Jæja ég er byrjaður í Slysavarnarskóla sjómanna þó að ég hafi ekki stundað neitt sjóinn til þessa. En það hefst vonandi með tímanum, að ég komist á sjóinn. Ég bíð nú eftir bílnum sem ég er alveg að fara að fá en það fer að hafast í gegn, vona ég, en þangað til þýðir ekkert að vera með neinn andskotans húnd. Annars eru húndar ágætir bara ef þeir migu ekki svona utan í allan andskotan sem hreyfist. Þá væri þetta í lagi en mér finnst mara andskotan ekkert eðlilegt að míga svona utan í dauða hluti. Það er bara alveg óþarfi. Ekki skánar það þegar helvítis högnarnir eru að merkja sér völl einhverstaðar. Mígandi í heyið eða baggaplastið eða bara þar sem maður á leið hjá og þá mætir manni alltaf þessi yfirþyrmandi kattarhlandsfýla. Jájá Kettir geta verið yndislegar skepnur og kötturinn hérna á mínu heimili er mikill vinur minn. Svo er líka einn köttur sem heitir Bjössi og það er köttur vinar míns hann er stór fínn og alltaf mikill vinur minn. En ég bara hreinlega þoli ekki þessa endalausu djöfulsins migu, endalaust. Jæja ég er farinn. Bið að heilsa Daða, Heiðu og Veigu.

Tahh..Árni Johnsen fékk þyngri dóm í hæstarétti en í héraði. Hann var dæmdur í 15 mánuði óskilorðsbundin í héraði en fékk heil tvö ár, óskilorðsbundin í hæstarétti. HAHA Gott á þig, kall pungur. Jæja en nóg um Árna. Ég bíð spentententententententur eftir bílnum en ég fæ hann víst ekki fyrr en eftir helgina en það verður að hafa það. Ég er svo kominn í auka jobb hjá Hróa Hetti og mun keyra út pizzur. Maður er bara að reyna að ná í smá auka pening. Maður fær víst ekkert ókeypis hérna í þessum heimi. Það kostar allt sama hvað maður gerir. Það kostar meira að segja að skíta. Jú við borgum Klósettpappírinn og svo kosta klósettin líka skyldinginn. Það má líka spara peninga með því að skíta ekki heima hjá sér. Skíta bara í vinnuni eða búa sér til erindi í einhverja stofnun en þar fá menn alltaf að skíta. Skíta á bensínstöðvum. Nú svo má líka skreppa í kurteisisheimsókn til nágrannans og skíta hjá honum í leiðinni. En svona er þetta nú. Það má alltaf redda sér. Jamm..ég var eitthvað að flækjast í miðbænum um daginn og var búinn að klára öll þau erindi og útréttingar sem áætlaðar voru þann daginn. Ég vissi að Kárahnjúka umræðurnar voru í gangi á alþingi og ákvað að í gamni mínu að kíkja uppí stúku og sjá, vegna þess að ég hafði aldrei komið inn í alþingishúsið á ævinni. Bara oft labbað þar framhjá. Jú..þar var verið að karpa um þetta kárahnjúkamál og fór ég að leggja við hlustir þegar Pétur Blöndal sté uppí pontuna. Það var dáldið vit í þessu hjá honum sem hann saggði. En það að virkja væri hagkvæmt og sömuleiðis álver á austfirði væri vænn kostur fyrir atvinnulífið þar. Nú ef svo færi að álverið færi á kúpuna, þá færi virkjunin ekki á hausinn. Ef áverið færi á hausinn þá er hægt að flytja allt þetta rafmagn til útlanda í gegnum sæstreng. Ef við myndum sökkva Eyjabökkum og virkja Norðlingaöldur og kárahnjúka, myndi Ísland mala gull. Síðan má kannske með þessu raflosti gera einhverja atvinnu á vestfjörðum. Það t.d vantar ekki brotajárnið hérna af öllu þessu bíladrasli sem er verið að henda eða öllum kvótalaususkipunum sem er verið að rífa í tætlur. Það má endurvinna allan þennan málm og hefja vopnaframleiðslu fyrir Bandaríkjaher. Það gera Svíjar og hagnast vel af því. Hugsið ykkur alla þúsund milljarðana sem við Íslendingar erum ekki að baka en getum vel grætt. Pælið í góðærinu. Laun manna myndu hækka. Skattar myndu lækka og verðlag myndi ábyggilega lækka. Svo að ég segi virkjun, já takk. Bezzz

Ahh…þið verðið að fyrir gefa en ezzið á lyklaborðinu er bilað og nota ég því zetuna í ztaðinn. Þetta er zamt bízna þreytandi að leza þetta zvona en það verður vízt að hafa það. En þezzi helgi var viðburðar znauð og lá ég á beddanum allan zunnudaginn og gerði því ekki razzgat þann daginn. Jú ég fór aðeinz frammúr um kvöldið en fór znemma að zofa. Ég kom nú zamt of zeint í vinnuna, en zýndi þá viðleitni að hringja í vekztjóra símann og láta vita að ég habbði tafizt zmá og kæmi zeint og þá var mér þar með fyrirgefið. Æi ég nenni ekki að skrifa ezzið með zetunni og nota bara essið. Ég var bara að ljúa. En ég og einn vinnu félagi minn fórum svo að tala um svona allskonar afsakanir fyrir að mæta of seint. Hann fór inn í svona tímabil sem flestir fá að kynnast, að mæta alltaf of seint í vinnuna. Alltaf frá fimm mínútum og uppí að mæta hálftíma of seint.(eða þannig þekki ég það).
Hann var búinn að nota allar þessar afsakanir svo oft og mörgu sinnum. s.s. umferðin of mikil, bíllinn bilaði, það sprakk dekkið eða strætó var svo lengi á leiðinni. Svo einn daginn kom hann korteri of seint og verkstjórinn mætti honum þrútinn af reiði og spurði:
- Því kemur þú of seint ?
-Mér var rænt af geimverum í nótt og þeir skiluðu mér ekki fyrr en þetta. Því miður.
Og svo fór hann að vinna og vann þar lengi vel áður en hann hafnaði hjá Granda
Ég man líka að svona afsakanir áttu sér stað í barnaskóla þegar kom að því að skila heimaverkefnum. Þá voru afsakanir á borð við þessar. Ég gleymdi bókinni heima, ég vissi ekki hvernig ég átti að gera þetta, ha.. átti ég að læra þetta heima, Ég átti engan blýant, yddarinn er bilaður, helvítis penninn skrifaði ekki, það tók einhver hálfviti bókina mína og í örvæntingu sagði ég einu sinni að það hefðu komið skæruliðar og hrifsað af mér bókina. Þetta einkenndi helst dönsku verkefnin eða stíla gerðinni. Ohh hvað ég þoldi ekki djöfulsins dönskuna. Þetta er svo leiðinlegt mál að það er alveg dæmalaust. Ég held að ég geti fullyrt það að ég kunni ekki eina heila setningu í dönsku. Jú eitt og eitt orð kannski en ekki heila setningu. Ég meina hver notar dönsku? Hvaða helvítis gagn er af því að nota dönsku? Ef ég á eftir að fara til danmerkur þá nota ég ensku og hef alltaf hugsað það þannig. En ef Danir geta ekki drullu hakkast til að tala við mig á ensku geta þeir bara grjót haldið kjafti. Það væri meira vit í því að leggja niður dönsku kennslu, leggja harðara að krökkunum að læra meiri og betri ensku. Svo má uððitað bara gera Dönsku að valgrein eins og heimilisfræði og smíðar. Það væri vit í því. Eða láta krakkana læra eitthvað alþjóða tungumál á við þýsku. Rússar, Pólverjar og íbúar Eistnasaltsríkjanna kunna margir eða geta flestir hvurjir tjáð sig á þýsku. Nú og svo er Spænska töluð víða um heiminn. Danska er hvergi töluð í heiminum nema í Danmörku og meira að segja er þessi danska sem okkur er kennd (eða var reynt að kenna mér) ekki töluð nema af hluta af Dönum. Danir sem búa á Jótlandi(sem er stærsti partur Danmerkur) tala nefnilega allt öðruvísi dönsku. Æi ég nenni ekkert að pæla í þessum andskota. Mér finnst bara hrein heimska að tyggja í börnin eitthvað tungumál sem er þeim algerlega ónothæft og gagnslaust hananú. En djöfull var mér kalt í vinnuni í dag. Enda frozt yfir öllu hérna. Ég smeyggði mér í ullarsokkana og dauð öfundaði þá sem áttu síðar nærbuxur. Já ég lyfti strax upp símtólinu og bjallaði í Ellingsen og spurði hvað ullarsíðbók kostaði en vældi eins og stungin grís þegar kerlingin í símanum sagði að eitt stykki kostaði um 3500 krónur. Nú þá bað ég um verð á bómullar síðbrók ein ein slíka kostar víst um rúmar 2000 krónur. Mér varð svo á að ég skellit bara á. Þvílíkt og annað eins verð. Ég meina ég get keypt þrennar naríur á 500 kr í Hapauk. Þetta er bara rugl. Jamm það er helvítis vesen að kunna ekki að prjóna. Ég myndi prjóna þetta á mig sjálfur ef ég kynni það. En ég var þarna semsagt í vinnuni í dag að hríslast úr kulda og habbði Peltor hljóðhlífarútvarpið mitt stillt á Rás2 og habbði gaman af þangað til að útvarpsmaðurinn tók uppá þeirri bölvuðu þvælu að setja Leonci á fóninn. Aldrei habbði ég alla mína hunds og kattar tíð hlýtt á söng Leonci. En þetta var alveg ömurlega sungið. Ætlast manneskjan virkilega til þess að fólk kaupi þetta andskotans rusl. Hún má nú sko alveg fara heim til Thailands eða hvaðan sem hún nú er og syngja fyrir sitt fólk þar. Ekkert að vera að trufla fólkið hérna á klakanum með þessari lagleysu. Það er nefnilega hinn mesti óþarfi. En nú er ég að hugsa um að fara að ganga til náða vegna þess að ég er vinnandi maður og þarf kvíld.Bless

Nú eins og lesendur hafa máski tekið eftir hafa skrif mín legið niðri um nokkurt skeið.
En nú það var allt sökum netleysis eða bilana í mínu a dé ess elli svo að ég hringdi í Íslandssíma og jós yfir þeim skömmun og hótaði þeim öllu misjöfnu ef þetta yrði ekki komið í lag, ekki seinna en í gær. Nú en lítið hefur á mína daga drifið. Bara þetta sama. Vinna eins og djöfullinn og sofa svo í 2 kl. og halda svo áfram að vinna. En ég fer í Slysavarnarskóla sjómanna þann tínumda febrúar og hlakka mikið til þess. Það er kennt manni skyndihjálp, Reykköfun, Viðbrögð slysa úti á sjó og svo er manni sparkað út úr þyrlu í mikilliri hæð og gerðar allskonar svona tilraunir með mann. En sum sé þá gefur þetta manni meira forskot á að komast á sjóinn og svo er líka bara gott að hafa þessa kunnáttu
Jahh.. Skohh.. Búinn að fá faxaðan einn kafla úr framtíðinni. Kafli úr ævisögunni minni sem verður gefin út 2074 og heitir kaflinn"Flóttinn úr útrýmingunar búðum Íraka", og er svo hljóðandi: Ég sat kvöld eitt, inní krónni með hinum föngunum í í einni hrúgu og horfði á frakka klæddan vörðinn ganga fram og aftur fyrir framan okkur með vélbyssuna í hendinni. Ég hugsaði til þess með hryllingi að fljótlega yrði ég tekinn af lífi og ef ég yrði óheppinn yrði ég pyntaður rækilega á undan. Skyndilega gerðist svo það undur að að einn samfanga minna fékk flogakast. Hné niður og froðufelldi. Vörðurinn brást illur við og öskraði einhver arabísk blótsyrði á manninn og sparkaði í hann. En fyrir tilviljun sat Zretan Tarjovic sem var Júgóslavneskur samfangi minn alveg við lappirnar á verðinum. Hann gaf mér merki með augnaráðinu um að nú skyldi tekið til hendinni og reynt að strjúka úr útrýmingarbúðunum. Hann krækti fótum sínum um fætur varðarins og kippti þeim undan honum þannig að hann féll í gólfið. Um leið tók ég heljar stökk 2 metra upp í loftið og lenti með vinstri mjöðminni, með fullum þunga á smettinu á honum. Þannig að hann lá stein rotaður. Zretan tók svo rýting sem vörðurinn var með innan klæða og skar hann á háls Zretan fór svo í búninginn af verðinum og gengum við svo tveir einir (Því að við virtumst vera þeir einu sem höfðu kjark í þetta). út en á vegi okkar varð annar vörður. Við gerðum okkur þann leikara skap þar sem að Zretan var í búning að hann þóttist vera vörðurinn sálugui að misþyrma einum fanganna. Þá kom hinn vörðurinn og ætlaði aðeins að fá að leika sér líka en þegar hann var kominn nógu nálægt okkur stökk ég á hann og hálsbraut hann. Ég fór svo í búninginn hans sem var full þröngur á mig en ég let mig hafa það. Við löbbuðum rólega út af fangasvæðinu og gengum í átt að skemmu einni sem var þarna rétt hjá. Við vorum alveg á glóðum af því að það var allt fullt af vörðum allstaðar. Í algerri lukku var þetta geimsla fyrir Herjeppa og svoleiðis dóterí en við gerðumst snöggir, skelltum okkur uppí einn herjeppann og settum í gang. Sem betur fer voru lyklarnir í jeppanum svo að þetta var ekkert mál. Við vorum sumsé komnir með jéppa og sína hvora vélbyssuna og eitthvað af skotum. Og svo vorum við auðvitað klæddir eins og Írakskir hermenn. Zretan opnaði dyrnar á skemmunni en þar skammt frá stóð vörður sem sá hann opna en grunaði okkur um eitthvað gruggugt. Um leið og Zretan var sestur uppí jeppan kom vörðurinn æðandi inn í skemmuna með látum en þá keyrði ég bara helvítið niður og ók út með látum og vörðinn hálf dauðann á húddinu. Þetta sáu allir hinir verðirnir vitanlega og vissu nú hvar var í gangi svo að upp hófst mikill eltingaleikur. Ég keyrði niður hliðið út af svæðinu en þá mættu okkur tveir verðir fretandi á okkur úr vélbyssum. En Zretan var fædd skytta og náði að freta annan dólginn á meðan ég keyrði hinn niður. En þarna vorum við sloppnir en hundeltir af þremur jeppum sem vað voru ekki að spara blýkúlurnar á okkur. En þann fyrsta losuðum við okkur með því að Zretan tók handsprengju sem hann hafði fundið og henti í átt að fremsta jeppanum. Og sjá…hann hitti í jeppann og hann sprakk með látum en við það truflaðist annar jeppinn og keyrði út af veginum. Svo náði annar jéppinn okkur og þegar hann var við hliðina á okkur stukku þrír hermenn yfir til okkar og réðust tveit á Zretan og einn á mig og reyndi að stoppa jeppann. Zretan náði fljótt að berja annan kallinn af jeppanum og slóst einslega við hinn og á meðan var ég var að bítast á við þann þriðja og reyna að keyra og að reyna að þvinga hinn jeppan af veginum og var það sönnun þess fyrir mig að ekki sé allt þó þrennt sé, vegna þess að í snarræðum náði ég að taka pinnan úr einni handsprengju og stinga oní brókina hjá helvítinu svo að hann einbeitti sér að ná sprengjunni þar úr. Þannig náði ég að sparka honum af bílnum en þegar hann var í loftinu sprakk sprengjan svo að jeppinn varð rauður að hluta og búningurinn minn líka. Jeppin kipptist líka svo hressilega til við kvellinn að hann slengdist á fullum krafti í hinn jeppan sem að þeyttist útaf á siglingunni og sprakk í tætlur. Zretan var enn að slást við síðarsa fíflið en ég stoppaði þá bara jeppan í rólegheitum og þá gengum við bara frá ræflinum í sameiningu. Við fundum svo kort sem sýndi okkur leiðir út úr Írak og tókum við á rás að fara úr landinu um einhvern afskekktan fjallveg og við fundum líka út að við vorum c.a. 150 km frá landamærum Íraks og Tyrklands og að þarna varð að hafa hraðan á. en þetta átti samt eftir að vera okkur erfið og afdrifarík ferð yfir landamærin. Þannið var að allir vegir og sko afskektustu slóðir voru vaktaðar svo að flótta menn kæmust ekki yfir en við tókum þá ákvörðun að láta slag standa. Við vorum búnir að keira jeppan í um það bil 3 klukkutíma þegar við komun að einhverjum gisti skála eða það má kalla það sæluhús. En fyrir utan voru 4 hermenn og létu þeir okkur stoppa. En við Zretan Plöffuðum þá niður á stundinni, stoppuðum svo og leituðum eftir æti og þessháttar þarna á svæðinu. Við vorum nefnilega ekkert, eða mjög lítið búnir að éta í fanga vistuninni hjá þessum djöflum og vorum orðnir heldur slappir eftir öll lætin. Jú við fundum niðursoðinn mat og fórum að háma í okkur og svo hirtum við allan klæðnað sem var þarna á svæðinu því að það eina sem var brúklegt utan á okkur voru of þröngir herbúningarog götóttir skór. En þarna höfðum við fata skipti og héldum áfram. Að þessu sinni keyrði Zretan og ég var með byssuna tilbúna ef á þeyrfti að halda. Samhvæmt öllu vorum við að nálgart landamærin og áttum bara örfáa kílómetra eftir þeðar við komum að einhverjum kofa og hliði. Svo birtist Íraskur hermaður og labbaði inn á vegin og gaf merki um það að við ættum að stoppa en ég herti bara á ferðinni og ók helvítið niður og tók hliðið í leiðinni. En þegar við komum að sjálfum landamærunum biðu okkar sprengjur og opnir byssukjaftar. Nú…þarna rigndi yfir okkur eldi og blýi en fyrir náð og miskun guðs sluppum við í gegn og þykir ótrúleg mildi að við skyldum ekki nást áður en við náðum til Tyrklands.
Jamm og þannig endar þessi kafli. Svona er þetta maður. Bara barsmíðar og læti um mína ævi ha hm.

Hevítis helvíti bara. Netið er eitthvað bilað hjá mér og ég get stundum og stundum ekki, farið inn á það. En svo er þetta líka þannig að maður er eitthvað á netinu eða á msn eða bara hvað sem er og þá bara frýs helvítis draslið allt.(ekki tölvan sjálf heldur netið) Nú er bara málið að hringja nirrí Íslandsíma og hóta þeim sjálfsmorðsárás og barsmíðum ef þetta fer ekki að lagast. Ég er í mjög vondu skapi núna sökum þessa og skrifa ekkert meira núna. Vertu blessaður/uð

Áðan var ég nærri því dáinn. Málið er það að ég smellti mér á síðu nokkra er ber nafnið apotek.tk og hló ég svo hressilega sökum lestursins að ég dó næstum því. Ja.. eða ég dó alveg. En Brynjar bróðir sá hvað ég hló agalega og sá hvert stefndi. Svo loks datt ég niður dauður. Brynjar dó ekki ráðalaus heldur tók hann framlengingarsnúru, tróð henni í samband og gaf mér stuð í nokkur skipti. Ég reys upp frá dauðum og er allur að koma til.
Nú ég skoðaði bílin sem ég kem til með aað kaupa mér ig még líst bara helvíti vel á gripinn. Þetta er svona lítil gömul, rauð mazta. Svo er maður búinn að kaupa geislaspilara í dótið, maður svo að þetta verður almennilegt. Það verður munur að komast í bíl en ekki þetta helvítis strætó brölt endalaust. Jú jú það er sossum ágætt að ferðast með vagninum svona í dálítinn tíma 1-2 mánuði eða eitthvað svoleiðis. En ekki meira en árið það er alveg vonlaust. Ég þekki það.

Helvítis kallinn…Hann ætlaði að selja mér Monzuna fyrir 20.000 eins og ég sá hann síðast. Í toppstandi með geislaspilara. Ég fór svo til að líta á hann þar sem hann var til öryggis áður en ég myndi kaupa. Og sjá..Það var búið að taka geislaspilarann, framrúðan var brotin og ein hurðin hékk saman með böndum. Svo sögðu utanað komandi raddir að
bíllinn væri bilaður að auki. Helvítis kall auminginn ætlaði að selja mér ónýtann bíl. Hann verður hraðfrystur fyrir þetta. Eða allavega lokaður inni í kæli nakinn í 46 klukkutíma og haldið vakandi með barsmíðum. Svona fer fyrir þeim sem reyna að svindla á Spritta. Einn landasali hjer í bæ lét mig hafa vatn í flösku í staðinn fyrir landa, þegar ég var að versla við hann einu sinni. Við strákarnir tókum hann síðar og smeygðum beisli á andlitið á honum eins og á hesti, en beislið var svo fest við kaðal sem var bundinn framan í bílinn minn og létum hann draga berfættan í grófri mölinni á meðan ég bakkaði bílnum hægt og rólega. Svo potuðum við í augun á honum og smeygðum þykkri og grófri þjöl uppí rassinn á honum. Svo af því að við vorum í suði þá kefluðum við hann og hlekkjuðum svo á höndum og fótum. Þannig létum við hann lyggja úti á svölum í 10 gráða frosti í 15 mín. En áður en við slepptum honum lausum ákváðum við að svíða hann dálítið en kveiktum óvart í honum öllum. hann brann þá bara til ösku. Þetta kostaði það að ég þurfti að sópa sem að mér leiðist mjög mikið að gera. Nei ég er að fíbblast maður. Ég var ekki svona mikil skepna við sveinstaulann. Ég bankaði bara hressilega í helvítið og svo ekkert meira. Jú ég fékk svo landa í restina. Ennnnnnnnn hvað því líður, þá er ég búinn að tryggja mér annan bíl sem ég mun þá kaupa af manni sem ég þekki og treysti en ekki bara einhverjum leppalúða út í bæ.

Hahh þá er ég búinn að festa mér kaup á bíl. Ég kaupi hann þegar ég fæ útborgað. Púff það verður gaman að losna úr þessu endalausa strætó rápi alltaf endalaust. Þetta er líka svo afspyrnu léleg þjónusta þarna hjá strætó að sirka 1/57. væri alveg ljómandi gott. Ég þurfti t.d. að komast úr Smáranum yfir í Breiðholt og var rúman klukkutíma að brölta þetta helvíti. Svo einu sinni einn morguninn þegar ég var að fara að vinna og var morgunnfúll eins og mér er lagið, þá var ég jú, búinn að borga og sestur í sætið þegar gamall vagnstjórinn kallaði í mig að koma þegar í stað. Þetta fífl horfði á mig með heldur önugum svip og hélt því fram að ég hafði sett barnamiða í baukinn. Það fauk all verulega í mig við þetta svo ég sýndi honum farmiðana mína og sagði svo að ég ætti bara fullorðinsmiða, já,heila átta, bætti síðan við að hann gæti bara bitið í bibbann á sér. Svo settist ég í sætið mitt þegar vagninn brunaði að skiptistöðinni en þegar ég ætlaði út aftur fattaði ég að ég hafði gleimt að taka skiptimiða og fór heimtaði einn slíkan. Vagnstjórinn neitaði að láta mig hafa miða og sagði mér að hundskast úr vagninum og kvaddi ég herra fúla með því að setja endurskinsmerkið mitt og tvo smásteina sem lágu á gólfinu í baukinn hjá honum og yfirgaf svo vagninn með bölvi og ragni. Æjá mér hefur svo bara almennt leiðst að taka strætó, bíða eftir strætó eða bara sjá strætó svona allmennt. Ég er svona hérna, haa.. hmm..
Ennnnn. jæja þá er maður búinn að testa það að djamma með vinnu félögunum á Granda. Húff mikið er á manninn lagt segi ég nú bara. En ég ætla nú ekkert að lýsa því hvernig og hverjir voru mest ölvaðir. Sumir gætu farið að skammast sín fyrir drykkjuskap og óspektir ;) Annars var þetta bara fínasta veisla. Já alveg snilldar matur á boðstólnum þarna og ég úðaði í mig svína kjöti, reyktum laxi og öðrum ljúffengum kræsingum. Svo kom kóngurinn sjálfur, hann Bubbi Morthenz og söng sínar snilldir eins og ztál og hnífur og við Gróttu en síðan þegar því lauk tókum við í sönghópnum að syngja uppi á sviði með Valgeir Guðjónsson í fararbroddi. Þetta voru svona sjómanna vísur. En þegar við vorum búin að syngja úr okkur lungun tók hljómsveitin Nátthrafnarnir við að spila fyrir dansi og eittvað svoleiðis gaman, gaman.
Jamm..Svo er ég að fylgjast með HM í Handbolta. Já já þetta er gaman það leynir sér ekki. Ha, hm. Við vinnum þetta auðvitað. Það er ekki smurning. Íslendingar á toppnum og allir hinir undir. Það verður einhver að verða undir. Þetta er eins og með kynlífið. Það verður einhver að verða undir. Skylmingar og Kynlíf. Einhver verður að fá sverðið í sig. annars verður kynlífið vonlaust, já og skylmingarnar.

Æi andskodandandandandandans vesen með þetta blogg hjá mér. En ég náði ekki að birta allt það sem ég bloggaði í gær því að ég held að sjálfur djöfullinn hafi komist í þetta hjá mér. Það var bara ekki hægt að koma öllu draslinu inn af einhverjum ástæðum, sem mér eru ókunnar. En ástæðan fyrir því að ég telji að sjálfur Skrattinn afi staðið fyrir biluninni er sú að ég var að dizza djöfladýrkendur í mínum skrifum. En bloggið átti uððitað að vera sona:
Uss bara grimmdar frost framundan. Fuss og svei. Meiri kuldi, meira myrkur og fleiri draugar. Já passið ykkur á draugunum í svartnættinu. Þeir eru að bíða eftir tækifæri til að geta stokkið á ykkur til að narta í ykkur og plokka úr ykkur augun. Verið aldrei ein á ferð úti á kvöldin. Kona nokkur sem ég þekki hjér í borg sagði mér sögu af gömlu húsi hérna í vesturbæ R-víkur. Það er þannig að ef allir eru farnir að sofa eða enginn er heima þá er alltaf einhver kona (framliðin) sem stendur í risglugga hússins og starir á þig hvössum og miklum augum út um myrkvaðan gluggann, ef þú ferð og gáir að henni. Svo að hana sjá allir hvort að þeir eru skyggnir eða ekki. Konan sem sagði mér frá þessu fór einu sinni með bræður sína til að líta á af því að þeir sögðust ekki trúa á "drauga" en fengu brúnt í buxurnar og stigu bensínið í botn til þess að koma sér af vettvangi sem snöggvast, öskrandi og æpandi af hræðslu. Mig langar að kíkja á þetta einhvern tíman ef ég þori það, sem er óvíst. Nei, ég held að ég þori það ekki. Maður hefur alltaf verið hálf myrkfælinn síðan maður var lítill en þá var alltaf verið að hræða mann með draugum. Stóri bróðir að hræða mig til hlíðni, vinirnir flestir eldri en ég, notuðu oft á mig Lækjardrauginn, Ruslakallinn, Rauðhærðu afturgönguna eða Blóðugu hauskúpurnar. Ég hef heldur aldrei séð drauga og langar ekki til þess. Nema þessa konu.En mig langar frekar til að verða vitni að djöflamessu eða einhverju svoleiðis konfekti. Vinkona mín nokkrir og vinir hennar fóru eittsinn keirandi til að njósna um eitthvað pakk sem var með djöflamessu við Rauðhóla. Þau lögðu bílnum í hæfilega fjarlægð frá djöflakirkjunni og læddust að, en þau höfðu of hátt til þess að ekki yrði þeirra vart svo að upp hófst dáldill eltingaleikur. Þau fóru á ljóshraða inn í bílinn aftur og reykspóluðu af stað en djöflabakkið fór að elta þau á tveimur Bronco jeppum, dálítinn spöl inn í bæinn en hurfu svo aftur á braut í messuna, eða ég veit ekki betur. Þau fóru svo daginn eftir og skoðuðu staðinn en þar lágu dauðir krummar á víð og dreif um kofann og kross á kvolfi. Einu sinni þegar krakkarnir vissu af djöflamessu þarna í Rauðhólunum hringdu þau á lögguna og löggan rak þetta lið í burtu eins og kindur. Síðan hefur ekkert verið mesað þarna svo vitað sé. En þetta ævintýri þarna um kvöldið hafði þær afleiðingar í för með sér að bíll vinkonu minnar var alltaf að bila eftir þetta og líka alltaf einhver svartur köttur að sniglast utan í bílnum. Mér datt nú í hug og stakk reyndar uppá þeirri hugmynd að safna liði og berja þetta lið og stakk uppá því við nokkra harðsvíraða félaga mína. Það var vel tekið í þessa hugmynd en það varð aldrei neitt af því að framkvæma hana. En nú er nóg komið af draugum og djöfladýrkun, svo þið skuluð vera á varðbergi.
Jahh..Skohh...Svona átti þetta að vera. En ég get sossum bætt einhverju við núna en þannig er að það er svona nokkurs konar árshátíð hjá okkur á Granda eða það heitir "okkar dagur". Það verður hellings tilstand þarna maður. Það verður fyrirlestur í matsalnum hjá okkur klukkan 14:00 á staðartíma og svo verður ball hjá okkur þegar kvölda tekur, en þar spila Bubbi Morthens og Valgeir Guðjónsson. Ég er svo í söng hóp sem saman stendur af nokkrum starfsmönnum Granda. Það eru Þrír úr vinnslunni, baaderinn og nokkrir af skrifstofunni sem syngja og Valgeir verður svo með í þessu. Ég, Valgeir og Framleiðslustjórinn hann Svavar sjáum svo um gítar spilun með söngnum. Við munum spila nokkra sjómannasöngva. Og þá er ekki fleira í þættinum að þessu sinni. Veriði sæl og passið ykkur á draugunum. MÚHÚHOHAHAHAHAHAH

Æi já, það er eitthvað lítið að segja núna. Jú kannski að ég geri smá opinberun fyrir þá sem hafa bara lesið það sem ég skrifa en þekkja mig ekki baun. Ég heiti Ágúst Þór Ámundason en hef verið kallaður hinum ýmisu nöfnum. Algengast er að ég sé kallaður Gústi en Spritta nafnið er komið frá Þránni og Halla um verslunarmannahelgina "97.
Ég var ekki að drekka spritt eða neitt í þeim dúr. Ég var bara þess legur að hafa gert það þarna. Nú ég hef líka verið kallaður öðrum furðulegum nöfnum, bæði hér í R-vík og heima á norðurlandi. Sossum eins og Brútus, Kekur, Beini, Strákúst, Fressi, Gulli, Guðlaugur, Gústi rústi, Gústi guðsmaður, Gústi gullrass, Gústi kvennagull, Gústi pústi púströr, Gústi gamla geit, Gústi geithafur, Gústi graði, Gústi graðfoli, Gústi graðpilla, Angantýr, Gauti, Þór, Blóri, Ángúst, Óágúst, Héðinn, Brúskur, Gjösti, Justin, Gustafsberg, Klósettberg, Gústafus, Stafus, Fúsi, Gurri, Gúrtsi, Gúri, Gúiras,Tjusi, Duddi og eitthvað fleira sem ég man ekki í augnalokinu.

Mikið var það skondin sýn
að horfa niður á túnin mín.
Þar var ferlegt krumma svín
að plokka í bláu augun þín

Andskotinn er þetta. Það gengur ekkert að komast á sjóinn. Ég er búinn að tala við marga skipstjóra, menn sem þekkja skipstjóra og auglýsa eftir plássum úti um allt en ekkert skeður. Jú það hringdi einn kall en hann vildi bara vanan netamann, sem er ég ekki. Ég reyndi að nauða í honum um pláss eða a.m.k. einn skitinn, helvítis túr en það var vonlaust. Ennnnnnnnnnn þolinmæðin þrautir vinnur allar er mér sagt og gildir víst að hafa þolinmæðina í lagi í þessu tilfelli. Það getur sossum vel verið að maður fái pláss með vorinu, svo að maður sér hvað setur.

Æi ég er hálf tuskulegur eitthvað. Æi já ég ældi og spjó eins og bersekkur í morgun og er með hausverk núna. Þetta eru eins og verstu timburmenn. Ég er nú samt búinn að úða í mig verkjapillum og slíku góðgæti þannig að þetta hlítur að lagast. En hvað um það. Ég heimsótti félaga minn í kvöld og hann fór að sýna mér steinasafnið sitt. Hugsa sér þessa endemis vitleysu, safna steinum. En það víst hægt að safna öllum fjandanum, sossem frímerkjum, servíettum, vindamerkjum, íþróttamyndum og svo eru einn og einn sem safnar tittlingum og ég veit ekki hvað og hvað. Einn sem ég var með í barnaskóla var mikill hobbíisti um fugla og safnaði eggjum. Þá ætlaði ég að prufa að safna eggjum en þau brotnuðu nú vanalega eftir að ég eignaðist þau. Ég held að ég hafi náð að safna tveimur tegundum. Það voru Hænuegg og Andaregg. Æi þetta var bara einhver stundar manía. Jú ég safnaði frímerkjum þegar ég var 10 ára og átti nokkuð stórt safn og svo varð ég eldri og þá komu N.B.A. myndirnar í tískuna. Þá safnaði ég Shaq og reyndi líka að eignast sem mestar myndir af Larry Bird og Magic Johnson og það í bítti því að þessar myndir verða Dýrmætari með árunum. Ég á þetta allt í geymslunni heima hjá mér.

Nú nú.. ég verð víst að játa að ég er búinn að vera alveg húðlatur undanfarið og hef ekki verið að nenna þessu bloggstandi. Sorrý maður ég lofa að gera þetta aldrei aftur. Ég var að koma heim og saman nýja "rx-3.future 2.83 faxtækinu mínu sem gerir manni kleift að fá fax úr framtíðinni. Ég þurfti að beita öllum mínum samböndum og fólskubrögðum til þess að komast yfir gripinn og er bara ný búinn að tengja og gera klárt og viti menn, ég fékk strax fax frá árinu 2076 frá sonar syni mínum. Hann sendi mér smá úr afrit ævisögu minni sem verður gefin út árið 2074. Hann vildi ekki senda mér neinn kafla úr bókinni því að það gæti verið skaðlegt fyrir mann að vita of mikið um eigin framtíð. Hann sendi mér samt efnisyfirlitið þar sem kaflanir heita:

Landasalan og gróðinn mikli.
Handrukkanir og spillingar.
Ég upplýsti Geirfinnsmálið.
Hætt í rannsóknarlögregunni eftir tíu ára farsælt starf.
Bjargaði tíu manna áhöfn úr sjáfarháska eftir skotáras í 3. heimsstyrjöldinni.
komst lífs af úr skotbardaga í Alsír.
Slapp lifandi úr mannskæðasta bardaga landgönguliða á 3. heimsstyrjöldinni
Handtekinn af Írökum.
Náði að flýja við illan leik úr úrýmingabúðum Íraka.
Flóttinn úr Írak.
Strandaglópur á Tyrklandi.
Bryti á spænsku millilandaskipi.
Dæmdur ranglega í lífstíðar fangelsi í Marroco fyrir morð.
Braust út úr fangelsi eftir tveggja ára afplánun með því að stúta þremur fangavörðum.
Komst heim til Íslands með hjálp nokkura skipsfélaga.
Staðið að opnun fyrsta löglega spilavítinu á Íslandi.
Spilavítið brennur til kaldra kola.
Leigubílstjóri á Akureyri.
Sambón, bónstöðva samsteypan stofnuð.
Í góðra vina hópi á norðurlandi.
Áhyggjulaus ævikvöld í Reykjadalnum.

Ég skal svo nauða í drengnum um að láta af hendi eins og svona tvo-þrjá kafla úr bókinni.

Hehe..Ég er búinn að downloada nokkrum þáttum með Pat & Mat eða það sem þeir heita á Íslensku Klaufabárðarnir. Ég horfði á nokkra þætti og hélt að ég myndi slasast af hlátri. Miðað við gamla þættti eða þætti sem voru framleiddir 1979-1984, er þetta alveg snilldarlega vel gerð og vönduð framleiðsla. Ég meina engar tölvur og engin svona almennileg tól og tæki til að nota við þetta. Örugglega brjáluð vinna að gera þetta. Svo og hugmyndar flugið maður. Þvílík og önnur eins vitleysa og kverkaskítur af hugmyndar flugi, já já já já já já haaaa. Ennnnn hvað sem því líður er ég ekki lengur í jóla fríi og farinn að vinna aftur hjá Granda. Sussssss… ég er búinn að vera í jólafríi frá því á 18. des. og var að byrja á mánudaginn var. Það er skömm af þessari leti.
Við vorum nokkur sett á fiskvinnslunámskeið og verðum á því út þessa viku. Það er sossum fínt að sitja á þessu námskeiði uppi í fundarherbergi í stað þess að þreyja þorrann þarna niðri í vinnslunni. Það er alveg gott. Fínt að verða sér út um einhver starfs réttindi og svoleiðis. Annars held ég að maður sé nú fær um flesta vinnu svona almennt. Ég er búinn að vinna við allan andskotan. Tja tildæmis kexbakstur, pizzusendill, hellulagnir, unnið á lyftara, Kjötiðn, slátrun, tryggingasölu, vöruhúsavinnu, Garðyrkjustörf og síðast en ekki síst í fiski. Já ég á svo eftir að prufa að vinna á sjó og flutninga akstur og svo er aðal ævi atvinna mín alls óráðin. Það verður að koma í ljós. Kannski enda ég sem feitur og sveittur flutningabílsstjóri með smáan hvirfilskalla og flösu. Hver veit? Nei ég veit varla hvernig það endi þannig. Ég verð örugglega ríkur hlutabréfa kóngur eða forstjóri hjá Heimsgenum árið 2025. þá verð ég hin nýi Kári Stefánsson þess tíma. Vonandi ekki eins grámyglulegur eða geðillskulegur. Nei ég ætla að vera glaðlegur brosmildur, faðma heiminn og elska meðbræður mína. Annars segir þetta afrit úr ævisögunni minni sitt um framtíð mína. En talandi um að vera sveittur það var ég að vinna í tryggingunum með einum manni sem svitnaði eins og ég veit ekki hvað. Það var svo svita lyktin af honum að það var ekki verandi nærri honum maður. Svo fór ég einu sinni í kringluna með honum að bjóða fólki tryggingar og þá þurfti ég að standa við hliðina á honum í hans þunga lofti. Þegar maður var svo að tala við fólkið kom það svona út: Já góðan daginn "hóst" ég er hérna að bjóða trygg"hóst" tryggingar, fyrirgefðu. Þetta eru lífeyrissparnaðir hjá Sun"hóst"Sunlife en þeir bjóða"hóst"prósent..nei sorrý 12 prósent "hóst" ávöxtun (og svo fr.) Sem endaði með því að fólk hristi bara hausinn og fór. sumir héldu að þetta væri falin myndavél en einn kallinn sagði bara: Djöfulsins fíflaskapur er þetta. Og svo fór hann bara. Nú er ég hættur að ruga. Bæ.

Bahh…djöfull var þetta sterkt kaffi sem ég var að skella í mig. Buhh.. ég fæ fokking klígju maður. Ég er samt ný búinn að læra að fá mér rjóma út í kaffið en það er mjög gott. Þetta var bara svo mikið blek sem ég hellti uppá þarna áðan að maður endar með því að fá bullandi ræpu og ég veit ekki hvað og hvað. Ég er sossum ekki með neina sérvisku um það hvernig ég drekk kaffið. Það fer bara eftir stemminguni hverju sinni. Stundum drekk ég það svart. Stundum svart með sykri eða bara mola. Stundum með mikilli mjólk og miklum sykri. Svo er það líka bara breytilegt hvort ég fæ mér mjólk, rjóma eða undanrennu út í það. Eins og ég segi þá fer þetta bara eftir stemmingunni hverju sinni. En nú segi ég, gleðilegt ár og takk fyrir það gamla. Hehe.. skaubið var bara helvíti seigt maður. Þeir náðu Gunnari Birgis alveg snilldar vel."Svalt að búa í kópavogi". Hahh..já ég bý í Kópavogi. En, æi ég er hálf feginn að gamla árið sé að baki því að mér fannst þetta hálf leiðinlegt ár. Já ég held að ég geti bara fullyrt það að ég sjái bara ekkert eftir gamla árinu. Ég fór ekkert norður á árinu en þar búa 98% allir vinir mínir. Og svo var ég að berjast í bökkum með að borga upp mesta skuldar súpuna(það er kannski kosturinn við þetta ár) en það er allt að koma heim og saman. Ennnnnnnnn hvað sem því líður þá fer hún öll að byrja aftur þessi sama tóma vitleysa. Klára jólafríið, fara að vinna aftur eins og skepna, fara í páskafrí, vinna aftur eins og mother fucker, og fara þá í sumar frí og svo að vinna enn meira og fara í jólafrí aftur. Uzzzzzzzzz væri ekki bara best að reyna að fá lottóvinning og hætta að vinna og fara í skóla, eða þá að hafa það bara fínt heima og gera helst ekki rassgat. Það væri kannsi skárra í stað þess að liggja í leti að fara í einhvern bissness. Stofna iðnaðar fyrirtæki og dreifa verksmiðjum um landsbyggðirnar, til þess að bjarga þorpunim úti á landi sem að eru að drepast úr kvótaleysi. Ég nefni t.d smokka verksmiðju í Bíldudal, dollugerð á Eskifirði eða bara blómapotta veksmijðu á Hofsósi. Nei ég meina það er hægt að gera allan djöfulinn til að bjarga landsbyggðinni ef maður á bara nóg af peningum. Ég á svo mikið af hugmyndum að ég gæti drullað. En ég á ekki eins mikið að peningum og ég á af hugmyndum og það er ókostur. Það væri kannski hægt að stofna einhver samtök til þess að bjarga landsbyggðinni. Eitthvað svopað og friður 2000. ná að hala inn heilu milljörðunum með fjárframlögum eins og Ástþór nær að gera. Láta átakið kannski heita"Landsbyggð 5000" eða eitthvað álíka sniðugt. Æi ég nenni ekki að vera að rugla svona bull. Já svona..hobb hobb.

Heyriði. Það er alltaf eitthvert fólk að djöflast í gestabókinni minni sem segist heita Veiga, Heiða og svo einhver Daði líka. Þetta fólk skrifaði um það að einhver Rafmar og Daði hefðu farið að veiða og veitt veigu í soðið og svo segja þau að Veiga vegi vó vivu. Svo skrifaði Veiga: Ó Ágúst ég þrái þig. Veiga, Heiða og Daði hættiði þessu. Ég vil ekkert vita um það að Veiga vegi vivu eða sé veidd í matinn né heldur að ég sé bara elskaður svona út í bláinn. En nóg af skömmum. Ég kíkri inn á tilveruna í gær og reiddist dálítið þegar ég las um lífreynslu stráks nokkurs eða www.kjammi.blogspot.com. En löggan tók hann fastan fyrir að sparka í hliðarspegil á bíl niðri í bæ á djamminu. Handtakan var það harkaleg miðað við lítið brot og enga mótspyrnu að stráksi hlaut blóðnasir, sprungna vör, skrámaða höku og bólgna öxl fyrir ekki alvarlegra brot. Andlitinu á honum var nefnilega þrýst í gólfið á löggubílnum og öðrum handleggnum bögglað aftur fyrir bak og þrýst að hnakkanum á fullum krafti. Þetta var svipað og verið væri að handtaka bankaræningja eða morðingja. Alveg glórulast helvíti að þegar menn haga sér svona alveg eins og helvítis fífl í vinnunni bara af því að þeir eru með komnir í virðinga verðan búning og þá er um að gera að misnota vald sitt, fá útrás fyrir bældar tilfinningar því að þeir sem að gera svona fanta skap eru menn sem að voru lamdir þegar þeir voru litlir, þeir lagðir harkalega í einelti eða þeim riðið í rassinn þegar þeir voru litlir. Svo þýðir ekkert að kæra því að dómskefið og lögreglan fléttist öll saman og þar sjá menn um sína. Ég get nefnd dæmi um það þegar félagi minn kærði tvö lögreglu faggot fyrir að hvorki meira né minna en að putta brjóta sig við hand töku. Málinu var á einhvern hátt vísað frá vegna skorts á sönnunargögnum en samt var vinkona hans vitni í málinu. Svo varð vinnufélagi minn firir hörðu höggi af einni löggu þegar hann var að leiðrétta eitthvað slagsmála rugl. Það var þannig að löggan hélt vini hans föstu og hörðu löggutaki og vinnufélagi minn labbaði að löggu gerpinu og og lagði lófann ósöp rólega á öxlina á löggunni og sagði "Hann var ekki að gera neitt" þá kom einn homminn aftan að vinnufélaga mínum og barði hann það harkalega að hann féll í götuna. Hann kærði pervertið fyrir harkalegar aðfarir við sig í starfi og niðurstaða málsins var sú að vinnufélagi minn hafði verið barinn í sjálfsvörn. Svo var það einn annar sem ég þekki en hann var færður í fanga geimslur nætur langt fyrir slagsmál. Hann var drifinn inn í löggubílinn og þar dó hann áfengis dauða en vaknaði svo daginn eftir bundinn með kaðli á höndum og fótum og hlekkir á milli svo að hann lá í einum keng á gólfinu í fangaklefanum. Þetta er náttúrulega algjörlega út í hött þegar menn í opinberu starfi haga sér svona alveg eins og fávitar. Bara út af slæmum æsku minningum eða einhverjum andlegum erfiðleikum. Afhverju fara menn ekki bara til sálfræðings eða geðlæknis það er miklu einfaldara. Heirðu já hvernig var þetta svo með heilu kílóin af dópi sem að kvarf bara rétt si svona úr geimslum lögreglunnar og enginn kannaðist við neitt. Já Böðvar Bragason og company komu bara onaf fjöllum alveg eins og kálfar út úr fjósi, þessir asnar. Þeir hafa alveg örugglega ekki tímt að kaupa bjór fyrir árshátíðina hjá sér og notað allt dópið í staðin og verið að reykja og spítta alveg út úr sýrðir með Marilyn Manson í botni þarna á árshátíðinni hjá sér. Tjahh ekki hafa þeir verið að selja sjálfir eða hvað. Kannski hafa þeir notað allt dópið til að fá glæpona Reykjavíkur til þess að skvíla hvorn annan og gaukað að þeim alltaf svona nokkrum grömmum í einu og fattað svo einn daginn að allt dópið væri búið. Svona er þessi heimur víst.

Jæja miðnættið nálgast og ég ætla að vera á netinu í nótt eða reyna að deila netinu eitthvað með Huldu og Brynjari. Þau sváfu nebbilega fram undir kvöldmat og sofna því ekki í bráð.
Ahh ég þarf að þvælast dulítið á eftir og þarf víst að nota strætó. Maður er nó orðinn bísna leiður á þessari stöðugu strætó notkun, sem hefur staðið yfir á annað ár. Djöfull getur það verið þreytandi maður að þurfa stundum að bíða í næstum því í hálftíma eftir einhverjum vagni. Þá er bara að vera þolinmóður og bíða. Það getur sossum verið ágætt að bíða á Hlemmi því að þar hittir maður iðulega einhvern sem maður þekkir. En þeir staðir sem að ég hata að bíða á, lengur en í 2 1/2 mín það eru biðskíli í Ártúni og Mjódd. Þetta eru svo leiðinlegir staðir að það er alveg dæmalaust helvíti. Ekki er ég að segja að Hlemmur sé neitt skemtilegur bara gaman þegar mikið er af fólki og þá rekst maður áætíð á einverm góðan. Mér leiðast samt rónarnir ef þeir eru með læti. En þá koma oftast verðirnir og stoppa öll slagsmál. Svo eru allskyns uppákomur eins og tildæmis fyllibyttan rem var að keira bílinn þarna um daginn. Þú átt að vera búinn að lesa um það því að ég bloggaði um það fyrir löngu síðan. Ertu hætt/ur að fylgjast með hérna. HAAAAAAA HMMMMMMMMM. Ég er að vísu að pæla í bílakaupum en það verður nú samt ekki keyptur bíll neitt í bráð. Ef ég kemst á sjóinn, þá kaupi ég mér bíl. Safna nokkrum hundraðþúsundköllum og kaupi sæmilegan limma. Ég en mest hrifinn af þessu ameríska. Svona Chevrolet, Christler eða einhverju slíku. Maður er bara ekki milli svo að maður lætur slík gæði eiga sig. Ég er búinn að prufukeira einn Hyuindai Accent, sjáfskiptan og er svona að skoða þetta eitthvað. Ég er líka mjög hrifinn af Hyuindai Sonata en þeir eyða bara óþarflega miklu. Annars veit ég það að næsti bíll sem ég eignast verður sjáfskiptur. Æi ég nenni ekki að vera að keyra beinskipt svona innanbæjar það er svo þreytandi. Það finnst mér allavega.
Kannski fer ég á sjóinn. Verð kannski í nokkur ár. Veit ekki. Ég er nú farinn að nauða í skipstjórum up pláss. Það gengur treglega en það þokast. Það borgar sig að nauða vel og rækilega í þeim þangað til að þeir fá leið á rausinu í manni um að mann langi á sjóinn. Þá fá þeir leið á manni og þá fær maður pláss hjá þeim. Það endar allt með því að maður fær pláss. Svo eru góð frí á milli. Margir sjómenn fara tvo-þrjá túra og fara svo einn í frí og þá hef ég hugsað mér að taka meirapróf í millitíðinni, svo þegar maður hættir á sjónum þá getur maður farið að keira trukka landshorna á milli. Maður bloggar auðvitað ekkert á sjónum en þegar nokkur ár eru liðin og sjómennskan er liðin þá verður tæknin orðin það mikil að maður bloggar maður bara í vinnunni. Ég geri það þannig að þegar ég er að keira eitthvað langt á trukknum, læt bara sjáfsstýringuna á og fer svo í nettengdu mælaborðsfartölvuna og blogga og leik mér á netinu þegar ég á að vera að keira. Jæja ég ætla að leggja hausinn í bleiti með sjómennsku, bílakaup eða hátækni þróaða flutningabíla og ætla að fá mér pizzu og bið svo að heilsa og vertu svo sæl(l) að sinni

Haaaaa, já, bara kominn annar í jólum og bara komið frozt hérna í Reggjavigg. Það var bara svona hiti og rigning á aðfangadaginn, svona September veður. Þá kom þessi fílíngur að fara að smala uppí heiði fara í réttir eða rölta inn á sláturhús og byrja á að vinna við að stúta rollunum. En þetta er víst allt gert í september, smölun og sláturtíð. Ég var nú einu sinni að vinna á sláturtíð. Það var þegar ég bjó á Akureyri og þá vann ég vita skuld hjá KEA. Ég var settur í það djobb að klippa lappirnar af skepnunum. Sko fyrst er kindin skotin og hent á færibandið, svo er hún blóðguð og hausinn skorinn af, síðan er hún rist aftur úr löppunumog framúr löppunum svo eru lappirnar klipptar af. Svo er skorið…æi ég nenni ekkert að lýsa þessu svona á blogginu mínu. Þið verðið bara að fá ykkur vinnu á sláturhúsi á meðan sláturtíð stendur yfir. Ég get samt sagt það að þetta er einn af þeim semmtilegustu vinnustöðum sem ég hef unnið á. Jájá það var farið með klámvísur og rímur, svo var það líka liðið að menn fengju sér aðeins neðaníðí eða kannski einn eða tvo bjóra. Þeir voru nú alltaf banna mér að drekka þar sem ég var nú að nota hættulegt verkfæri við vinnuna og algjör hænuhaus að auki(enda bara 16ára þá), en ég óhlíðnaðist það nú auðvitað alltaf. Menn voru nú samt aldrei beinlínis fullir þarna. Hvorki ég né aðrir. Jú ég man að einn kallinn þarna sofnaði með sópinn í höndunum og síðasta daginn fóru einhverjir tveir nærri því að slást eftir vinnu. En það kemur fyrir bestu menn. Svo var að sjálfsögðu haldið sláturhús ball í lok sláturtíðar með tilheirandi slagsmálum, framhjáhöldum og bömmerum. Ég fór nú töluvert snemma af þessu balli eða svona um þrjú-fjögurleitið vegna þess að ég var orðinn svo fullur og vitlaus, ælandi og spúandi í allar áttir svo að ég fékk einn vinnu félaga minn sem var edrú þarna að ég held til þess að skutla mér heim. Ég heyrði svo sögur af slagsmálum þarna, daginn eftir. M.a. um að verkstjórinn hefði kílt í gegnum rúðu þarna og skorist illa á hendinni og eitthvað fleira í þeim dúrnum. Já það er fjör að vera á sláturtíð. Það er alltaf þessi létti andi yfir þessu eða svona sérstakt andrúmsloftið, svo ég gæti vel hugsað mér aðra slátur tíð seinna. Það var líka gaman að búa á Akureyri. Það var ýmislegt brasað. Það stóð til að ég færi að spila á gítar í punk hljómsveit með Brabra, Helga Magra, Ásgeiri og Lúlla en það varð eitthvað minna af því, en maður tók samt í hljóðfæri með þeim af og til. Já aður var nú alltaf eitthvað á sukkinu þarna með þeim og þá þvældist maður í alltaf einhvern hljóðfæraleik með þeim. Já og svo má ekki gleima Trausta á Gásum og Bomma frá krossanesi eða Svenna Súkku og fleirum og fleirum. Já Akureyri er góður staður.
Phhhhhhhhhhh maður er bara komin með bullandi ræpu af öllu konfektinu sem ég fékk í jólagjöf, úff maður er bara á klósettinu mestan daginn hérna. Þetta er agalegt helvíti maður, en jæja ég fékk nú fleira heldur en bara konfekt í jólagjöf. Ýmislegt snyrti dót og föt. Fékk nokkra bloi, nýja Bubba diskinn og gullkeðju frá Issu. Ég fékk líka nokkrar bækur. Ég fékk t.d. bókina "Andslælis á auðnuhjólinu", eftir Helga Ingólfsson og bókina "Fyrstur til að deyja" eftir James Patterson, sem er spennusaga. Svo gaf mamma mér "Röddin" sem er eftir Arnald. Ég er kominn vel á leið með það snilldar verk og er djúpt snortinn. Ég er auðvitað búinn að lesa allar hinar bækurnar sem eru Dauðarósir, Mýrin og Grafarþögn sem eru allar um Erlend rannsóknarlögreglumann og samstarfsfólk hans. Já hann Arnaldur skrifar snilldar vel, enda hlaut hann, með Mýrinni "Gler lykilinn" í verðlaun fyrir bestu norrænu spennubókina en mér finnst Mýrin líka besta bókin sem ég hef lesið eftir arnald. Hins vegar byrjaði ég á "Nóttin hefur þúsund augu" eftir Árna Þórarinsson en fannst hún ekki grípa mig eins og Arnaldur gerir með sínum skáld verkum en Árni er líka ágætur. Hahh.. ég rakst á dáldið skondið inni á tilverunni, smellið hér. Sniðugt er það ekki. það er svo best að hætta þessu bulli og fara að gera eitthvað

Gott kvöld. það er spritti sem skrifar. Klukkan er nákvæmlega 18:00 á aðfangadagskveldi og segi ég því, gleðileg jól. Klukkurnar klingja nú í útvarpinu og jóla steikin er í bígerð, sem að þessu sinni er svínakjöt og mamma hefur verið að kenna mér að seikja það. Svo verður maður pott þétt settur í sósu gerðina og að brúna kartöflur. Þessi dagur er annars búinn að vera eins og aðrir aðfangadagar sem að ég hef upplifað. Aðallega ys og þys um bæinn að ryksuga bóna og gera klárt. Svo í miðju öngþveitinu þyrmdi yfir mig þessi gríðarlega tilhlökkun í að opna pakkana. Þetta var svona gömul tilfinning sem ég hef ekki fundið síðan ég var krakki. Æi svo er það eitt sem mér finnst vanta en það voru jólasveinarnir. Þeir koma að sjálfsögðu alltaf í hvert hús á æskustöðvum mínum, Laugum. Það var eitt með þessa jólasveina sem komu alltaf þegar maður var lítill. Þeir minntu mig alltaf eitthvað á Sigurgeir á Völlum eða Snorra í Stafni. Bara einhver svipur og svo röddin líka. Æi ég veit það ekki. Einu sinni þegar ég var lítill var ég á jólaballi í Reykjadal, en þá var einmitt einn jólasveinninn eitthvað voðalega líkur Sigurgeir. Ég bar þetta uppá hann en hann bara kannaðist ekki við neitt. Ég var einu sinni fengin í eitt alveg fáranlegt en það var að leika jólasvein á litlujólunum í barnaskólanum. Alveg dæmalaust uppátæki, að leika jólasvein þegar þeir geta bara drullast til byggða sjálfir þessir fávitar. En jæja ég lét mig hafa það smeiggði mér í búning og óð inn í krakka skaran á samt öðrum jólasveinum eða leikurum og dansaði í kringum jólatré og grýtti jólapökkum og mandarínum í þessi kvikindi svo þegar að átti að fara þurftu helvítis börnin að elta mig langar leiðir útfyrir skólalóðina. Hinir tveir Sveinkarnir sluppu en ég máttu þreyja þorrann út af þessum krakka gormum. Ég gat svo snúið við, við illan leik aftur í hitt skólahúsið og farið úr búningnum og komið mér í kaffi og kökur á eftir sem var mjög gott. Nú en ekki meira um jólasveina að þessu sinni. Þannig er að það verður eitthvað jólaball hjá Granda, haldið í súlnasal hótel Sögu. Svona kaffi og með því og svo koma þeir sem eiga krakka, með þá með sér og þeir geta þá dansað í kringum einiberjarunn. Síðan koma jólasveinarnir og þrykkja mandarínum í fólkið eða eitthvað þessháttar bull.
Já já ég held að það verði bara gaman að hitta vinnufélagana svona um jólin og sötra með þeim kaffi og kökur. En jæja þá er að skella sér í jólabaðið og hjálpa til við að kokka jólamatinn og segi ég því "sretan bozic" sem er serbnesk jólakveðja og þýðir einfaldlega gleðileg jól.

Jæja þá er maður loksins kominn með netið aftur eftir margra aldatuga bið og ætla ég sko ekkert að linna blogginu eða reyna að blogga daglega næstu 34.000.000.000 árin. En það er semsagt komið Þorláksmessukvöld og er verið að skreita kofann allan út og suður, fram og til baka og norður og niður o.s.fr. En það hefur enginn, eins og einhver helvítis asni gerði síðasta þorláksmessukvöld troðið hamstri inn um bréfa lúguna hérna hjá okkur. æi hamn lifði það nú alveg af og fékk nýja eigendur blessaður hamsturinn. En nú er Pabbi að hamast við að að koma upp gardínum í gluggana hérna. Erla systir leiðbeinir honum svo í gegnum þetta. Það hefur komið í ljós svona á 12. ári hennar að hún er með gott verk vit og svo er hún líka góð í stærðfræði. Æi það en nú varla hægt að segja að ég sé svoleiðis. Lelegur í reikningi og ekki beint lagin við að smíða eða gera við. Jú mér hefur nú tekist ágætlega við að gera við bíla, já maður er búinn að bílabraska eitthvað og svona t.d. skipta um öxul, setja nýtt sæti, srúfa nýtt framljós á, tengja saman, sjóða fast og slípa í sundur gamlar Toyotur í gegnum tíðina og margt þurft að gera við, þannig að maður er ekki alveg endalaus fæðingarhálviti. Svo hef ég verið að reyna að vera í jólafríi en það hefur staðið frá 18. þessa mánaðar og mun verða fram yfir áramót. Númmm. Ég er búinn að basla við að kaupa jólagjafir, pakka inn jólagjöfum, krota í jólakort og svo má ekki gleima þessu helvítis veseni með a dé ess ellið, sem að ég hélt að fengist aldrei í gegn hérna á bænum. Jú það kom hérna heimilis vinur okkar, hann Maron og smellti þessu öllu heim og saman en það heppnaðist ekki sem skyldi svo að ég fór nirrí Íslandssíma og kannaði málið. Þeir söggðu að það væri búið að virkja draslið svoleiðis að þetta hlaut þá bara að vera einhver vansköpun í tölvunni. Brynjar, hann er snillingur og gerði einhverjar kúnstir víð tölvuna og þá komst allt heila draslið heim og saman. Svoleiðis að Maron og Brynjar eru og verða snillingar hvað tölvur varða.
Nú ætla ég að taka viðtal við Huldu

systur mína
Spritti:Hvað segiru gott
Hulda: Ég segi bara allt ágætt
Spritti: Hvað er aððig
Hulda: Haltukjafti
Spritti: Nei, ég spurði hvað væri aððig
Hulda: Ég sagði haltukjafti
Spritti: Er það aððig
Hulda: Æi þegiðu
Spritti: Nefuru séð flúgandi furðuhlut
Hulda: Neinei
Spritti: Hefuru migið í saltan sjó
Hulda : Jú í fyrra lífi þegar ég var sjóræningi arrr….í miðjarðarhafinu árið 1658-1689
Spritti: Hvernig endaði það líf
Hulda: Það var þannig að ég datt í sjóinn og var étin af sjóskrímsli þegar ég var að láta eitt af mínum aumu fórnarlömbum ganga niður plankann.
Spritti: Hvað er þitt aðal mottó
Hulda: bleee
Spritti. Nújá en hvað myndiru gera ef þú ynnir 4564684354894132179165198431534351 milljarða í lottó
Hulda: Kaupa hluti
Spritti: hvernig hluti
Hulda: Plötur, mjúka hluti, 10 ketti, kattamat, föt og frið á jörðu.(ekki neitt tengt Ástþóri samt)
Spritti: Hvað viltu svo í jóla gjöf
Hulda: alla ofan talda hluti
Spritti: Jæja ég skal þá gefa þér mjúkan pakka. Vertu bezzzzzz og farðu heimtiðín
Hulda: Já bless og drullaðu þér út úr herberginu mínu.
Þetta var vitðalið við Huldu systur
Ég ætla að skrifa meira in the morg og verið bless þangað til.

Oft eru lík, lík. Sjaldan er pungsviti góðs viti né góð sviti. Heyriði. Ég var að grúska oní kassa sem hefur ekki verið opnaður í nokkur ár eða bara síðan ég flutti hingað í bæinn með familíunni og hvað haldiði að ég hafi fundið. Ég fann aðra klámspólu í viðbót við þessa sem ég fann um daginn. Þessi spóla var síðan ég var með viðskipti á bláum myndum í skólanum. Ja hérna, maður á bara endalaust af þessu helvíti. Stjórnleysi mitt sagði mér að skella þessu í vídeótækið og skoða. Usss..þetta var svertingja mynd. Menn segja að svertingjar hafi stærstu tippin en það má nú kannski deila um það. En ég er fegin því að vera ekki asíumaður. uss, þvílíkar og aðrar eins rúsínur á þessum mönnum. Ég hef bara aldrei vitað annað eins helvíti. En hvað sem því líður er ég ekkert öfund sjúkur út í svertingja hvað stærðina varðar. Ég held að svertingjarnir ættu miklu frekar að vera öfundsjúkir út í mig. Förum ekki nánar út í það.
Jæja en ég var sumsé á leiðinni í vinnuna í gærkveldi og var staddur á hlemmi þegar að ég sé þar mann þar nokkurn sauðdrukkinn, vera eitthvað þarna í essinu sínu. Hann kallaði á félaga sinn sem var ekki alveg eins drukkinn og hann sjálfur. Settust þeir svo inn í bíl sem þeir settu svo í gang. Það voru þarna nokkrir starfsmenn þarna á hlemminum sem að fylgdust með þessu. Ég var að vísu sá eini sem að hafði rænu á því að hringja á lögguna og láta vita. Nú löggan kom og lét fíflið blása í blöðru og þá komu mörg mörg mörg prómíl í ljós en þessi kall fáviti sagðist ekkert vera fullur. Hann sagði við lögguna að ásæðan firir alkóhóli í blóði sínu væri sú að hann hafði verið að drekka malt. Hahh.. Ég hélt að ég atlaði að verða band vitlaus af hlátri. Uss þetta róna líf þarna á hlemmi sussumsvei.
Þeir eru bara þarna allan daginn karla greyin og súpa kardó. Einu sinni bað einn róni mig um hundrað kall en ég rétti honum bara fimmtíukall. Hann hoppaði hæð sína af kæti og sagði um leið "þeink jú verí möts". Svo er maður oft beðinn um sígarettu en ég get lítið gert í því því að ég reyki ekki. Einu sinni var ég beðinn um sígarettu sem ég auðvitað átti ekki og skírði rónanum svo frá að ég væri tóbaks laus. Fyrir það kallaði róninn mig "djöfulsins aumingja". Svo líka eitt kvöldið þegar ég var eitthvað þarna á ferðinni og ætlaði inn á almenningsklósettið til að míga. Þá gekk ég þar inn en þá stóð einn róninn þar við vaskinn, með sitt karlmannlega kjötstykki og var að ausa á hann vatni. Svei mér, ég hef aldrei vitað annað eins. Svo um daginn helti einn róninn á mig einhverju glundri og ég þurfti því að vera í blautum buxum á meðan ég var að útrétta nirrí bæ. Ég fékk óstjórnlega löngun til þess að skjóta þennan gauk með kindabyssu að launum
Hehe.. Talandi um kindabyssu, þá hitti ég einn mann frá Húsavík um daginn. Hann fór að segja mér sögu af öðrum manni frá Húsavík sem að var einmitt með kindabyssu og sjónauka fastan ofan á byssunni. Hann tók að miða að fjöllunum hinu megin við Skjálfandaflóann og sér mann einn við sveitabæ undir fjöllunum, en sá var að rogast eitthvað með hrút á milli húsa. Maðurinn sá að hann sat klofvega yfir hrútnum. Þá miðaði hann vandlega á hrútinn og hleypti af. Viti menn hann hitti hrútinn. Ég vil að lokum minnast á heimasíðu sem er með litlum tölvuleikjum og slóðin er www.miniclip.com. Sælir

Ég sá mömmu skjóta jólasvein,
við jóla tréð í stofunni í gær.
Ég læddist létt á tá, til að líta líkið á.
Ég hélt hann væri steinrotaður blóðpollinum hjá.

Jæja þá er bara komið kvöld og ekkert sniðugt búið að gerast. Æi kvöldið er bara búið að vera eitthvað svona bla bla bla bla bla og þar fram eftir götum. Jú jú kaupa í matinn koma við á Kaffi París, hitta þar engan sem maður þekkir, kjafta í símann eða senda sms. Ég ætla að kíkja í kringluna á morgun en þá kaupi ég sennilega adsl búnað og kaupi líka eitthvað af jólagjöfum.
Ég kom við í Fröken Reykjavík til að fá mér kók og pylsu en rak þá augun í séð og heyrt sem var þar í hillu. Það var mynd að Guðmundi Sesar og Jóni Baldvin og fyrirsögnin var: Gamlir sjó félagar. Rifu kjaft og reyktu hass.
Það er þá svona, Jón Baldvin barasta gamall hass haus. Það væri kannski vit í því að fá sér jónu eða kíla á fötu með þeim félögum við tækifæri. Ég sé nú samt Jón Baldvin ekki fyrir mér skakkan þarna í sendiráðinu, en maður veit aldrei. Annars er nú Guðmundur að gera góða hluti með því að láta handrukkarana ekkert abbast uppá sig. Ég veit það ekki,en ég myndi nú sjálfur trompast ef einhver myndi selja 14 ára dóttur minni dóp. Ég held að sá sölumaður mætti eiga von á því að fá af sagaða hagla byssu upp í rassgatið og svo yrði hleypt af. En að sjálfsögðu yrði hann tekinn og kvellgeldur á undan.

Í fyrra dag heim sótti ég Börk kunningja minn en hann er ný kominn af sjónum. Það varð svo úr þessari heimsókn að við fórum út í búð og keyptum okkur hamborgara og meðlæti, fórum svo aftur heim til hans og matreiddum. Börkur er nú matmaður mikill og kann að matreiða allan andskotann. Hann gaf mér nokkur góð ráð í sambandi við sósugerð eða uppbökunina og hvernig gera má sósur matarmiklar af litlu hráefni. Það er oft mikið mál að gera góðar sósur og stundum getur slík vinna tekið marga klukkutíma, en þá er maður líka að gera alveg gæða mat. Jæj þá fer maður að drattast á næturvakt og að því loknu fer maður heim og skilar af sér einni köku tegund fyrir svefninn. Besss