

Þá á ég sjö ára bloggafmæli. Maður er sem sagt búinn að endast við þessa vitleysu sem upphaflega var bara eitthvert flipp á haustdögum 2002. Hér er ég enn og verð sjálfsagt eitthvað áfram. Ekkert er ákveðið.

Mögnuð ævisaga sem ég mæli virkilega með

Þetta er nú kápumyndin af ævisögu Guðbergs Guðmundssonar. Hann er einn af mínum bestu vinum en við kynntumst þegar ég var að hefja mín fyrstu skref í edrúmennsku. Hann hafði orðið edrú nokkrum árum á undan mér og því með góða reynslu til að deila með sér til edrú-lifnaðarhátta. En nóg um það. Í þessari bók, Þjófur, Fíkill, Falsari, segir Beggi frá ævintýralegu lífshlaupi sínu heima og erlendis. Hann hefur setið í fangelsum bæði á íslandi og annarsstaðar, vaðið í kvenfólki og eiturlyfjum en ætíð náð að ganga brosandi frá öllu saman að endingu. Hann náði svo árið 1995 að snúa við blaðinu og hefur verið heiðarlegur þjóðfélagsþegn síðan þá. Síðustu ár hefur hann svo hripað saman sína eigin ævisögu sem er svo komin í þessa bók sem er svo sannarlega jólagjöfin í ár. Tvímælalaust.

Jazzzzzzzzzzzzzzzz


Ég hlusta á djass. Hef ekki gert það lengi eða ekkert síðustu fimmtán árin. Ég fór á eitthvað þvílíkt djassflipp þegar ég var unglingur og tíndi saman allskonar dótarí í tónlistarskólanum sem ég tók svo upp á kasettur. Ég keypti mér svo disk sem Sigurður Flosason gaf út sem ber nafnið Gengið á Lagið. Oní þetta djassflipp, fékk ég annað flipp og flippaði í að lesa ævisögur fólks. Merkilegar áráttur sem maður gat fengið í hausinn. Á sama tíma spáði ég mikið í stjórnurnar og skoðaði þær mikið í stjörnukíkinum mínum sem ég fékk í fermingargjöf. Mér þótti merkilegt að sjá bæði Venus og Júpíter í gegn um stjörnukíki. Og á meðan hljómaði djassinn. Þvílíkt, Þvíííílíííkt.....

Duke Ellington & John Coltrane - The Feeling Of Jazz

Jollysullumdrull og hland


Og núna ku vera komnir danskir dagar í Hagkaup og ég forvitnaðist til að kaupa mér eina flösku af Jolly Cola. "Jæja, Hvernig skyldi nú hið umtalaða Jolly Cola smakkast?". Þetta er nú svona lala kóladrykkur sem ég held að sé með einhverju fjandans sakkaríni, í staðinn fyrir sykur. A.m.k. braggaðist þetta eins og sambland af Bónuskóla og Kókakóla Light, eða mér datt það sambland svona nokkurnvegin í hug þegar ég smakkaði. Svo fyrir stuttu síðan þá gat ég keypt mér Vanilla Coke í sömu verslun. Sé eftir því að hafa ekki byrgt mig upp því að mér þykir vanilla kók obboslega góður drykkur. Jæja en það þýðir ekkert að fara að grenja. Annars er facebook síða fyrir þá sem vilja Vanilla Kók til íslands hér
--------------------------
En að öðru. Ég var eitthvað að leita að srúfjárnasettinu mínu góða upp í skáp og þurfti að róta til í kössum og drasli en rakst þá á þennan geisladisk sem ég hef sennilega verzlað mér í Kolaportinu einhverntímann. Ég man bara ekki hvenær eða ég man bara ekkert hvernig þessi diskur barst mér. Hann er bara eitthvað svo kolaportslegur. Hann var allavega keyptur á 799 krónur. En hér eru tvö lög af þessum disk.


Dottie West - Delta Dawn


Waylon Jennings - Ruby, Don't Take Your Love To Down

Blablablablablablabla

Gratín eða granít ég get aldrei lært að muna hvort er grjót eða ostur. Kerling sem vinnur í búð rak upp stór augu þegar ég spurði hvort það fengist granítostur í þessari verslun og eins þegar ég spurðist fyrir um gratínborðplötu í steinsmiðju hér í bæ. Smiðurinn spurði hvort ég væri veikur. Hvað á fólk með að kalla þetta eins nöfnum, gratínostur eða granítostur. skiptir máli? Pylsa eða pulsa. Kúkur eða skítur. Hass eða maríúana.
------------------------
Hvað var pojntið hér í eina tíð. Þegar ég var krakkarassgat þá var alltaf verið að sýna kúrekamyndir í sjónvarpinu. Ég á mér bernskuminningar um kúrekamyndir í sjónvarpinu. Ef afi heitinn var ekki að horfa á Derrick þá sat mamma og horfði á vestra. Ég hef ekki séð vestra í ég veit ekki hvað langan tíma. Fleiri ár held ég. Sjónvarpstöðvarnar mættu alveg taka upp þann góða sið að sýna vestra a.m.k. einu sinni í viku. Það er til svoleiðis djöfulsins hellingur af þessu að það er ekkert venjulegt. Jább, fá vestrana oftar í sjónvarp takk.
----------------------------
En þar sem ég er að ræða um mína eigin æsku þá var nú svo að tónlist var höfð í hávegum á mínum bæ. Afi spilaði heilmikið á fiðluna sína og einstaka sinnum komu menn og spiluðu með honum á harmonikkur eða á orgelið sem hann var með inná herbergi. En sá gamli sat oft löngum stundum einn inn á herbergi og spilaði á hljóðfærið sitt en ef við krakkarnir bönkuðum uppá, þá fengum við ætíð að koma inn og hlusta á meðan hann spilaði. Það var nú alltaf jafn skemmtilegt. Jafnvel áttum við það til að dansa með en það var einna helzt ef hann spilaði brjálaða lagið. En þessir dansar voru nú eiginlega bara eitthvað hopp og sprikl. Það er merkilegt hvað afi var ræðinn og skipti hann engu hvort hann var að ræða við okkur börnin eða fullorðið fólk. Og á milli laga fræddi hann þá sem vildu um fiðlur og fiðluleik eða bara hvað sem var. Það var svo margt um að tala þegar hann sat við skrifborðið að leggja kapal og ég á beddanum. Jafnvel að sýna myndir sem hann tók á ferðalögum sínum erlendis og oft af einhverjum gömlum kerlingum sem hann var með í ferðahóp. Já hann hafði farið víða hann afi. Amríku, frakklands og svo auðvitað til þýskalands þar sem hann naut sín í Rínardalnum í hvítvíninu. Og alltaf var fiðlan höfð með. Hér að neðan eru svo þrjú lög sem hann spilaði oft og eru æskuminning beint í æð. Lögin eru spiluð af honum og Einari vini hans sem spilar á tvöfalda harmonikku. Nema síðasta lagið. Það lag spilar hann einn en ég var búinn að pósta því hér inn áður en það var eitthvað biluð tæknin í það skiptið svo að ég set það hér núna.

Kväsar-valsinn


Geltir


Þótt ég dansi(bjrálaða lagið)

Útpælt kannski ?

Þetta er nú alveg magnað með þennan prest þarna á Selfossi. Það er fiktað í nokkrum stelpupjásum og svo eitthvað bull og mambó í framhaldi af því, kærur og vesen og svoleiðis. Síðan þrjátíumilljóna verðlaun á endanum. Getur verið að þetta hafi allt verið útpælt hjá kallinum? Nei maður spyr sig. Allavega borgaði sig fyrir hann að fikta þetta. Ef það var þá eitthvað fikt. Jæja mig varðar ekkert um það.
-------------------------------
Það er nú meira ruglið í sjónvarpinu núna. Einhverjir unglingar sem eru að kljást við lifandi heimilistæki og skrifstofuáhöld. Já þau eru með stofulampa, ljósritunarvél, brauðrist, og borðviftu á hælunum. Þetta fer nú í vitleysu, ég er viss um það.

Sá stutti


Eignaðist minn annan son á fimmtudaginn var. Hann var 18 merkur og 43 sentímetrar.

Hakunamatata

Bækurbækurbækur ég er að reyna að lesa eitthvað en tolli ekki við neitt. Er með nokkrar bækur og kiljur í gangi sem ég keypti mér í kolaportinu einhverntímann fyrir löngu síðan. Kannski er bezt að kveikja bara í þessum bókum og reyna að skrifa eitthvað sjálfur. Maður er náttúrulega búinn að skrifa heila bók sem kemur kannski aldrei út. En þó, hvað veit maður. Held að ég verði bara að reyna að skrifa meira. er svona nokkurnveginn kominn með beinagrind að annarri sögu í kollinn. Þá er bara að nenna að skrifa fjandans söguna. Vinur minn er að gefa út ævisöguna sína. Það er ævisaga sem er full af hasar og ævintýrum. Kem inn á það síðar þegar hún kemur í búðarhillurnar.
---------------------------------------------
Í hugmyndarleysinu ákvað ég að hafa grænmetisþema hérna sem mp3-blogg og tíndi saman héðan og þaðan nokkur lög, eitt lag þar sem gulrætur koma við sögu og annað lag sem er um töfrasveppi síðan er sungið um rófubúgarðinn og svo er það lagið um spergilkálið. Svo er nú það.

Netural milk hote - King of carrot flowers


Atmosphere - Flying colors in my magic mushrooms


Dinosaur Jr. - Turnip farm


McFly - Broccoli

Öndin gefin

Þá er ég búinn að sjá Stúlkan Sem Lék sér að eldinum. Er ekki frá því að hún sé betri en Karlar Sem Hata Konur. Ég veit ekki, gaf hann ekki út þrjár bækur áður en hann geispaði golunni hann Stiegs Larsson eða voru þær fjórar? Hann var allavega hálfnaður með þá síðustu þegar hann gaf upp öndina. Bévítans.
--------------------------
Smá framhald af dönsku mp3 dótaríi og svo alls ekki meira. Sys Bjerre er ágæt. Hef hlustað á hana syngja undanfarið og þykir mér það ágætt þó að ég skilji ekki rassgat í dönsku. Merkilegt hvað reynt var að fá mann til að læra dönsku hér í eina tíð. Jú fyrsta veturinn var ég áhugasamur af því að það var spennandi að læra nýtt tungumál. Á þeim tíma þótti nú viskulet að byrja á dönskunni vetrinum á undan ensku. Heimskingjaháttur þar á ferð. En ég lagði svo frekar kapp á að læra enskuna þegar þar að kom. Kennslan á henni í skólanum mínum var bara ekki upp á marga fiska. En það er nú önnur saga.

Sys Bjerre - Malene

Aumíngjar bara strákar

Ég var nú á ferðinni um borgina í morgun og hafði stillt á FM957 þegar boðið var til keppni í hljóðstofu stöðvarinnar, við stelpur í kraftlyftingum. Sveiflaði ég þá stýrinu í vestur og stímaði á áttina að Eskihlíð, þar sem þessi tiltekna útvarpsstöð er til húsa og keppti við nokkrar stúlkur í armbeygjum, réttstöðulyftu og svo var hamast við að velta peilóderdekki fram og til baka. Það sætir furðu, ég var eini karlmaðurinn sem þorði að mæta og eiginlega mætti án þess að hugsa eða pæla nokkuð í ótta við þessar skjátur. Ég varð hálf hlessa á að enginn annar karlpungur en ég léti sjá sig þarna. Ég er sennilega eini karlinn á landinu sem er ekki hræddur við kraftakonur. Þið eruð bleyður og eymiggjar bara.........