blank'/> blank'/> +++Aldrei að hafa gaman af lífinu+++

mánudagur, desember 31, 2007

Nú er komið gamlárskvöld

Ég veit svei mér ekki hvað segja skal um líðandi ár. Vinna sofa éta skíta vinna sofa éta skíta vinna sofa éta skíta. Reyndar átti ég ágætis sumarfrí og í nokkur skifti fór ég norður í land sem var yndislegt. Auðvitað fannst mér líka yndislegt að fylgjast með syni mínum vaxa, dafna og taka framförum. Jólin á ár hafa líka verið fín.
En næsta ár, já. Fer kannski til útlanda um vorið. Stefnan er líka sú að fara nokkur skifti norður í land og svo ætla ég að klára það sem ég er að skrifa. Það klárast snemma á árinu. Eitthvað verður þvælst í ferðalög og sumarbústaði í sumar. Það verður mikið grillað. Haustið kemur svo vonandi með atvinnubreytingar mikið myrkur og kulda. Annars vona ég að ég vinni í lottóinu í ár. Væri það ekki bara fínt. Lottóvinningur á nýju ári. Nei ég asnast aldrei til að kaupa miða. Ég ætti kannski að asnast til að kaupa mér númer í HHÍ. Nei iss maður vinnur aldrei í því helvíti. Svo hættir maður með miðann og þá fyrst kemur vinningur. Ég þekki samt konu sem nýlega vann milljón. Hún átti það líka skilið. Búin að streða öll sín ár í barneignum, basli og sult. Ég er ekki svo ömurlegur að fyllast gremju og öfund þó að aðrir vinni eitthvað eða verður fyrir happi í lífinu. Jú ég var einu sinni þannig en fyrir tilstillan 12spora prógrammsins hef ég náð að hrista af mér svona tilfinningum. Ég þekki svo fjölmarga sem haga sér svona. Sérstaklega er einn sem stendur mér dálítið nálægt (ekki of samt). Alveg verður hann grænn af gremju og öfund ef einhver sem hann þekkir verður fyrir happi eða velgengni. Mér leiðist sossum ekkert að sjá þannig fólk. Skemmti mér bara við það ef eitthvað er. Maðurinn er hálviti. Jæja er ekki best að skunda út með flugeldana og byrja að freta ruslinu upp. Gleðilegt ár.

sunnudagur, desember 30, 2007

Prjónar frá kína

Andskotinn. Ég ætlaði nú að fara að skjóta upp eitthvað af flugeldunum sem ég keypti í dag en veðrið er bara svo ömurlegt að ég nenni því ekki. Iss ég skýt þessu bara upp á gamlárskvöld eins og hefð er fyrir. Annars er skemmtilegast að freta öllu upp þegar mestu lætin eru búin. Ekkert er nú brennivínið sem ég drekk þannig að það er hægt að dunda sér við þetta í rólegheitunum. Nóg á ég nú af þessu drasli sem gæti dugað fram á morgun. En núna ætla ég að prufa að éta núður með prjónum sem foreldrar mínir keyptu í kína. Aldrei notað slík áhöld. Ég vænti einskis af prikunum.

mánudagur, desember 24, 2007

Here I come to save the day

Þá er klukkan orðin 00:30 og jáhh, það er kominn aðfangadagur og kötturinn minn getur ekki séð jólatréð í friði.
Við erum búin að klára allt jólagjafastandið, þrífa og skreyta við skötuhjúin. Svo át ég líka Skötu með mömmu og pabba í kvöld og bjargaði reyndar húsinu þeirra frá stórbruna í leiðinni. Notaði 2l kókflösku með því að frussa gosinu yfir bálið sem var komið á stofuborðið (sjá aðferð í Deuce Bigalow). Sót og reykur um allt og aumingja mamma þurfti að endurjólahreinsa stofuna og pabbi þurfti að redda nýju stofuborði. Svo í þessum töluðu orðum var ég að stíflulosa klósettið hjá teingdó. Tók drjúgastund sem og mikið bölv og ragn en allt hafðist þó að lokum við að losa stífluna. Ég er alheims reddari.
Þá vil ég bara óska ykkur öllum lesendum, vinum, kunningjum og fjölskyldu, vinnufélögum og aðdáendum, góðra jóla og hamingu á komandi ári. Þið megið svo bara bjalla ef kviknar í húsinu ykkar, klósettið síflast, kötturinn situr fastur í trénu, bíllinn ykkar bilar eða bara við hvaða vandamál sem er. Ég kem um hæl fljúgandi í skikkju og bjarga öllu.

föstudagur, desember 21, 2007

Er hann orðinn bálkvass þarna úti

Núna er hánótt og ég hef ekki enn drullað mér í háttinn. Ég skrapp á Select áðan og ætlaði að kaupa mér pylsu sem og ég gerði. En þar var nú eitthvað ógeðslegt viðrini, pissfullt með tómt debetkortið að heimta að fá skrifað. Meira fíflið. Meira hvað hann var ógeðslega leiðinlegur þessi speni. Ég hefði nú bara hent honum ranghverfum út þessum gæja, hefði ég verið að vinna við afgreiðsluna þarna. Ég var nú reyndar pizzusendill hér í gamla daga og þurfti að fara með pizzu sem gleimst hafði að baka og var því orðin alltof alltof sein og lenti það ss á mér að fara með hana. Viðtakandi pizzunar, einhver geðstirður manndjöfull jós þarna yfir mig skömmum á meðan hann hrifsaði af mér pizzuna og kókið. Þá bauð ég honum rausnarlega pizzuinneign. Nei nei hann sagðist bara ætla að hætta að versla við þetta HELVÍTIS fyrirtæki. Mér rann þá illa í skap og bað hann blessaðan að vera ekkert að panta hjá okkur framar. Þá myndi ég sleppa við að horfa framan í hann oftar. Svo rauk ég bara í burtu.

fimmtudagur, desember 20, 2007

Haki, melspíra, kúluhnífur og uppstokkari

Þá fara senn jólin að koma. Ég er kominn í jólafrí. Allt er frábært.

föstudagur, desember 14, 2007

Tennis

Meira helvítið að vera með tennisolnboga. Það er varla að maður geti keyrt bíl eða gert eitthvað lítilræði mann verkjar alltaf. Þetta helvíti er leikfang satans. En hvað sem því líður þá erum við félagarnir hérna á skipinu búnir að skreyta dallinn þveran og endilangan með seríum, músastigum og englahári. Það verður líka að vera jólastemming á sjónum.

laugardagur, desember 08, 2007

Alveg er ég nú alltaf sofandi. Ákvað að gera mér ferð austur úr Breiðholti í gær og versla mér súrann sláturkepp í búð sem heitir Rangá og held ég í vogahverfinu. Nú ég er eitthvað agalega hugsi þarna undir stýri og í hugsanaleysinu tók ég beygjuna undan vesturlandsbrúnni og upp á miklubraut í áttina að miðbænum. Uppötvaði þessa villu þegar ég var að verða kominn að Grensásvegi og snéri við rétta leið. Nú ég keypti svo keppinn, súra blóðmör og keyrði með hann í áttina í Breiðholt þegar ég kem að rauðu ljósi og ætla að stoppa en steig óvart á benzínið og var nærri því búinn að klessa á næsta bíl fyrir framan.
Jæja en í dag fer ég svo út á sjó og kem ekki aftur fyrr en á 22. dag þessa mánaðar. Hei, um daginn kom strákur um borð til okkar. Hann var svo lélegur að vinna að hann var verri en gagnslaus. Annað skiptið sem ég hitti slíkan mann.

mánudagur, desember 03, 2007

наименований приборов

Ég fór erinda minna í bankann í dag og þáði kleinur og kaffi sem ávalt eru þar í boði hárra vaxta og okurs um hver mánaðarmót. Það var djöflaþefur í bankaútibúinu. Púki í hverju horni. Púkarnir sem gert hafa þjóðina kaupóða með gylliboðum og yfirdráttum. Mér þótti þetta nokkuð góður puntur sem ég las á blogginu hjá Davíð Þór. „Ef Sví vinnur milljón í happdrætti fer hann með hana í bankann, leggur helminginn inn og kaupir bíl fyrir hinn helminginn. Ef Íslendingur vinnur milljón í happdrætti fer hann með hana í bankann, fær lánaða milljón og kaupir sér bíl fyrir tvær.“ Alveg típískt fyrir íslendinga. En ég man allavega alltaf orðin sem Glúmur frændi kenndi mér forðum. "Aldrei að kaupa neitt, nema að maður eigi fyrir því" En svo hefur það verið annað að fara eftir því.
Jæja ég er að hugsa um að leggja mig í smá stund.

sunnudagur, desember 02, 2007

Mitt litla hjarta

Jæja, þá er ég kominn í frí. Já ég vil reyndar byrja á að þakka fyrir afmælis kveðjurnar. En ég er ofdekrað krakkarassgat. Þannig er að West Ham kannan mín góða brjóttist í miklum veltingi úti á sjó um daginn og hún Íris mín vorkenndi mér svo mikið að hún stikaði upp í búð og keypti nýja West Ham könnu og gaf mér hana í afmælisgjöf. Þá kom tengdamamma færandi hendi og gaf mér West Ham tösku og svo var mér færður mjúkur pakki frá mági mínum og svilkonu en þar leyndist West Ham sængurver. Sem sagt, mér líður eins og ég sé ofdekrað krakkarassgat.
Þegar ég stóð í gær úti á dekki svissaði ég útvarpinu mínu af Ipodinum yfir á rás2. Þar voru spiluð jólalög. Það gladdi mitt litla hjarta.

mánudagur, nóvember 26, 2007

Sussum

Jæja ! Þá er enn einn sjótúrinn runninn sitt skeið og verð ég að segja það að það fór allt úrskeðis sem úr böndunum gat farið. Bæði var veðrið alveg znælduvitlaust og svo var ég veikur oní allt saman. Þar sem veðrið var kolvitlaust allan tímann þá svaf maður nú eitthvað minna. Síðan bilaði beitingarvélin og á köflum fiskaðist ekki rassgat. Alveg æðislegat að hamast þetta í blíðviðrinu fárveikur og ósofinn.

þriðjudagur, nóvember 20, 2007

Pez

Að vera veikur er fremur ömurlegt. En að vera veikur úti á sjó er enn verra og þá þýðir ekkert að vera aumíngi og lyggja í koju. Nei nei, þrátt fyrir höfðuverk og beinverki verður maður að láta sig hafa það og djöflast áfram á hörkunni. Ojbarasta. Var að vona að ég yrði veikur í næsta fríi. Maður verður bara að vera duglegur að laumast í lyfjakistuna um borð og bryðja smartís og pez til að sá á pestina.

miðvikudagur, nóvember 14, 2007

Enn meiri draugagangur

Jæja ! Núna er ég búinn að lesa nokkrar draugasögur svona fyrir svefninn. Ein sagan segir af hermanni sem var á ferðinni milli staða í Lýbíu rétt eftir lok fyrri heimstyrjaldar, þegar mikill stormur fer í gang. Kallinn stoppaði bílinn og fékk sér bjór( sjálfsagt ekkert ólöglegt að skvetta sig fullan undir stýri í Lýbíu) En þá sér hann mann í ómerktum herklæðnaði skálma eftir veginum en kallar í hann að koma inn sem og hann gerði. Þeir sátu lengi lengi og sötruðu bjórinn og spjölluðu þangað til að veðrið gékk niður og þeir kvöddust með handarbandi. "Hönd hermannsins var bæði köld og stíf". Svo var hermaðurinn aftur á ferðinni þarna um nokkrum dögum seinna á módorhjóli en staldraði við þar sem verið var að draga burt hræ af þýskum skriðdreka sem hafði orðið fyrir sprengjuárás í stríðinu, rétt hjá þeim stað þar sem hann hafði sopið bórinn með göngumanninum. Hann gaf sig á tal við kallana sem voru að bjástra við þetta og sagði einn þeirra að þeir hefðu geymt lík eins hermannana undir segldúk við skriðdrekann. Maðurin rak upp öskur þegar hann sá að maðurinn undir segldúknum var sá hin sami og hann drakk bjórinn með nokkrum kvöldum áður.

Svo þegar maður skoðar smáauglýsingar í FBL er ekki hjá því komist að sjá atvinnuauglýsingarnar. Þetta eru einna helst leikskólar, verslanir eða veitinvastaðir sem eru ALLTAF að auglýsa eftir fólki. Ég segi: Borgarfulltrúar, verslunar og veitingahúsaeigendur. Til að sporna við frekari mannekklu Í ykkar stafshúsum. BORGIÐI ÞÁ STARFSMÖNNUM YKKAR HÆRRI LAUN FÁVITAR !

sunnudagur, nóvember 11, 2007

Múhahahahaha

Mig langaði að lesa eitthvað og stikaði því niður í bæ og kíkti í fornbókasöluna við klapparstíg. Fann ég þar bók sem heitir: Draugar, svipir og dularfull fyrirbrigði. Hefur hún að geyma frásagnir af draugagangi og allskonar djöfulgangi af ýmsu tagi. Held ég að sá sem ekki trúir á drauga myndi nú bara láta skruddu af þessu tagi enda í arninum að lestri loknum. En ég trúi statt og stöðugt á drauga og hef semmt mér konunglega við það að lesa bókina.
Saga ein segir af Murray nokkrum, breskum sérfræðingi í egypskum fræðum sem keypti múmíuhylki æðstu prinsessu í musteri Amon-Ra sem talið er hafa verið uppi í Þebu nálægt 1600 f. kr. En hann skeytti engu að því að sá yrði bölvaður sem raskaði dánarkvíld múmíunnar. Murray gerði því ráðstafanir til að flytja múmínuna til London. Síðan fór að bera á óhöppum hjá honum. Hann missti annan handlegginn í slysi sem varð þegar hann var í veiðiferð í Nílardal. Á leiðini til London létust tveir vinir Murray af ókunnum orsökum. Tveir egypskir þjónar sem sýslað höfðu við hylkið létust einnig áður en ár var liðið. Þegar til London var komið stóð Murray og virti fyrir sér múmíuhylkið þegar líf færðist yfir andlir prinsessunnar sem mótað hafði verið á hylkið og augnatillitið það ógeðslegt að honum rann kalt vatn milli skinns og hörunds. Murray afréð að losa sig við hylkið en vinkona hans fékk talið hann á að gefa sér gripinn. Varð hann við því. Litlu seinnla lést móðir konunnar og kallinn hennar fór frá henni og sjálf veiktist hún að visnunarsýki. Hún losaði sig við gripinn til British Museum en upp frá því fór allt í bál og brand á þeim bænum. Tveir menn drápust sem mikið voru að sýsla eitthvað í sambandi við múmíuhylkið annar á safninu en hinn í rúminu heima hjá sér. British Museum afréð því að gefa safni einu í New York hylkið að gjöf. Þótti það því alveg tilvalið að ferja það með hinu nýja skemmtiferðaskipi Titanic sem átti að fara í jófrúarferðina á næstu dögum. Allir vita hvernig sú ferð endaði og lyggur því múmían í votri gröf. Það er því spurning hvort að skipsskaðinn hafi eitthvað með bölvun múmíunar að gera. Hver veit.
Mig langar að kaupa mér kúrekahatt.

föstudagur, nóvember 02, 2007

Nýjir áhafnarmeðlimir

Vanalega er áhöfn á svona venjulegu línuskipi 14 manns en núna hefur þessu verið breytt í 16. Þannig er mál með 75 % vöxtum að þessir nýju meðlimir eru kvennkyns frá Tævan og Kína, eru úr latexi þarf að blása þær upp. Yngsti og graðasti gaurinn um borð verslaði þær til að þurfa nú ekki að deyja úr greddu allan túrinn. Ég bar þær augum eitt skifti. Á þessu er munngat og svo gat á venjulega staðnum og svo eitt kakómegin. Heyrst hefur að aðrir áhafnermeðlimir hafi verið að stelast í þær en það veit ég ekkert um. Já, nei ég hef látið þær í friði. Ég er maður í sambúð og er enginn helvítis framhjáhaldari.

fimmtudagur, október 25, 2007

Seljum eða gefum allt

Jæja, Þá hef ég tekið nýja prentarann úr kassanum tengt hann og gert allt sem til þarf. Setti upp forritin sem fylgdu honum. Nei nei hann virkar ekki. Bara hreinasti kleppur að fá svona hluti sem tengjast tölvum til að virka. Jú nema hvað að prentarinn skakar draslinu inní sér til og frá, stöku sinnum. Nóg um það. Ég er búinn að gefast upp í bili.
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Fór í gær og náði mér í eintak af plötunni Seljum Allt sem hljómsveitin Ríkið gaf út á sínum tíma og vegna skattamála þurftu þeir að losa sig við upplagið eða það sem ekki náðist að selja af diskunum. Í stuttu máli sagt þá þurftu þeir að borga skatt af því sem þeir seldu aldrei þannig að þeir gáfu bara allt draslið og losnuðu þannig við að borga skattinn. Ég hafði nú heyrt eitthvað af þessari plötu og litist vel á og þó að langt sé um liðið síðan þeir voru að losa sig við plöturnar undir yfirskriftinni Gefum Allt þá ákvað ég að reyna að hafa uppi á eihverjum sem stjórnar þarna í þessu og krækja í eintak. Ég er svo búinn að skemmta mér ágætlega við að husta á þetta og þakka Val Snæ kærlega fyrir diskinn. Hann er höfðingi.

miðvikudagur, október 24, 2007

Hlustið

Mýrin var keypt inn á heimilið á dögunum. Horfði á hana í gær. Sá hana í bíó við mikla hrifningu sjálfs míns. Held að þetta sé eina velheppnaða kvikmyndin sem gerð er eftir bók. Jæja en ég er búinn að vera eitthvað að hræra eitthvað í netinu hérna og á youtube og fylltist lotningu vegar ég spilaði Þjóðsöng USSR.

Heyra Þjóðsönginn

Hér er svo gamli Þýski sá sem nú hefur verið bannaður.

Hef nú alla tíð verið hrifnari af kapítalistmanum í vestri heldur en Kommaskröttunum í austri. Veit svei mér ekki hvað sumir hópar eru að halda í þessa pólitísku hugsjón. Hún er eflaust góð og gild en hún gengur bara ekki upp. Svo er Usa einfaldlega bara betra heldur en eitthvað annað. Er eignlega á því að bæta Íslandi inn í Ameríku og verða fylki í Bandaríkjunum. Það væri svona það skársta sem hægt væri að gera fyrir þetta blessaða grjótsker okkar.

mánudagur, október 22, 2007

Grjótvitlaust lið

Það eru nú meiri helvítis lætin allaf í þessari borgarpólitík þegar ég er úti á sjó. Einn skeit upp á bak á meðan annar græddi borgarstjórastólinn en það var vegna þess að einhver hafði slitið borgarstjórnarsamstarfinu. Já það þýðir ekkert að slíta svona samstarfi og fara síðan bara að grenja. Makalaust þetta.
Ég er nú eins og annað fólk, ýmist elskaður eða hataður. Svo elska ég og hata menn á víxl líka. Samt reyni ég að láta mér lynda við sem flesta. Gef öllum séns til að eiga upp á pallborðið hjá mér. En sumt fólk er bara svo andstyggilega hund helvíti leiðinlegt og grjótvitlaust að það tekur ekki nokkru andskotans tali. Einn maður sem ég vann lengi með hatar mig svo mikið að hann hatar uppeldisstað minn, Lauga í Reykjadal. Samt hefur hann aldrei komið þangað.
Maðurinn er hálviti.

mánudagur, október 15, 2007

E-E-E Ekki dreba mig

Nei nei ég er ekki alveg dauður. Ég bara vinn og vinn og skrifa og skrifa. Fer samt í frí bráðum en þá skrifa ég bara meira. En hei, það sér fyrir endann á sögunni. Sé svo til hvernig fer. Ég forðast allar yfirlýsingar. Mér finnst bara gaman að skrifa. Fá hugdettur um atburðarásir, atvik, umhverfi eða samtöl og rita það svo niður.
Mér þykir gaman að sjá vel gerðar stuttmyndir. Þessi hérna er framleidd og leikin af nokkrum Kópavogsbúum.

þriðjudagur, október 02, 2007

Fáðu þér standara

Ég mundi í gær tvo gamla brandara sem hljóða svo:

Einu sinni voru íslendingur, rússi, kínverji og frakki á kaffihúsi og þá fór íslendingnum
að leiðast að hanga þarna svo að hann sprengdi kínverjann klæddi sig í frakkann og
keyrði á rússanum heim.

Og hinn brandarinn:

Einu sinni hittust tvö lík úti í kirkjugarði .
- Erum við Lík, spurði annað líkið.
- Jább, öll lík eru lík, svaraði hitt líkið.

Það er ekki að spurja að gamanseminni í manni. Æi ég nenni ekki að vera eitthvað málefnalegur hérna. Maður flettir blöðunum hérna og horfir á fréttir og eitthvað. Ég hef enga skoðun á þessu. Mér er skítsama. Já já reisiði bara álver og virkjanir helvítin ykkar. Fjármagnið það með eiturlyfja sölu og auglýsið eiturlyfin með biblíuauglýsingum. Fínt ef öryrkjar og ellilífeyrisþegar borguðu eitthvað í þessu. Látiði líka barnaníðing fá uppreysn æru af því að hann er dómari og vill halda áfram að dæma í sakamálum okkar landsmanna. Dómskefið er hvort sem er fucked up. Hafið þetta eins vangefið og þið getið helvítis fíflin ykkar.

And finaly:

Hvað er líkt með skák og kynlífi ?
Það er allt búið þegar kóngurinn er dauður.
(Það er líka hægt að setja kónginn í rassgatið)

sunnudagur, september 30, 2007

Akureyri og prentarinn

Núna er komið fram á rauða nótt. Harrisson Ford er í sjónvarpinu. Alveg er ég skítþreyttur. Sjitt. Ég fer alltaf að hugsa voða mikið þegar ég er sifjaður. Ég sakna Akureyrar dálítið. Þegar ég var á þvælingi norðanlands um daginn kom ég inn í húsið sem ég bjó í á Akureyri. Það var voða skrítið að koma svona inn í hús sem maður einhvernveginn millilenti í stutt tímabil á lífsleiðinni. Það var stutttur tími en svo rosalega eftirminnilegur. Svo var maður meira og minna stjarfur af ölvun allan tímann. Ég var jú atvinnu laus. Þá var stundum ekkert þarfara að gera en að hella sig á rassgatið. En Akureyri er sérstakur staður. Alltaf voða gaman að koma í þennan miðbæ þó að það sé alltaf sama liðið þar. Unglingarnir á Nætursölunni, Möri að tína dósir og Hans með skúffukjaftinn niður á sköflunga. Svo má ekki gleima Kalla prent. Hann setur sinn svip á bæinn. Maður lenti stundum í honum. Þurfa að standa og hlusta á hann röfla. Þó talaði ég einu sinni við hann þegar hann var ófullur. Þetta virðist vera ágætis kall. En það fer ekkert sérlega vel í hann að drekka vín
Lítið á Kalla.