blank'/> blank'/> +++Aldrei að hafa gaman af lífinu+++

mánudagur, febrúar 19, 2007

Já já, kvennfólk. Það gat nú verið.

Nú hefur það komið í ljós að uppruni Baugsmálsins sem kostað hefur lansmenn tugi ef ekki hundruði milljóna er vegna afbrýðisemi Jóns geralds á garð Jóns Ásgeirs. J. Gerald vildi meina að J. Ásgeir hefði verið að þjösnast á eiginkonu sinni og dóttur ef ég heyrði fréttir rétt. J. Ásgeir neitaði því í tölvupósti að hafa þjappað í þær.
Ég hefði nú haldið að þetta sé sjúkleg afbrýðisemi fyrst J. Gerald skvílar viðskiftafélaga sinn og drykkjufélaga svona. Nema þá að J. Ásgeir hafi í raun og veru verið að hamra í þær mæðgur eitthvað. Þá er það kannski skiljanlegt.
En þá er þetta auðvitað eins og ævinlega. Kvenfólk er alltaf til vandræða.
Haldiði að þetta sé hemja ?

mánudagur, febrúar 12, 2007

Rússajeppinn hans afa

Æi, sumir hlutir geta verið vangefnir. Já lenti í smá stappi við bankann í dag en vona að allt blessist. Var á tímabili tilbúinn að standa upp í bankanum og öskra á þjónustufulltrúann og rústa svo staðnum. Allt blessaðist samt áður en það rann á mig bræði. En jæja hvað um það þá er ég ánægður með það að gamli rússajeppinn hans afa míns sáluga sé kominn í góðar hendur á Ystafelli. Það eru margar æskuminningar tengdar honum og gott að hann fái umönnun hjá góðum aðilum. Skildist það á Sverri að hann sé það heill að hann sé vel sýningarhæfur á safninu og verði þar innanhúss. Vonandi að hann fari í gang þegar reynt verður að gangsetja hann.

sunnudagur, febrúar 11, 2007

Næs sunnudagskvöld

Þá er helgin að verða afstaðin. Búinn að gera mest lítið af mér. Jú fór með Írisi og Garðari Mána á róló, eldaði grjónagraut, át sperðla, lagaði fjárhag minn svo um munar og tók til í bílnum mínum. Mér finnst voða gott að vera til á sunnudagskvöldum. Það er allt eitthvað svo rólegt.
Það var voða gaman hér áður að hlusta á þáttinn Frjálsar Hendur sem Illugi Jökulsson hafði umsjón með á Rás1, á sunnudagskvöldum. Dálítið skemmtileg stemming og spennandi að vita hvað hann tæki fyrir í þeim þætti sem var að byrja. Yfirleitt var það alltaf áhugavert sem hann fjallaði um. Það voru oft einhver fræði eða einhverjar sögusagnir, eitthvað úr mannkynssöguni, Íslendingasögunum eða þjóðsögunum. Hann tók einhverntímann fyrir nokkuð skemmtilegar þjóðsögur úr bókinni Þjóðsögur og Munnmæli. Man eftir sögunni um Katanesdýrið sem var ófreskja í tjörn á Katanesi. Hún var á stærð við kvígu, með stuttar lappir og eins álna langan hala og með langan digran haus. Hana sáu margir og öttuðust mjög. Sýndust menn hún synda hraðar en hún hljóp. Engum banaði dýrið samt. Menn ætluðu að ná skepnunni og koma henni fyrir kattarnef og tæmdu tjörnina með því að grafa skurð frá henni og niður í sjó en aldrei fundu menn þó skepnuna.
Jæja ég ætla að slappa meira af og fá mér bók að lesa.

laugardagur, febrúar 10, 2007

Laugardagshefðin

Það þykir mikil hefð að elda grjónagraut á Laugardögum. Fatta ekki hvers vegna. Ég er alinn upp við grjónagraut á laugardögum, foreldrar mínir, afar og ömmur líka. Alltaf grjónagrautur á laugardögum. Þetta var allavega þannig á hverjum bæ heima í sveit og er enn þar ég bezt veit. Þetta er svona úti á sjó líka. Voða algengt á þeim skipum sem ég hef verið á. Þá er það jafnan soðin Ýsa og grjónagrautur á Laugardögum. Sumir kalla þetta Mjólkurgraut aðrir Hrísgrjónagraut og ég segi Grjónagrautur. Svo er það líka misjafnt hvernig menn vilja hafa hann. Hjá sumum er hann þunnur öðrum þykkur og með rúsínum líka. Gömul kona hér í bæ sem nú er látin, setti meira að segja gráfíkjur og sveskjur í grautinn. Flestir fá sér kanil út á hann, margir súrt slátur og aðsrir hafa bara hvítan sykur. Ég vil hafa hann þykkann með smá smjörslettu. Mikið af kanil og svo má auðvitað ekki gleima súra slátrinu sem er algjör nauðsin. En það væri gaman að vita afhverju landinn étur þetta alltaf á laugardögum. Hvernig viljið þið hafa ykkar graut ?

fimmtudagur, febrúar 08, 2007

ululululululululululululu.................

Alltaf jafn gáfulegur. Ég og Íris fórum á Subway í dag og átum. Fékk ég mér einn 12 tommu bát með allskonar drulli innaní og þar með talið Jalapeno og sterka sósu og þannig. Mér þykir sterkur matur nefnilga afar góður og hef myndað ágætis þol gegn chilli og öðrum pipar. Mér svíður ekki eins mikið og menn gera almennt með strkan mat. Samt er ég ekki eins og tælendingar sem éta chilli á eins og kanil út á grjónagraut. En hvað um það. Ég jat semsagt minn sterka 12 tommu bát og lét vel af. En mér fór samt fljótlega að verða illt í maganum. Það stoðaði ekkert að drekka mjólk, vatn eða kók, alltaf langaði mig jafn mikið til að æla. Þá prufaði ég gamalt húsráð sem er að fá sér í nefið þegar eitthvað bjátar á og athuga hvort að ég hresstist ekki. Nei, þarna gerði ég sömu skissuna og fyrir um 12 árum síðan þegar ég keðjureykti nokkrar sígarettur og tók svo vel af Snuff99 í nefið, heima hjá þeim feðgum og stórvinum mínum Hannesi og Sigga. Ég tók tóbakstósina og byrjaði að troða íslenska neftóbakinu í nasirnar á mér en það heppnaðist ekki betur en svo að ég saug aðeins og fast og helvítis tóbakið sogaðist oní kok. Þarna stóð ég á miðju stofugólfinu hóstandi og kúgandi eins og ég veit ekki hvað. Því næst strunsaði ég inn á klósett og ældi öllu gumsinu sem ég hafði étið klukkutíma fyrr. Held að ég hætti hér með að nota neftóbak.

laugardagur, febrúar 03, 2007

Like A Rolling Stone

Bob Dylan er tónlistamaður sem ég hef lítið hlusað á í gegnum tíðina. Hef hlustað á hann núna dálítið undanfarið. Búinn að heyra lög með honum sem ég vissi ekki að væru til og önnur sem ég vissi ekki að væru með honum heldur einhverjum allt öðrum. Einnig var ég að blása rykið af Willie Nelson plötunum mínum og smella þeim á fóninn. Nelson er alltaf góður. Svo skakkur og einlægur alltaf. Veit ekki hvort að þið séuð fyrir Country-tónlistina en ég hef mætur á henni.
Ég er að pæla í því að láta hárið flakka. Nenni ekki að hafa það sítt lengur. Allt of mikið umstang með það. Svo er svo óþægilegt að vera með mikið hár úti á sjó. Held að ég hafi hausinn skafinn eins og ég var lengi vel. Var ég kominn á fremsta hlunn með að láta það fara um daginn en það var bara svo kalt í veðri að ég ákvað að láta heysátuna gera sitt gagn fyrst hún var þarna ennþá. Ég hef bara ekkert hár í þetta lengur.
Svo eins og einhverjir vita þá hef ég verið að eiga við viðrini undanfarna mánuði. Á dögunum vannst frækinn sigur á þeim. Í dag hringdi ég svo í eitt þeirra og lét helvítið vita að það borgar sig ekki að kássast upp á mig eða mína fjölskyldu.
Don't fuck with me !

mánudagur, janúar 29, 2007

Byrgissaga Guðmundar

Alveg dæmalaust þetta. Ég er nú búinn að sjá myndbandið af Guðmundi í Byrginu. Ekkert nýtt að sjá sossum. Bara venjulegt heimatilbúið sado-maso kámmyndband. Það var reyndar svolítið skondið að sjá þegar hún var að gefa houm straum í rassgatið. Honum virtist finnast það alveg óskaplega gott. Hann lá svona á maganum og alveg spennti rassinn upp í loftið þegar straumurinn var sem hæst stilltur. Síðan smeygði hún ílöngum hlut í görnina á honum að lokum og lét hann skakast til og frá þar inni. Ég veit það ekki en ég held nú að það geti alveg verið gott ef maður venur sig á það. En ég ætla ekki að reyna það. Treð ekki hlutum upp í rassgatið á mér. Ekki til að tala um. En hinvegar ef þið viljið prufa þá legg ég til að þið kaupið ykkur viðeigandi áhald. Það er þannig að það breikkar í þann endann sem á að snúa út. Aldrei að nota neitt nema þartilgerða hluti í þetta. Það sem á ekki að nota er td Banana, Gúrku, kerti, borðfót eða afsagaða gírstöng. Ekki má heldur nota kústskaft. Það hefur nefnilega komið fyrir hjá fólki sem er að hamast með áðurnefnd verkfæri eða ávexti í rassinum og þá hefur myndast sog og hluturinn sogast lengst inn í rassgatið og þurft að láta lækni ná honum út.
Haldiði að þetta sé hemja.

mánudagur, janúar 22, 2007

Ekki nokkur einasta andskotans hemja

Jæja, ég er búinn að djöflast við að koma fartölvunni hérna á bænum í lag. Það hefur gengið illa og hef ég mátt missa mig í reiði af og til vegna þessa. Reiði mín í dag hefur aðalega leitt af sér brotin húsgögn, hálsbrotinn kött og sviðna jörð. Þetta hafðist nú allt saman og er ég í þessum skrifuðu orðum að nota tölvuna.

Svo þarf ég að fara að andskotast í útgerðarmönnunum sem skulda mér fleirihundruðþúsund. Held að það þýði ekkert að vera í máli við svona helvíti. Alveg ótrúlegt hvernig svona gaurar geta byrjað aftur og aftur í útgerð eftir hvert gjaldþrotið á fæturöðru. Já það á að binda þá upp á löppunum. Eða bara slíta af þeim handleggina og lemja þá með þeim.

Ég verð líka að leggja aðdáun mína á starfsmenn Kompás á Stöð2. Halda þessu áfram og koma upp um þessa andskota.
En ótrúlegt þykir mér eftilitsleysið þar þessi einstaklingur í þættinum var á áfangaheimili fanga, með tölvu tengda interneti. Það er alvitað að þessi barnanýð fara mikið fram á internetinu og það í flestum tilfellum hjá þessum tiltekna manni. Það er engin einasta hemja. Ekki nokkur.

Jæja, það er best að fá sér fisk að éta núna.

föstudagur, janúar 19, 2007

The Iron Master

Ég veit sveimérþá ekki hvað ég á að segja ykkur. Ég er allavegana kominn í afar kærkomið frí eina ferðina enn. Þarf að vinna eitthvað í málunum hérna í landi. Það er margt að gera. Glíma við viðrini t.d. Annars var ég að éta íslenskan viðbjóð sem bjargaði fólki frá því að drepast úr hungri í gamladaga, þ.e. þorramat og þótti góður. Úðaði ég í mig súrri sviðasultu, súrum pungum, hákarli, harðfisk, lundabagga. Allt borði fram með kartöflustöppu. Svo fékk ég mér í nefið á eftir að sjálfsögðu. Hvaða fáviti tók upp á því að kalla kartöflustöppu, kartöflumús. Helvítis fáráður. Fíflið hefur haldið að það væru mýs í þessu. Kannski var hann ekki viss hvort að væru mýs eða kartöflur í þessu. Eitthvað af þessum miður skemmtilegu málfræðiþvælum að sunnan.
En myndin hér að neðan. Ég spurði hvaða fólk þetta væri. Þá eru þarna Hólmfríður langamma og Jakob, langafi. Milli þeirra stendur svo afi, Garðar og framan við þau sitja líklega, Kristín vinstramegin og Helga, hægrameginn, systur afa. Ætli myndin sé svo ekki tekin við bæjardyrnar á Hólum.

mánudagur, janúar 01, 2007

sunnudagur, desember 31, 2006

Áramót

Þá er þetta ár að líða. Bezt að halda áfram að láta hlutina drullast á nýu ári. Já, og þeir hengdu Saddam í gær. Ætlaði bara að segja ykkur af því. Pælið í því. Að hengja gamlan manninn svona um mið jólin.
Haldiði að þetta sé hemja ?

fimmtudagur, desember 28, 2006

Innvortis

Ég var að pæla í því þegar ég var að teygja úr mér hérna fyrir framan tölvuna. Mig langaði til að skera mig á kviðinn og láta inniflin vella út. Mig hefur nefnilega alltaf langað til að sjá í mér iðrin.
ÁTVR

Það getur valdið slímhúðarbólgum að taka í nefið eða vörina.

LANDLÆKNIR

RVTÁ

Þegi þú landlæknir. Þetta er bara svo gott.

SPRITTI

sunnudagur, desember 24, 2006

Gróðurhúsaráhrif um jólin

Ég varð nú svo himinlifandi þegar hann fór að snjóa og gerði hvíta jörð sem ég vonaði að myndi endast fram á þennan dag. Nei þá kom Satan og gerði rigningu. Þá verður maður að sætta sig við rauð jól í þetta sinn. Það gerir ekkert til. En ég get held ég svarið það uppá heiladingulinn í mér að það voru alltaf hvít jól þegar ég var krakki. Man aldrei eftir rauðum jólum í minni bernsku. Enda var maður þá búsettur í Reykjadalnum, góða. Kaldara loft og harðari vetur norðan heiða og auðvitað engin gróðurhúsaráhrif.
En maður hugsar oft um gömlu góðu dagana og Jólin í Reykjadalnum. Við áttum sjólasveinssprelligosa sem hékk alltaf á veggnum í stiganum og ef maður togaði nógu fast í spottann, þá hringsnérust alltaf lappirnar á honum. En já já, Við vorum alltaf þarna, við systkynin mamma, pabbi og afi. Amma og afi í Kópavogi komu líka alltaf norður um hver jól og héldu jólin í Álftarnesi, hjá systurfjölskyldu pabba og svo fórum við þangað allaf á jóladag. Reyndar voru þau í eitt skifti há okkur á aðfangadagskvöld og var það afar ánægjulegt. En lengi áttu krakkarnir úr Langhotli það til að koma eftir pakka rifrildin heim í Lauti í kaffi og smákökur. Ég man að Geir og Solla, foreldrar þeirra komu líka. Jakob frændi kom líka úr hólum með pakkana þaðan og var með okkur. Svo kom sama fólkið aftur á annan í jólum og spilaði púkk. Einu sinni vann Hemmi púkkið og fagnaði mjög. Í fagnaðarlátunum náði hann að stúta nokkrum diskum úr diskarekka sem var á veggnum fyrir ofan hann.
Jæja ég óska öllum sem fengu ekki jólakortfrá mér eða áttu þau ekki jólakort skilið, gleðilegra jóla og farsældar á komandi öldum.
Með jóla keðju:

Spritti

föstudagur, desember 22, 2006

Ahhh.......

Nei nú segi ég stopp. Ég var á fullu spani í gær að fara þangað kaupa þetta, henda hinu og skifta um það. Tók benzín, fór og keypti jólagjöf , pakkaði inn 1548625 jólagjöfum, fór í póstinn, keypti í matinn, lék jóla##ein og fattaði að ég var á fullu í jólastressi.
Ég reyndi svo að laga tölvuna mína sem heppnaðist ekki og fékk ég nokkur sterk bræðisköst sökum þess.
Ég ætla ekki að gera neitt í dag. HEIRÐIÐ ÞAÐ.

miðvikudagur, desember 13, 2006

Deingasjá Deingasjá

Þá fara jólin senn að koma og ég bara búinn að kaupa allar jólagjafirnar. Var reyndar búinn að því fyrir Dezember byrjun. Reyni að vera búinn að gera sem flesta hluti hvað jólin varðar, í Nóvember. Það er betra. Lenti einu sinni í því að kaupa allar jólagjafir í Dezember + borga reikningana. Ég lenti í bísna kröppum dansi þar, fjárhagslega. Hef haft vit á því síðan að kaupa jólagjafirnar jafnt og þétt yfir árið.
En núna þann 18. er ég kominn í jólafríið. Þar sem ég næ þetta, nokkrum dögum í landi fyrir jólin mun ég að baka eitthvað. Eina eða tvær sortir. Það er alveg nauðsinlegt.

En jæja þá held ég að ég komi mér nú niður í skip aftur og athuga hvort að kokkurinn sé ekki vakandi og fái hann jafnvel í dálítið kaffispjall, kex og neftóbak.

föstudagur, desember 08, 2006

Að vera á bömmer

Það kyngir niður snjó hérna á Djúpavogi í dag. Rollurímér, brrrr. Mér er minnistætt þegar ég átti afmæli fyrir 10 árum síðan. Þá varð ég 16 ára. Þá fór ég á 1. Dez-ball heima í sveit, hellti mig blindfullann og lét dólgslega með tilheyrandi ælum, slagsmálum og hözzltilraunum. En jæja allt blessaðist að lokum. Þó ekki fyrr en þegar Glúmur fændi minn sem var dyravörður þarna trylltist út í mig fyrir enn eina slagsmálarispuna. Hann húðskammaði mig hástöfum fyrir allt helvítis vesenið. Hljómsveitin spilaði afmælissönginn fyrir mig og fleiri sem áttu afmæli þarna. Gengu svo yfir mann kveðjurnar frá gestum og gangandi að ég hélt að dómur Sveins ætlaði af mér að ganga, frá ákveðinni persónu sem óskaði mér til hamingju. Svo innileg var kveðjan. Neibb dómur Sveins átti ekki undir högg að sækja í það skiftið. Hann mátti hvíla á mér lengur.
Mér er líka minnistætt þegar ég fór daginn eftir í fjós. Þegar ég var genginn út um bæjardyrnar og ætlaði að tölta upp hólinn í átt að fjósinu, sá ég að Glúmur frændi var að labba niður veginn sem lyggur niður sama hól og mér var ekki vel við að hitta hann þarna daginn eftir þetta skrautlega ball, þar sem hann hafði eipað svo hrikalega á mig þar. Svo að ég tók á rás upp hólinn meðfram veginum í töluverðri fjarlægð frá Glúmi og upp að fjósinu. Þá kallaði hann á eftir mér þessi orð: Já, hlaupa meira, drekka minna.

laugardagur, desember 02, 2006

Það er alveg merkilegt hvað það er erfitt að sofa í flugvélum. Eins og menn eiga að vita þá fór ég með konuni til Minneapolis í verslunarleiðangur á dögunum og var það minn þriðji og síðasti leiðanur þangað. Í öll skiftin á leiðini heim hef ég reynt að sofa í flugvélini en án árangurs. Í fyrra skiftið var einhver full kerling á bekknum fyrir aftan mig að hlæja og skvaldra og því friðurinn úti þar. Í annað skiftið var einhver kallpungur fyrir aftan mig sem var hóstandi alla leiðina. Hvað haldiði svo að það hafi verið núna ????? Það var grenjandi krakki. Djöfull varð ég pirraður. Ég held að í næstu utanlandsferð, kaupi ég upp næstu 5 bekkina fyrir aftan mig til að geta fengið svefnfrið fyrir grenjuskjóðum, berklasjúklingum og rónum á leiðini heim. Segi nú ekki annað. Að vísu fannst skipsfélögum mínum þetta voðalega fyndið þegar ég sagði þeim þessar hrakfarir mínar. Sérstaklega kokkurinn. Hann hló sig máttlausan.

Jæja ég átti afmæli í gær. Sossum engin stórfrétt nema hvað að þetta skeður hjá mér einu sinni á ári. En félagarnir um borð voru að óska mér til hamingju með daginn, taka í spaðann á mér, sem var mjög ánægjulegt. Kokkurinn eldaði svo fínan mat um kvöldið og ég bara nokkuð ánægður með daginn. Öfugt við þennan afmælisdag minn miðað við hina 25 þá fann ég fyrir einhverjum sting. Eitthvað ekki eins sáttur með að eiga afmæli og öll hin skiftin. Jahh ég ætlaði að vera búinn að gera svo margt fyrir daginn í dag( En samt búinn að upplifa heilmargt gott og skemmtilegt) Svo er ég líka farinn að missa hárið. Kollvikin að hækka og menn segja að hvirfillinn sé að stækka.
Ætla þrátt fyrir allt að gera meira en ég hef gert og nota tímann til 30ára betur.

Svo að lokum ætla ég að bauna vísu sem ég samdi, á hinn frábæra kokk sem við höfum um borð. Er hún svohljóðandi:

Kokkurinn, hann klórar sér.
Kristilegur fjandi.
Rekur við og rúnkar sér,
Ropar skít og hlandi.

Svo vil ég minna á fartölvuna sem ég var að auglýsa eftir hér að neðan.

sunnudagur, nóvember 26, 2006

Veit einhver um fartölvu ?

JÁ JÁ JÁ JÁ, ég veit það. Ég er ekkert búinn að blogga í háa herrans tíð. En þær fréttir hef ég af sjálfum mér að færa að ég er búinn að fara í frí, fara með Írisi til útlanda, koma heim, slappa af með Írisi og mínum ástkæra syni Garðari Mána. Er svo kominn hingað á sjóinn aftur. Verð hérna, fram að jólum. Það verður ekki róið milli jóla og nýárs, Vííííííííí.

Dem it. Ég er á höttunum eftir notaðri fartölvu svo ég gæti skrifað hérna á sjónum. Ef veinhver á eða veit um gamla fartölvu til sölu má sá hinn sami skilja eftir emailaddressuna sína hér að neðan og ég mun hafa samband. Ég er bara að tala um gamalt ruzl sem þarf einungis að vera með ritvinnsluforritið í lagi og floppídrif. bara eitthvað sona 5000 króna drazl.

föstudagur, nóvember 10, 2006

Múkkar Og Viðrini

Ég og Siggi kokkur vorum að leika okkur að henda fiskilifur í Múkkann, út um kýraugað til að hann gæti étið. Svo datt okkur í hug að láta hann hafa eitthvað annað. Við prufuðum að láta hann éta kjúkling, brauðsneið, pappa, jólaköku, ís, lummu, lummu með rjóma og sultu og slátur. Múkkinn er bara svo mikill helvítis gikkur að hann vildi þetta ekki. En nóg um það.

Versta helvítið er þegar maður þarf að kljást við viðrini. Það er eitthvað sem ég forðast eins og heitann eldinn, en stundum verður ekki hjá öðru komist. Helvítis viðrinin gera vart við sig af og til. Annars fer þessum viðrina málum að ljúka.
Slátra þessu áður en það fjölgar sér meira.