Byrgissaga Guðmundar

Alveg dæmalaust þetta. Ég er nú búinn að sjá myndbandið af Guðmundi í Byrginu. Ekkert nýtt að sjá sossum. Bara venjulegt heimatilbúið sado-maso kámmyndband. Það var reyndar svolítið skondið að sjá þegar hún var að gefa houm straum í rassgatið. Honum virtist finnast það alveg óskaplega gott. Hann lá svona á maganum og alveg spennti rassinn upp í loftið þegar straumurinn var sem hæst stilltur. Síðan smeygði hún ílöngum hlut í görnina á honum að lokum og lét hann skakast til og frá þar inni. Ég veit það ekki en ég held nú að það geti alveg verið gott ef maður venur sig á það. En ég ætla ekki að reyna það. Treð ekki hlutum upp í rassgatið á mér. Ekki til að tala um. En hinvegar ef þið viljið prufa þá legg ég til að þið kaupið ykkur viðeigandi áhald. Það er þannig að það breikkar í þann endann sem á að snúa út. Aldrei að nota neitt nema þartilgerða hluti í þetta. Það sem á ekki að nota er td Banana, Gúrku, kerti, borðfót eða afsagaða gírstöng. Ekki má heldur nota kústskaft. Það hefur nefnilega komið fyrir hjá fólki sem er að hamast með áðurnefnd verkfæri eða ávexti í rassinum og þá hefur myndast sog og hluturinn sogast lengst inn í rassgatið og þurft að láta lækni ná honum út.
Haldiði að þetta sé hemja.

Ekki nokkur einasta andskotans hemja

Jæja, ég er búinn að djöflast við að koma fartölvunni hérna á bænum í lag. Það hefur gengið illa og hef ég mátt missa mig í reiði af og til vegna þessa. Reiði mín í dag hefur aðalega leitt af sér brotin húsgögn, hálsbrotinn kött og sviðna jörð. Þetta hafðist nú allt saman og er ég í þessum skrifuðu orðum að nota tölvuna.

Svo þarf ég að fara að andskotast í útgerðarmönnunum sem skulda mér fleirihundruðþúsund. Held að það þýði ekkert að vera í máli við svona helvíti. Alveg ótrúlegt hvernig svona gaurar geta byrjað aftur og aftur í útgerð eftir hvert gjaldþrotið á fæturöðru. Já það á að binda þá upp á löppunum. Eða bara slíta af þeim handleggina og lemja þá með þeim.

Ég verð líka að leggja aðdáun mína á starfsmenn Kompás á Stöð2. Halda þessu áfram og koma upp um þessa andskota.
En ótrúlegt þykir mér eftilitsleysið þar þessi einstaklingur í þættinum var á áfangaheimili fanga, með tölvu tengda interneti. Það er alvitað að þessi barnanýð fara mikið fram á internetinu og það í flestum tilfellum hjá þessum tiltekna manni. Það er engin einasta hemja. Ekki nokkur.

Jæja, það er best að fá sér fisk að éta núna.

The Iron Master

Ég veit sveimérþá ekki hvað ég á að segja ykkur. Ég er allavegana kominn í afar kærkomið frí eina ferðina enn. Þarf að vinna eitthvað í málunum hérna í landi. Það er margt að gera. Glíma við viðrini t.d. Annars var ég að éta íslenskan viðbjóð sem bjargaði fólki frá því að drepast úr hungri í gamladaga, þ.e. þorramat og þótti góður. Úðaði ég í mig súrri sviðasultu, súrum pungum, hákarli, harðfisk, lundabagga. Allt borði fram með kartöflustöppu. Svo fékk ég mér í nefið á eftir að sjálfsögðu. Hvaða fáviti tók upp á því að kalla kartöflustöppu, kartöflumús. Helvítis fáráður. Fíflið hefur haldið að það væru mýs í þessu. Kannski var hann ekki viss hvort að væru mýs eða kartöflur í þessu. Eitthvað af þessum miður skemmtilegu málfræðiþvælum að sunnan.
En myndin hér að neðan. Ég spurði hvaða fólk þetta væri. Þá eru þarna Hólmfríður langamma og Jakob, langafi. Milli þeirra stendur svo afi, Garðar og framan við þau sitja líklega, Kristín vinstramegin og Helga, hægrameginn, systur afa. Ætli myndin sé svo ekki tekin við bæjardyrnar á Hólum.

Hér er fólk



Kannast einhver við það ?

Áramót

Þá er þetta ár að líða. Bezt að halda áfram að láta hlutina drullast á nýu ári. Já, og þeir hengdu Saddam í gær. Ætlaði bara að segja ykkur af því. Pælið í því. Að hengja gamlan manninn svona um mið jólin.
Haldiði að þetta sé hemja ?

Innvortis

Ég var að pæla í því þegar ég var að teygja úr mér hérna fyrir framan tölvuna. Mig langaði til að skera mig á kviðinn og láta inniflin vella út. Mig hefur nefnilega alltaf langað til að sjá í mér iðrin.

ÁTVR

Það getur valdið slímhúðarbólgum að taka í nefið eða vörina.

LANDLÆKNIR

RVTÁ

Þegi þú landlæknir. Þetta er bara svo gott.

SPRITTI

Gróðurhúsaráhrif um jólin

Ég varð nú svo himinlifandi þegar hann fór að snjóa og gerði hvíta jörð sem ég vonaði að myndi endast fram á þennan dag. Nei þá kom Satan og gerði rigningu. Þá verður maður að sætta sig við rauð jól í þetta sinn. Það gerir ekkert til. En ég get held ég svarið það uppá heiladingulinn í mér að það voru alltaf hvít jól þegar ég var krakki. Man aldrei eftir rauðum jólum í minni bernsku. Enda var maður þá búsettur í Reykjadalnum, góða. Kaldara loft og harðari vetur norðan heiða og auðvitað engin gróðurhúsaráhrif.
En maður hugsar oft um gömlu góðu dagana og Jólin í Reykjadalnum. Við áttum sjólasveinssprelligosa sem hékk alltaf á veggnum í stiganum og ef maður togaði nógu fast í spottann, þá hringsnérust alltaf lappirnar á honum. En já já, Við vorum alltaf þarna, við systkynin mamma, pabbi og afi. Amma og afi í Kópavogi komu líka alltaf norður um hver jól og héldu jólin í Álftarnesi, hjá systurfjölskyldu pabba og svo fórum við þangað allaf á jóladag. Reyndar voru þau í eitt skifti há okkur á aðfangadagskvöld og var það afar ánægjulegt. En lengi áttu krakkarnir úr Langhotli það til að koma eftir pakka rifrildin heim í Lauti í kaffi og smákökur. Ég man að Geir og Solla, foreldrar þeirra komu líka. Jakob frændi kom líka úr hólum með pakkana þaðan og var með okkur. Svo kom sama fólkið aftur á annan í jólum og spilaði púkk. Einu sinni vann Hemmi púkkið og fagnaði mjög. Í fagnaðarlátunum náði hann að stúta nokkrum diskum úr diskarekka sem var á veggnum fyrir ofan hann.
Jæja ég óska öllum sem fengu ekki jólakortfrá mér eða áttu þau ekki jólakort skilið, gleðilegra jóla og farsældar á komandi öldum.
Með jóla keðju:

Spritti

Ahhh.......

Nei nú segi ég stopp. Ég var á fullu spani í gær að fara þangað kaupa þetta, henda hinu og skifta um það. Tók benzín, fór og keypti jólagjöf , pakkaði inn 1548625 jólagjöfum, fór í póstinn, keypti í matinn, lék jóla##ein og fattaði að ég var á fullu í jólastressi.
Ég reyndi svo að laga tölvuna mína sem heppnaðist ekki og fékk ég nokkur sterk bræðisköst sökum þess.
Ég ætla ekki að gera neitt í dag. HEIRÐIÐ ÞAÐ.

Deingasjá Deingasjá

Þá fara jólin senn að koma og ég bara búinn að kaupa allar jólagjafirnar. Var reyndar búinn að því fyrir Dezember byrjun. Reyni að vera búinn að gera sem flesta hluti hvað jólin varðar, í Nóvember. Það er betra. Lenti einu sinni í því að kaupa allar jólagjafir í Dezember + borga reikningana. Ég lenti í bísna kröppum dansi þar, fjárhagslega. Hef haft vit á því síðan að kaupa jólagjafirnar jafnt og þétt yfir árið.
En núna þann 18. er ég kominn í jólafríið. Þar sem ég næ þetta, nokkrum dögum í landi fyrir jólin mun ég að baka eitthvað. Eina eða tvær sortir. Það er alveg nauðsinlegt.

En jæja þá held ég að ég komi mér nú niður í skip aftur og athuga hvort að kokkurinn sé ekki vakandi og fái hann jafnvel í dálítið kaffispjall, kex og neftóbak.

Að vera á bömmer

Það kyngir niður snjó hérna á Djúpavogi í dag. Rollurímér, brrrr. Mér er minnistætt þegar ég átti afmæli fyrir 10 árum síðan. Þá varð ég 16 ára. Þá fór ég á 1. Dez-ball heima í sveit, hellti mig blindfullann og lét dólgslega með tilheyrandi ælum, slagsmálum og hözzltilraunum. En jæja allt blessaðist að lokum. Þó ekki fyrr en þegar Glúmur fændi minn sem var dyravörður þarna trylltist út í mig fyrir enn eina slagsmálarispuna. Hann húðskammaði mig hástöfum fyrir allt helvítis vesenið. Hljómsveitin spilaði afmælissönginn fyrir mig og fleiri sem áttu afmæli þarna. Gengu svo yfir mann kveðjurnar frá gestum og gangandi að ég hélt að dómur Sveins ætlaði af mér að ganga, frá ákveðinni persónu sem óskaði mér til hamingju. Svo innileg var kveðjan. Neibb dómur Sveins átti ekki undir högg að sækja í það skiftið. Hann mátti hvíla á mér lengur.
Mér er líka minnistætt þegar ég fór daginn eftir í fjós. Þegar ég var genginn út um bæjardyrnar og ætlaði að tölta upp hólinn í átt að fjósinu, sá ég að Glúmur frændi var að labba niður veginn sem lyggur niður sama hól og mér var ekki vel við að hitta hann þarna daginn eftir þetta skrautlega ball, þar sem hann hafði eipað svo hrikalega á mig þar. Svo að ég tók á rás upp hólinn meðfram veginum í töluverðri fjarlægð frá Glúmi og upp að fjósinu. Þá kallaði hann á eftir mér þessi orð: Já, hlaupa meira, drekka minna.

Það er alveg merkilegt hvað það er erfitt að sofa í flugvélum. Eins og menn eiga að vita þá fór ég með konuni til Minneapolis í verslunarleiðangur á dögunum og var það minn þriðji og síðasti leiðanur þangað. Í öll skiftin á leiðini heim hef ég reynt að sofa í flugvélini en án árangurs. Í fyrra skiftið var einhver full kerling á bekknum fyrir aftan mig að hlæja og skvaldra og því friðurinn úti þar. Í annað skiftið var einhver kallpungur fyrir aftan mig sem var hóstandi alla leiðina. Hvað haldiði svo að það hafi verið núna ????? Það var grenjandi krakki. Djöfull varð ég pirraður. Ég held að í næstu utanlandsferð, kaupi ég upp næstu 5 bekkina fyrir aftan mig til að geta fengið svefnfrið fyrir grenjuskjóðum, berklasjúklingum og rónum á leiðini heim. Segi nú ekki annað. Að vísu fannst skipsfélögum mínum þetta voðalega fyndið þegar ég sagði þeim þessar hrakfarir mínar. Sérstaklega kokkurinn. Hann hló sig máttlausan.

Jæja ég átti afmæli í gær. Sossum engin stórfrétt nema hvað að þetta skeður hjá mér einu sinni á ári. En félagarnir um borð voru að óska mér til hamingju með daginn, taka í spaðann á mér, sem var mjög ánægjulegt. Kokkurinn eldaði svo fínan mat um kvöldið og ég bara nokkuð ánægður með daginn. Öfugt við þennan afmælisdag minn miðað við hina 25 þá fann ég fyrir einhverjum sting. Eitthvað ekki eins sáttur með að eiga afmæli og öll hin skiftin. Jahh ég ætlaði að vera búinn að gera svo margt fyrir daginn í dag( En samt búinn að upplifa heilmargt gott og skemmtilegt) Svo er ég líka farinn að missa hárið. Kollvikin að hækka og menn segja að hvirfillinn sé að stækka.
Ætla þrátt fyrir allt að gera meira en ég hef gert og nota tímann til 30ára betur.

Svo að lokum ætla ég að bauna vísu sem ég samdi, á hinn frábæra kokk sem við höfum um borð. Er hún svohljóðandi:

Kokkurinn, hann klórar sér.
Kristilegur fjandi.
Rekur við og rúnkar sér,
Ropar skít og hlandi.

Svo vil ég minna á fartölvuna sem ég var að auglýsa eftir hér að neðan.

Veit einhver um fartölvu ?

JÁ JÁ JÁ JÁ, ég veit það. Ég er ekkert búinn að blogga í háa herrans tíð. En þær fréttir hef ég af sjálfum mér að færa að ég er búinn að fara í frí, fara með Írisi til útlanda, koma heim, slappa af með Írisi og mínum ástkæra syni Garðari Mána. Er svo kominn hingað á sjóinn aftur. Verð hérna, fram að jólum. Það verður ekki róið milli jóla og nýárs, Vííííííííí.

Dem it. Ég er á höttunum eftir notaðri fartölvu svo ég gæti skrifað hérna á sjónum. Ef veinhver á eða veit um gamla fartölvu til sölu má sá hinn sami skilja eftir emailaddressuna sína hér að neðan og ég mun hafa samband. Ég er bara að tala um gamalt ruzl sem þarf einungis að vera með ritvinnsluforritið í lagi og floppídrif. bara eitthvað sona 5000 króna drazl.

Múkkar Og Viðrini

Ég og Siggi kokkur vorum að leika okkur að henda fiskilifur í Múkkann, út um kýraugað til að hann gæti étið. Svo datt okkur í hug að láta hann hafa eitthvað annað. Við prufuðum að láta hann éta kjúkling, brauðsneið, pappa, jólaköku, ís, lummu, lummu með rjóma og sultu og slátur. Múkkinn er bara svo mikill helvítis gikkur að hann vildi þetta ekki. En nóg um það.

Versta helvítið er þegar maður þarf að kljást við viðrini. Það er eitthvað sem ég forðast eins og heitann eldinn, en stundum verður ekki hjá öðru komist. Helvítis viðrinin gera vart við sig af og til. Annars fer þessum viðrina málum að ljúka.
Slátra þessu áður en það fjölgar sér meira.

Dirty Old Man

Þetta var eins og í amerískri hrollvekju. En þannig er að mig dreymdi í nótt eða öllu heldur þá fékk ég martröð sem var þannig að fjöldamorðingi gekk laus og var það gamall maður sem ég er að umgangast þónokkuð mikið í raunveruleikanum. (Er sá nokkuð hár, hraustlegur og svipsterkur einstaklingur miðað við aldur) En þannig var að hann drap fólk annaðhvort með því að pynta það til dauða í kjallaranum heima hjá sér eða sjúga úr því allt blóð með tæki sem samanstóð af handryksugu og hnífi.
En þarna var ég allt í einu kominn í kjallarann hjá honum. Hann hafði sennilega platað mig með sér þangað en samt vissi ég hvað hann ætlaði sér. En allavega, þá var ég að hjálpa honum að hengja um klukku en það gékk eitthvað brösulega svoleiðis að hann skrapp inn í eitthvað herbergi til að sækja eitthvað betra til að hengja upp. Svo leið pínu stund og veit ég ekki fyrr en kallinn kemur út úr herberginu aftur með handryksuguna á lofti. (og þetta virkaði eins og í Psycho. Hann var allur skyggður eins og morðinginn í sturtuatriðinu) Ég auðvitað tók til fótana, uppúr kjallaranum. var kominn að forstofudyrunum þegar sá gamli labbar á eftir mér og mælir "já já já eins og allir hinir, reynir að flýja". ég var kominn að útidyrahurðini og að reyna að opna hana. Hún var læst. Ég heyrði handryksuguhljóðið alltaf nálgast hægt og rólega fyrir aftan mig, meðan ég var að reyna að opna dyrnar. Að lokum stóð hann alveg fyrir aftan mig og þá vaknaði ég. Í nokkrar sekúndur eftir að ég vaknaði í andfælum var handryksuguhljóðið fast í hausnum á mér. Svo um alla framtíð verð ég sennilega alltaf hræddur við kallinn.
Hræddur við gamla kallinn.

Brauðrist

Haldiði ekki að það sé bara komin löndun hjá okkur. Búnir að fylla dallinn enn og aftur. Allavega þá er ég búinn að vera með háþrýstidæluna stjórnlausa í alla nótt við að þrífa úti á dekki. Svo þegar búið er að binda er ég bara stokkinn inn í fiskverkun Djúpavogs til að sníkja mér í tölvu inn á skrifstofu.
Annars er þetta orðið þreytandi. Mig langaði virkilega til að fara á Airwaves kjaftæðið en ég er sjómaður og verð að sætta mig við að missa alltaf af öllu. Reyndar eru 99,95462584785546107 % líkur á því að ég hætti þessu helvíti í vor og fari að vinna í landi. Málið er að ég er búinn að vinna við allan andskotann. Ég nefni fiskvinnslustörf, pizzusendingar, kexframleiðslu, tryggingasölu, hellulagnir og svo hef ég líka unnið heilmikið á lyftara.
Hvað ætti ég að vinna sækja um að fá að vinna við í vor. Komið með tillögur.

Ég sá mýri

Ég fór á Mýrina í gærkvöldi og verð að segja að ég skemmti mér rosalega vel. Held að þetta sé eina myndin sem ég hef séð gerða uppúr bók, sem mér finnst virkilega góð. Allavega sýnist mér Balti hafa gert sér rækilega grein fyrir því að kvikmyndir sem unnar eru eftir skáldsögum, geri aðdáendur þeirrar bókar sem unnið er eftir vanalega vonsvikna og hefur hann því unnið samkvæmt því. En gildir einu, því að vel unnin mynd með góðum leikurum svíkur engan, hvort sem hún er unnin upp úr bók eða ekki. Ingvar E. lék Erlend af hreinni snilli og Ágústa Nótt kórónaði myndina alveg upp í topp, með túlkun sinni á Evu Lind.
Ég varð djúpt snortinn af myndinni og óska Balta og félögum til hamingju með góða og vel unna mynd.

UZZZZZZZZZZZZ

Uzzzzzzzzzzz, þá fer maður í fríið þegar þessi túrinn er búinn. Vonandi að tíminn nýtist vel.
Allt er frábært.

Kjarnorkuzprengjur og Mannaskítur

Ég held að þeir séu að verða kolvitlausir bara. Já, það er nú meira sem maður fréttir hingað á sjóinn að N-kóreumenn séu búnir að freta kjarnorkusprengju í tilraunaskyni. Maður sossum veit ekki hvað þeir ætlast fyrir mér skilst að þessi Kim Jong eða hvað hann nú heitir sé ALVEG hálviti og eigi það til að láta sér detta eitthvað sniðugt í hug og framkvæma það um leið. En ef Kínverjar tækju uppá því að beila á vestur ríkjunumawðpivtfg aoljengfaewtf maek jmajeswfpmoagd masepojwpojewag 8yw b49o8 h09sw4e g90w2 b38y084wg h 08hq334 ö0hqö089y3408 q3 0ö 89q3ö496th0 08wq34y8 öq3ö9 ö9q3
Ég nenni ekki að skrifa um þetta. N-Kóeustjórnin er uppfull af fæðingarhálvirum sem á að lóga.

Leiðindi og Hrozzafluga

Svona er nú þetta. Ég er nú vanur að hafa bók í kojuni hérna á hafinu. Núna er ég að lesa hundleiðinlega þýðingu eftir Þráinn Bertelsson á einhverri vitlausri glæpa sögu eftir einhvern heimskan fávita. Er eiginlega búinn að gefast upp á að lesa hana.
Ég gær var komin Hrozzafluga í klefann minn. Ég gekk fram á hana þar sem hún lá dauð á gólfinu. Hún var jafn ógeðsleg fyrir það þó að hún væri dauð og vottaði ég hennni vanvirðingu mína með því að stappa á henni. Hún er núna í ruzlinu.
Orð dagsins er "síðasti".