Helvítis læti bara


Maður nokkur sem ég þekki sagði mér farir sínar ekki sléttar. Eftir að hann var á ferðalagi úti á landi í sumar þar sem hann hafði komið að eyðibýli, gömlu steinhúsi og séð þar gamalt koffort sem hann tók með sér heim. Hann tók að dytta upp á það, pússaði og lakkaði upp og hafði svo í stofunni heima hjá sér. Svo fóru undarlegir hlutir að gerast. Hann dreymdi ævinlnega illa eftir að hafa komið þessu tiltekna kofforti fyrir heima hjá sér. Dreymdi einhverja óskýrar draumaslitur sem skildu eftir sig ónot fram í vökuna og tengdust þau ónot alltaf koffortinu á einhvern hátt. Hlutir hurfu í húsinu en fundust svo allt annarstaðar. Hurðir tóku til við að opna og loka á víxl í tíma og ótíma sem og einhverjir skrítnir skuggar voru að bregða fyrir í húsinu. Eitt skifti fór öskubakkinn á stofuborðinu af stað og endaði á gólfinu framan við sjónvarpið. En þegar svo sjálft koffortið fór af stað inn í stofunni einn daginn og hristist þar og skókst til þá var mínum manni nóg boðið og tók koffortið, keyrði með það rúmlega tvöhundruð kílómetra og skilaði því á sinn stað í eyðibýlinu. Síðan þá hefur allt verið í rólegheitunum heima hjá manninum. Þetta kennir okkur það að láta það vera það sem við eigum ekki, jafnvel þó að enginn hér í okkar heimi sé að nota það.
--------------------------------------
Þá er ég nú rúmlega hálfnaður með bókina Þjófur, Fíkill, Falsari. Maður er stundum hálf gáttaður yfir þetta hreint ótrúlegum ævintýrum. Svo eru fylliríin og lætin svo rosaleg að maður verður fullur af því að lesa bókina. Rall hálfur bara. Nei svona í alvöru talað, þetta er svakalegt helvíti. Jæja það er bezt að halda áfram og lesa ósköpin. Ætli ég klári ekki bókina á morgun eða hinn. Er allavega búinn að vera hálf límdur við þessa skruddu. Það er nú það.
--------------------------------------
Og hér er svo eitthvað uppsóp sem ég er búinn að vera með inná tölvuni minni lengi en ekki komið í verk að henda því.

Underneath The Gun - Romanian With a Glass Eye

Wilco - True Love Will Find You In The End


Inout Cerel - Made In Romania

prump prump prump prump prump

Langi gangurinn á neðstuhæð landspítalans er snilld. Þegar ég var þarna um daginn þá átti ég leið um þennan gang og þegar ég var rétt að labba inn ganginn þá fretaði ég alveg aglega hátt og þetta var svo hátt prump að ég held að prumpuhljóðið bergmáli enn í ganginum. Eins gott að enginn heilsuveill átti leið þarna um á sama tíma því að þetta var frekar úldið prump. Nóg um það.
Ég fæ morgunnblaðið frítt í einn mánuð. Já einhver kerling hjá mogganum hringdi í mig og bauð mér það. Ég sagði bara já og takk og bless og mér er alveg skítsama þó að Davíð Oddsson sé ritstjóri á blaðinu. Þetta getur sossum verið ágætis blað. Maður á bara ekki að trúa öllu sem stendur í því að allur pólitískur fréttaflutningur á þessum snepli er hlutdrægur þó að annað hafi verið sagt. Maður verður þá bara að láta eins og maður sé að lesa skáldögu svona uppá afþreyinguna að gera. Nú og svo er líka magt annað skemmtilegt en pólitík, eins og stjörnuspár, myndasögur og minningargreinar. Jájájá alveg fullt. Núna er ég er að hugsa um að elda mér kótilettur.

Ambient & Trip Hop - Massive Attack & Portishead - Unfinished Sympathy (Paul Oakenfold remix)

Sígildi

Þá urðum við eins og fyrr sagði að vera með strákinn okkar á barnaspítalanum í fáeina daga á meðan læknarnir fyndu eitthvað út úr málunum sem nú eru komin á hreint og eru sem betur fer ekki alvarleg. En auðvitað húkti maður þarna og dauðleiddist. Nú svo þegar stúfurinn svaf þá varð maður auðvitað að lesa það sem var í boði. Mér leiddist svosem ekkert að lesa myndasögurnar sem maður lá yfir í æsku og bara gott að fá smá flassbakk.

Þoli ekki þennan helvítis dag

Þessi föstudagur þrettándi. Ég hef nú alla mína hunds og kattartíð hrist hausinn út af þessari vitleysu með með það að þetta sé sérstakur óhappadagur. En síðustu fjögur skiptin þar sem þessi dagur hefur litið dagsins ljós, hefur ævinlega alltaf einhver andskotinn verið að. Eitt sinn var það svo lélegt útborgað út af einhverju óvæntu andskotans skattakjaftæði, en ég lenti í feitum vandræðum vegna þess. Svo bilaði nú einu sinni bíllinn lýgilega mikið á þessum degi svo að ég mátti borga helling fyrir viðgerðir. Einu sinni var það líka eitt stykki árekstur á bílnum sem var svo heimskulega til kominn að það var engu lagi líkt ég mátti líka borga sekt og vera í órétti í þokkabót. Og svo núna veiktist yngri sonurinn af svo leiðinlegri pest svo að við þurftum að dúsa með hann í tvo sólarhringa á spítala. En hann er nú búinn að jafna sig núna sá stutti.

Ný búð

Þá skilst mér að Jón Gerald sé að fara að opna þessa verslun sína. Vona að það verði til þess að matvöruverð lækki. Þó held ég að þetta komi ekki til með að gagna nokkurn skapaðan hlut. Kannski tíkall til eða frá á þessari eða hinni vöru sem er annaðhvort dýrari eða ódýrari í bónus eða krónunni. Svona gaman fyrir þá sem nenna að spá í tíkallaspursmál sem endar kannski sem 1000króna gróði þegar uppi er staðið með eitt stykki helgarinnkaup og menn hafa passað rækilega uppá að hafa skoðað verðmun á öllu sem þeir keyptu. Vei. Þetta er ekkert sem er að gera kaupmátt minn eða þinn eitthvað betri heldur en verið hefur. Þessi Kosts-verslun er aðallega tilkomin vegna hefndarhugs Jóns Geralds í garð Jóns Ásgeirs. Ég held að hann sé nú að hefna sín helvítið. Á ekki að notfæra sér veikleika baugsfeðga með því að fokka í þeim með nýrri lágvöruverzlun. Ég meina baugsmálið er víst sprottið af einhverju kerlnga veseni. Ég heyrði um eitthvað svoleiðis einu sinni. Annar fiktaði eitthvað við konu hins og þá fóru menn að skvíla hver annan vilt og galið. Í stað þess að ræða málið yfir dýru koníaki í rólegheitum um borð í snekkjunni þarna á sínum tíma. Svo eiga þetta að heita fullorðnir menn. En ég kem sjálfsagt eitthvað til með að versla þarna, það er ekki það. Fínt að fá fjölbreytni. Vona að það verði nýjar vörur.

Þá á ég sjö ára bloggafmæli. Maður er sem sagt búinn að endast við þessa vitleysu sem upphaflega var bara eitthvert flipp á haustdögum 2002. Hér er ég enn og verð sjálfsagt eitthvað áfram. Ekkert er ákveðið.

Mögnuð ævisaga sem ég mæli virkilega með

Þetta er nú kápumyndin af ævisögu Guðbergs Guðmundssonar. Hann er einn af mínum bestu vinum en við kynntumst þegar ég var að hefja mín fyrstu skref í edrúmennsku. Hann hafði orðið edrú nokkrum árum á undan mér og því með góða reynslu til að deila með sér til edrú-lifnaðarhátta. En nóg um það. Í þessari bók, Þjófur, Fíkill, Falsari, segir Beggi frá ævintýralegu lífshlaupi sínu heima og erlendis. Hann hefur setið í fangelsum bæði á íslandi og annarsstaðar, vaðið í kvenfólki og eiturlyfjum en ætíð náð að ganga brosandi frá öllu saman að endingu. Hann náði svo árið 1995 að snúa við blaðinu og hefur verið heiðarlegur þjóðfélagsþegn síðan þá. Síðustu ár hefur hann svo hripað saman sína eigin ævisögu sem er svo komin í þessa bók sem er svo sannarlega jólagjöfin í ár. Tvímælalaust.

Jazzzzzzzzzzzzzzzz


Ég hlusta á djass. Hef ekki gert það lengi eða ekkert síðustu fimmtán árin. Ég fór á eitthvað þvílíkt djassflipp þegar ég var unglingur og tíndi saman allskonar dótarí í tónlistarskólanum sem ég tók svo upp á kasettur. Ég keypti mér svo disk sem Sigurður Flosason gaf út sem ber nafnið Gengið á Lagið. Oní þetta djassflipp, fékk ég annað flipp og flippaði í að lesa ævisögur fólks. Merkilegar áráttur sem maður gat fengið í hausinn. Á sama tíma spáði ég mikið í stjórnurnar og skoðaði þær mikið í stjörnukíkinum mínum sem ég fékk í fermingargjöf. Mér þótti merkilegt að sjá bæði Venus og Júpíter í gegn um stjörnukíki. Og á meðan hljómaði djassinn. Þvílíkt, Þvíííílíííkt.....

Duke Ellington & John Coltrane - The Feeling Of Jazz

Jollysullumdrull og hland


Og núna ku vera komnir danskir dagar í Hagkaup og ég forvitnaðist til að kaupa mér eina flösku af Jolly Cola. "Jæja, Hvernig skyldi nú hið umtalaða Jolly Cola smakkast?". Þetta er nú svona lala kóladrykkur sem ég held að sé með einhverju fjandans sakkaríni, í staðinn fyrir sykur. A.m.k. braggaðist þetta eins og sambland af Bónuskóla og Kókakóla Light, eða mér datt það sambland svona nokkurnvegin í hug þegar ég smakkaði. Svo fyrir stuttu síðan þá gat ég keypt mér Vanilla Coke í sömu verslun. Sé eftir því að hafa ekki byrgt mig upp því að mér þykir vanilla kók obboslega góður drykkur. Jæja en það þýðir ekkert að fara að grenja. Annars er facebook síða fyrir þá sem vilja Vanilla Kók til íslands hér
--------------------------
En að öðru. Ég var eitthvað að leita að srúfjárnasettinu mínu góða upp í skáp og þurfti að róta til í kössum og drasli en rakst þá á þennan geisladisk sem ég hef sennilega verzlað mér í Kolaportinu einhverntímann. Ég man bara ekki hvenær eða ég man bara ekkert hvernig þessi diskur barst mér. Hann er bara eitthvað svo kolaportslegur. Hann var allavega keyptur á 799 krónur. En hér eru tvö lög af þessum disk.


Dottie West - Delta Dawn


Waylon Jennings - Ruby, Don't Take Your Love To Down

Blablablablablablabla

Gratín eða granít ég get aldrei lært að muna hvort er grjót eða ostur. Kerling sem vinnur í búð rak upp stór augu þegar ég spurði hvort það fengist granítostur í þessari verslun og eins þegar ég spurðist fyrir um gratínborðplötu í steinsmiðju hér í bæ. Smiðurinn spurði hvort ég væri veikur. Hvað á fólk með að kalla þetta eins nöfnum, gratínostur eða granítostur. skiptir máli? Pylsa eða pulsa. Kúkur eða skítur. Hass eða maríúana.
------------------------
Hvað var pojntið hér í eina tíð. Þegar ég var krakkarassgat þá var alltaf verið að sýna kúrekamyndir í sjónvarpinu. Ég á mér bernskuminningar um kúrekamyndir í sjónvarpinu. Ef afi heitinn var ekki að horfa á Derrick þá sat mamma og horfði á vestra. Ég hef ekki séð vestra í ég veit ekki hvað langan tíma. Fleiri ár held ég. Sjónvarpstöðvarnar mættu alveg taka upp þann góða sið að sýna vestra a.m.k. einu sinni í viku. Það er til svoleiðis djöfulsins hellingur af þessu að það er ekkert venjulegt. Jább, fá vestrana oftar í sjónvarp takk.
----------------------------
En þar sem ég er að ræða um mína eigin æsku þá var nú svo að tónlist var höfð í hávegum á mínum bæ. Afi spilaði heilmikið á fiðluna sína og einstaka sinnum komu menn og spiluðu með honum á harmonikkur eða á orgelið sem hann var með inná herbergi. En sá gamli sat oft löngum stundum einn inn á herbergi og spilaði á hljóðfærið sitt en ef við krakkarnir bönkuðum uppá, þá fengum við ætíð að koma inn og hlusta á meðan hann spilaði. Það var nú alltaf jafn skemmtilegt. Jafnvel áttum við það til að dansa með en það var einna helzt ef hann spilaði brjálaða lagið. En þessir dansar voru nú eiginlega bara eitthvað hopp og sprikl. Það er merkilegt hvað afi var ræðinn og skipti hann engu hvort hann var að ræða við okkur börnin eða fullorðið fólk. Og á milli laga fræddi hann þá sem vildu um fiðlur og fiðluleik eða bara hvað sem var. Það var svo margt um að tala þegar hann sat við skrifborðið að leggja kapal og ég á beddanum. Jafnvel að sýna myndir sem hann tók á ferðalögum sínum erlendis og oft af einhverjum gömlum kerlingum sem hann var með í ferðahóp. Já hann hafði farið víða hann afi. Amríku, frakklands og svo auðvitað til þýskalands þar sem hann naut sín í Rínardalnum í hvítvíninu. Og alltaf var fiðlan höfð með. Hér að neðan eru svo þrjú lög sem hann spilaði oft og eru æskuminning beint í æð. Lögin eru spiluð af honum og Einari vini hans sem spilar á tvöfalda harmonikku. Nema síðasta lagið. Það lag spilar hann einn en ég var búinn að pósta því hér inn áður en það var eitthvað biluð tæknin í það skiptið svo að ég set það hér núna.

Kväsar-valsinn


Geltir


Þótt ég dansi(bjrálaða lagið)

Útpælt kannski ?

Þetta er nú alveg magnað með þennan prest þarna á Selfossi. Það er fiktað í nokkrum stelpupjásum og svo eitthvað bull og mambó í framhaldi af því, kærur og vesen og svoleiðis. Síðan þrjátíumilljóna verðlaun á endanum. Getur verið að þetta hafi allt verið útpælt hjá kallinum? Nei maður spyr sig. Allavega borgaði sig fyrir hann að fikta þetta. Ef það var þá eitthvað fikt. Jæja mig varðar ekkert um það.
-------------------------------
Það er nú meira ruglið í sjónvarpinu núna. Einhverjir unglingar sem eru að kljást við lifandi heimilistæki og skrifstofuáhöld. Já þau eru með stofulampa, ljósritunarvél, brauðrist, og borðviftu á hælunum. Þetta fer nú í vitleysu, ég er viss um það.

Sá stutti


Eignaðist minn annan son á fimmtudaginn var. Hann var 18 merkur og 43 sentímetrar.

Hakunamatata

Bækurbækurbækur ég er að reyna að lesa eitthvað en tolli ekki við neitt. Er með nokkrar bækur og kiljur í gangi sem ég keypti mér í kolaportinu einhverntímann fyrir löngu síðan. Kannski er bezt að kveikja bara í þessum bókum og reyna að skrifa eitthvað sjálfur. Maður er náttúrulega búinn að skrifa heila bók sem kemur kannski aldrei út. En þó, hvað veit maður. Held að ég verði bara að reyna að skrifa meira. er svona nokkurnveginn kominn með beinagrind að annarri sögu í kollinn. Þá er bara að nenna að skrifa fjandans söguna. Vinur minn er að gefa út ævisöguna sína. Það er ævisaga sem er full af hasar og ævintýrum. Kem inn á það síðar þegar hún kemur í búðarhillurnar.
---------------------------------------------
Í hugmyndarleysinu ákvað ég að hafa grænmetisþema hérna sem mp3-blogg og tíndi saman héðan og þaðan nokkur lög, eitt lag þar sem gulrætur koma við sögu og annað lag sem er um töfrasveppi síðan er sungið um rófubúgarðinn og svo er það lagið um spergilkálið. Svo er nú það.

Netural milk hote - King of carrot flowers


Atmosphere - Flying colors in my magic mushrooms


Dinosaur Jr. - Turnip farm


McFly - Broccoli

Öndin gefin

Þá er ég búinn að sjá Stúlkan Sem Lék sér að eldinum. Er ekki frá því að hún sé betri en Karlar Sem Hata Konur. Ég veit ekki, gaf hann ekki út þrjár bækur áður en hann geispaði golunni hann Stiegs Larsson eða voru þær fjórar? Hann var allavega hálfnaður með þá síðustu þegar hann gaf upp öndina. Bévítans.
--------------------------
Smá framhald af dönsku mp3 dótaríi og svo alls ekki meira. Sys Bjerre er ágæt. Hef hlustað á hana syngja undanfarið og þykir mér það ágætt þó að ég skilji ekki rassgat í dönsku. Merkilegt hvað reynt var að fá mann til að læra dönsku hér í eina tíð. Jú fyrsta veturinn var ég áhugasamur af því að það var spennandi að læra nýtt tungumál. Á þeim tíma þótti nú viskulet að byrja á dönskunni vetrinum á undan ensku. Heimskingjaháttur þar á ferð. En ég lagði svo frekar kapp á að læra enskuna þegar þar að kom. Kennslan á henni í skólanum mínum var bara ekki upp á marga fiska. En það er nú önnur saga.

Sys Bjerre - Malene

Aumíngjar bara strákar

Ég var nú á ferðinni um borgina í morgun og hafði stillt á FM957 þegar boðið var til keppni í hljóðstofu stöðvarinnar, við stelpur í kraftlyftingum. Sveiflaði ég þá stýrinu í vestur og stímaði á áttina að Eskihlíð, þar sem þessi tiltekna útvarpsstöð er til húsa og keppti við nokkrar stúlkur í armbeygjum, réttstöðulyftu og svo var hamast við að velta peilóderdekki fram og til baka. Það sætir furðu, ég var eini karlmaðurinn sem þorði að mæta og eiginlega mætti án þess að hugsa eða pæla nokkuð í ótta við þessar skjátur. Ég varð hálf hlessa á að enginn annar karlpungur en ég léti sjá sig þarna. Ég er sennilega eini karlinn á landinu sem er ekki hræddur við kraftakonur. Þið eruð bleyður og eymiggjar bara.........

Alveg held ég nú að þetta séu hálfvitar. Bara alveg. Já gáfulegt geyma listaverk og aðra ómetanlega muni í þessum skraufþurra trékassa niðrí bæ. Það er bara heppni að þetta hús brann ekki til grunna og með öllu sem í því var. Dýr listaverk og merkismuni á að geyma í viðeigandi geymslum eða geymslum sem ætlaðar eru fyrir slíkt dót en ekki í gömlu timburhúsi sem fuðrað gæti upp á tuttugu mínútum. Nógu slæmt væri það nú missa bara þetta merkilega Hús. Sumt fólk er svo heimskt.....
----------------------------
Leiðindi. Ég er búinn að setja veiðidótið mitt inn í geymslu þar sem það mun þurfa að húka óhreyft fram á vorið. Og djöfullinn bara. Mig dreymir á hverri nóttu að ég standi við einhverja fallega á stútfulla af laxi og hamist með fluguna. Á myndinni er svo einn af þeim fjölmörgu silungum sem ég krækti í í sumar. Hann er nú hálfgerður ræfill.

12345 dimmalimm

Ofsalega er gott að það sé farið að dimma svona á norðurskautinu aftur. Aldrei líður mér eins vel og á haustin. Alltaf meira og meira myrkur. Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur Myrkur og meira Myrkur. Hei þegar ég var nýfluttur í höfuðborgina þá hélt ég það að fara upp á skaga væri að fara alla leið til skagafjarðar. Það var auðvitað bara að fara á Akranes sem er styttra. Ég þoli ekki Akranes. Jæja ég ætla að horfa eitthvað á gamalt vhs dótarí sem mér áskotnaðist í gær. Horfa á þetta áður en það fer í ruslið. Draumar mínir rætast ekki nema að ég vakni.

Lisa Nilsson - Vem Kan Segla För Utan Vind

Á fundi með Geirfinni

Í dag er rok og rigning og eru lausir hlutir fjúkandi út um allt. Dína sem ég var búinn að henda út á tröppur og ætlaði að henda í sorpu í dag var fokin burt þegar ég kom út í morgun og svo var ruslapoki, fullur af plastflöskum strandaður í rokinu utan í bílnum mínum. Heppinn ég. Ég er að spá í að halda veðurfarsdagbók eins og Þórbergur Þórðarson gerði. Sé samt ekki tilgang með því nema bara að halda við einhverri andskotans sérvisku í sjálfum mér. En að öðru. Í nótt dreymdi mig að ég væri á A.A. fundui og sá sem leiddi fundinn var Geirfinnur Einarsson. Það var bara eins og ekkert væri sjálfsagðara, að hann hefði aldrei horfið. Þarna var hann maður á sjötugsaldri. Hann hafði þunnt grátt hár, rauðar og veðurbitnar kinnar en snyrtilegur, í ljósbrúnum ullarfrakka og með grænan silkitrefil um hálsinn. Mér þótti hann bera aldurinn vel. Á fundinn kom svo margt fólk sem ég þekki, bæði úr A.A. samtökunum og líka annarstaðar frá. Svo kláraðist draumurinn áður en fundurinn byrjaði. Annars var sú saga á kreiki á tímabili að Geirfinnur væri á lífi, byggi á Flórída og að hann skoðaði þetta blogg hérna reglulega. Í það minnsta skildi einhver eftir skilaboð í kommentakerfinu reglulega á hans nafni.
-------------------------------
Svo er bara svona mp3-bland í poka. Ekkert sérstakt. Bara svona drasl sem ég náði í svona randomerað á LimeWire. Eitur í eyrun held ég bara.

Dave Wagner - DSSF Storm Trooper Stomp


Kim Larsen - Midt Om Natten


Liferunier - Chernobyll


Balli Di Gruppo - Tacco E Punta

Fáviti get ég verið

Mér hefur nú alltaf fundist karlinn í Tunglinu vera eitthvað hálf sorgbitinn og aldrei skilið hvað fólk sé að tala um að hann sé sí hlæjandi. Mér hefur meira að segja alltaf fundist hann vera grenjandi. En svo fór ég að skoða þetta betur og var fyrst að sjá það núna eftir 28 ár og 311 daga að ég leit vitlaust á tunglið. Þá sá ég auðvitað þennan léttgeggjaða og síkáta karl í Tunglinu sem er eins og á fjórða glasi.

нафти і газу в шельфі Чорного моря

Ég varð nú bara hálf hlessa á því hvað það var kominn mikill snjór í Þrengslum þegar ég ók þar um á leiðinni í ammli á Þarmlókshöfn í gær. En ég held bara að veturinn sé kominn þó svo að enginn sé snjórinn hér í þéttbýlinu við sjóinn. Alltaf orðið jafn ógeðslega kalt og í morgun var bara grimdar djöfulsins frozt hérna í Efra-Breiðholti þegar ég tussaðist á lappir klukkan átta í morgun. Ég mátti skafa bílinn og allt. En svo var það auðvitað viðeigandi svona í kuldanum að ég gaf mömmu minni útiarin um daginn, þar sem ég hef ekki not fyrir slíkt hérna í blokkinni. Þá verður nú alltaf gaman að heilsa upp á hana á Hlíðarveginum og kveikja upp í leiðinni. Eitt sinn þegar ég var lítill strákur þá kveikti ég bál utan í húsinu okkar í sveitinni heima. Þetta var skömmu fyrir gamlársdag og eldurinn var farinn að læsa sig í sinunni utan við húsið. Geiri frændi minn man vel eftir þessu atviki sem hann kallar aukagamlársbrennuna. Maður var svona að taka forskot á sæluna.

-------------------------
En jarmandi um allt þetta frozt þá held ég að það eigi vel við að pósta hérna smá músík frá Hawaii. Þá getum við vangað við það allsber bara á bomsum úti í frostinu. Það er ekki amalegt. Hmmmmmmmm......

Blue Hawaii - Hawaiin Steel Guitar

Rétta slóðin

Hihihihi... Alltaf jafn skondið að sjá krakkaskíta á hverjum hól að tína ofskynjunarsveppi. Jæja fyndið og ekki fyndið. Það er auðvitað leiðinlegt að krakkagreyin séu að moða þessu í sig eins og beljur í fóðurbæti. Sjálfur hefði maður á unglingsárunum sjálfsagt legið í þessu rusli ef það hefði vaxið einhverstaðar í sveitinni fyrir norðan. En sem betur fer var nú bara brennivínið helst til staðar þá og minna aðgengi að sterkari efnunum en gengur og gerist í dag. Helvítis ruglið á manni þegar maður var til á þessum árum eða skyssurnar sem mann óraði ekki fyrir að myndu fylgja manni eftir enn þann daginn í dag. Rugl og þvæla ég nenni ekki að velta mér uppúr þessu tímabili þar sem ég var í því að menga í mér heilann. Ég hef fundið réttu slóðina og í henni er ekkert brennivín tóbak eða eitthvað andskotans þvottaduft. Þar vaxa heldur engir ofskynjunarsveppir.
-------------------------------
Það er auðvitað alltaf sami aulahátturinn á manni þegar kemur að mp3-bloggi en ég rakst á einhverja froðu að nafni Jan Bang. Ég ætla að posta hérna einu lagi með honum og ef mér skjátlast ekki þá er þetta lag endalagið úr kvikmyndinni Foxtrot sem var frumsýnd árið 1988.

Jan Bang - Frozen Feelings

Skíta bræla

Þetta er voðalega upplífgandi veður. Hauga helvítis bræla. Ég mátti heita heppinn að kastast ekki úr kojunni í nótt. Það var svo agalega mikill veltingur.

...vísaðu mér á sveppamó

Hann er gáfulegur þessi. Maður er nú búinn að rekast á nokkra hérna í sveppatínslu í Breiðholtinu, enda eru haustin tími sveppatrippana. Það er nú alveg hellingur af þessum ofskynjunarsveppum út um allar umferðareyjur og götukanta ef maður gáir vel. Á unglingsárum var ég nú alltaf helvíti skúffaður yfir því þegar ég bjó fyrir norðan að sveppir sem þessir yxu hvergi þarna í sveitinni. Þeir fengust ekki einu sinni á umferðareyjum á Húsavík eða Akureyri. Drullu fúlt fannst mér. Sem betur fer segi ég auðvitað í dag.

Furður og fyrirbæri

Jæja. Þá er bezt að einhverfast hérna með þetta blogg sem enginn nennir að lesa. Draugagangur er hlutur sem mér þykir skemmtilegt að stúdera. Þó að ég sé ekki skyggn að neinu viti þá kom það nú fyrir fyrr á þessu ári að allar slíkar gáfur skrúfuðust í botn þegar ég ætlaði að figta við slíkt fyrir alvöru og þá komst ég að því að jarðbindni á best við mig þó að það sé í lagi að skoða og stúdera spíritisma að vissu marki þá þarf ég mín takmörk í þessu enda kominn af mjög jarðbundnu fólki og fékk mjög jarðbundið uppeldi. Aldrei minnst á lífið fyrir handan, álfabyggðir eða mögulegt huldufólk í grennd við bæinn þar sem ég bjó þó að nægur væri nú efniviðurinn til þess þarna heima. Ýmislegt gerðist nú dularfullt þarna eins og óróinn í herberginu sem fór á fullt span upp úr þurru og svipir og skuggar dýra sem ég sá. Þetta voru móment sem mig langaði dálítið til að hafa skarpari skyggnigáfur en ég hef til að sjá og heyra betur inn í það sem ég var að sjá. En maður fær víst ekki meira en gefið er í þessum efnum. Þó er hægt að virkja þessar gáfur að einhverju leiti og þarf mis mikið til hjá hverjum einstaklingi fyrir sig. Einn maður sem ég þekki fékk að heyra það hjá frægum miðli hér í bæ að hann þyrfti lítið til þess að virkja alveg þrælmagnaða hæfileika í þessum efnum og er hann að spá í að koma þessum forritum í gang í hausnum á sér. Það fer nú í vitleysu, ég er viss um það.

Panic At The Disco-Northern Downpour

Veikindavæl

Ég er með svínaflensuna og er því að láta mér leiðast hérna heimavið. Spurning hvort maður ætti að gramsa eitthvað í dvd kassanum. Það er nú svo allt morandi af allskonar bíóræmum þar oní. Mér er allavegana illt allstaðar í skrokknum og með enga lyst á mat. Einhverjum hefði þótt snilld að fá sér í haus við þessar kringumstæður. Ég þekki einn fyrrverandi sprautufíkil og alltaf þegar hann fann að einhver andskotans pest var að yfirbuga hann þá fékk hann sér bara góðan morfínskammt í æð og þarmeð var pestin úr sögunni. Djöfulsins ástand.

Sem dæmi

Þar sem ég ræddi um í síðustu færslu að sjómenn öskri hver á annann þegar leikar standa hátt þá hefði ég auðvitað átt að asnast til þess að skrá hér niður eitt minnisstætt öskur atriði þegar ég var eitt sinn á netum. Þannig var að stýrimaðurinn sem við skulum bara kalla Baldvin stóð við borðstokkinn og hakaði í allan fisk sem kom utan á netunum en hinumegin á dekkinu stóð bara... Jónas og var í því að leggja netin niður. Jónasi þótti víst Baldvin draga netin full hratt og hafði því ekki undan að leggja niður netin svoleiðis að hann kallaði:
Jónas:Baldvin, lækkaðu aðeins við dráttinn.
Baldvin:(Lítur við til Jónasar en segir ekkert og heldur áfram að draga á sama hraða)
Jónas:BALDVÍN(Jónas orðinn pirraður)
Baldvin:HVAÐ(Frekar pirraður)
Jónas:LÆKKAÐU VIÐ ÞETTA MAÐUR
Baldvin:REYNDU BARA AÐ HREYFA ÞIG ÞARNA DRENG DJÖ....
Jónas:DRULLASTU TIL AÐ MINNKA HELVÍTIS HRAÐANN.....
Baldvin/Jónas:%")ÖsKuR!=#()% oRG $&("#)="!= gARG =*&2"#
Og það besta við þetta var að Baldvin jók bara við hraðann á draslinu og Jónas vann hraðar af því að hann var svo reiður og æstur og þá vorum við bara komnir fyrr í land og allir ánægðir.

Helvítis garg

Ég veit ekkert hvað málið er með að sjómenn öskri mikið. Jú sennilega er það álagið sem fylgir þessu og þó það er oft helvítis álag á þessu hérna er nú ekki svo mikið um öskur. Ekki á þessu skipi. Skipstjórinn öskrar yfirleitt aldrei en stýrimaðurinn á það til að láta heyra í sér en það er nú ekki svo oft. Það eru þó helzt þeir geðstirðustu sem orga á dekkinu. Oft er það uppsafnaður pirringur og möguleg fúlska gagnvart þeim sem orgað er á. Jú jú ég á það til að vera mað garg eins og aðrir þá er það oft ef það gengur virkilega illa og einhver er að kítast í mér á meðan. Einu sinni var ég á öðrum bát þar sem álgagið var orðið helvíti mikið og þar var einhver drengdjöfull sem var sí rífandi kjaft og ekki nóg með að hann væri gagnslaus heldur var hann verri en gagnslaus. Þá sá ég mér leik á borði og orgaði nokkuð vel valin orð á meðan ég barði hressilega í slægingarborðið og þetta krakkafífl hundskaðist þá til að reyna að vinna sig upp í að vera bara gagnslaus. Annars er það hérna að þegar vel fiskast af góðum fiski og álagið eitthvað meira en gengur og gerist þá eru menn bara kátir. Við fáum nú aura fyrir það sem fiskast. Það er nú það.

Það er að skella á bræluskítur

Þá er maður kominn á frívakt. Það er því bezt að hripa eitthvað saman hérna áður en ég fer í kojuna. Æi andskotans, frá því að ég skrifaði"Það er því bezt að hripa eitthvað saman hérna áður en ég fer í kojuna" hefur liðið korter og mér ekkert dottið í hug að skrifa. Heilanum dettur bara ekki djaggsitt neitt í hug. Sennilega er ég bara og sifjaður. Ég djöflaðist í tvo tíma úti í regninu við að haka í allan fiskinn sem kom upp með línunni en það eru svosem engin stórátök fyrir vanan manninn. Bezt að dratthalast bara í kojuna og lesa smá fyrir svefninn. Svo hefst morgunvaktin klukkan hálf sjö. En þangað til næst þá skelli ég einum mp3 fæl hér neðan við.

House Of 1000 Corpses - Everybody Scream

Blessaður karlinn

Nei nei ég er ekki dauður úr öllum æðum enn. Bara alltaf á sjónum og er lítið að pæla í öðru en vinnuni þegar ég er þar. Nema kannski núna þegar búið er að setja upp netsamband í bátinn. Loksins. Já loksins verður hægt að vera á netinu inní setustofueða inni á messa, vafrandi um netið. En hvað um það. Nú er hann Helgi Hóeseasson dáinn og það verður skrítið að sjá hann ekki framar með skiltin sín á Langholtsveginum. En hann setti sannarlega skemmtilegan svip á bæinn eða ölluheldur Langholtsveginn. Jú einstaka sinnum sá ég hann bregða fyrir í mjódd en þar sá ég hann í fyrsta skipti. "Neih hvað höfum við hér", hugsaði ég þá. Svo var einhver sem sagði mér svo hver þetta væri. "Nú var það skyrmaðurinn",sagði ég þegar ég var sestur upp í strætó. Ég tók eitt sinn mynd af honum þegar ég var á röltinu á Langholtsveginum en spurði þó áður hvort honum væri ekki sama þó að ég smellti af honum einni mynd. "Jú jú, mér hefur alltaf þótt ágætt að vera myndarlegur". Ótrúlegt helvíti að það sé virkilega svona erfitt að fá eigin skýrnarsáttmála ógildan. Ég meina eru ekki sáttmálar á borð við giftingar ekki ógildar oft á ári og jafn vel oft á dag. Þetta er bara rugl og aulaháttur af þeim sem stjórna og valdnýðsla gagnvart fólki.