Þá sit ég hér með kaffibolla í hönd. maður hefur nú alveg verið aktívari við að halda þessari síðu úti en andleysið og tilvistarkreppan hefur stundum alveg verið að ganga af manni dauðum. Ég var eins og menn vita lööööngu byrjaður á annari skáldsögu en er síðan fyrir jólin búinn að vera strand með hana og hef ekkert getað unnið í henni. Svo hrökk eitthvað af stað í fattaranum og hann sagði mér það að ég sé að þrjóskast við. Ég fékk aðra hugmynd að krimma, lagði þann gamla uppá hillu og er byrjaður að skrifa nýtt. Ég hef verið að nema leiklist síðan eftir áramót og er búinn að læra helling. Maður er svo hér og þar að stökkva í aukaleikarahlutverk hér og þar í þáttum, kvikmyndum, auglýsingum og bara í allskonar og er búinn að fá fullt að gera. Spurning um að koma sér á svið í einhverju leikfélagi? Hugsanlega held ég áfram að sækja námskeið í leiklist hér og þar og allstaðar næsta árið. Bara gaman af því. ------------------------------------------------------------------------------------ Finnst eins og að birt hafi yfir í andlitum fólksins í landinu eftir Icesave dóminn. Já og svo er að koma matvælaverksmiðja í Bíldudal. Djöfull lýst mér vel á það. Það hefur verið rólegt þar síðan togarinn og kvótinn var keyptur þaðan. Vafalaust munu flestir kjósa svo X-D í vor til þess að eiginhagsmunaseggir geti byrjað að planta sér hérna niður með banka og verktakafyrirtæki og stóriðju verkjsmiðjur í hvern fjörð svo að allir geti nú keypt sér fellihýsi sumarbústað og lagt nýtt parkett á gólfið já og keypt dollara og evrur eins og enginn væri morgundagurinn. Jæja ég ætla allavega út í búð núna að verzla mér Bónuspáskaegg nr.10 núna.

Skaupið 2012 og ég var í því

Þarna er ég, þið sem sjáið ekkert, voruð of full eða gáfust upp á að horfa á skaupið fyrir miðju. Fyrst er ég glottandi við starfsfélaga minn í höfuðstöðvum Samherja sem er að sýna mér á blaði alla milljaðatugina sem við vorum búnir að græða. Svo sést hvar ég í panikki er að taka saman draslið af skrifborðinu sem skattrannsóknarliðið má ekki komast yfir og svo er ég þarna rétt áður en þeir taka mig fastan og hina á skrifstofunni og fara með okkur út.Fjör í þessu og gaman að leika í skaupinu þó að maður sjáist lítið. Nú þarf maður síðan að fara í að skiptast á bókum við aðra. Las Stefán Mána og Arnald, bækur sem ég fékk í jólagjöf og er reyndar með Myrknætti sem ég kom út í fyrra eftir Ragnar Jónasson.

Gleðilega hina hliðina á kasettunni

En jæja Maður vaknar á morgnana og það birtir seint og þá bíður maður eftir því að það dimmir aftur. Svoleiðis er ég. Ég vil hafa myrkur. Já ég hlýt að vera vampíra eða eitthvað. Reyndar finnst mér blóð ógeðslegt á bragðið þó að mér finnist voða gott að éta súran blóðmör. Jújú en auðvitað fagnar maður rísandi sól. Sumrin eru yndisleg, sérstaklega þegar veiðistangirnar mínar eiga í hlut og gráðugir silungar. Stundum finnst mér samt að þeir mættu vera gráðugri. Árið fer svo að verða búið svona hvað úr hverju og er örugglega hægt að finna eitthvað sérstakt á þessu ári sem ekki er hægt að finna í gömlu árunum og verður ekki í þeim sem koma, ef einhver verða. Já, það er alltaf verið að spá heimsendi. Enívei, við hjónin eignuðumst okkar, þriðja barn, bókin mín Afturgangan var loksins gefin út og ég fór að leika í kvikmyndum. Það er svona það helsta sem átti sér stað á árinu plús eitthvað fleira smádrasl sem ég nenni ekki að telja upp hér. Fór að vinna í sjálfum mér á andlega sviðinu. Gekk mis vel og tilvistarkreppuskeiði mínu er ekki lokið og þarf helling að taka til í hausnum áður en náð verður í höfn. Maður skánar lítillega dag frá degi, staðnar kannski svo vikum skiptir og heldur svo áfram að lagast og uppgötva nýja hluti sem koma sjálfum mér í jafnvægi. En svo kemur nýtt ár og maður vonar að það verði frábærasta og bestastasta ár í heimi. Þetta verður auðvitað bara sama kasettan, vetur, vor, sumar, haust, vetur og svo er kasettunni snúið við. Lofa engu með nýja bók á árinu en reyni að stefna á það. Þ.a.e.a.s. ef bókaforlögin fara ekki að fávitast til þess að setja offramboð af titlum á markað eins og í ár, þvílík fífl. Svo verður kosið til alþingis og karpað endalaust um hlutina og öllu lofað upp í stútfullar ermar sem eiga eftir að rifna undan svikaloforðum. Þetta fer nú í vitleysu, ég er viss um það.

Matreiðsluhornið

Ég er nú svosem enginn lystakokkur en get þó mallað mér í svanginn þegar þannig stendur á að ég þarf að gera það sjálfur. Þó var ég nú kokkur á sjó fáeina túra á Mörtunni, Grímsnesi og Sigurvon. Það gekk svosem ágætlega og enginn dó af þessu sem ég eldaði eða fékk illt í magann. Reyndar var þetta ósköp einhæft hjá mér, kjötsúpa, pylsuréttur, hakkibollur, fiskur í ofni, hafragrautur hamborgarar og kjöt í karrý. Já og ég bakaði líka kökur í tvö skipti. Það var allt í læ og kallarnir bara ánægðir. Þannig að maður kann nú sittlítið af hvurju. Það er nú það. En en ég var búinn að búa til myndband með þessum rétt áður og ákvað að gera annað vandaðara. Sjábara.

Glæpasagan væntanleg í búðarhillurnar

Þetta er nú farinn að vera mánaðalegur viðburður að senda frá sér færslu hingað á bloggið því að allt sem manni dettur í hug að þvaðra um safnast ekki lengur saman í eina stóra klausu heldur fer orðið jafnóðum á facebook eða gleymist bara eitthvað út í vindinn. Ég er að pirra mig á seinagangi prentsmiðjunnar útí löndum En þetta hefur tafist alveg gríðarlega að fá bókina í gegn um vélarnar hjá þeim svo að þeir geti farið að hakkast til þess að koma þeim hingað heim. Enívei, fljótlega uppúr mánaðarmótum og ég held niðrí mér andanum og bíð. Þetta fer að fara að bresta á. Nei nei það þyðir ekkert að leggjast í gólfið og grenja. sígandi lukka er víst best segja þeir. ----------------------------------------------------------------------------------- Svo eldaði ég matinn í kvöld og þið getið séð það allt á myndbandi. Spælt egg í brauði hefur lengi verið í uppáhaldi eða það var mikið étið af þessu heima hjá mér í sveitinni, enda eggin úr hænunum hans afa endurunnar matarleifar frá okkur á bænum og því ókeypis. Alltaf til nóg af eggjum, þau vantaði ekki.

Þetta er að gerast:

Bókin er farin í prentun í útlöndum. Hún átti að koma út 1.okt en það hefur breyst svo að skruddann kemur ekki í búðargluggana fyrr en uppúr miðjum mánuði. Ég er búinn að fara í mitt fyrsta blaðaviðtal og á eftir að fara í fleiri hér og þar. Ég fór út að labba með hundinn og hann skeit og ég nennti ekkert að tína hægðirnar upp eftir hann en þegar maður á hesti átti leið hjá og fór að skipa mér að tína upp eftir hundinn, þá bað ég hann sömu leiðis að tína upp taðið sem hesturinn hans hafði sjálfsagt skilið eftir einhversstaðar. Kallfíflið setti upp fílusvip og skeiðiaði í burtu á hestinum. -------------------------------------------------------------------------------------- Svo í nótt dreymdi mig að ég væri á ferðinni um bæinn, fór í ísbúð og beið í röð eftir afgreiðslu ásamt Shaquille O´Neal, Jóhannesi úr Kötlum, Walter White og nokkrum múnínálfum. Þórbergur og Laxness voru sestir með sinn ísinn hvorn og flettu í þjóviljanum en ég settist svo gegnt þeim og fór að fletta í Tímanum.
Þórbergur: Nei ekki ertu að skoða í þetta sorprit?
Ég: Já/nei fjandinn hafi það sagði ég og fleygði blaðinu aftur fyrir mig.
Afgreiðslumaðurinn tók blaðið upp og henti því í ruslið og Laxness hristi hausinn.
Bæ

Gott ket

Þetta er uppáhaldið mitt þessa dagana. Drykkin þekkja flestir en þurrkaða nautakjötið er hreinasta lostæti og fæst þetta bara í Kosti. Ég mæli samt ekki með því að éta mikið af þessu í einu því að ég hámaði þetta í mig þegar ég smakkaði það í fyrsta sinn hjá mági mínum og svilkonu. Fékk í magann og varð illt í nokkra klukkutíma á eftir. Það er eins og að éta slatta af pólskum pylsum sem ég gerði einu sinn. Voða gott fyrst og á meðan maður étur það en svo allt í einu BÚMM. Ég fór flatur í gólfið og engdist þar. Reyndar á ég er erfitt með að stoppa þegar ég kemst í eitthvað gott. Minn helsti veikleiki er matur, sérstaklega bakkelsi. Veit fátt betra en gott bakkelsi og kaffi með. Svo um dagin var ég í heimsókn hjá vini og át þessa líka dýrindis smjörkremstertu með gulu kremi sem var fjórar hæðir og girnileg. Neibb ég felldi mig á græðginni og var hálf afvelta allan tímann í heimsókninni. ------------------------------------------------------------------------------------- Svo eru það draumarnir. Aðra eins andskotans skelfingu hef ég aldrei upplifað í draumi og þarna. Mig dreymdi að ég væri á labbinu hérna í Breiðholtinu og mætti stórum svertingja sem ég fór svo eitthvað að tala við en síðan fór hann að elta mig og aðrir vinir hans líka sem voru fílefldir menn. Ég ætla ekki að segja hvað þeir ætluðust fyrir en ég veit það og get fullyrt það að við þessar kringumstæður sem ég var í í draumnum myndi hver einasti gegnkynhneigði einstaklingur í heiminum taka til fótanna. Og ég var svo guðs lifandi feginn að vakna þegar þeir voru við það að ná mér, þar sem ég var búinn að hlaupa með þá á hælunum slefandi af frygð, onúr Hólunum og var staddur í Bökkunum kallandi á hjálp.

Pönk og klám-jazz

Hér er svo demó sem við Finnur böggluðum saman og eins og heyrist spiluðum þetta á hundavaði og handahlaupum og á afturfótunum líka. Bassinn svolítið bjagaður hjá mér enda er ég ekki sérlega vanur bassaleikari. Það allavega var þannig að við sömdum smá kafla og „Við spilum þetta svona og svona, í þessari röð” og svo setti ég diktafóninn á rec og við byrjuðum að spila. Byrjunin minnir mig reyndar á eitthvað en ég kem því ekki fyrir mig. Síðan fer af stað kafli sem við félagarnir sömdum í ölæði sumarið 1997, minnir mig ný búnir að vinna í Laugafiski og sestir niður með bjór og hljóðfæri. Settum svo inn smá jazz-kafla sem er stolinn úr klámmynd sem við félagar nöppuðum af ónefndum einstaklingi þegar við vorum unglingar. Mig minnir meira að segja að sjálfur meistari Ron Jeremy hafi leikið í atriðinu sem jazz-lagið var í. En nóg um það. Hlustaðu bara ef þú nennir og hefur áhuga.

Kónguló vísaðu mér á crystal meth

Upplagt finnst mér þar sem maður er að húka þetta í sumarbústað að fara í berjamó til að sækja mér svolítið út á skyrið. Nenni nú reyndar ekki að týna mér bláber í sultu. Jæja ef ég kemst þá í nógu feit ber og nógu mikið í einu. Þá máski að ég sjóði mér svolítinn slatta í nokkrar krukkur. Ég þarf hinsvegar að slíta upp rabbabarann sem ég var búin að fá leyfi fyrir að hirða og sjóða han niður í sultu. Mér datt í hug að verða mér út um slatta af súpuketi til að sjóða niður í kæfu. Góða uppskrift geymir Neftóbakskokkurinn sem hann mallaði í hausinn á okkur á bátnum sem ég var á í den tíð. Helvíti góð kæfa finnst mér. Já ég á eftir að malla kæfu. Hef lengi langað að prufa það. Andskotinn, að maður skuli ekki vera bóndi og geta grautað með allskonar gúmmilaði af heimaslátruðu. Ég myndi örugglega meika mér góða rúllupylsu og kæfu. Síðan myndi ég svíða hausa og lappir og leggja sviðaafurðirnar í súr. Svo ef ég væri með góðan kjallara, myndi ég brugga landa svona uppá aukatekjur að gera. Já bændur verða að hafa svartar aukatekjur eins og aðrir.

Ekki veit ég hvernig ég fengi tæki og áhöld til að búa til chrystal metaphine eins og Walt og Jessie og ekki er ég efnafræðingur þannig að ég myndi sennilega láta það eiga sig. En það má framleiða gras í góðu gróðurhúsi. Nei ég er að grínast. Fólk á ekki að vera í því að búa til eiturlyf oní krakkana okkar. Menn sem gera það fara líklega til helvítis. Vonandi!

Ufo og blóm

Ég er að prufa að tjasla saman smásögu. Norðurland í nóvember árið 1996, leiðina milli Akureyrar og Lauga. Puttaferðalangur sem stelur bíl og er numinn á brott af geimverum, en skilað heim til sín klukkutímum eftir brottnám. Sjáum hvernig til tekst. Ég er ekki vanur þessu en það má breyta frá vananum, úr krimma yfir í geimverur. Þarf að sjá hvernig til tekst og þá set ég söguna hingað á bloggið. Já ég veit, þér finnst þetta algjör þvæla hjá mér og heldur að ég sé nú alveg orðin ruglaður. Já það er þá bara þitt vandamál þarna... --------------------------------------------------------------------------------------- Þá flæktist maður á Blómstrandi Daga í Hveragerði þar sem maður er nú á annaðborð í sumarbústað í Grímsnesinu. Sáum Stígvélaða köttin, misstum af töframanninum og Dr-Gunna og Heiðu. Miðdegisblundi mínum sem fór úr böndunum að kenna. Já ég veit, ég er fokking sjálfmiðað fífl. Og svo ókyrraðist yngri drengurinn eitthvað við þann stígvelaða þannig að við fórum á rúntinn um bæinn á mínum heitt elskaða Terranó sem kemst allt og bjargast úr öllu. Heilmargt að sjá og blómlegt mannlíf. Kíkti á Eden og gerði smá before/after-mynd. Leiðinlegt hvernig fór fyrir apanum.

Bambarabamm

Svo dreymdi mig í nótt að ég væri í slagtogi með vafasömu og misgáfulegu fólki í undirheimum Reykjavíkur og til stóð eitthvað glæpsamlegt að gera til að græða á. Ég vildi nú heldur draga mig út úr þessu en lét til leiðast að leggja fé í þetta brask sem ég vissi ekki alveg hvað var og hafði slæma tilfinningu fyrir því sem var í uppsiglingu og dró mig út úr þessu. Síðan var ég á labbi í þröngu porti þegar ég mæti rannsóknarlögreglumanni(leit út eins og Kurtwood Smith, sennilega leikinn af honum bara) sem veittist að mér og keyrði mig út í vegg og sagðist fylgjast með öllu. Ég sagði honum að ég væri ekkert að gera af mér og hann gæti því djöflast í þessu liði sem ég hafði verið að umgangast í stað þess að bögga mig. Síðan fór mig að dreyma ýmislegt óljóst bull og var þessi Kurtwood Smith-lögga allstaðar að bregða fyrir hvar sem ég var staddur í draumum mínum. Sat meira að segja á næsta borði við mig þar sem ég var staddur í giftingaveislu og var líka fyrir aftan mig í röð þar sem ég var í matvörubúð að bíða eftir afgreiðslu og svo mætti honum á bíl þar sem ég var að keyra um götur Breiðholts. Í lokin var ég svo kominn til að taka við þessum ólöglega gróða sem ég hafði lagt fé í til ávöxtunar(skil samt ekki, ég hafði dregið mig út úr þessu). Staddur á bílaplani við einhvert veitingahús í Keflavík. Sá ég bíl löggukarlsins álengdar og vissi því að helvítis kallinn var að fylgjast með mér og hinum. „Nei," sagði ég þegar otað var að mér tösku með peningum, „ekki þessa helvítis blóðpeninga." Svo fór ég inn á veitingastaðinn, gekk inn á klósettið og meig í klósettskálina en í því þegar ég klára er að renna upp buxnaklaufinni kemur Kurtwood Smith-löggan og ræðst á mig og erum við að slást góða stund þegar mér tekst að rota hann með því að berja hausnum á honum í vaskinn, fer út á bílaplanið og tek við peningunum fullur réttlætiskenndar þar sem ég hef fengið nóg af því að vera eltur af þessari löggu sem var að ásækja mig. Sennilega mun ég aldrei líta Kurtwood Smith sömu augum og ég hef gert þegar ég horfi á That’s 70s Show.

Gróði og lýgi

Einu sinni fyrir mörgum árum þurfti ég að fara í innheimtudeildina hjá RÚV til þess að ljúga því að ég ætti ekkert sjónvarp, svona til þess að losna við það að borga afnotagjöldin. Þegar ég labbaði þar inn fann ég fimmþúsundkall á gólfinu og hirti hann auðvitað, laug því svo að ég ætti ekkert sjónvarp, komst upp með það og labbaði út þurfandi ekki að borga afnotagjöldin plús með fimmþúsundkall í vasanum. Gróðinn var því 200%. Ekki allir svo heppnir að labba þaðan út í svo miklum gróða.

Jarðarband

Og þá var nú stormað á Stokkseyri í vikunni með viðliti í draugasetrinu. Voðalega flott dæmi sem maður labbar þarna um og allt gert voðalega draugalegt og skemmtilegt. Og svo er maður látinn hlusta á iPod og gædaður þarna í gegn með draugasögum. Svo hafa þeir tekið upp á því að vera þarna með einhver krakkaskít klæddan upp eins og móra. Sá stekkur í veg fyrir mann svo að manni bregði ógeðslega. Já ég sagði það, bregða ógeðslega. Ég er nú reyndar svo jarðbundin að ég finn aldrei neitt eða sé né heyri nokkurn skapaðan hlut að handan, að undanskildum óróanum í svefnherberginu mínu sem fór að sveiflast á fullu þarna hangandi uppí loftinu án þess að nokkur kæmi þar við. Allir gluggar voru lokaðir svo að enginn möguleiki á vindsúg var að ræða í þessu tilfelli. Já og skuggi sem ég sá eitt sinn bregða fyrir, þar sem ég gat ekki komið fyrir mig neinni almennilegri skýringu. Já maður er svo jarðbundinn eitthvað, enda alinn upp í kring um afar jarðbundið fólk. Aldrei var talað um álfa eða huldufólk eða reimleika á mínum bæ. Foreldrarnir spýttu í allar áttir ef reynt var að fá þau til að spjalla um slíkt. Ég reyndi einu sinni að kreista eitthvað uppúr afa mínum um dulræna hluti. En það var eitthvað voðalega lítið sem hann nennti að ræða um svoleiðis. Eldri bróðir minn giftist inní fjölskyldu þar sem fólkið var mikið að velta fyrir sér lífinu eftir dauðann, fóru á miðilsfundi og svoleiðis en hann hló nú bara framan í fólkið þegar reynt var að telja honum trú um slíkt. Mér líkar svo sem ágætlega að vera ekki í neinni snertingu við andaheimana og fínt að vera ómóttækilegur gagnvart því. Hleypi því heldur ekki of nálægt mér. Ég vil að framliðnir haldi sér á sínum stað og við á okkar. En þetta fylgir fólki víst mis mikið. Kona nokkur sem ég þekki hefur upplifað ýmislegt. Hún hefur séð hluti á borð við bækur og hin og þessi búsáhöld fara af stað heima hjá sér. Einu sinni gerðist það að kaffikanna og bolli sem stóðu á eldhúsborðinu hennar, lyftust upp og svo hallaði kaffikannan fram og hellti kaffi í bollann. Vinur minn var eitt sinn heima hjá sér og var að lesa inn í stofu þegar útvarpið fer að lækka niður í sér af sjálfsdáðum. Nú hann stendur upp og hækkar aftur í tækinu en þegar hann er svo sestur aftur niður en þá lækkar í tækinu. Hann stendur upp og hækkar á nýjan leik og sest niður en þá endurtekur sagan sig. Þá verður honum nú bara að orði, „viltu ekki bara slökkva á þessu”. Það var eins og við manninn mælt. Það slokknaði bara á tækinu. Jæja þá held ég að best sé að fá sér göngutúr með hundinn og vita hvernig jarðaberja beðin mín hafa blómstrað í dag.

Gamlir tímar og rugl

Alltaf skal maður vera spáandi i fortíðinni. Er undirmeðvitundin virkilega svona mörg gígabæt að eitthvað poppar upp í draumi, tengt einhverju sem maður hélt að maður væri búinn að gleyma fyrir löngu síðan birtist manni sem heilskær minning, eins og hún hafi gerst í gær eða, þessvegna bara rétt áðan? Ekki er þetta neitt merkilegt miðað við það þegar ég fékk raflostið úr lampanum uppá háalofti þegar ég var lítill eða þegar ég var rétt nærri því búinn að hengja mig í buxnabeltinu hennar mömmu. Helvítis fikt alltaf. Einu sinni var ég nærri því búinn að kveikja í skemmuni þegar ég ákvað að kveikja aðeins í sinunni fyrir utan hana. Eins gott að ég náði að slökkva eldinn og sem betur fer voru foreldrarnir í kaupstað þegar þetta skeði. Þá hefði ég nú aldeilis fengið fyrir ferðina. Svo af því að það var svo mikið drasl þarna fyrir utan þá tók ég bara drasl og setti yfir brunablettinn og faldi hann þannig. Þau vita sennilega ekki neitt um þetta í dag. Og sem betur fer kviknaði ekki í skemmuni. Gastæki og allskonar eldfimt drasl þar inni. Svo líka á gamlársdegi, þá kveikti ég nú bara lítið bál utan í húsinu heima hjá mér. Þykir mildi að fullorðið fólk kom þar að og slökkti bálið og í sinuni utan í húsinu áður en allt fór í bál og brand. Svo varð maður hissa þegar manni var sagt að maður væri klikkaður krakki. En nú er bara að snúa sér að einhverju að til að pæla í. Gera það sem þarf að gera. Lífið er flókið en engin geimvísindi samt.

X-IÐ á Hannes Bjarnason

Ég kynntist Hannesi Bjarnasyni þegar hann kom í mína heima sveit, til náms við Framhaldsskólann á Laugum. Ég var því tæplega 10ára þegar hann gekk í árgang með stóra bróður mínum. Þar var hann að komast af unglingsárum, á leið yfir á fullorðinsár enda nokkru eldri en bekkjafélagarnir. Þar sem hann var á íþróttabraut, var hann settur í æfingakennslu í íþróttahúsinu og kenndi hann mér íþróttir, part úr vetri. Og í gegnum samgang hans við bróður minn hafði ég af honum ágæt kynni og einnig þegar maður var að kíkja með aur í skólasjoppuna á kvöldin átti ég það til að líta við hjá honum uppá herbergi og spjalla við hann. Konan mín kyntist einnig Hannesi þegar hún var send í sveit til foreldra hans, norður í Skagafjörð á bæinn Eyhildarholt. Ber hún honum mjög góða söguna, enda er Hannes barngóður mjög og lék sér ætíð við krakkana sem þar voru höfð í sveit. Ég get svosem sagt, að ég á marga vini, kunningja og ættingja sem bera upp ýmislegt við mig og get líka sagt að fæsta þeirra myndi ég styðja til framboðs forseta Íslands. Ég kem hreint fram og segi nei ef mér finnst að viðkomandi ætti að sleppa því en segi já ef mér finnst viðkomandi ætti að láta slag standa. Ég hef líka hugsað út í það ef hinn og þessi kæmi til mín og segðist ætla að hefja slíka kosningabaráttu og hvað ég hefði sagt. Og þegar ég heyrði fyrst af framboði Hannesar, þá var það eitthvað svo stórt og mikið já. Ég tel að hann hafi allt til brunns að bera þegar kemur að slíku verkefni sem er svo stórt í eðli sínu. Ég er ekki að styðja hann bara af því að ég þekki hann og hann er svo mikill vinur. Stuðningur minn er ekki einhver meðvirkni. Ég bara trúi því statt og stöðugt að hann sé maðurinn í þetta. Hann er bara einmitt sá rétti. --------------------------------------------------------------------------------------- Þessi mynd af Hannesi er tekin þegar við þegar hjónin vorum stödd í heimsókn á heimili foreldra hans í Skagafirði, sumarið 2010.

Lestur draumar og gremja

Er búinn að vera mikið að lesa allan andskotann. Allt frá þjóðsögum uppí glæpasögur. Var að klára farþegann eftir Árna Þórarins og Pál K Pálsson og er með því betra sem Árni Þórarins hefur komið nærri. Íslenskur aðall eftir Þórberg stendur uppí hillu hjá mér. Ekki ósennilegt að ég fari að glugga í hana núna. ----------------------------------------------------------------------------------- Annars hafa draumarnir verið í miklum gæðum uppá síðkastið og mig verið að dreyma allskonar hluti. Svo skrítið að mann dreymir oft eitthvað sem er svo fjarstæðukennt og fólk sem maður hefur kannski bara séð... Já mig dreymdi einu sinni man sem ég hef bara séð við Hlemm þegar ég hef verið á ferðinni til og frá vinnu og aldrei pælt neitt í þessum manni. En svo dúkkar hann upp í draumi. Og svo bara eitthvað bulldraumur. Skrítið. ----------------------------------------------------------------------------------- Hef verið að taka 12sporaprógrammið til skoðunar. Farið á fundina reglulega sem verður svo fastur liður í mínu lífi framvegins. Er búinn að vera of lengi án fundanna eða í nokkur ár. Er að vinna við að losna við gamla undirliggjandi gremju. Reyni líka að sópa frá mér helvítis hrokanum sem er minn stærsti brestur. Það gengur mis vel með brestina. Suma tækla ég á staðnum, aðra þarf stöðugt að vera á varðbergi gagnvart. Í það minnsta vil ég ekki skipta á lífi með fundum og fá mér fundarleysi í staðin. Er búin að fá nóg af fundaleysinu.

Ég verð að monta mig núna

Ég smíðaði þennan fína stand. Svo er maður að röfla yfir því að kunna ekkert til verka. Ég held að ég sé að standa sjálfan mig að verki með að þykjast ekkert kunna þegar ég nenni ekki að gera neitt. Nei segi svona, þetta gekk heldur ekki átakalaust fyrir sig en núna er ég sumsé kominn með þennan fína stand þar sem ég get kastað út maðk og lagt svo stöngina niður og byrjað að kasta flugu á meðan. -------------------------------------------------------------------

Drottinn bles svo í heimilið. Ég var að setja þetta fyrir ofan dyrnar en eitt essið klikkaði og varð eftir á renningnum. Þá komst ég að því að drottinn hafði blásið í heimilið mitt. Fann reyndar engan gust en sennilega hefur hann látið móðinn mása þegar ég svaf um nóttina. Er búinn að laga þetta mál núna og essið er komið á sinn stað. Ég hló svolítið að þessu. Jæja ég ætla eitthvað út í blíðuna. Husanlega fæ ég mér ís.

Þverhausar í Breiðholti

Það er með ólíkindum hvernig fullorðið fólk getur látið. Ég var á ferðinni um efra-Breiðholtið að sinna erindum hingað og þangað og í gangbrauta þrengingunni sem einhverra hluta vegna var breytt úr þrem metrum í þrjátíu, fór fram þrjóskukeppni. Fólksbíl sem ekið var vestur Norðurfell inná þrenginguna fékk á móti sér strætó úr austurátt og vildi hvorugur víkja. Nokkur röð bíla myndaðist í báðar áttir en í korter tuttugu mínútur stóðu bílarnir kyrrir. Úr varð að lögreglan var kölluð til, til þess að leysa ágreininginn. Niðurstaðan af öllu þrefinu varð sú að fólksbíllin var fenginn til að bakka þó svo að hann væri kominn lengra inn á þessa heimskulega þrengingu. Hefði haldið að strætó hefði átt að bakka enda ekki kominn allur inn á þrenginguna og ekki eins langt iná þrenginguna og fólksbíllinn. En jæja, hér getiði svo séð málsatvik. (smella á myndina til að sjá hana betur)

Það er þessi Landsdómur þarna...

Ég legg það nú ekki í vana minn að tala hér eitthvað um pólitík en get ekki orða bundist. Þetta landsdóms vesen er mjög svipað því og ef ég væri einhverstaðar innan um krimma sem ætla að ræna sjoppu og ég heyri það til þeirra og þeir vita að ég heyri hvað þeir ætla að gera og kemst svo líka að því hvenær þeir ætla að ræna sjoppuna. En ég sleppi því að hringja í lögregluna þannig að krimmarnir fara og ræna þessa sjoppu og setja hana þannig á hausinn. Svo kemst löggan nú reyndar að því hverjir rændu þessa sjoppu sem var eins og rúin inn að skinni eftir krimmana en láta nú þessa krimmadjöfla í friði. En í staðinn koma þeir til mín og handtaka mig af því að ég vissi af yfirvofandi sjoppuráni en varaði engan við. Og svo er verið að dæma mig, vitnið. Síðan mæta hinir seku og bera vitni þess að ég hafi vitað um allt sem þeir ætluðu að gera. Svo verð ég væntanlega dæmdur fyrir að vita um hvað krimmarnir ætluðu sér að gera en sjálfir krimmarnir sleppa.
Þetta er eitthvað svo öfugsnúið miðað við alla eðlilega hugsun. Æ ég veit það ekki... á morgun mæta nefnilega þeir Sigurður Einarsson, Lárus Welding, Halldór J. Kristjánsson, Sigurjón Þ. Árnason, og Björgólfur Guðmundsson til að bera vitni fyrir Landsdómi.

Já ég bara bara


Ég varð dáldið skotinn í þessu þegar ég sá það á síðunni hjá Vöku. En ég leit síðan við á vökuuppoðið í dag, bara svona til þess að kíkja og fylgjast með. En ég leit svo nánar á þennan Ford Transit húsbíl. Hann leit auðvitað miklu betur út á heima síðu Vöku, en þegar að var gáð þá var þetta auðvitað handónýtt og alveg hrútgamalt(árg82). Hefði langað í hann ef hann hefði verið í því ástandi sem ég hélt að það væri. En ég hefði auðvitað aldrei keypt þennan húsbíl svona áhaldalaus og ekki með neina aðstöðu til þess að gera við það sem að er. Þó væri nú gaman að koma sér í eitthvað kompaní með öðrum og leiga verkstæði og sanka að sér áhöldum. Þá gæti maður bisað við að gera upp einhvern gamlan skrjóð og gert við mína eigin bíla sjálfur. Ég er nú svosem engin þúsundþjalasmiður og kann andskotan ekkert til verka og er í oft djöfulsvandræðum þegar eitthvað þarf að laga og gera við heima hjá mér. En þegar kemur að því að vesenast við að laga bíla þá er ég oftast á heimavelli. En jæja, fornbílar og hústrukkar verða víst að bíða betri tíma.