föstudagur, mars 07, 2003
Já já ég veit það ér er ekkert búinn að skrifa neitt í marga daga. Ennnnnn það verður að hafa það. Hahh ég er búinn að vera dáldið inná íslendingabók.is, og sjá.. maður er bara skyldur hverjum einasta mannandskota á þessu landi, það er soddan barasta. En ég hef svona eitthvað verið að fylgjast með þjóðmálunum og svona. Davíð og Baugur og þannig. Eða er það kannski bara Davíð með bauga. En svo er það þessi hörmung sem á að senda í júróvisjónið. Helvítis bara. Botnleðja átti að sigra þetta. Það er ekkert vit í Hirgittu Baukdal. Hún kann ekkert að syngja. Ég hef það eptir Erpi í Rottweiler: Hún er örugglega best með tippi í munninum. Æi andskotans.. Erla systir er að gera okkur pabba að geðsjúklingum. Já hún er að freta í þennan aðndskotans lúður. Svo var Hulda systir ða reyta hár sitt af því að ég var að skoða snuff (þ.e. dautt fólk) í hennar tölvu. Síðan æðir kötturinn hér um húsið á leiftur hlaupum, alveg band vitlaus eins og að hann sé með sinnep í rassgatinu. Þetta er sona hérna á heimilinu. En ég var að minnast á íslendingabók, það er það helvíti magnað maður. Ég nefni bara það að Bresi sem fæddur var 820 var langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langa langaafi minn. Ingólfur Arnarson er eitthvað svipað mikið afi minn. En maður á þá sumsé margar ömmur og afa og það er ekki verra. En svona í lokin vil ég segja að það er gestabók á þessari síðu og hún er ekki til skrauts, þannig að þið sem hafið aldrei skrifað í hana eða eru leyndir aðdáendur skuið alveg abbsúlúd skrifa eitthvað þar inní og góða nótt.
mánudagur, febrúar 24, 2003
Já helvíti flott þetta lag með Grýunum, Sísí. Ég er búinn að vera með þetta dálítið á fóninum hjá mér en þetta er alveg með fyrstu æskuminningunum þetta lag. Þannig var að ég var oft í pössun hjá systur hennar mömmu, henni Sigrúnu og þær dætur hennar þrjár voru bara svona unglingar þá og voru einmitt alltaf að spila þetta lag. Þetta hefur verið svona um 1984 og þá var ég einmitt á fjórða ári. Varð fjögura ára í desember það árið, fyrsta þess mánaðar. En þarna hefur sígjast inn eitthvað í kollinn minn. En á þeim bænum er ber nafnið Lækjamót, man ég líka í bernsku minni eftir því að Bubbi var spilaður mikið af eldri bróðurnum honum Sigurði eða Sigga eins og við köllum hann. Hann spilar að vísu Bubba en og hefur gamað af. Bubbi er líka snillingur.
Hehe mér var að detta svona í hug þegar að maður var á unglingsárunum þegar maður var alltaf að gera símaat. Það var tildæmis í einu kennaraverkfallinu að við vorum alltaf að gera fólki þann óleik að vekja það með því að hringja í það um hánætur og spurja:
-Halló er þetta pizza 67
-ha, nei þetta er hjá Jóni og Stínu
-ó fyrir gefðu ég ætlaði bara að panta pizzu
-já já
-Getur þú nokkuð bakað fyrir mig pizzu
-ha ?(hálf sofandi)
-eða áttu ekki bara gulrætur eða eitthvað til að éta
Yfirleitt var bara skellt á og þá var ekkert gaman. Það var miklu skemtilegra að fá viðbrögð sem þessi: Hvað er þetta. hverslags dónaskapur er þetta að hringja svona í fólk um miðjar nætur. Þessi svör eru alveg æði. Og þá er bara að rífa kjaft á móti
Svo varð maður líka alltaf að hringja og gefa eitthvað. Við vinirnir hringdum stundum í eitthvað fólk innan einhverrar stéttar eins og bakara eða eitthvað svoleiðis. Sögðum svo að þeir hafi unnið í skógetraun og þeir fengju nýja skó senda heim. Við þurftum bara skónúmer og heimilisfang til að rétt gætti farið á réttan stað. Það var stundum sem fólk vildi ekki trúa en við náðum nú alltaf að sannfæra allt blessað fólkið. Svo hringdum við alltaf aftur þegar samtalinu lauk og öskruðum í símtólið:ÞÚ FÆRÐ ENGA SKÓ. Og svo skelltum við á. Það var alveg hellingur tekinn upp á segulband af þessu helvíti. Það var eitthvað fleira í þessum dúr eins og 20 lítrar af skafís eða 2 tonn af einnota plasthnífapörum. Bezzzzzzzz
Hehe mér var að detta svona í hug þegar að maður var á unglingsárunum þegar maður var alltaf að gera símaat. Það var tildæmis í einu kennaraverkfallinu að við vorum alltaf að gera fólki þann óleik að vekja það með því að hringja í það um hánætur og spurja:
-Halló er þetta pizza 67
-ha, nei þetta er hjá Jóni og Stínu
-ó fyrir gefðu ég ætlaði bara að panta pizzu
-já já
-Getur þú nokkuð bakað fyrir mig pizzu
-ha ?(hálf sofandi)
-eða áttu ekki bara gulrætur eða eitthvað til að éta
Yfirleitt var bara skellt á og þá var ekkert gaman. Það var miklu skemtilegra að fá viðbrögð sem þessi: Hvað er þetta. hverslags dónaskapur er þetta að hringja svona í fólk um miðjar nætur. Þessi svör eru alveg æði. Og þá er bara að rífa kjaft á móti
Svo varð maður líka alltaf að hringja og gefa eitthvað. Við vinirnir hringdum stundum í eitthvað fólk innan einhverrar stéttar eins og bakara eða eitthvað svoleiðis. Sögðum svo að þeir hafi unnið í skógetraun og þeir fengju nýja skó senda heim. Við þurftum bara skónúmer og heimilisfang til að rétt gætti farið á réttan stað. Það var stundum sem fólk vildi ekki trúa en við náðum nú alltaf að sannfæra allt blessað fólkið. Svo hringdum við alltaf aftur þegar samtalinu lauk og öskruðum í símtólið:ÞÚ FÆRÐ ENGA SKÓ. Og svo skelltum við á. Það var alveg hellingur tekinn upp á segulband af þessu helvíti. Það var eitthvað fleira í þessum dúr eins og 20 lítrar af skafís eða 2 tonn af einnota plasthnífapörum. Bezzzzzzzz
sunnudagur, febrúar 23, 2003
Sísí fríkar úti. Sísí fríkar úti. hljómar ú geislaspilaranum hjá mér. Helvítis snilld þetta hjá Grýlunum. Já Ragga Gísla er alveg frábær. Hei..! Ég var að horfa á "af fingrum fram" endurtekið á Rúv, þar sem Ómar Ragnarsson var í viðtali. Helvíti gaman af honum. Þetta er örugglega sá albesti sprelligosi sem íslendingar hafa alið fyrr og síðar. Mér finst hann allavega cool. Ég meina það fást örugglega fáir sextugir menn til þess að syngja með Rottweiler. En Ómar gerði það. Helvítis snilld bara, held ég. Mig hefur td alltaf fundist boxið eiga við hann. Það væri kannske ráð að láta Gunnar I. Birgirsson og Ómar, í hringinn. Láta svo Bubba lýsa því þegar Ómar bombar helvítið niður. Já, Það held ég. Ja allavega á Gunnar skilið að vera barinn. Það veit ég. Hann fékk sæti á alþingi í síðustu kosningum og talaði ekki nema samanlagt í kortér allt síðasta árið. Þessi asni er bara að hirða þingmanns kaupið sitt en gerir ekki rassgat á þinginu. Jæja hann má eiga það að hafa lögleitt boxið, helvítis kallinn. Hann fær þá prik fyrir það.
En hvað boxið varðar. Þá var þetta bara nokkuð góð afgreiðsla á Clifford Etienne þarna í gær. Jamm Tyson jarðaði hann á 49 sek."GOTT". Ég hef alltaf haldið með Tyson. Hann er mitt favorít í boxinu. Alveg síðan að hann beit Evander Holyfield í eyrun þarna um árið. Eitt að lokum. Það er alltaf einhver tippalingur sem kallast Maggi að reyna að senda mér tölvuvírusa inn á hotmeilið hjá mér. Maggi ef þú lest þetta þá ætla ég að komast að því hver þú ert og drepa þig. Heiriru það. En nú er ég farinn í vinnuna. Það er næturvakt núna. Bezzzzz
En hvað boxið varðar. Þá var þetta bara nokkuð góð afgreiðsla á Clifford Etienne þarna í gær. Jamm Tyson jarðaði hann á 49 sek."GOTT". Ég hef alltaf haldið með Tyson. Hann er mitt favorít í boxinu. Alveg síðan að hann beit Evander Holyfield í eyrun þarna um árið. Eitt að lokum. Það er alltaf einhver tippalingur sem kallast Maggi að reyna að senda mér tölvuvírusa inn á hotmeilið hjá mér. Maggi ef þú lest þetta þá ætla ég að komast að því hver þú ert og drepa þig. Heiriru það. En nú er ég farinn í vinnuna. Það er næturvakt núna. Bezzzzz
laugardagur, febrúar 22, 2003
Gott hvöld það er gaman að vera til hérna í þessari veröld. Jamm. Er ekki lífið lotterí? Það hebbði ég sagt. Hahh…Ég var að horfa á djúpulaugina í hvöld (eins vitlaus þáttur og það er nú) ennn það var strákur að velja eina af þremur stelpum. Svo að hann spurði þær allar hvort að þær myndu vilja vinna vinnu sem er leiðinleg og fá hálfa milljón fyrir það á mánuði eða vinna rosalega skemtilegavinnu og nice fyrir 250.000 á mánuði og þær svöruðu svona hinu og þessu um það. En ég nenni nú ekkert að vera að rekja það hér hverju þær svöruðu. Nú en ef ég hebbði verið í þættinum og og einhver stelpa hefði spurt mig svona vitlaust þá hefði ég auðvitað sagst taka leiðinlegu vinnuna fyrir hálfu milluna og gera vinnuna skemtilega ; ). Snjallt, ekki satt. En djöfull er þetta nú annars heimskulegur þáttur maður, ha. þvílíkt og annað eins kjaftæði. Þetta lið sem fér í þetta er svo tilgerðarlegt og er að reyna að sýnart vera eitthvað annað en það er í raun og veru. Djúpalaugin fær þess vegna engar sjörnur frá mér. Húff… það er samt sum sé komin helgi og ég ekkert farinn út að leika. Æi ég veit ekki hverju ég nenni. Varla út að djamma. Niiiii það er ekkert um að vera þarna úti. Það eru líka alveg að koma mánaðarmót svo að það er enginn úti. Ég skrepp sennilega út annað kvöld á rúntin með félögunum. Jú svo kannske skreppur maður í Kolaportið eða á kaffihús eða verð bara heima og skrifa eitthvað. Ég er nú kominn á 11ftu blaðsíðu með uppkast að spennusögu. Ég er alveg að ná að slá botninn í söguna. Svo er aldrei að vita hvort að maður gefur það nokkuð út en maður sér til.(held varla) Ef ég gef það út verður það reifari. Ég hef sagt það áður að ég fékk spennusögu sýki eftir að ég las Mýrina eftir Arnald í fyrra vor og er búinn að lesa allar hans bækur um sögupersónurnar í Mýrinni. Svo las ég aðeins eftir Árna þórarinsson en fílaði hann síður. Hann er ágætur samt, kallinn. En ég er farinn í beddann svo að ég segi góða nótt
miðvikudagur, febrúar 19, 2003
Jæja nú er ég að hlusta á Ham og er í tölvunni í góðum fílíng. Nú er bara málið að teyja vel úr skrokknum…svonajá…og hrista sig og skóka dálítið..jamm þetta kemur allt…og hoppa… svona… já..og aftur…fínt. Ahh… ég át þennan pottþétta pottrétt sem mamma gumsaði saman. Helvíti góður, maður. Svo fékk ég mér te á eftir. Það er lítið sem ég er búinn að afreka í kvöld nema liggja í leti og hlusta á músík. Eins og ég segi þá var Ham á fóninum og svo er maður búinn að hringsóla Groove armada og Bubba og einhverju þannig löguðu. Annars er tölvan, vinnan og svebbninn búinn að einkenna líf mitt undanfarin misseri. Æi helvítis puð alltaf. Ég nenni þessu orðið ekki. Er ekki bara best að hætta þessu puði og fara á atvinnuleysisbætur og gera ekki rassgat. Allavega svona um tíma. Nei þá held ég að það sé betra að vinna fyrir sínu. Ég var einusinni atvinnulaus í heila níu mánuði og hundleiddist það. En samt ég er eitthvað hálf orkulaus alltaf og latur.
DRAKK ÉG BRENNIVÍN.
GÉKK UM BÆINN KÁTUR.
GRAÐUR EINS OG SVÍN,
SÝNDI ÉG MITT SLÁTUR
Hehe..þessu dettur manni í hug þegar maður er orkulaus eða latur. Jæja ég er farinn í beddann
DRAKK ÉG BRENNIVÍN.
GÉKK UM BÆINN KÁTUR.
GRAÐUR EINS OG SVÍN,
SÝNDI ÉG MITT SLÁTUR
Hehe..þessu dettur manni í hug þegar maður er orkulaus eða latur. Jæja ég er farinn í beddann
þriðjudagur, febrúar 18, 2003
Djöfulsinsandskotans. Jájá í gær kom maður og dinglaði bjöllunni hérna heima og lét mig hafa umslag og rauk svo burt í flýti. Ég skoðaði þetta umslag og viti menn. það var merkt "Sýslumaðurinn kópavogi". Ég safnaði kjarki og opnaði þetta og kom í ljós að ég er boðaður í fjárnám útaf smá skuld sem ég var búinn að steingleima fyrir lifandis löngu síðan. Einhver vangoldin bifreiðatryggingagjöld hjá TM, uppá 56.000 kr. Ég hef ekki átt bíl síðan að ég eyðilagði Charadeinn minn í Mars í fyrra. En við þetta brá mér en reiddist mjög í leiðinni. Boðaður í fjárnám án frekari aðvarana. Ég hringdi þangað niðrettir og ætlaði að tala við lögfræðinginn sem á að gera þetta fjárnám en hann var í öðru fjárnámi. En þar sem ég var að tala við ritarann hans og var mjög reiður oní allt lét ég hana fá háraddaða skammarræðu um "helvítis fjárnám" og heimskuleg vinnubröð, sem þessi að vara mann ekki neitt við, um svona lagað til þess að geta borgað eða samið um skuldina áður en allt fer til helvítis. Nei nei í staðin er maður bara sendur til helvítis. Ritan sem ég skammaðist í fór svo að tjá sig líka
-Nei heyrðu mig. Nú ert þú dónalegur við mig.
-Heyrðu. Þið eruð nú bara að sýna mér argasta dónaskap með þessu helvítis viðvörunar lausa fjárnámi, hérna.Ha
Svo lauk þessu samtali með einhverjum smá kítingum. En ég ætla að hringja í þennann lögfræðingsdólg á morgunn og ausa yfirhonum skömmum. Það þýðir líka ekkert að gera fjárnám hjá mér. Ég á ekki neinar eignir, svo að herra sýslumaðu. Farðu í rassgat. En burt séð frá þessu segi ég bara allt ágætt ég er bara að vinna á fullu núna og get borgað mínar skuldir fljótt og örugglega með vorinu og svo fer maður að safna peningunum. Kaupa hús, bíl eða einhverja álíka vitleysu. Ég er farinn í háttinn núna.
-Nei heyrðu mig. Nú ert þú dónalegur við mig.
-Heyrðu. Þið eruð nú bara að sýna mér argasta dónaskap með þessu helvítis viðvörunar lausa fjárnámi, hérna.Ha
Svo lauk þessu samtali með einhverjum smá kítingum. En ég ætla að hringja í þennann lögfræðingsdólg á morgunn og ausa yfirhonum skömmum. Það þýðir líka ekkert að gera fjárnám hjá mér. Ég á ekki neinar eignir, svo að herra sýslumaðu. Farðu í rassgat. En burt séð frá þessu segi ég bara allt ágætt ég er bara að vinna á fullu núna og get borgað mínar skuldir fljótt og örugglega með vorinu og svo fer maður að safna peningunum. Kaupa hús, bíl eða einhverja álíka vitleysu. Ég er farinn í háttinn núna.
mánudagur, febrúar 17, 2003
Jæja maður verður að skrifa eitthvað með viti. Uss maður er bara latur eftir fyrsta vinnudag þessarar viku og er því bara best að gera ekki neitt í kvöld nema horfa á sjónvarpið eða láta litlu systkynin fara í pirrurnar á sér og öskra á þau í pirrikasti svo að þau hætti þessum látum. Djöfulsins læti geta orðið af fjórum krökkum. Alveg merkilegt. Þetta er eins og argasta hávaða mengun. Já það er talað hátt, heimalærdómnum mótmælt, grenjað af því að kexið er búið og svo þarf að líka að skarka með einhvern djöfulinn. Stól, sóp eða eitthvað þessháttar. En þannig er það iðulega þegar þegar maður vill hafa frið. Helvítis. Ég ætla að fá mér kaffi
laugardagur, febrúar 15, 2003
Núnú..! Það verður víst ekki keypt þessi Mazta sem áætlað var. Helvítis. Hún var dýrari en ég huggði svo að ég hætti við. Ég nenni ekki að leita að öðrum bíl svo að ég læt mig hafa það að nota vagninn í tvo-þrjá mánuði í viðbót. Ég hef ákveðið að safna meiri monníum og greiða niður skuldir á hraðferð því að þær fara að verða búnar. Þetta er bara svo mikið af allskonar smá drasli sem ég skulda hér og þar um bæinn en þetta er sossum í orden hérna hjá mér. Ég fer hugsanlega í bílakaup þegar vorið og kosningarnar hefjast. Já kosningarnar, maður. Er ekki bara málið að smala saman einhverju liði í eina almennilega fylkingu og hefja framboð. Reyna svo að sölsa og hrifsa völdin að sér með góðu eða illu og gerast svo einræðisherra Íslands. Hahh þá væri nú gott að vera Íslendingur. Ég myndi sölsa undir ríkið þessi stærri fyrirtæki eins og Emskip, Íslenska útvarpsfélagið, Samherja, Íslandssíma, Ístak, Samskip, öll olíufélögin og alla bankanna til þess að allir þessir milljarðar séu ekki að kverfa upp í fárra manna hendur. Nú og svo myndi ég láta Hvalveiðar hefjast og afnema kvótakerfið sem hrjáir fiskiskipin og öll litlu þorpin úti á landi. En ekki má gleyma allri vopna og álframleiðslunni og svo mun hver spræna verða virkjuð. Ég meina, svo er hægt að framleiða allan andskotan og selja til útlanda og græða miklu meira. Ég nefni bara brennivín. Það kaupa allir brennivín hvar sem er í heiminum. Framleiða góðan Vodka eða Romm. Síðan mun ég lögleiða, spilavíti, hass og vændi og eitthvað fleira þar fram eftir götunum. Ísland mun verða hið frjálsa ríki undið Einræðisstjórn Spritta. Jæja það er best að fara og fá sér búðing
fimmtudagur, febrúar 13, 2003
Aaaaaaaaaaaaaalveg var þetta dæmalaust. Ég er eins og mörgum er kunnugt, í Slysavarnarskóla sjómanna og í dag fóru við í flotgallana og gerðum björgunaræfingar í höfninni. Það var líka gerð æfing með björgunarbáta og síðan í restina fengum við að busla og ólátast aðeins í sjónum eða skólpinu öllu heldur. Jájá við vorum bara að láta okkur skvettast hingað og þangað um skólpið. Ég fann notaðan klósettpappír og einn okkar fann notaðan smokk og svo fann einn annar dauðan Svartfugl. Jamm við lékum okkur aðeins með þetta og fórum svo með það heim. Já sá á fund sem finnur. Enga frekju og öfund þó að ég finni notaðan klósettpappír. Skammbara. Það verða svo sjó æfingar á morgunn. Farið með okkur í þyrlu og öllum sparkað þaðan út með snöru um tittlinginn eða eitthvað þannig. Nei nei okkur verður hent út í soldri hæð og svo verður öllum bjargað eða drekkt eða eitthvað. Hvað veit ég. Jæja en þetta dæmi allt saman gefur manni stærri séns á að komast til sjós, sem verður þá vonandi við tækifæri. Þ.a.e.a.s ef þessir &/$)/)"!+ skipstjórar myndu nú einhverntímann %($#&=%$* til þess að ráða mann um borð í &!"#$%& skipin.
En ég var eitthvað að reyna að lesa smásögu eftir Stephen King núna en það gekk brösulega. Æi þetta var hálfgerð vitleysa. Mér fannst hann bara vera að teygja lopann eitthvað. Mér leiddist sagan og hætti að lesa hana fljótlega eftir að ég byrjaði á henni. Sennilega þyrfti ég að vera í betra stuði til þess að lesa hana. En það mun ég reyna fljótlega aftur. Æi ég er hálf sibbinn eitthvað eða bara eitthvað krjhgrhgfosrhbguo svo að það er bezt að fara að klippa neglurnar og syrta p…hárin. Nei djók. Ég er farinn að sofa.
En ég var eitthvað að reyna að lesa smásögu eftir Stephen King núna en það gekk brösulega. Æi þetta var hálfgerð vitleysa. Mér fannst hann bara vera að teygja lopann eitthvað. Mér leiddist sagan og hætti að lesa hana fljótlega eftir að ég byrjaði á henni. Sennilega þyrfti ég að vera í betra stuði til þess að lesa hana. En það mun ég reyna fljótlega aftur. Æi ég er hálf sibbinn eitthvað eða bara eitthvað krjhgrhgfosrhbguo svo að það er bezt að fara að klippa neglurnar og syrta p…hárin. Nei djók. Ég er farinn að sofa.
þriðjudagur, febrúar 11, 2003
Jæja þá er þetta sona hjá mér. Ég er á öðrum degi í slysavarnarskólanum og mun það sennilega verða reykköfun á morgun. Það átti að gera það í dag en sökum veðurs var því frestað. Svona er það. Ég hlakka nú meira til þess að fara í þyrluna og verða sparkað út í sjóinn í flotbúningi.(eða ég vona að ég verði í flotbúningi). Hana nú, nú brjálaðist Auður systir bara af því að hún ætlaði að horfa á vídeo en þá var pabbi að horfa á fréttir. Hún va ave bjálaaa. Nú skulum við vita hvað Hulda systir hefur að segja um þetta mál
-Hulda hvað finnst þér um það að Auður brjálist út í pabba fyrir að horfa á fréttir.
-Mér er alveg sama farðu og láttu mig í friði
Sko hana hafiði þetta. Hún vill víst ekki tjá sig um málið.
Ennnnnnn so what. Ég bíð enn eptir bílnum sem er verið að stand setja fyrir mig og er að tvístrast af tilhlökkun yfir því að fá loksins bíl eptir allan þennan tíma sem ég hef þurft að nota strætó. Æi ég veit svei mér ekki hvað ég á að segja ykkur fleira núna. Ég ætla bara að reyna að halda áfram að suða í þessum blessuðu skipstjórum um að fá pláss en maður verður bara að vera með þolinmæðina í lagi í svona löguðu. Þetta kemur allt saman í rólegheitunum er mér sagt.
-Hulda hvað finnst þér um það að Auður brjálist út í pabba fyrir að horfa á fréttir.
-Mér er alveg sama farðu og láttu mig í friði
Sko hana hafiði þetta. Hún vill víst ekki tjá sig um málið.
Ennnnnnn so what. Ég bíð enn eptir bílnum sem er verið að stand setja fyrir mig og er að tvístrast af tilhlökkun yfir því að fá loksins bíl eptir allan þennan tíma sem ég hef þurft að nota strætó. Æi ég veit svei mér ekki hvað ég á að segja ykkur fleira núna. Ég ætla bara að reyna að halda áfram að suða í þessum blessuðu skipstjórum um að fá pláss en maður verður bara að vera með þolinmæðina í lagi í svona löguðu. Þetta kemur allt saman í rólegheitunum er mér sagt.
mánudagur, febrúar 10, 2003
Jæja ég er byrjaður í Slysavarnarskóla sjómanna þó að ég hafi ekki stundað neitt sjóinn til þessa. En það hefst vonandi með tímanum, að ég komist á sjóinn. Ég bíð nú eftir bílnum sem ég er alveg að fara að fá en það fer að hafast í gegn, vona ég, en þangað til þýðir ekkert að vera með neinn andskotans húnd. Annars eru húndar ágætir bara ef þeir migu ekki svona utan í allan andskotan sem hreyfist. Þá væri þetta í lagi en mér finnst mara andskotan ekkert eðlilegt að míga svona utan í dauða hluti. Það er bara alveg óþarfi. Ekki skánar það þegar helvítis högnarnir eru að merkja sér völl einhverstaðar. Mígandi í heyið eða baggaplastið eða bara þar sem maður á leið hjá og þá mætir manni alltaf þessi yfirþyrmandi kattarhlandsfýla. Jájá Kettir geta verið yndislegar skepnur og kötturinn hérna á mínu heimili er mikill vinur minn. Svo er líka einn köttur sem heitir Bjössi og það er köttur vinar míns hann er stór fínn og alltaf mikill vinur minn. En ég bara hreinlega þoli ekki þessa endalausu djöfulsins migu, endalaust. Jæja ég er farinn. Bið að heilsa Daða, Heiðu og Veigu.
föstudagur, febrúar 07, 2003
Tahh..Árni Johnsen fékk þyngri dóm í hæstarétti en í héraði. Hann var dæmdur í 15 mánuði óskilorðsbundin í héraði en fékk heil tvö ár, óskilorðsbundin í hæstarétti. HAHA Gott á þig, kall pungur. Jæja en nóg um Árna. Ég bíð spentententententententur eftir bílnum en ég fæ hann víst ekki fyrr en eftir helgina en það verður að hafa það. Ég er svo kominn í auka jobb hjá Hróa Hetti og mun keyra út pizzur. Maður er bara að reyna að ná í smá auka pening. Maður fær víst ekkert ókeypis hérna í þessum heimi. Það kostar allt sama hvað maður gerir. Það kostar meira að segja að skíta. Jú við borgum Klósettpappírinn og svo kosta klósettin líka skyldinginn. Það má líka spara peninga með því að skíta ekki heima hjá sér. Skíta bara í vinnuni eða búa sér til erindi í einhverja stofnun en þar fá menn alltaf að skíta. Skíta á bensínstöðvum. Nú svo má líka skreppa í kurteisisheimsókn til nágrannans og skíta hjá honum í leiðinni. En svona er þetta nú. Það má alltaf redda sér. Jamm..ég var eitthvað að flækjast í miðbænum um daginn og var búinn að klára öll þau erindi og útréttingar sem áætlaðar voru þann daginn. Ég vissi að Kárahnjúka umræðurnar voru í gangi á alþingi og ákvað að í gamni mínu að kíkja uppí stúku og sjá, vegna þess að ég hafði aldrei komið inn í alþingishúsið á ævinni. Bara oft labbað þar framhjá. Jú..þar var verið að karpa um þetta kárahnjúkamál og fór ég að leggja við hlustir þegar Pétur Blöndal sté uppí pontuna. Það var dáldið vit í þessu hjá honum sem hann saggði. En það að virkja væri hagkvæmt og sömuleiðis álver á austfirði væri vænn kostur fyrir atvinnulífið þar. Nú ef svo færi að álverið færi á kúpuna, þá færi virkjunin ekki á hausinn. Ef áverið færi á hausinn þá er hægt að flytja allt þetta rafmagn til útlanda í gegnum sæstreng. Ef við myndum sökkva Eyjabökkum og virkja Norðlingaöldur og kárahnjúka, myndi Ísland mala gull. Síðan má kannske með þessu raflosti gera einhverja atvinnu á vestfjörðum. Það t.d vantar ekki brotajárnið hérna af öllu þessu bíladrasli sem er verið að henda eða öllum kvótalaususkipunum sem er verið að rífa í tætlur. Það má endurvinna allan þennan málm og hefja vopnaframleiðslu fyrir Bandaríkjaher. Það gera Svíjar og hagnast vel af því. Hugsið ykkur alla þúsund milljarðana sem við Íslendingar erum ekki að baka en getum vel grætt. Pælið í góðærinu. Laun manna myndu hækka. Skattar myndu lækka og verðlag myndi ábyggilega lækka. Svo að ég segi virkjun, já takk. Bezzz
mánudagur, febrúar 03, 2003
Ahh…þið verðið að fyrir gefa en ezzið á lyklaborðinu er bilað og nota ég því zetuna í ztaðinn. Þetta er zamt bízna þreytandi að leza þetta zvona en það verður vízt að hafa það. En þezzi helgi var viðburðar znauð og lá ég á beddanum allan zunnudaginn og gerði því ekki razzgat þann daginn. Jú ég fór aðeinz frammúr um kvöldið en fór znemma að zofa. Ég kom nú zamt of zeint í vinnuna, en zýndi þá viðleitni að hringja í vekztjóra símann og láta vita að ég habbði tafizt zmá og kæmi zeint og þá var mér þar með fyrirgefið. Æi ég nenni ekki að skrifa ezzið með zetunni og nota bara essið. Ég var bara að ljúa. En ég og einn vinnu félagi minn fórum svo að tala um svona allskonar afsakanir fyrir að mæta of seint. Hann fór inn í svona tímabil sem flestir fá að kynnast, að mæta alltaf of seint í vinnuna. Alltaf frá fimm mínútum og uppí að mæta hálftíma of seint.(eða þannig þekki ég það).
Hann var búinn að nota allar þessar afsakanir svo oft og mörgu sinnum. s.s. umferðin of mikil, bíllinn bilaði, það sprakk dekkið eða strætó var svo lengi á leiðinni. Svo einn daginn kom hann korteri of seint og verkstjórinn mætti honum þrútinn af reiði og spurði:
- Því kemur þú of seint ?
-Mér var rænt af geimverum í nótt og þeir skiluðu mér ekki fyrr en þetta. Því miður.
Og svo fór hann að vinna og vann þar lengi vel áður en hann hafnaði hjá Granda
Ég man líka að svona afsakanir áttu sér stað í barnaskóla þegar kom að því að skila heimaverkefnum. Þá voru afsakanir á borð við þessar. Ég gleymdi bókinni heima, ég vissi ekki hvernig ég átti að gera þetta, ha.. átti ég að læra þetta heima, Ég átti engan blýant, yddarinn er bilaður, helvítis penninn skrifaði ekki, það tók einhver hálfviti bókina mína og í örvæntingu sagði ég einu sinni að það hefðu komið skæruliðar og hrifsað af mér bókina. Þetta einkenndi helst dönsku verkefnin eða stíla gerðinni. Ohh hvað ég þoldi ekki djöfulsins dönskuna. Þetta er svo leiðinlegt mál að það er alveg dæmalaust. Ég held að ég geti fullyrt það að ég kunni ekki eina heila setningu í dönsku. Jú eitt og eitt orð kannski en ekki heila setningu. Ég meina hver notar dönsku? Hvaða helvítis gagn er af því að nota dönsku? Ef ég á eftir að fara til danmerkur þá nota ég ensku og hef alltaf hugsað það þannig. En ef Danir geta ekki drullu hakkast til að tala við mig á ensku geta þeir bara grjót haldið kjafti. Það væri meira vit í því að leggja niður dönsku kennslu, leggja harðara að krökkunum að læra meiri og betri ensku. Svo má uððitað bara gera Dönsku að valgrein eins og heimilisfræði og smíðar. Það væri vit í því. Eða láta krakkana læra eitthvað alþjóða tungumál á við þýsku. Rússar, Pólverjar og íbúar Eistnasaltsríkjanna kunna margir eða geta flestir hvurjir tjáð sig á þýsku. Nú og svo er Spænska töluð víða um heiminn. Danska er hvergi töluð í heiminum nema í Danmörku og meira að segja er þessi danska sem okkur er kennd (eða var reynt að kenna mér) ekki töluð nema af hluta af Dönum. Danir sem búa á Jótlandi(sem er stærsti partur Danmerkur) tala nefnilega allt öðruvísi dönsku. Æi ég nenni ekkert að pæla í þessum andskota. Mér finnst bara hrein heimska að tyggja í börnin eitthvað tungumál sem er þeim algerlega ónothæft og gagnslaust hananú. En djöfull var mér kalt í vinnuni í dag. Enda frozt yfir öllu hérna. Ég smeyggði mér í ullarsokkana og dauð öfundaði þá sem áttu síðar nærbuxur. Já ég lyfti strax upp símtólinu og bjallaði í Ellingsen og spurði hvað ullarsíðbók kostaði en vældi eins og stungin grís þegar kerlingin í símanum sagði að eitt stykki kostaði um 3500 krónur. Nú þá bað ég um verð á bómullar síðbrók ein ein slíka kostar víst um rúmar 2000 krónur. Mér varð svo á að ég skellit bara á. Þvílíkt og annað eins verð. Ég meina ég get keypt þrennar naríur á 500 kr í Hapauk. Þetta er bara rugl. Jamm það er helvítis vesen að kunna ekki að prjóna. Ég myndi prjóna þetta á mig sjálfur ef ég kynni það. En ég var þarna semsagt í vinnuni í dag að hríslast úr kulda og habbði Peltor hljóðhlífarútvarpið mitt stillt á Rás2 og habbði gaman af þangað til að útvarpsmaðurinn tók uppá þeirri bölvuðu þvælu að setja Leonci á fóninn. Aldrei habbði ég alla mína hunds og kattar tíð hlýtt á söng Leonci. En þetta var alveg ömurlega sungið. Ætlast manneskjan virkilega til þess að fólk kaupi þetta andskotans rusl. Hún má nú sko alveg fara heim til Thailands eða hvaðan sem hún nú er og syngja fyrir sitt fólk þar. Ekkert að vera að trufla fólkið hérna á klakanum með þessari lagleysu. Það er nefnilega hinn mesti óþarfi. En nú er ég að hugsa um að fara að ganga til náða vegna þess að ég er vinnandi maður og þarf kvíld.Bless
Hann var búinn að nota allar þessar afsakanir svo oft og mörgu sinnum. s.s. umferðin of mikil, bíllinn bilaði, það sprakk dekkið eða strætó var svo lengi á leiðinni. Svo einn daginn kom hann korteri of seint og verkstjórinn mætti honum þrútinn af reiði og spurði:
- Því kemur þú of seint ?
-Mér var rænt af geimverum í nótt og þeir skiluðu mér ekki fyrr en þetta. Því miður.
Og svo fór hann að vinna og vann þar lengi vel áður en hann hafnaði hjá Granda
Ég man líka að svona afsakanir áttu sér stað í barnaskóla þegar kom að því að skila heimaverkefnum. Þá voru afsakanir á borð við þessar. Ég gleymdi bókinni heima, ég vissi ekki hvernig ég átti að gera þetta, ha.. átti ég að læra þetta heima, Ég átti engan blýant, yddarinn er bilaður, helvítis penninn skrifaði ekki, það tók einhver hálfviti bókina mína og í örvæntingu sagði ég einu sinni að það hefðu komið skæruliðar og hrifsað af mér bókina. Þetta einkenndi helst dönsku verkefnin eða stíla gerðinni. Ohh hvað ég þoldi ekki djöfulsins dönskuna. Þetta er svo leiðinlegt mál að það er alveg dæmalaust. Ég held að ég geti fullyrt það að ég kunni ekki eina heila setningu í dönsku. Jú eitt og eitt orð kannski en ekki heila setningu. Ég meina hver notar dönsku? Hvaða helvítis gagn er af því að nota dönsku? Ef ég á eftir að fara til danmerkur þá nota ég ensku og hef alltaf hugsað það þannig. En ef Danir geta ekki drullu hakkast til að tala við mig á ensku geta þeir bara grjót haldið kjafti. Það væri meira vit í því að leggja niður dönsku kennslu, leggja harðara að krökkunum að læra meiri og betri ensku. Svo má uððitað bara gera Dönsku að valgrein eins og heimilisfræði og smíðar. Það væri vit í því. Eða láta krakkana læra eitthvað alþjóða tungumál á við þýsku. Rússar, Pólverjar og íbúar Eistnasaltsríkjanna kunna margir eða geta flestir hvurjir tjáð sig á þýsku. Nú og svo er Spænska töluð víða um heiminn. Danska er hvergi töluð í heiminum nema í Danmörku og meira að segja er þessi danska sem okkur er kennd (eða var reynt að kenna mér) ekki töluð nema af hluta af Dönum. Danir sem búa á Jótlandi(sem er stærsti partur Danmerkur) tala nefnilega allt öðruvísi dönsku. Æi ég nenni ekkert að pæla í þessum andskota. Mér finnst bara hrein heimska að tyggja í börnin eitthvað tungumál sem er þeim algerlega ónothæft og gagnslaust hananú. En djöfull var mér kalt í vinnuni í dag. Enda frozt yfir öllu hérna. Ég smeyggði mér í ullarsokkana og dauð öfundaði þá sem áttu síðar nærbuxur. Já ég lyfti strax upp símtólinu og bjallaði í Ellingsen og spurði hvað ullarsíðbók kostaði en vældi eins og stungin grís þegar kerlingin í símanum sagði að eitt stykki kostaði um 3500 krónur. Nú þá bað ég um verð á bómullar síðbrók ein ein slíka kostar víst um rúmar 2000 krónur. Mér varð svo á að ég skellit bara á. Þvílíkt og annað eins verð. Ég meina ég get keypt þrennar naríur á 500 kr í Hapauk. Þetta er bara rugl. Jamm það er helvítis vesen að kunna ekki að prjóna. Ég myndi prjóna þetta á mig sjálfur ef ég kynni það. En ég var þarna semsagt í vinnuni í dag að hríslast úr kulda og habbði Peltor hljóðhlífarútvarpið mitt stillt á Rás2 og habbði gaman af þangað til að útvarpsmaðurinn tók uppá þeirri bölvuðu þvælu að setja Leonci á fóninn. Aldrei habbði ég alla mína hunds og kattar tíð hlýtt á söng Leonci. En þetta var alveg ömurlega sungið. Ætlast manneskjan virkilega til þess að fólk kaupi þetta andskotans rusl. Hún má nú sko alveg fara heim til Thailands eða hvaðan sem hún nú er og syngja fyrir sitt fólk þar. Ekkert að vera að trufla fólkið hérna á klakanum með þessari lagleysu. Það er nefnilega hinn mesti óþarfi. En nú er ég að hugsa um að fara að ganga til náða vegna þess að ég er vinnandi maður og þarf kvíld.Bless
föstudagur, janúar 31, 2003
Nú eins og lesendur hafa máski tekið eftir hafa skrif mín legið niðri um nokkurt skeið.
En nú það var allt sökum netleysis eða bilana í mínu a dé ess elli svo að ég hringdi í Íslandssíma og jós yfir þeim skömmun og hótaði þeim öllu misjöfnu ef þetta yrði ekki komið í lag, ekki seinna en í gær. Nú en lítið hefur á mína daga drifið. Bara þetta sama. Vinna eins og djöfullinn og sofa svo í 2 kl. og halda svo áfram að vinna. En ég fer í Slysavarnarskóla sjómanna þann tínumda febrúar og hlakka mikið til þess. Það er kennt manni skyndihjálp, Reykköfun, Viðbrögð slysa úti á sjó og svo er manni sparkað út úr þyrlu í mikilliri hæð og gerðar allskonar svona tilraunir með mann. En sum sé þá gefur þetta manni meira forskot á að komast á sjóinn og svo er líka bara gott að hafa þessa kunnáttu
Jahh.. Skohh.. Búinn að fá faxaðan einn kafla úr framtíðinni. Kafli úr ævisögunni minni sem verður gefin út 2074 og heitir kaflinn"Flóttinn úr útrýmingunar búðum Íraka", og er svo hljóðandi: Ég sat kvöld eitt, inní krónni með hinum föngunum í í einni hrúgu og horfði á frakka klæddan vörðinn ganga fram og aftur fyrir framan okkur með vélbyssuna í hendinni. Ég hugsaði til þess með hryllingi að fljótlega yrði ég tekinn af lífi og ef ég yrði óheppinn yrði ég pyntaður rækilega á undan. Skyndilega gerðist svo það undur að að einn samfanga minna fékk flogakast. Hné niður og froðufelldi. Vörðurinn brást illur við og öskraði einhver arabísk blótsyrði á manninn og sparkaði í hann. En fyrir tilviljun sat Zretan Tarjovic sem var Júgóslavneskur samfangi minn alveg við lappirnar á verðinum. Hann gaf mér merki með augnaráðinu um að nú skyldi tekið til hendinni og reynt að strjúka úr útrýmingarbúðunum. Hann krækti fótum sínum um fætur varðarins og kippti þeim undan honum þannig að hann féll í gólfið. Um leið tók ég heljar stökk 2 metra upp í loftið og lenti með vinstri mjöðminni, með fullum þunga á smettinu á honum. Þannig að hann lá stein rotaður. Zretan tók svo rýting sem vörðurinn var með innan klæða og skar hann á háls Zretan fór svo í búninginn af verðinum og gengum við svo tveir einir (Því að við virtumst vera þeir einu sem höfðu kjark í þetta). út en á vegi okkar varð annar vörður. Við gerðum okkur þann leikara skap þar sem að Zretan var í búning að hann þóttist vera vörðurinn sálugui að misþyrma einum fanganna. Þá kom hinn vörðurinn og ætlaði aðeins að fá að leika sér líka en þegar hann var kominn nógu nálægt okkur stökk ég á hann og hálsbraut hann. Ég fór svo í búninginn hans sem var full þröngur á mig en ég let mig hafa það. Við löbbuðum rólega út af fangasvæðinu og gengum í átt að skemmu einni sem var þarna rétt hjá. Við vorum alveg á glóðum af því að það var allt fullt af vörðum allstaðar. Í algerri lukku var þetta geimsla fyrir Herjeppa og svoleiðis dóterí en við gerðumst snöggir, skelltum okkur uppí einn herjeppann og settum í gang. Sem betur fer voru lyklarnir í jeppanum svo að þetta var ekkert mál. Við vorum sumsé komnir með jéppa og sína hvora vélbyssuna og eitthvað af skotum. Og svo vorum við auðvitað klæddir eins og Írakskir hermenn. Zretan opnaði dyrnar á skemmunni en þar skammt frá stóð vörður sem sá hann opna en grunaði okkur um eitthvað gruggugt. Um leið og Zretan var sestur uppí jeppan kom vörðurinn æðandi inn í skemmuna með látum en þá keyrði ég bara helvítið niður og ók út með látum og vörðinn hálf dauðann á húddinu. Þetta sáu allir hinir verðirnir vitanlega og vissu nú hvar var í gangi svo að upp hófst mikill eltingaleikur. Ég keyrði niður hliðið út af svæðinu en þá mættu okkur tveir verðir fretandi á okkur úr vélbyssum. En Zretan var fædd skytta og náði að freta annan dólginn á meðan ég keyrði hinn niður. En þarna vorum við sloppnir en hundeltir af þremur jeppum sem vað voru ekki að spara blýkúlurnar á okkur. En þann fyrsta losuðum við okkur með því að Zretan tók handsprengju sem hann hafði fundið og henti í átt að fremsta jeppanum. Og sjá…hann hitti í jeppann og hann sprakk með látum en við það truflaðist annar jeppinn og keyrði út af veginum. Svo náði annar jéppinn okkur og þegar hann var við hliðina á okkur stukku þrír hermenn yfir til okkar og réðust tveit á Zretan og einn á mig og reyndi að stoppa jeppann. Zretan náði fljótt að berja annan kallinn af jeppanum og slóst einslega við hinn og á meðan var ég var að bítast á við þann þriðja og reyna að keyra og að reyna að þvinga hinn jeppan af veginum og var það sönnun þess fyrir mig að ekki sé allt þó þrennt sé, vegna þess að í snarræðum náði ég að taka pinnan úr einni handsprengju og stinga oní brókina hjá helvítinu svo að hann einbeitti sér að ná sprengjunni þar úr. Þannig náði ég að sparka honum af bílnum en þegar hann var í loftinu sprakk sprengjan svo að jeppinn varð rauður að hluta og búningurinn minn líka. Jeppin kipptist líka svo hressilega til við kvellinn að hann slengdist á fullum krafti í hinn jeppan sem að þeyttist útaf á siglingunni og sprakk í tætlur. Zretan var enn að slást við síðarsa fíflið en ég stoppaði þá bara jeppan í rólegheitum og þá gengum við bara frá ræflinum í sameiningu. Við fundum svo kort sem sýndi okkur leiðir út úr Írak og tókum við á rás að fara úr landinu um einhvern afskekktan fjallveg og við fundum líka út að við vorum c.a. 150 km frá landamærum Íraks og Tyrklands og að þarna varð að hafa hraðan á. en þetta átti samt eftir að vera okkur erfið og afdrifarík ferð yfir landamærin. Þannið var að allir vegir og sko afskektustu slóðir voru vaktaðar svo að flótta menn kæmust ekki yfir en við tókum þá ákvörðun að láta slag standa. Við vorum búnir að keira jeppan í um það bil 3 klukkutíma þegar við komun að einhverjum gisti skála eða það má kalla það sæluhús. En fyrir utan voru 4 hermenn og létu þeir okkur stoppa. En við Zretan Plöffuðum þá niður á stundinni, stoppuðum svo og leituðum eftir æti og þessháttar þarna á svæðinu. Við vorum nefnilega ekkert, eða mjög lítið búnir að éta í fanga vistuninni hjá þessum djöflum og vorum orðnir heldur slappir eftir öll lætin. Jú við fundum niðursoðinn mat og fórum að háma í okkur og svo hirtum við allan klæðnað sem var þarna á svæðinu því að það eina sem var brúklegt utan á okkur voru of þröngir herbúningarog götóttir skór. En þarna höfðum við fata skipti og héldum áfram. Að þessu sinni keyrði Zretan og ég var með byssuna tilbúna ef á þeyrfti að halda. Samhvæmt öllu vorum við að nálgart landamærin og áttum bara örfáa kílómetra eftir þeðar við komum að einhverjum kofa og hliði. Svo birtist Íraskur hermaður og labbaði inn á vegin og gaf merki um það að við ættum að stoppa en ég herti bara á ferðinni og ók helvítið niður og tók hliðið í leiðinni. En þegar við komum að sjálfum landamærunum biðu okkar sprengjur og opnir byssukjaftar. Nú…þarna rigndi yfir okkur eldi og blýi en fyrir náð og miskun guðs sluppum við í gegn og þykir ótrúleg mildi að við skyldum ekki nást áður en við náðum til Tyrklands.
Jamm og þannig endar þessi kafli. Svona er þetta maður. Bara barsmíðar og læti um mína ævi ha hm.
En nú það var allt sökum netleysis eða bilana í mínu a dé ess elli svo að ég hringdi í Íslandssíma og jós yfir þeim skömmun og hótaði þeim öllu misjöfnu ef þetta yrði ekki komið í lag, ekki seinna en í gær. Nú en lítið hefur á mína daga drifið. Bara þetta sama. Vinna eins og djöfullinn og sofa svo í 2 kl. og halda svo áfram að vinna. En ég fer í Slysavarnarskóla sjómanna þann tínumda febrúar og hlakka mikið til þess. Það er kennt manni skyndihjálp, Reykköfun, Viðbrögð slysa úti á sjó og svo er manni sparkað út úr þyrlu í mikilliri hæð og gerðar allskonar svona tilraunir með mann. En sum sé þá gefur þetta manni meira forskot á að komast á sjóinn og svo er líka bara gott að hafa þessa kunnáttu
Jahh.. Skohh.. Búinn að fá faxaðan einn kafla úr framtíðinni. Kafli úr ævisögunni minni sem verður gefin út 2074 og heitir kaflinn"Flóttinn úr útrýmingunar búðum Íraka", og er svo hljóðandi: Ég sat kvöld eitt, inní krónni með hinum föngunum í í einni hrúgu og horfði á frakka klæddan vörðinn ganga fram og aftur fyrir framan okkur með vélbyssuna í hendinni. Ég hugsaði til þess með hryllingi að fljótlega yrði ég tekinn af lífi og ef ég yrði óheppinn yrði ég pyntaður rækilega á undan. Skyndilega gerðist svo það undur að að einn samfanga minna fékk flogakast. Hné niður og froðufelldi. Vörðurinn brást illur við og öskraði einhver arabísk blótsyrði á manninn og sparkaði í hann. En fyrir tilviljun sat Zretan Tarjovic sem var Júgóslavneskur samfangi minn alveg við lappirnar á verðinum. Hann gaf mér merki með augnaráðinu um að nú skyldi tekið til hendinni og reynt að strjúka úr útrýmingarbúðunum. Hann krækti fótum sínum um fætur varðarins og kippti þeim undan honum þannig að hann féll í gólfið. Um leið tók ég heljar stökk 2 metra upp í loftið og lenti með vinstri mjöðminni, með fullum þunga á smettinu á honum. Þannig að hann lá stein rotaður. Zretan tók svo rýting sem vörðurinn var með innan klæða og skar hann á háls Zretan fór svo í búninginn af verðinum og gengum við svo tveir einir (Því að við virtumst vera þeir einu sem höfðu kjark í þetta). út en á vegi okkar varð annar vörður. Við gerðum okkur þann leikara skap þar sem að Zretan var í búning að hann þóttist vera vörðurinn sálugui að misþyrma einum fanganna. Þá kom hinn vörðurinn og ætlaði aðeins að fá að leika sér líka en þegar hann var kominn nógu nálægt okkur stökk ég á hann og hálsbraut hann. Ég fór svo í búninginn hans sem var full þröngur á mig en ég let mig hafa það. Við löbbuðum rólega út af fangasvæðinu og gengum í átt að skemmu einni sem var þarna rétt hjá. Við vorum alveg á glóðum af því að það var allt fullt af vörðum allstaðar. Í algerri lukku var þetta geimsla fyrir Herjeppa og svoleiðis dóterí en við gerðumst snöggir, skelltum okkur uppí einn herjeppann og settum í gang. Sem betur fer voru lyklarnir í jeppanum svo að þetta var ekkert mál. Við vorum sumsé komnir með jéppa og sína hvora vélbyssuna og eitthvað af skotum. Og svo vorum við auðvitað klæddir eins og Írakskir hermenn. Zretan opnaði dyrnar á skemmunni en þar skammt frá stóð vörður sem sá hann opna en grunaði okkur um eitthvað gruggugt. Um leið og Zretan var sestur uppí jeppan kom vörðurinn æðandi inn í skemmuna með látum en þá keyrði ég bara helvítið niður og ók út með látum og vörðinn hálf dauðann á húddinu. Þetta sáu allir hinir verðirnir vitanlega og vissu nú hvar var í gangi svo að upp hófst mikill eltingaleikur. Ég keyrði niður hliðið út af svæðinu en þá mættu okkur tveir verðir fretandi á okkur úr vélbyssum. En Zretan var fædd skytta og náði að freta annan dólginn á meðan ég keyrði hinn niður. En þarna vorum við sloppnir en hundeltir af þremur jeppum sem vað voru ekki að spara blýkúlurnar á okkur. En þann fyrsta losuðum við okkur með því að Zretan tók handsprengju sem hann hafði fundið og henti í átt að fremsta jeppanum. Og sjá…hann hitti í jeppann og hann sprakk með látum en við það truflaðist annar jeppinn og keyrði út af veginum. Svo náði annar jéppinn okkur og þegar hann var við hliðina á okkur stukku þrír hermenn yfir til okkar og réðust tveit á Zretan og einn á mig og reyndi að stoppa jeppann. Zretan náði fljótt að berja annan kallinn af jeppanum og slóst einslega við hinn og á meðan var ég var að bítast á við þann þriðja og reyna að keyra og að reyna að þvinga hinn jeppan af veginum og var það sönnun þess fyrir mig að ekki sé allt þó þrennt sé, vegna þess að í snarræðum náði ég að taka pinnan úr einni handsprengju og stinga oní brókina hjá helvítinu svo að hann einbeitti sér að ná sprengjunni þar úr. Þannig náði ég að sparka honum af bílnum en þegar hann var í loftinu sprakk sprengjan svo að jeppinn varð rauður að hluta og búningurinn minn líka. Jeppin kipptist líka svo hressilega til við kvellinn að hann slengdist á fullum krafti í hinn jeppan sem að þeyttist útaf á siglingunni og sprakk í tætlur. Zretan var enn að slást við síðarsa fíflið en ég stoppaði þá bara jeppan í rólegheitum og þá gengum við bara frá ræflinum í sameiningu. Við fundum svo kort sem sýndi okkur leiðir út úr Írak og tókum við á rás að fara úr landinu um einhvern afskekktan fjallveg og við fundum líka út að við vorum c.a. 150 km frá landamærum Íraks og Tyrklands og að þarna varð að hafa hraðan á. en þetta átti samt eftir að vera okkur erfið og afdrifarík ferð yfir landamærin. Þannið var að allir vegir og sko afskektustu slóðir voru vaktaðar svo að flótta menn kæmust ekki yfir en við tókum þá ákvörðun að láta slag standa. Við vorum búnir að keira jeppan í um það bil 3 klukkutíma þegar við komun að einhverjum gisti skála eða það má kalla það sæluhús. En fyrir utan voru 4 hermenn og létu þeir okkur stoppa. En við Zretan Plöffuðum þá niður á stundinni, stoppuðum svo og leituðum eftir æti og þessháttar þarna á svæðinu. Við vorum nefnilega ekkert, eða mjög lítið búnir að éta í fanga vistuninni hjá þessum djöflum og vorum orðnir heldur slappir eftir öll lætin. Jú við fundum niðursoðinn mat og fórum að háma í okkur og svo hirtum við allan klæðnað sem var þarna á svæðinu því að það eina sem var brúklegt utan á okkur voru of þröngir herbúningarog götóttir skór. En þarna höfðum við fata skipti og héldum áfram. Að þessu sinni keyrði Zretan og ég var með byssuna tilbúna ef á þeyrfti að halda. Samhvæmt öllu vorum við að nálgart landamærin og áttum bara örfáa kílómetra eftir þeðar við komum að einhverjum kofa og hliði. Svo birtist Íraskur hermaður og labbaði inn á vegin og gaf merki um það að við ættum að stoppa en ég herti bara á ferðinni og ók helvítið niður og tók hliðið í leiðinni. En þegar við komum að sjálfum landamærunum biðu okkar sprengjur og opnir byssukjaftar. Nú…þarna rigndi yfir okkur eldi og blýi en fyrir náð og miskun guðs sluppum við í gegn og þykir ótrúleg mildi að við skyldum ekki nást áður en við náðum til Tyrklands.
Jamm og þannig endar þessi kafli. Svona er þetta maður. Bara barsmíðar og læti um mína ævi ha hm.
fimmtudagur, janúar 30, 2003
Hevítis helvíti bara. Netið er eitthvað bilað hjá mér og ég get stundum og stundum ekki, farið inn á það. En svo er þetta líka þannig að maður er eitthvað á netinu eða á msn eða bara hvað sem er og þá bara frýs helvítis draslið allt.(ekki tölvan sjálf heldur netið) Nú er bara málið að hringja nirrí Íslandsíma og hóta þeim sjálfsmorðsárás og barsmíðum ef þetta fer ekki að lagast. Ég er í mjög vondu skapi núna sökum þessa og skrifa ekkert meira núna. Vertu blessaður/uð
sunnudagur, janúar 26, 2003
Áðan var ég nærri því dáinn. Málið er það að ég smellti mér á síðu nokkra er ber nafnið apotek.tk og hló ég svo hressilega sökum lestursins að ég dó næstum því. Ja.. eða ég dó alveg. En Brynjar bróðir sá hvað ég hló agalega og sá hvert stefndi. Svo loks datt ég niður dauður. Brynjar dó ekki ráðalaus heldur tók hann framlengingarsnúru, tróð henni í samband og gaf mér stuð í nokkur skipti. Ég reys upp frá dauðum og er allur að koma til.
Nú ég skoðaði bílin sem ég kem til með aað kaupa mér ig még líst bara helvíti vel á gripinn. Þetta er svona lítil gömul, rauð mazta. Svo er maður búinn að kaupa geislaspilara í dótið, maður svo að þetta verður almennilegt. Það verður munur að komast í bíl en ekki þetta helvítis strætó brölt endalaust. Jú jú það er sossum ágætt að ferðast með vagninum svona í dálítinn tíma 1-2 mánuði eða eitthvað svoleiðis. En ekki meira en árið það er alveg vonlaust. Ég þekki það.
Nú ég skoðaði bílin sem ég kem til með aað kaupa mér ig még líst bara helvíti vel á gripinn. Þetta er svona lítil gömul, rauð mazta. Svo er maður búinn að kaupa geislaspilara í dótið, maður svo að þetta verður almennilegt. Það verður munur að komast í bíl en ekki þetta helvítis strætó brölt endalaust. Jú jú það er sossum ágætt að ferðast með vagninum svona í dálítinn tíma 1-2 mánuði eða eitthvað svoleiðis. En ekki meira en árið það er alveg vonlaust. Ég þekki það.
fimmtudagur, janúar 23, 2003
Helvítis kallinn…Hann ætlaði að selja mér Monzuna fyrir 20.000 eins og ég sá hann síðast. Í toppstandi með geislaspilara. Ég fór svo til að líta á hann þar sem hann var til öryggis áður en ég myndi kaupa. Og sjá..Það var búið að taka geislaspilarann, framrúðan var brotin og ein hurðin hékk saman með böndum. Svo sögðu utanað komandi raddir að
bíllinn væri bilaður að auki. Helvítis kall auminginn ætlaði að selja mér ónýtann bíl. Hann verður hraðfrystur fyrir þetta. Eða allavega lokaður inni í kæli nakinn í 46 klukkutíma og haldið vakandi með barsmíðum. Svona fer fyrir þeim sem reyna að svindla á Spritta. Einn landasali hjer í bæ lét mig hafa vatn í flösku í staðinn fyrir landa, þegar ég var að versla við hann einu sinni. Við strákarnir tókum hann síðar og smeygðum beisli á andlitið á honum eins og á hesti, en beislið var svo fest við kaðal sem var bundinn framan í bílinn minn og létum hann draga berfættan í grófri mölinni á meðan ég bakkaði bílnum hægt og rólega. Svo potuðum við í augun á honum og smeygðum þykkri og grófri þjöl uppí rassinn á honum. Svo af því að við vorum í suði þá kefluðum við hann og hlekkjuðum svo á höndum og fótum. Þannig létum við hann lyggja úti á svölum í 10 gráða frosti í 15 mín. En áður en við slepptum honum lausum ákváðum við að svíða hann dálítið en kveiktum óvart í honum öllum. hann brann þá bara til ösku. Þetta kostaði það að ég þurfti að sópa sem að mér leiðist mjög mikið að gera. Nei ég er að fíbblast maður. Ég var ekki svona mikil skepna við sveinstaulann. Ég bankaði bara hressilega í helvítið og svo ekkert meira. Jú ég fékk svo landa í restina. Ennnnnnnnn hvað því líður, þá er ég búinn að tryggja mér annan bíl sem ég mun þá kaupa af manni sem ég þekki og treysti en ekki bara einhverjum leppalúða út í bæ.
bíllinn væri bilaður að auki. Helvítis kall auminginn ætlaði að selja mér ónýtann bíl. Hann verður hraðfrystur fyrir þetta. Eða allavega lokaður inni í kæli nakinn í 46 klukkutíma og haldið vakandi með barsmíðum. Svona fer fyrir þeim sem reyna að svindla á Spritta. Einn landasali hjer í bæ lét mig hafa vatn í flösku í staðinn fyrir landa, þegar ég var að versla við hann einu sinni. Við strákarnir tókum hann síðar og smeygðum beisli á andlitið á honum eins og á hesti, en beislið var svo fest við kaðal sem var bundinn framan í bílinn minn og létum hann draga berfættan í grófri mölinni á meðan ég bakkaði bílnum hægt og rólega. Svo potuðum við í augun á honum og smeygðum þykkri og grófri þjöl uppí rassinn á honum. Svo af því að við vorum í suði þá kefluðum við hann og hlekkjuðum svo á höndum og fótum. Þannig létum við hann lyggja úti á svölum í 10 gráða frosti í 15 mín. En áður en við slepptum honum lausum ákváðum við að svíða hann dálítið en kveiktum óvart í honum öllum. hann brann þá bara til ösku. Þetta kostaði það að ég þurfti að sópa sem að mér leiðist mjög mikið að gera. Nei ég er að fíbblast maður. Ég var ekki svona mikil skepna við sveinstaulann. Ég bankaði bara hressilega í helvítið og svo ekkert meira. Jú ég fékk svo landa í restina. Ennnnnnnnn hvað því líður, þá er ég búinn að tryggja mér annan bíl sem ég mun þá kaupa af manni sem ég þekki og treysti en ekki bara einhverjum leppalúða út í bæ.
þriðjudagur, janúar 21, 2003
Hahh þá er ég búinn að festa mér kaup á bíl. Ég kaupi hann þegar ég fæ útborgað. Púff það verður gaman að losna úr þessu endalausa strætó rápi alltaf endalaust. Þetta er líka svo afspyrnu léleg þjónusta þarna hjá strætó að sirka 1/57. væri alveg ljómandi gott. Ég þurfti t.d. að komast úr Smáranum yfir í Breiðholt og var rúman klukkutíma að brölta þetta helvíti. Svo einu sinni einn morguninn þegar ég var að fara að vinna og var morgunnfúll eins og mér er lagið, þá var ég jú, búinn að borga og sestur í sætið þegar gamall vagnstjórinn kallaði í mig að koma þegar í stað. Þetta fífl horfði á mig með heldur önugum svip og hélt því fram að ég hafði sett barnamiða í baukinn. Það fauk all verulega í mig við þetta svo ég sýndi honum farmiðana mína og sagði svo að ég ætti bara fullorðinsmiða, já,heila átta, bætti síðan við að hann gæti bara bitið í bibbann á sér. Svo settist ég í sætið mitt þegar vagninn brunaði að skiptistöðinni en þegar ég ætlaði út aftur fattaði ég að ég hafði gleimt að taka skiptimiða og fór heimtaði einn slíkan. Vagnstjórinn neitaði að láta mig hafa miða og sagði mér að hundskast úr vagninum og kvaddi ég herra fúla með því að setja endurskinsmerkið mitt og tvo smásteina sem lágu á gólfinu í baukinn hjá honum og yfirgaf svo vagninn með bölvi og ragni. Æjá mér hefur svo bara almennt leiðst að taka strætó, bíða eftir strætó eða bara sjá strætó svona allmennt. Ég er svona hérna, haa.. hmm..
Ennnnn. jæja þá er maður búinn að testa það að djamma með vinnu félögunum á Granda. Húff mikið er á manninn lagt segi ég nú bara. En ég ætla nú ekkert að lýsa því hvernig og hverjir voru mest ölvaðir. Sumir gætu farið að skammast sín fyrir drykkjuskap og óspektir ;) Annars var þetta bara fínasta veisla. Já alveg snilldar matur á boðstólnum þarna og ég úðaði í mig svína kjöti, reyktum laxi og öðrum ljúffengum kræsingum. Svo kom kóngurinn sjálfur, hann Bubbi Morthenz og söng sínar snilldir eins og ztál og hnífur og við Gróttu en síðan þegar því lauk tókum við í sönghópnum að syngja uppi á sviði með Valgeir Guðjónsson í fararbroddi. Þetta voru svona sjómanna vísur. En þegar við vorum búin að syngja úr okkur lungun tók hljómsveitin Nátthrafnarnir við að spila fyrir dansi og eittvað svoleiðis gaman, gaman.
Jamm..Svo er ég að fylgjast með HM í Handbolta. Já já þetta er gaman það leynir sér ekki. Ha, hm. Við vinnum þetta auðvitað. Það er ekki smurning. Íslendingar á toppnum og allir hinir undir. Það verður einhver að verða undir. Þetta er eins og með kynlífið. Það verður einhver að verða undir. Skylmingar og Kynlíf. Einhver verður að fá sverðið í sig. annars verður kynlífið vonlaust, já og skylmingarnar.
fimmtudagur, janúar 16, 2003
Æi andskodandandandandandans vesen með þetta blogg hjá mér. En ég náði ekki að birta allt það sem ég bloggaði í gær því að ég held að sjálfur djöfullinn hafi komist í þetta hjá mér. Það var bara ekki hægt að koma öllu draslinu inn af einhverjum ástæðum, sem mér eru ókunnar. En ástæðan fyrir því að ég telji að sjálfur Skrattinn afi staðið fyrir biluninni er sú að ég var að dizza djöfladýrkendur í mínum skrifum. En bloggið átti uððitað að vera sona:
Uss bara grimmdar frost framundan. Fuss og svei. Meiri kuldi, meira myrkur og fleiri draugar. Já passið ykkur á draugunum í svartnættinu. Þeir eru að bíða eftir tækifæri til að geta stokkið á ykkur til að narta í ykkur og plokka úr ykkur augun. Verið aldrei ein á ferð úti á kvöldin. Kona nokkur sem ég þekki hjér í borg sagði mér sögu af gömlu húsi hérna í vesturbæ R-víkur. Það er þannig að ef allir eru farnir að sofa eða enginn er heima þá er alltaf einhver kona (framliðin) sem stendur í risglugga hússins og starir á þig hvössum og miklum augum út um myrkvaðan gluggann, ef þú ferð og gáir að henni. Svo að hana sjá allir hvort að þeir eru skyggnir eða ekki. Konan sem sagði mér frá þessu fór einu sinni með bræður sína til að líta á af því að þeir sögðust ekki trúa á "drauga" en fengu brúnt í buxurnar og stigu bensínið í botn til þess að koma sér af vettvangi sem snöggvast, öskrandi og æpandi af hræðslu. Mig langar að kíkja á þetta einhvern tíman ef ég þori það, sem er óvíst. Nei, ég held að ég þori það ekki. Maður hefur alltaf verið hálf myrkfælinn síðan maður var lítill en þá var alltaf verið að hræða mann með draugum. Stóri bróðir að hræða mig til hlíðni, vinirnir flestir eldri en ég, notuðu oft á mig Lækjardrauginn, Ruslakallinn, Rauðhærðu afturgönguna eða Blóðugu hauskúpurnar. Ég hef heldur aldrei séð drauga og langar ekki til þess. Nema þessa konu.En mig langar frekar til að verða vitni að djöflamessu eða einhverju svoleiðis konfekti. Vinkona mín nokkrir og vinir hennar fóru eittsinn keirandi til að njósna um eitthvað pakk sem var með djöflamessu við Rauðhóla. Þau lögðu bílnum í hæfilega fjarlægð frá djöflakirkjunni og læddust að, en þau höfðu of hátt til þess að ekki yrði þeirra vart svo að upp hófst dáldill eltingaleikur. Þau fóru á ljóshraða inn í bílinn aftur og reykspóluðu af stað en djöflabakkið fór að elta þau á tveimur Bronco jeppum, dálítinn spöl inn í bæinn en hurfu svo aftur á braut í messuna, eða ég veit ekki betur. Þau fóru svo daginn eftir og skoðuðu staðinn en þar lágu dauðir krummar á víð og dreif um kofann og kross á kvolfi. Einu sinni þegar krakkarnir vissu af djöflamessu þarna í Rauðhólunum hringdu þau á lögguna og löggan rak þetta lið í burtu eins og kindur. Síðan hefur ekkert verið mesað þarna svo vitað sé. En þetta ævintýri þarna um kvöldið hafði þær afleiðingar í för með sér að bíll vinkonu minnar var alltaf að bila eftir þetta og líka alltaf einhver svartur köttur að sniglast utan í bílnum. Mér datt nú í hug og stakk reyndar uppá þeirri hugmynd að safna liði og berja þetta lið og stakk uppá því við nokkra harðsvíraða félaga mína. Það var vel tekið í þessa hugmynd en það varð aldrei neitt af því að framkvæma hana. En nú er nóg komið af draugum og djöfladýrkun, svo þið skuluð vera á varðbergi.
Jahh..Skohh...Svona átti þetta að vera. En ég get sossum bætt einhverju við núna en þannig er að það er svona nokkurs konar árshátíð hjá okkur á Granda eða það heitir "okkar dagur". Það verður hellings tilstand þarna maður. Það verður fyrirlestur í matsalnum hjá okkur klukkan 14:00 á staðartíma og svo verður ball hjá okkur þegar kvölda tekur, en þar spila Bubbi Morthens og Valgeir Guðjónsson. Ég er svo í söng hóp sem saman stendur af nokkrum starfsmönnum Granda. Það eru Þrír úr vinnslunni, baaderinn og nokkrir af skrifstofunni sem syngja og Valgeir verður svo með í þessu. Ég, Valgeir og Framleiðslustjórinn hann Svavar sjáum svo um gítar spilun með söngnum. Við munum spila nokkra sjómannasöngva. Og þá er ekki fleira í þættinum að þessu sinni. Veriði sæl og passið ykkur á draugunum. MÚHÚHOHAHAHAHAHAH
Uss bara grimmdar frost framundan. Fuss og svei. Meiri kuldi, meira myrkur og fleiri draugar. Já passið ykkur á draugunum í svartnættinu. Þeir eru að bíða eftir tækifæri til að geta stokkið á ykkur til að narta í ykkur og plokka úr ykkur augun. Verið aldrei ein á ferð úti á kvöldin. Kona nokkur sem ég þekki hjér í borg sagði mér sögu af gömlu húsi hérna í vesturbæ R-víkur. Það er þannig að ef allir eru farnir að sofa eða enginn er heima þá er alltaf einhver kona (framliðin) sem stendur í risglugga hússins og starir á þig hvössum og miklum augum út um myrkvaðan gluggann, ef þú ferð og gáir að henni. Svo að hana sjá allir hvort að þeir eru skyggnir eða ekki. Konan sem sagði mér frá þessu fór einu sinni með bræður sína til að líta á af því að þeir sögðust ekki trúa á "drauga" en fengu brúnt í buxurnar og stigu bensínið í botn til þess að koma sér af vettvangi sem snöggvast, öskrandi og æpandi af hræðslu. Mig langar að kíkja á þetta einhvern tíman ef ég þori það, sem er óvíst. Nei, ég held að ég þori það ekki. Maður hefur alltaf verið hálf myrkfælinn síðan maður var lítill en þá var alltaf verið að hræða mann með draugum. Stóri bróðir að hræða mig til hlíðni, vinirnir flestir eldri en ég, notuðu oft á mig Lækjardrauginn, Ruslakallinn, Rauðhærðu afturgönguna eða Blóðugu hauskúpurnar. Ég hef heldur aldrei séð drauga og langar ekki til þess. Nema þessa konu.En mig langar frekar til að verða vitni að djöflamessu eða einhverju svoleiðis konfekti. Vinkona mín nokkrir og vinir hennar fóru eittsinn keirandi til að njósna um eitthvað pakk sem var með djöflamessu við Rauðhóla. Þau lögðu bílnum í hæfilega fjarlægð frá djöflakirkjunni og læddust að, en þau höfðu of hátt til þess að ekki yrði þeirra vart svo að upp hófst dáldill eltingaleikur. Þau fóru á ljóshraða inn í bílinn aftur og reykspóluðu af stað en djöflabakkið fór að elta þau á tveimur Bronco jeppum, dálítinn spöl inn í bæinn en hurfu svo aftur á braut í messuna, eða ég veit ekki betur. Þau fóru svo daginn eftir og skoðuðu staðinn en þar lágu dauðir krummar á víð og dreif um kofann og kross á kvolfi. Einu sinni þegar krakkarnir vissu af djöflamessu þarna í Rauðhólunum hringdu þau á lögguna og löggan rak þetta lið í burtu eins og kindur. Síðan hefur ekkert verið mesað þarna svo vitað sé. En þetta ævintýri þarna um kvöldið hafði þær afleiðingar í för með sér að bíll vinkonu minnar var alltaf að bila eftir þetta og líka alltaf einhver svartur köttur að sniglast utan í bílnum. Mér datt nú í hug og stakk reyndar uppá þeirri hugmynd að safna liði og berja þetta lið og stakk uppá því við nokkra harðsvíraða félaga mína. Það var vel tekið í þessa hugmynd en það varð aldrei neitt af því að framkvæma hana. En nú er nóg komið af draugum og djöfladýrkun, svo þið skuluð vera á varðbergi.
Jahh..Skohh...Svona átti þetta að vera. En ég get sossum bætt einhverju við núna en þannig er að það er svona nokkurs konar árshátíð hjá okkur á Granda eða það heitir "okkar dagur". Það verður hellings tilstand þarna maður. Það verður fyrirlestur í matsalnum hjá okkur klukkan 14:00 á staðartíma og svo verður ball hjá okkur þegar kvölda tekur, en þar spila Bubbi Morthens og Valgeir Guðjónsson. Ég er svo í söng hóp sem saman stendur af nokkrum starfsmönnum Granda. Það eru Þrír úr vinnslunni, baaderinn og nokkrir af skrifstofunni sem syngja og Valgeir verður svo með í þessu. Ég, Valgeir og Framleiðslustjórinn hann Svavar sjáum svo um gítar spilun með söngnum. Við munum spila nokkra sjómannasöngva. Og þá er ekki fleira í þættinum að þessu sinni. Veriði sæl og passið ykkur á draugunum. MÚHÚHOHAHAHAHAHAH
þriðjudagur, janúar 14, 2003
Æi já, það er eitthvað lítið að segja núna. Jú kannski að ég geri smá opinberun fyrir þá sem hafa bara lesið það sem ég skrifa en þekkja mig ekki baun. Ég heiti Ágúst Þór Ámundason en hef verið kallaður hinum ýmisu nöfnum. Algengast er að ég sé kallaður Gústi en Spritta nafnið er komið frá Þránni og Halla um verslunarmannahelgina "97.
Ég var ekki að drekka spritt eða neitt í þeim dúr. Ég var bara þess legur að hafa gert það þarna. Nú ég hef líka verið kallaður öðrum furðulegum nöfnum, bæði hér í R-vík og heima á norðurlandi. Sossum eins og Brútus, Kekur, Beini, Strákúst, Fressi, Gulli, Guðlaugur, Gústi rústi, Gústi guðsmaður, Gústi gullrass, Gústi kvennagull, Gústi pústi púströr, Gústi gamla geit, Gústi geithafur, Gústi graði, Gústi graðfoli, Gústi graðpilla, Angantýr, Gauti, Þór, Blóri, Ángúst, Óágúst, Héðinn, Brúskur, Gjösti, Justin, Gustafsberg, Klósettberg, Gústafus, Stafus, Fúsi, Gurri, Gúrtsi, Gúri, Gúiras,Tjusi, Duddi og eitthvað fleira sem ég man ekki í augnalokinu.
Mikið var það skondin sýn
að horfa niður á túnin mín.
Þar var ferlegt krumma svín
að plokka í bláu augun þín
Andskotinn er þetta. Það gengur ekkert að komast á sjóinn. Ég er búinn að tala við marga skipstjóra, menn sem þekkja skipstjóra og auglýsa eftir plássum úti um allt en ekkert skeður. Jú það hringdi einn kall en hann vildi bara vanan netamann, sem er ég ekki. Ég reyndi að nauða í honum um pláss eða a.m.k. einn skitinn, helvítis túr en það var vonlaust. Ennnnnnnnnnn þolinmæðin þrautir vinnur allar er mér sagt og gildir víst að hafa þolinmæðina í lagi í þessu tilfelli. Það getur sossum vel verið að maður fái pláss með vorinu, svo að maður sér hvað setur.
Ég var ekki að drekka spritt eða neitt í þeim dúr. Ég var bara þess legur að hafa gert það þarna. Nú ég hef líka verið kallaður öðrum furðulegum nöfnum, bæði hér í R-vík og heima á norðurlandi. Sossum eins og Brútus, Kekur, Beini, Strákúst, Fressi, Gulli, Guðlaugur, Gústi rústi, Gústi guðsmaður, Gústi gullrass, Gústi kvennagull, Gústi pústi púströr, Gústi gamla geit, Gústi geithafur, Gústi graði, Gústi graðfoli, Gústi graðpilla, Angantýr, Gauti, Þór, Blóri, Ángúst, Óágúst, Héðinn, Brúskur, Gjösti, Justin, Gustafsberg, Klósettberg, Gústafus, Stafus, Fúsi, Gurri, Gúrtsi, Gúri, Gúiras,Tjusi, Duddi og eitthvað fleira sem ég man ekki í augnalokinu.
Mikið var það skondin sýn
að horfa niður á túnin mín.
Þar var ferlegt krumma svín
að plokka í bláu augun þín
Andskotinn er þetta. Það gengur ekkert að komast á sjóinn. Ég er búinn að tala við marga skipstjóra, menn sem þekkja skipstjóra og auglýsa eftir plássum úti um allt en ekkert skeður. Jú það hringdi einn kall en hann vildi bara vanan netamann, sem er ég ekki. Ég reyndi að nauða í honum um pláss eða a.m.k. einn skitinn, helvítis túr en það var vonlaust. Ennnnnnnnnnn þolinmæðin þrautir vinnur allar er mér sagt og gildir víst að hafa þolinmæðina í lagi í þessu tilfelli. Það getur sossum vel verið að maður fái pláss með vorinu, svo að maður sér hvað setur.
mánudagur, janúar 13, 2003
Æi ég er hálf tuskulegur eitthvað. Æi já ég ældi og spjó eins og bersekkur í morgun og er með hausverk núna. Þetta eru eins og verstu timburmenn. Ég er nú samt búinn að úða í mig verkjapillum og slíku góðgæti þannig að þetta hlítur að lagast. En hvað um það. Ég heimsótti félaga minn í kvöld og hann fór að sýna mér steinasafnið sitt. Hugsa sér þessa endemis vitleysu, safna steinum. En það víst hægt að safna öllum fjandanum, sossem frímerkjum, servíettum, vindamerkjum, íþróttamyndum og svo eru einn og einn sem safnar tittlingum og ég veit ekki hvað og hvað. Einn sem ég var með í barnaskóla var mikill hobbíisti um fugla og safnaði eggjum. Þá ætlaði ég að prufa að safna eggjum en þau brotnuðu nú vanalega eftir að ég eignaðist þau. Ég held að ég hafi náð að safna tveimur tegundum. Það voru Hænuegg og Andaregg. Æi þetta var bara einhver stundar manía. Jú ég safnaði frímerkjum þegar ég var 10 ára og átti nokkuð stórt safn og svo varð ég eldri og þá komu N.B.A. myndirnar í tískuna. Þá safnaði ég Shaq og reyndi líka að eignast sem mestar myndir af Larry Bird og Magic Johnson og það í bítti því að þessar myndir verða Dýrmætari með árunum. Ég á þetta allt í geymslunni heima hjá mér.
miðvikudagur, janúar 08, 2003
Nú nú.. ég verð víst að játa að ég er búinn að vera alveg húðlatur undanfarið og hef ekki verið að nenna þessu bloggstandi. Sorrý maður ég lofa að gera þetta aldrei aftur. Ég var að koma heim og saman nýja "rx-3.future 2.83 faxtækinu mínu sem gerir manni kleift að fá fax úr framtíðinni. Ég þurfti að beita öllum mínum samböndum og fólskubrögðum til þess að komast yfir gripinn og er bara ný búinn að tengja og gera klárt og viti menn, ég fékk strax fax frá árinu 2076 frá sonar syni mínum. Hann sendi mér smá úr afrit ævisögu minni sem verður gefin út árið 2074. Hann vildi ekki senda mér neinn kafla úr bókinni því að það gæti verið skaðlegt fyrir mann að vita of mikið um eigin framtíð. Hann sendi mér samt efnisyfirlitið þar sem kaflanir heita:
Landasalan og gróðinn mikli.
Handrukkanir og spillingar.
Ég upplýsti Geirfinnsmálið.
Hætt í rannsóknarlögregunni eftir tíu ára farsælt starf.
Bjargaði tíu manna áhöfn úr sjáfarháska eftir skotáras í 3. heimsstyrjöldinni.
komst lífs af úr skotbardaga í Alsír.
Slapp lifandi úr mannskæðasta bardaga landgönguliða á 3. heimsstyrjöldinni
Handtekinn af Írökum.
Náði að flýja við illan leik úr úrýmingabúðum Íraka.
Flóttinn úr Írak.
Strandaglópur á Tyrklandi.
Bryti á spænsku millilandaskipi.
Dæmdur ranglega í lífstíðar fangelsi í Marroco fyrir morð.
Braust út úr fangelsi eftir tveggja ára afplánun með því að stúta þremur fangavörðum.
Komst heim til Íslands með hjálp nokkura skipsfélaga.
Staðið að opnun fyrsta löglega spilavítinu á Íslandi.
Spilavítið brennur til kaldra kola.
Leigubílstjóri á Akureyri.
Sambón, bónstöðva samsteypan stofnuð.
Í góðra vina hópi á norðurlandi.
Áhyggjulaus ævikvöld í Reykjadalnum.
Ég skal svo nauða í drengnum um að láta af hendi eins og svona tvo-þrjá kafla úr bókinni.
Hehe..Ég er búinn að downloada nokkrum þáttum með Pat & Mat eða það sem þeir heita á Íslensku Klaufabárðarnir. Ég horfði á nokkra þætti og hélt að ég myndi slasast af hlátri. Miðað við gamla þættti eða þætti sem voru framleiddir 1979-1984, er þetta alveg snilldarlega vel gerð og vönduð framleiðsla. Ég meina engar tölvur og engin svona almennileg tól og tæki til að nota við þetta. Örugglega brjáluð vinna að gera þetta. Svo og hugmyndar flugið maður. Þvílík og önnur eins vitleysa og kverkaskítur af hugmyndar flugi, já já já já já já haaaa. Ennnnn hvað sem því líður er ég ekki lengur í jóla fríi og farinn að vinna aftur hjá Granda. Sussssss… ég er búinn að vera í jólafríi frá því á 18. des. og var að byrja á mánudaginn var. Það er skömm af þessari leti.
Við vorum nokkur sett á fiskvinnslunámskeið og verðum á því út þessa viku. Það er sossum fínt að sitja á þessu námskeiði uppi í fundarherbergi í stað þess að þreyja þorrann þarna niðri í vinnslunni. Það er alveg gott. Fínt að verða sér út um einhver starfs réttindi og svoleiðis. Annars held ég að maður sé nú fær um flesta vinnu svona almennt. Ég er búinn að vinna við allan andskotan. Tja tildæmis kexbakstur, pizzusendill, hellulagnir, unnið á lyftara, Kjötiðn, slátrun, tryggingasölu, vöruhúsavinnu, Garðyrkjustörf og síðast en ekki síst í fiski. Já ég á svo eftir að prufa að vinna á sjó og flutninga akstur og svo er aðal ævi atvinna mín alls óráðin. Það verður að koma í ljós. Kannski enda ég sem feitur og sveittur flutningabílsstjóri með smáan hvirfilskalla og flösu. Hver veit? Nei ég veit varla hvernig það endi þannig. Ég verð örugglega ríkur hlutabréfa kóngur eða forstjóri hjá Heimsgenum árið 2025. þá verð ég hin nýi Kári Stefánsson þess tíma. Vonandi ekki eins grámyglulegur eða geðillskulegur. Nei ég ætla að vera glaðlegur brosmildur, faðma heiminn og elska meðbræður mína. Annars segir þetta afrit úr ævisögunni minni sitt um framtíð mína. En talandi um að vera sveittur það var ég að vinna í tryggingunum með einum manni sem svitnaði eins og ég veit ekki hvað. Það var svo svita lyktin af honum að það var ekki verandi nærri honum maður. Svo fór ég einu sinni í kringluna með honum að bjóða fólki tryggingar og þá þurfti ég að standa við hliðina á honum í hans þunga lofti. Þegar maður var svo að tala við fólkið kom það svona út: Já góðan daginn "hóst" ég er hérna að bjóða trygg"hóst" tryggingar, fyrirgefðu. Þetta eru lífeyrissparnaðir hjá Sun"hóst"Sunlife en þeir bjóða"hóst"prósent..nei sorrý 12 prósent "hóst" ávöxtun (og svo fr.) Sem endaði með því að fólk hristi bara hausinn og fór. sumir héldu að þetta væri falin myndavél en einn kallinn sagði bara: Djöfulsins fíflaskapur er þetta. Og svo fór hann bara. Nú er ég hættur að ruga. Bæ.
Landasalan og gróðinn mikli.
Handrukkanir og spillingar.
Ég upplýsti Geirfinnsmálið.
Hætt í rannsóknarlögregunni eftir tíu ára farsælt starf.
Bjargaði tíu manna áhöfn úr sjáfarháska eftir skotáras í 3. heimsstyrjöldinni.
komst lífs af úr skotbardaga í Alsír.
Slapp lifandi úr mannskæðasta bardaga landgönguliða á 3. heimsstyrjöldinni
Handtekinn af Írökum.
Náði að flýja við illan leik úr úrýmingabúðum Íraka.
Flóttinn úr Írak.
Strandaglópur á Tyrklandi.
Bryti á spænsku millilandaskipi.
Dæmdur ranglega í lífstíðar fangelsi í Marroco fyrir morð.
Braust út úr fangelsi eftir tveggja ára afplánun með því að stúta þremur fangavörðum.
Komst heim til Íslands með hjálp nokkura skipsfélaga.
Staðið að opnun fyrsta löglega spilavítinu á Íslandi.
Spilavítið brennur til kaldra kola.
Leigubílstjóri á Akureyri.
Sambón, bónstöðva samsteypan stofnuð.
Í góðra vina hópi á norðurlandi.
Áhyggjulaus ævikvöld í Reykjadalnum.
Ég skal svo nauða í drengnum um að láta af hendi eins og svona tvo-þrjá kafla úr bókinni.
Hehe..Ég er búinn að downloada nokkrum þáttum með Pat & Mat eða það sem þeir heita á Íslensku Klaufabárðarnir. Ég horfði á nokkra þætti og hélt að ég myndi slasast af hlátri. Miðað við gamla þættti eða þætti sem voru framleiddir 1979-1984, er þetta alveg snilldarlega vel gerð og vönduð framleiðsla. Ég meina engar tölvur og engin svona almennileg tól og tæki til að nota við þetta. Örugglega brjáluð vinna að gera þetta. Svo og hugmyndar flugið maður. Þvílík og önnur eins vitleysa og kverkaskítur af hugmyndar flugi, já já já já já já haaaa. Ennnnn hvað sem því líður er ég ekki lengur í jóla fríi og farinn að vinna aftur hjá Granda. Sussssss… ég er búinn að vera í jólafríi frá því á 18. des. og var að byrja á mánudaginn var. Það er skömm af þessari leti.
Við vorum nokkur sett á fiskvinnslunámskeið og verðum á því út þessa viku. Það er sossum fínt að sitja á þessu námskeiði uppi í fundarherbergi í stað þess að þreyja þorrann þarna niðri í vinnslunni. Það er alveg gott. Fínt að verða sér út um einhver starfs réttindi og svoleiðis. Annars held ég að maður sé nú fær um flesta vinnu svona almennt. Ég er búinn að vinna við allan andskotan. Tja tildæmis kexbakstur, pizzusendill, hellulagnir, unnið á lyftara, Kjötiðn, slátrun, tryggingasölu, vöruhúsavinnu, Garðyrkjustörf og síðast en ekki síst í fiski. Já ég á svo eftir að prufa að vinna á sjó og flutninga akstur og svo er aðal ævi atvinna mín alls óráðin. Það verður að koma í ljós. Kannski enda ég sem feitur og sveittur flutningabílsstjóri með smáan hvirfilskalla og flösu. Hver veit? Nei ég veit varla hvernig það endi þannig. Ég verð örugglega ríkur hlutabréfa kóngur eða forstjóri hjá Heimsgenum árið 2025. þá verð ég hin nýi Kári Stefánsson þess tíma. Vonandi ekki eins grámyglulegur eða geðillskulegur. Nei ég ætla að vera glaðlegur brosmildur, faðma heiminn og elska meðbræður mína. Annars segir þetta afrit úr ævisögunni minni sitt um framtíð mína. En talandi um að vera sveittur það var ég að vinna í tryggingunum með einum manni sem svitnaði eins og ég veit ekki hvað. Það var svo svita lyktin af honum að það var ekki verandi nærri honum maður. Svo fór ég einu sinni í kringluna með honum að bjóða fólki tryggingar og þá þurfti ég að standa við hliðina á honum í hans þunga lofti. Þegar maður var svo að tala við fólkið kom það svona út: Já góðan daginn "hóst" ég er hérna að bjóða trygg"hóst" tryggingar, fyrirgefðu. Þetta eru lífeyrissparnaðir hjá Sun"hóst"Sunlife en þeir bjóða"hóst"prósent..nei sorrý 12 prósent "hóst" ávöxtun (og svo fr.) Sem endaði með því að fólk hristi bara hausinn og fór. sumir héldu að þetta væri falin myndavél en einn kallinn sagði bara: Djöfulsins fíflaskapur er þetta. Og svo fór hann bara. Nú er ég hættur að ruga. Bæ.
miðvikudagur, janúar 01, 2003
Bahh…djöfull var þetta sterkt kaffi sem ég var að skella í mig. Buhh.. ég fæ fokking klígju maður. Ég er samt ný búinn að læra að fá mér rjóma út í kaffið en það er mjög gott. Þetta var bara svo mikið blek sem ég hellti uppá þarna áðan að maður endar með því að fá bullandi ræpu og ég veit ekki hvað og hvað. Ég er sossum ekki með neina sérvisku um það hvernig ég drekk kaffið. Það fer bara eftir stemminguni hverju sinni. Stundum drekk ég það svart. Stundum svart með sykri eða bara mola. Stundum með mikilli mjólk og miklum sykri. Svo er það líka bara breytilegt hvort ég fæ mér mjólk, rjóma eða undanrennu út í það. Eins og ég segi þá fer þetta bara eftir stemmingunni hverju sinni. En nú segi ég, gleðilegt ár og takk fyrir það gamla. Hehe.. skaubið var bara helvíti seigt maður. Þeir náðu Gunnari Birgis alveg snilldar vel."Svalt að búa í kópavogi". Hahh..já ég bý í Kópavogi. En, æi ég er hálf feginn að gamla árið sé að baki því að mér fannst þetta hálf leiðinlegt ár. Já ég held að ég geti bara fullyrt það að ég sjái bara ekkert eftir gamla árinu. Ég fór ekkert norður á árinu en þar búa 98% allir vinir mínir. Og svo var ég að berjast í bökkum með að borga upp mesta skuldar súpuna(það er kannski kosturinn við þetta ár) en það er allt að koma heim og saman. Ennnnnnnnn hvað sem því líður þá fer hún öll að byrja aftur þessi sama tóma vitleysa. Klára jólafríið, fara að vinna aftur eins og skepna, fara í páskafrí, vinna aftur eins og mother fucker, og fara þá í sumar frí og svo að vinna enn meira og fara í jólafrí aftur. Uzzzzzzzzz væri ekki bara best að reyna að fá lottóvinning og hætta að vinna og fara í skóla, eða þá að hafa það bara fínt heima og gera helst ekki rassgat. Það væri kannsi skárra í stað þess að liggja í leti að fara í einhvern bissness. Stofna iðnaðar fyrirtæki og dreifa verksmiðjum um landsbyggðirnar, til þess að bjarga þorpunim úti á landi sem að eru að drepast úr kvótaleysi. Ég nefni t.d smokka verksmiðju í Bíldudal, dollugerð á Eskifirði eða bara blómapotta veksmijðu á Hofsósi. Nei ég meina það er hægt að gera allan djöfulinn til að bjarga landsbyggðinni ef maður á bara nóg af peningum. Ég á svo mikið af hugmyndum að ég gæti drullað. En ég á ekki eins mikið að peningum og ég á af hugmyndum og það er ókostur. Það væri kannski hægt að stofna einhver samtök til þess að bjarga landsbyggðinni. Eitthvað svopað og friður 2000. ná að hala inn heilu milljörðunum með fjárframlögum eins og Ástþór nær að gera. Láta átakið kannski heita"Landsbyggð 5000" eða eitthvað álíka sniðugt. Æi ég nenni ekki að vera að rugla svona bull. Já svona..hobb hobb.
sunnudagur, desember 29, 2002
Heyriði. Það er alltaf eitthvert fólk að djöflast í gestabókinni minni sem segist heita Veiga, Heiða og svo einhver Daði líka. Þetta fólk skrifaði um það að einhver Rafmar og Daði hefðu farið að veiða og veitt veigu í soðið og svo segja þau að Veiga vegi vó vivu. Svo skrifaði Veiga: Ó Ágúst ég þrái þig. Veiga, Heiða og Daði hættiði þessu. Ég vil ekkert vita um það að Veiga vegi vivu eða sé veidd í matinn né heldur að ég sé bara elskaður svona út í bláinn. En nóg af skömmum. Ég kíkri inn á tilveruna í gær og reiddist dálítið þegar ég las um lífreynslu stráks nokkurs eða www.kjammi.blogspot.com. En löggan tók hann fastan fyrir að sparka í hliðarspegil á bíl niðri í bæ á djamminu. Handtakan var það harkaleg miðað við lítið brot og enga mótspyrnu að stráksi hlaut blóðnasir, sprungna vör, skrámaða höku og bólgna öxl fyrir ekki alvarlegra brot. Andlitinu á honum var nefnilega þrýst í gólfið á löggubílnum og öðrum handleggnum bögglað aftur fyrir bak og þrýst að hnakkanum á fullum krafti. Þetta var svipað og verið væri að handtaka bankaræningja eða morðingja. Alveg glórulast helvíti að þegar menn haga sér svona alveg eins og helvítis fífl í vinnunni bara af því að þeir eru með komnir í virðinga verðan búning og þá er um að gera að misnota vald sitt, fá útrás fyrir bældar tilfinningar því að þeir sem að gera svona fanta skap eru menn sem að voru lamdir þegar þeir voru litlir, þeir lagðir harkalega í einelti eða þeim riðið í rassinn þegar þeir voru litlir. Svo þýðir ekkert að kæra því að dómskefið og lögreglan fléttist öll saman og þar sjá menn um sína. Ég get nefnd dæmi um það þegar félagi minn kærði tvö lögreglu faggot fyrir að hvorki meira né minna en að putta brjóta sig við hand töku. Málinu var á einhvern hátt vísað frá vegna skorts á sönnunargögnum en samt var vinkona hans vitni í málinu. Svo varð vinnufélagi minn firir hörðu höggi af einni löggu þegar hann var að leiðrétta eitthvað slagsmála rugl. Það var þannig að löggan hélt vini hans föstu og hörðu löggutaki og vinnufélagi minn labbaði að löggu gerpinu og og lagði lófann ósöp rólega á öxlina á löggunni og sagði "Hann var ekki að gera neitt" þá kom einn homminn aftan að vinnufélaga mínum og barði hann það harkalega að hann féll í götuna. Hann kærði pervertið fyrir harkalegar aðfarir við sig í starfi og niðurstaða málsins var sú að vinnufélagi minn hafði verið barinn í sjálfsvörn. Svo var það einn annar sem ég þekki en hann var færður í fanga geimslur nætur langt fyrir slagsmál. Hann var drifinn inn í löggubílinn og þar dó hann áfengis dauða en vaknaði svo daginn eftir bundinn með kaðli á höndum og fótum og hlekkir á milli svo að hann lá í einum keng á gólfinu í fangaklefanum. Þetta er náttúrulega algjörlega út í hött þegar menn í opinberu starfi haga sér svona alveg eins og fávitar. Bara út af slæmum æsku minningum eða einhverjum andlegum erfiðleikum. Afhverju fara menn ekki bara til sálfræðings eða geðlæknis það er miklu einfaldara. Heirðu já hvernig var þetta svo með heilu kílóin af dópi sem að kvarf bara rétt si svona úr geimslum lögreglunnar og enginn kannaðist við neitt. Já Böðvar Bragason og company komu bara onaf fjöllum alveg eins og kálfar út úr fjósi, þessir asnar. Þeir hafa alveg örugglega ekki tímt að kaupa bjór fyrir árshátíðina hjá sér og notað allt dópið í staðin og verið að reykja og spítta alveg út úr sýrðir með Marilyn Manson í botni þarna á árshátíðinni hjá sér. Tjahh ekki hafa þeir verið að selja sjálfir eða hvað. Kannski hafa þeir notað allt dópið til að fá glæpona Reykjavíkur til þess að skvíla hvorn annan og gaukað að þeim alltaf svona nokkrum grömmum í einu og fattað svo einn daginn að allt dópið væri búið. Svona er þessi heimur víst.
laugardagur, desember 28, 2002
Jæja miðnættið nálgast og ég ætla að vera á netinu í nótt eða reyna að deila netinu eitthvað með Huldu og Brynjari. Þau sváfu nebbilega fram undir kvöldmat og sofna því ekki í bráð.
Ahh ég þarf að þvælast dulítið á eftir og þarf víst að nota strætó. Maður er nó orðinn bísna leiður á þessari stöðugu strætó notkun, sem hefur staðið yfir á annað ár. Djöfull getur það verið þreytandi maður að þurfa stundum að bíða í næstum því í hálftíma eftir einhverjum vagni. Þá er bara að vera þolinmóður og bíða. Það getur sossum verið ágætt að bíða á Hlemmi því að þar hittir maður iðulega einhvern sem maður þekkir. En þeir staðir sem að ég hata að bíða á, lengur en í 2 1/2 mín það eru biðskíli í Ártúni og Mjódd. Þetta eru svo leiðinlegir staðir að það er alveg dæmalaust helvíti. Ekki er ég að segja að Hlemmur sé neitt skemtilegur bara gaman þegar mikið er af fólki og þá rekst maður áætíð á einverm góðan. Mér leiðast samt rónarnir ef þeir eru með læti. En þá koma oftast verðirnir og stoppa öll slagsmál. Svo eru allskyns uppákomur eins og tildæmis fyllibyttan rem var að keira bílinn þarna um daginn. Þú átt að vera búinn að lesa um það því að ég bloggaði um það fyrir löngu síðan. Ertu hætt/ur að fylgjast með hérna. HAAAAAAA HMMMMMMMMM. Ég er að vísu að pæla í bílakaupum en það verður nú samt ekki keyptur bíll neitt í bráð. Ef ég kemst á sjóinn, þá kaupi ég mér bíl. Safna nokkrum hundraðþúsundköllum og kaupi sæmilegan limma. Ég en mest hrifinn af þessu ameríska. Svona Chevrolet, Christler eða einhverju slíku. Maður er bara ekki milli svo að maður lætur slík gæði eiga sig. Ég er búinn að prufukeira einn Hyuindai Accent, sjáfskiptan og er svona að skoða þetta eitthvað. Ég er líka mjög hrifinn af Hyuindai Sonata en þeir eyða bara óþarflega miklu. Annars veit ég það að næsti bíll sem ég eignast verður sjáfskiptur. Æi ég nenni ekki að vera að keyra beinskipt svona innanbæjar það er svo þreytandi. Það finnst mér allavega.
Kannski fer ég á sjóinn. Verð kannski í nokkur ár. Veit ekki. Ég er nú farinn að nauða í skipstjórum up pláss. Það gengur treglega en það þokast. Það borgar sig að nauða vel og rækilega í þeim þangað til að þeir fá leið á rausinu í manni um að mann langi á sjóinn. Þá fá þeir leið á manni og þá fær maður pláss hjá þeim. Það endar allt með því að maður fær pláss. Svo eru góð frí á milli. Margir sjómenn fara tvo-þrjá túra og fara svo einn í frí og þá hef ég hugsað mér að taka meirapróf í millitíðinni, svo þegar maður hættir á sjónum þá getur maður farið að keira trukka landshorna á milli. Maður bloggar auðvitað ekkert á sjónum en þegar nokkur ár eru liðin og sjómennskan er liðin þá verður tæknin orðin það mikil að maður bloggar maður bara í vinnunni. Ég geri það þannig að þegar ég er að keira eitthvað langt á trukknum, læt bara sjáfsstýringuna á og fer svo í nettengdu mælaborðsfartölvuna og blogga og leik mér á netinu þegar ég á að vera að keira. Jæja ég ætla að leggja hausinn í bleiti með sjómennsku, bílakaup eða hátækni þróaða flutningabíla og ætla að fá mér pizzu og bið svo að heilsa og vertu svo sæl(l) að sinni
Ahh ég þarf að þvælast dulítið á eftir og þarf víst að nota strætó. Maður er nó orðinn bísna leiður á þessari stöðugu strætó notkun, sem hefur staðið yfir á annað ár. Djöfull getur það verið þreytandi maður að þurfa stundum að bíða í næstum því í hálftíma eftir einhverjum vagni. Þá er bara að vera þolinmóður og bíða. Það getur sossum verið ágætt að bíða á Hlemmi því að þar hittir maður iðulega einhvern sem maður þekkir. En þeir staðir sem að ég hata að bíða á, lengur en í 2 1/2 mín það eru biðskíli í Ártúni og Mjódd. Þetta eru svo leiðinlegir staðir að það er alveg dæmalaust helvíti. Ekki er ég að segja að Hlemmur sé neitt skemtilegur bara gaman þegar mikið er af fólki og þá rekst maður áætíð á einverm góðan. Mér leiðast samt rónarnir ef þeir eru með læti. En þá koma oftast verðirnir og stoppa öll slagsmál. Svo eru allskyns uppákomur eins og tildæmis fyllibyttan rem var að keira bílinn þarna um daginn. Þú átt að vera búinn að lesa um það því að ég bloggaði um það fyrir löngu síðan. Ertu hætt/ur að fylgjast með hérna. HAAAAAAA HMMMMMMMMM. Ég er að vísu að pæla í bílakaupum en það verður nú samt ekki keyptur bíll neitt í bráð. Ef ég kemst á sjóinn, þá kaupi ég mér bíl. Safna nokkrum hundraðþúsundköllum og kaupi sæmilegan limma. Ég en mest hrifinn af þessu ameríska. Svona Chevrolet, Christler eða einhverju slíku. Maður er bara ekki milli svo að maður lætur slík gæði eiga sig. Ég er búinn að prufukeira einn Hyuindai Accent, sjáfskiptan og er svona að skoða þetta eitthvað. Ég er líka mjög hrifinn af Hyuindai Sonata en þeir eyða bara óþarflega miklu. Annars veit ég það að næsti bíll sem ég eignast verður sjáfskiptur. Æi ég nenni ekki að vera að keyra beinskipt svona innanbæjar það er svo þreytandi. Það finnst mér allavega.
Kannski fer ég á sjóinn. Verð kannski í nokkur ár. Veit ekki. Ég er nú farinn að nauða í skipstjórum up pláss. Það gengur treglega en það þokast. Það borgar sig að nauða vel og rækilega í þeim þangað til að þeir fá leið á rausinu í manni um að mann langi á sjóinn. Þá fá þeir leið á manni og þá fær maður pláss hjá þeim. Það endar allt með því að maður fær pláss. Svo eru góð frí á milli. Margir sjómenn fara tvo-þrjá túra og fara svo einn í frí og þá hef ég hugsað mér að taka meirapróf í millitíðinni, svo þegar maður hættir á sjónum þá getur maður farið að keira trukka landshorna á milli. Maður bloggar auðvitað ekkert á sjónum en þegar nokkur ár eru liðin og sjómennskan er liðin þá verður tæknin orðin það mikil að maður bloggar maður bara í vinnunni. Ég geri það þannig að þegar ég er að keira eitthvað langt á trukknum, læt bara sjáfsstýringuna á og fer svo í nettengdu mælaborðsfartölvuna og blogga og leik mér á netinu þegar ég á að vera að keira. Jæja ég ætla að leggja hausinn í bleiti með sjómennsku, bílakaup eða hátækni þróaða flutningabíla og ætla að fá mér pizzu og bið svo að heilsa og vertu svo sæl(l) að sinni
fimmtudagur, desember 26, 2002
Haaaaa, já, bara kominn annar í jólum og bara komið frozt hérna í Reggjavigg. Það var bara svona hiti og rigning á aðfangadaginn, svona September veður. Þá kom þessi fílíngur að fara að smala uppí heiði fara í réttir eða rölta inn á sláturhús og byrja á að vinna við að stúta rollunum. En þetta er víst allt gert í september, smölun og sláturtíð. Ég var nú einu sinni að vinna á sláturtíð. Það var þegar ég bjó á Akureyri og þá vann ég vita skuld hjá KEA. Ég var settur í það djobb að klippa lappirnar af skepnunum. Sko fyrst er kindin skotin og hent á færibandið, svo er hún blóðguð og hausinn skorinn af, síðan er hún rist aftur úr löppunumog framúr löppunum svo eru lappirnar klipptar af. Svo er skorið…æi ég nenni ekkert að lýsa þessu svona á blogginu mínu. Þið verðið bara að fá ykkur vinnu á sláturhúsi á meðan sláturtíð stendur yfir. Ég get samt sagt það að þetta er einn af þeim semmtilegustu vinnustöðum sem ég hef unnið á. Jájá það var farið með klámvísur og rímur, svo var það líka liðið að menn fengju sér aðeins neðaníðí eða kannski einn eða tvo bjóra. Þeir voru nú alltaf banna mér að drekka þar sem ég var nú að nota hættulegt verkfæri við vinnuna og algjör hænuhaus að auki(enda bara 16ára þá), en ég óhlíðnaðist það nú auðvitað alltaf. Menn voru nú samt aldrei beinlínis fullir þarna. Hvorki ég né aðrir. Jú ég man að einn kallinn þarna sofnaði með sópinn í höndunum og síðasta daginn fóru einhverjir tveir nærri því að slást eftir vinnu. En það kemur fyrir bestu menn. Svo var að sjálfsögðu haldið sláturhús ball í lok sláturtíðar með tilheirandi slagsmálum, framhjáhöldum og bömmerum. Ég fór nú töluvert snemma af þessu balli eða svona um þrjú-fjögurleitið vegna þess að ég var orðinn svo fullur og vitlaus, ælandi og spúandi í allar áttir svo að ég fékk einn vinnu félaga minn sem var edrú þarna að ég held til þess að skutla mér heim. Ég heyrði svo sögur af slagsmálum þarna, daginn eftir. M.a. um að verkstjórinn hefði kílt í gegnum rúðu þarna og skorist illa á hendinni og eitthvað fleira í þeim dúrnum. Já það er fjör að vera á sláturtíð. Það er alltaf þessi létti andi yfir þessu eða svona sérstakt andrúmsloftið, svo ég gæti vel hugsað mér aðra slátur tíð seinna. Það var líka gaman að búa á Akureyri. Það var ýmislegt brasað. Það stóð til að ég færi að spila á gítar í punk hljómsveit með Brabra, Helga Magra, Ásgeiri og Lúlla en það varð eitthvað minna af því, en maður tók samt í hljóðfæri með þeim af og til. Já aður var nú alltaf eitthvað á sukkinu þarna með þeim og þá þvældist maður í alltaf einhvern hljóðfæraleik með þeim. Já og svo má ekki gleima Trausta á Gásum og Bomma frá krossanesi eða Svenna Súkku og fleirum og fleirum. Já Akureyri er góður staður.
Phhhhhhhhhhh maður er bara komin með bullandi ræpu af öllu konfektinu sem ég fékk í jólagjöf, úff maður er bara á klósettinu mestan daginn hérna. Þetta er agalegt helvíti maður, en jæja ég fékk nú fleira heldur en bara konfekt í jólagjöf. Ýmislegt snyrti dót og föt. Fékk nokkra bloi, nýja Bubba diskinn og gullkeðju frá Issu. Ég fékk líka nokkrar bækur. Ég fékk t.d. bókina "Andslælis á auðnuhjólinu", eftir Helga Ingólfsson og bókina "Fyrstur til að deyja" eftir James Patterson, sem er spennusaga. Svo gaf mamma mér "Röddin" sem er eftir Arnald. Ég er kominn vel á leið með það snilldar verk og er djúpt snortinn. Ég er auðvitað búinn að lesa allar hinar bækurnar sem eru Dauðarósir, Mýrin og Grafarþögn sem eru allar um Erlend rannsóknarlögreglumann og samstarfsfólk hans. Já hann Arnaldur skrifar snilldar vel, enda hlaut hann, með Mýrinni "Gler lykilinn" í verðlaun fyrir bestu norrænu spennubókina en mér finnst Mýrin líka besta bókin sem ég hef lesið eftir arnald. Hins vegar byrjaði ég á "Nóttin hefur þúsund augu" eftir Árna Þórarinsson en fannst hún ekki grípa mig eins og Arnaldur gerir með sínum skáld verkum en Árni er líka ágætur. Hahh.. ég rakst á dáldið skondið inni á tilverunni, smellið hér. Sniðugt er það ekki. það er svo best að hætta þessu bulli og fara að gera eitthvað
Phhhhhhhhhhh maður er bara komin með bullandi ræpu af öllu konfektinu sem ég fékk í jólagjöf, úff maður er bara á klósettinu mestan daginn hérna. Þetta er agalegt helvíti maður, en jæja ég fékk nú fleira heldur en bara konfekt í jólagjöf. Ýmislegt snyrti dót og föt. Fékk nokkra bloi, nýja Bubba diskinn og gullkeðju frá Issu. Ég fékk líka nokkrar bækur. Ég fékk t.d. bókina "Andslælis á auðnuhjólinu", eftir Helga Ingólfsson og bókina "Fyrstur til að deyja" eftir James Patterson, sem er spennusaga. Svo gaf mamma mér "Röddin" sem er eftir Arnald. Ég er kominn vel á leið með það snilldar verk og er djúpt snortinn. Ég er auðvitað búinn að lesa allar hinar bækurnar sem eru Dauðarósir, Mýrin og Grafarþögn sem eru allar um Erlend rannsóknarlögreglumann og samstarfsfólk hans. Já hann Arnaldur skrifar snilldar vel, enda hlaut hann, með Mýrinni "Gler lykilinn" í verðlaun fyrir bestu norrænu spennubókina en mér finnst Mýrin líka besta bókin sem ég hef lesið eftir arnald. Hins vegar byrjaði ég á "Nóttin hefur þúsund augu" eftir Árna Þórarinsson en fannst hún ekki grípa mig eins og Arnaldur gerir með sínum skáld verkum en Árni er líka ágætur. Hahh.. ég rakst á dáldið skondið inni á tilverunni, smellið hér. Sniðugt er það ekki. það er svo best að hætta þessu bulli og fara að gera eitthvað
þriðjudagur, desember 24, 2002
Gott kvöld. það er spritti sem skrifar. Klukkan er nákvæmlega 18:00 á aðfangadagskveldi og segi ég því, gleðileg jól. Klukkurnar klingja nú í útvarpinu og jóla steikin er í bígerð, sem að þessu sinni er svínakjöt og mamma hefur verið að kenna mér að seikja það. Svo verður maður pott þétt settur í sósu gerðina og að brúna kartöflur. Þessi dagur er annars búinn að vera eins og aðrir aðfangadagar sem að ég hef upplifað. Aðallega ys og þys um bæinn að ryksuga bóna og gera klárt. Svo í miðju öngþveitinu þyrmdi yfir mig þessi gríðarlega tilhlökkun í að opna pakkana. Þetta var svona gömul tilfinning sem ég hef ekki fundið síðan ég var krakki. Æi svo er það eitt sem mér finnst vanta en það voru jólasveinarnir. Þeir koma að sjálfsögðu alltaf í hvert hús á æskustöðvum mínum, Laugum. Það var eitt með þessa jólasveina sem komu alltaf þegar maður var lítill. Þeir minntu mig alltaf eitthvað á Sigurgeir á Völlum eða Snorra í Stafni. Bara einhver svipur og svo röddin líka. Æi ég veit það ekki. Einu sinni þegar ég var lítill var ég á jólaballi í Reykjadal, en þá var einmitt einn jólasveinninn eitthvað voðalega líkur Sigurgeir. Ég bar þetta uppá hann en hann bara kannaðist ekki við neitt. Ég var einu sinni fengin í eitt alveg fáranlegt en það var að leika jólasvein á litlujólunum í barnaskólanum. Alveg dæmalaust uppátæki, að leika jólasvein þegar þeir geta bara drullast til byggða sjálfir þessir fávitar. En jæja ég lét mig hafa það smeiggði mér í búning og óð inn í krakka skaran á samt öðrum jólasveinum eða leikurum og dansaði í kringum jólatré og grýtti jólapökkum og mandarínum í þessi kvikindi svo þegar að átti að fara þurftu helvítis börnin að elta mig langar leiðir útfyrir skólalóðina. Hinir tveir Sveinkarnir sluppu en ég máttu þreyja þorrann út af þessum krakka gormum. Ég gat svo snúið við, við illan leik aftur í hitt skólahúsið og farið úr búningnum og komið mér í kaffi og kökur á eftir sem var mjög gott. Nú en ekki meira um jólasveina að þessu sinni. Þannig er að það verður eitthvað jólaball hjá Granda, haldið í súlnasal hótel Sögu. Svona kaffi og með því og svo koma þeir sem eiga krakka, með þá með sér og þeir geta þá dansað í kringum einiberjarunn. Síðan koma jólasveinarnir og þrykkja mandarínum í fólkið eða eitthvað þessháttar bull.
Já já ég held að það verði bara gaman að hitta vinnufélagana svona um jólin og sötra með þeim kaffi og kökur. En jæja þá er að skella sér í jólabaðið og hjálpa til við að kokka jólamatinn og segi ég því "sretan bozic" sem er serbnesk jólakveðja og þýðir einfaldlega gleðileg jól.
Já já ég held að það verði bara gaman að hitta vinnufélagana svona um jólin og sötra með þeim kaffi og kökur. En jæja þá er að skella sér í jólabaðið og hjálpa til við að kokka jólamatinn og segi ég því "sretan bozic" sem er serbnesk jólakveðja og þýðir einfaldlega gleðileg jól.
mánudagur, desember 23, 2002
Jæja þá er maður loksins kominn með netið aftur eftir margra aldatuga bið og ætla ég sko ekkert að linna blogginu eða reyna að blogga daglega næstu 34.000.000.000 árin. En það er semsagt komið Þorláksmessukvöld og er verið að skreita kofann allan út og suður, fram og til baka og norður og niður o.s.fr. En það hefur enginn, eins og einhver helvítis asni gerði síðasta þorláksmessukvöld troðið hamstri inn um bréfa lúguna hérna hjá okkur. æi hamn lifði það nú alveg af og fékk nýja eigendur blessaður hamsturinn. En nú er Pabbi að hamast við að að koma upp gardínum í gluggana hérna. Erla systir leiðbeinir honum svo í gegnum þetta. Það hefur komið í ljós svona á 12. ári hennar að hún er með gott verk vit og svo er hún líka góð í stærðfræði. Æi það en nú varla hægt að segja að ég sé svoleiðis. Lelegur í reikningi og ekki beint lagin við að smíða eða gera við. Jú mér hefur nú tekist ágætlega við að gera við bíla, já maður er búinn að bílabraska eitthvað og svona t.d. skipta um öxul, setja nýtt sæti, srúfa nýtt framljós á, tengja saman, sjóða fast og slípa í sundur gamlar Toyotur í gegnum tíðina og margt þurft að gera við, þannig að maður er ekki alveg endalaus fæðingarhálviti. Svo hef ég verið að reyna að vera í jólafríi en það hefur staðið frá 18. þessa mánaðar og mun verða fram yfir áramót. Númmm. Ég er búinn að basla við að kaupa jólagjafir, pakka inn jólagjöfum, krota í jólakort og svo má ekki gleima þessu helvítis veseni með a dé ess ellið, sem að ég hélt að fengist aldrei í gegn hérna á bænum. Jú það kom hérna heimilis vinur okkar, hann Maron og smellti þessu öllu heim og saman en það heppnaðist ekki sem skyldi svo að ég fór nirrí Íslandssíma og kannaði málið. Þeir söggðu að það væri búið að virkja draslið svoleiðis að þetta hlaut þá bara að vera einhver vansköpun í tölvunni. Brynjar, hann er snillingur og gerði einhverjar kúnstir víð tölvuna og þá komst allt heila draslið heim og saman. Svoleiðis að Maron og Brynjar eru og verða snillingar hvað tölvur varða.
Nú ætla ég að taka viðtal við Huldu
systur mína
Spritti:Hvað segiru gott
Hulda: Ég segi bara allt ágætt
Spritti: Hvað er aððig
Hulda: Haltukjafti
Spritti: Nei, ég spurði hvað væri aððig
Hulda: Ég sagði haltukjafti
Spritti: Er það aððig
Hulda: Æi þegiðu
Spritti: Nefuru séð flúgandi furðuhlut
Hulda: Neinei
Spritti: Hefuru migið í saltan sjó
Hulda : Jú í fyrra lífi þegar ég var sjóræningi arrr….í miðjarðarhafinu árið 1658-1689
Spritti: Hvernig endaði það líf
Hulda: Það var þannig að ég datt í sjóinn og var étin af sjóskrímsli þegar ég var að láta eitt af mínum aumu fórnarlömbum ganga niður plankann.
Spritti: Hvað er þitt aðal mottó
Hulda: bleee
Spritti. Nújá en hvað myndiru gera ef þú ynnir 4564684354894132179165198431534351 milljarða í lottó
Hulda: Kaupa hluti
Spritti: hvernig hluti
Hulda: Plötur, mjúka hluti, 10 ketti, kattamat, föt og frið á jörðu.(ekki neitt tengt Ástþóri samt)
Spritti: Hvað viltu svo í jóla gjöf
Hulda: alla ofan talda hluti
Spritti: Jæja ég skal þá gefa þér mjúkan pakka. Vertu bezzzzzz og farðu heimtiðín
Hulda: Já bless og drullaðu þér út úr herberginu mínu.
Þetta var vitðalið við Huldu systur
Ég ætla að skrifa meira in the morg og verið bless þangað til.
Nú ætla ég að taka viðtal við Huldu
systur mína
Spritti:Hvað segiru gott
Hulda: Ég segi bara allt ágætt
Spritti: Hvað er aððig
Hulda: Haltukjafti
Spritti: Nei, ég spurði hvað væri aððig
Hulda: Ég sagði haltukjafti
Spritti: Er það aððig
Hulda: Æi þegiðu
Spritti: Nefuru séð flúgandi furðuhlut
Hulda: Neinei
Spritti: Hefuru migið í saltan sjó
Hulda : Jú í fyrra lífi þegar ég var sjóræningi arrr….í miðjarðarhafinu árið 1658-1689
Spritti: Hvernig endaði það líf
Hulda: Það var þannig að ég datt í sjóinn og var étin af sjóskrímsli þegar ég var að láta eitt af mínum aumu fórnarlömbum ganga niður plankann.
Spritti: Hvað er þitt aðal mottó
Hulda: bleee
Spritti. Nújá en hvað myndiru gera ef þú ynnir 4564684354894132179165198431534351 milljarða í lottó
Hulda: Kaupa hluti
Spritti: hvernig hluti
Hulda: Plötur, mjúka hluti, 10 ketti, kattamat, föt og frið á jörðu.(ekki neitt tengt Ástþóri samt)
Spritti: Hvað viltu svo í jóla gjöf
Hulda: alla ofan talda hluti
Spritti: Jæja ég skal þá gefa þér mjúkan pakka. Vertu bezzzzzz og farðu heimtiðín
Hulda: Já bless og drullaðu þér út úr herberginu mínu.
Þetta var vitðalið við Huldu systur
Ég ætla að skrifa meira in the morg og verið bless þangað til.
laugardagur, desember 14, 2002
Oft eru lík, lík. Sjaldan er pungsviti góðs viti né góð sviti. Heyriði. Ég var að grúska oní kassa sem hefur ekki verið opnaður í nokkur ár eða bara síðan ég flutti hingað í bæinn með familíunni og hvað haldiði að ég hafi fundið. Ég fann aðra klámspólu í viðbót við þessa sem ég fann um daginn. Þessi spóla var síðan ég var með viðskipti á bláum myndum í skólanum. Ja hérna, maður á bara endalaust af þessu helvíti. Stjórnleysi mitt sagði mér að skella þessu í vídeótækið og skoða. Usss..þetta var svertingja mynd. Menn segja að svertingjar hafi stærstu tippin en það má nú kannski deila um það. En ég er fegin því að vera ekki asíumaður. uss, þvílíkar og aðrar eins rúsínur á þessum mönnum. Ég hef bara aldrei vitað annað eins helvíti. En hvað sem því líður er ég ekkert öfund sjúkur út í svertingja hvað stærðina varðar. Ég held að svertingjarnir ættu miklu frekar að vera öfundsjúkir út í mig. Förum ekki nánar út í það.
Jæja en ég var sumsé á leiðinni í vinnuna í gærkveldi og var staddur á hlemmi þegar að ég sé þar mann þar nokkurn sauðdrukkinn, vera eitthvað þarna í essinu sínu. Hann kallaði á félaga sinn sem var ekki alveg eins drukkinn og hann sjálfur. Settust þeir svo inn í bíl sem þeir settu svo í gang. Það voru þarna nokkrir starfsmenn þarna á hlemminum sem að fylgdust með þessu. Ég var að vísu sá eini sem að hafði rænu á því að hringja á lögguna og láta vita. Nú löggan kom og lét fíflið blása í blöðru og þá komu mörg mörg mörg prómíl í ljós en þessi kall fáviti sagðist ekkert vera fullur. Hann sagði við lögguna að ásæðan firir alkóhóli í blóði sínu væri sú að hann hafði verið að drekka malt. Hahh.. Ég hélt að ég atlaði að verða band vitlaus af hlátri. Uss þetta róna líf þarna á hlemmi sussumsvei.
Þeir eru bara þarna allan daginn karla greyin og súpa kardó. Einu sinni bað einn róni mig um hundrað kall en ég rétti honum bara fimmtíukall. Hann hoppaði hæð sína af kæti og sagði um leið "þeink jú verí möts". Svo er maður oft beðinn um sígarettu en ég get lítið gert í því því að ég reyki ekki. Einu sinni var ég beðinn um sígarettu sem ég auðvitað átti ekki og skírði rónanum svo frá að ég væri tóbaks laus. Fyrir það kallaði róninn mig "djöfulsins aumingja". Svo líka eitt kvöldið þegar ég var eitthvað þarna á ferðinni og ætlaði inn á almenningsklósettið til að míga. Þá gekk ég þar inn en þá stóð einn róninn þar við vaskinn, með sitt karlmannlega kjötstykki og var að ausa á hann vatni. Svei mér, ég hef aldrei vitað annað eins. Svo um daginn helti einn róninn á mig einhverju glundri og ég þurfti því að vera í blautum buxum á meðan ég var að útrétta nirrí bæ. Ég fékk óstjórnlega löngun til þess að skjóta þennan gauk með kindabyssu að launum
Hehe.. Talandi um kindabyssu, þá hitti ég einn mann frá Húsavík um daginn. Hann fór að segja mér sögu af öðrum manni frá Húsavík sem að var einmitt með kindabyssu og sjónauka fastan ofan á byssunni. Hann tók að miða að fjöllunum hinu megin við Skjálfandaflóann og sér mann einn við sveitabæ undir fjöllunum, en sá var að rogast eitthvað með hrút á milli húsa. Maðurinn sá að hann sat klofvega yfir hrútnum. Þá miðaði hann vandlega á hrútinn og hleypti af. Viti menn hann hitti hrútinn. Ég vil að lokum minnast á heimasíðu sem er með litlum tölvuleikjum og slóðin er www.miniclip.com. Sælir
Jæja en ég var sumsé á leiðinni í vinnuna í gærkveldi og var staddur á hlemmi þegar að ég sé þar mann þar nokkurn sauðdrukkinn, vera eitthvað þarna í essinu sínu. Hann kallaði á félaga sinn sem var ekki alveg eins drukkinn og hann sjálfur. Settust þeir svo inn í bíl sem þeir settu svo í gang. Það voru þarna nokkrir starfsmenn þarna á hlemminum sem að fylgdust með þessu. Ég var að vísu sá eini sem að hafði rænu á því að hringja á lögguna og láta vita. Nú löggan kom og lét fíflið blása í blöðru og þá komu mörg mörg mörg prómíl í ljós en þessi kall fáviti sagðist ekkert vera fullur. Hann sagði við lögguna að ásæðan firir alkóhóli í blóði sínu væri sú að hann hafði verið að drekka malt. Hahh.. Ég hélt að ég atlaði að verða band vitlaus af hlátri. Uss þetta róna líf þarna á hlemmi sussumsvei.
Þeir eru bara þarna allan daginn karla greyin og súpa kardó. Einu sinni bað einn róni mig um hundrað kall en ég rétti honum bara fimmtíukall. Hann hoppaði hæð sína af kæti og sagði um leið "þeink jú verí möts". Svo er maður oft beðinn um sígarettu en ég get lítið gert í því því að ég reyki ekki. Einu sinni var ég beðinn um sígarettu sem ég auðvitað átti ekki og skírði rónanum svo frá að ég væri tóbaks laus. Fyrir það kallaði róninn mig "djöfulsins aumingja". Svo líka eitt kvöldið þegar ég var eitthvað þarna á ferðinni og ætlaði inn á almenningsklósettið til að míga. Þá gekk ég þar inn en þá stóð einn róninn þar við vaskinn, með sitt karlmannlega kjötstykki og var að ausa á hann vatni. Svei mér, ég hef aldrei vitað annað eins. Svo um daginn helti einn róninn á mig einhverju glundri og ég þurfti því að vera í blautum buxum á meðan ég var að útrétta nirrí bæ. Ég fékk óstjórnlega löngun til þess að skjóta þennan gauk með kindabyssu að launum
Hehe.. Talandi um kindabyssu, þá hitti ég einn mann frá Húsavík um daginn. Hann fór að segja mér sögu af öðrum manni frá Húsavík sem að var einmitt með kindabyssu og sjónauka fastan ofan á byssunni. Hann tók að miða að fjöllunum hinu megin við Skjálfandaflóann og sér mann einn við sveitabæ undir fjöllunum, en sá var að rogast eitthvað með hrút á milli húsa. Maðurinn sá að hann sat klofvega yfir hrútnum. Þá miðaði hann vandlega á hrútinn og hleypti af. Viti menn hann hitti hrútinn. Ég vil að lokum minnast á heimasíðu sem er með litlum tölvuleikjum og slóðin er www.miniclip.com. Sælir
föstudagur, desember 13, 2002
Ég sá mömmu skjóta jólasvein,
við jóla tréð í stofunni í gær.
Ég læddist létt á tá, til að líta líkið á.
Ég hélt hann væri steinrotaður blóðpollinum hjá.
Jæja þá er bara komið kvöld og ekkert sniðugt búið að gerast. Æi kvöldið er bara búið að vera eitthvað svona bla bla bla bla bla og þar fram eftir götum. Jú jú kaupa í matinn koma við á Kaffi París, hitta þar engan sem maður þekkir, kjafta í símann eða senda sms. Ég ætla að kíkja í kringluna á morgun en þá kaupi ég sennilega adsl búnað og kaupi líka eitthvað af jólagjöfum.
Ég kom við í Fröken Reykjavík til að fá mér kók og pylsu en rak þá augun í séð og heyrt sem var þar í hillu. Það var mynd að Guðmundi Sesar og Jóni Baldvin og fyrirsögnin var: Gamlir sjó félagar. Rifu kjaft og reyktu hass.
Það er þá svona, Jón Baldvin barasta gamall hass haus. Það væri kannski vit í því að fá sér jónu eða kíla á fötu með þeim félögum við tækifæri. Ég sé nú samt Jón Baldvin ekki fyrir mér skakkan þarna í sendiráðinu, en maður veit aldrei. Annars er nú Guðmundur að gera góða hluti með því að láta handrukkarana ekkert abbast uppá sig. Ég veit það ekki,en ég myndi nú sjálfur trompast ef einhver myndi selja 14 ára dóttur minni dóp. Ég held að sá sölumaður mætti eiga von á því að fá af sagaða hagla byssu upp í rassgatið og svo yrði hleypt af. En að sjálfsögðu yrði hann tekinn og kvellgeldur á undan.
Í fyrra dag heim sótti ég Börk kunningja minn en hann er ný kominn af sjónum. Það varð svo úr þessari heimsókn að við fórum út í búð og keyptum okkur hamborgara og meðlæti, fórum svo aftur heim til hans og matreiddum. Börkur er nú matmaður mikill og kann að matreiða allan andskotann. Hann gaf mér nokkur góð ráð í sambandi við sósugerð eða uppbökunina og hvernig gera má sósur matarmiklar af litlu hráefni. Það er oft mikið mál að gera góðar sósur og stundum getur slík vinna tekið marga klukkutíma, en þá er maður líka að gera alveg gæða mat. Jæj þá fer maður að drattast á næturvakt og að því loknu fer maður heim og skilar af sér einni köku tegund fyrir svefninn. Besss
við jóla tréð í stofunni í gær.
Ég læddist létt á tá, til að líta líkið á.
Ég hélt hann væri steinrotaður blóðpollinum hjá.
Jæja þá er bara komið kvöld og ekkert sniðugt búið að gerast. Æi kvöldið er bara búið að vera eitthvað svona bla bla bla bla bla og þar fram eftir götum. Jú jú kaupa í matinn koma við á Kaffi París, hitta þar engan sem maður þekkir, kjafta í símann eða senda sms. Ég ætla að kíkja í kringluna á morgun en þá kaupi ég sennilega adsl búnað og kaupi líka eitthvað af jólagjöfum.
Ég kom við í Fröken Reykjavík til að fá mér kók og pylsu en rak þá augun í séð og heyrt sem var þar í hillu. Það var mynd að Guðmundi Sesar og Jóni Baldvin og fyrirsögnin var: Gamlir sjó félagar. Rifu kjaft og reyktu hass.
Það er þá svona, Jón Baldvin barasta gamall hass haus. Það væri kannski vit í því að fá sér jónu eða kíla á fötu með þeim félögum við tækifæri. Ég sé nú samt Jón Baldvin ekki fyrir mér skakkan þarna í sendiráðinu, en maður veit aldrei. Annars er nú Guðmundur að gera góða hluti með því að láta handrukkarana ekkert abbast uppá sig. Ég veit það ekki,en ég myndi nú sjálfur trompast ef einhver myndi selja 14 ára dóttur minni dóp. Ég held að sá sölumaður mætti eiga von á því að fá af sagaða hagla byssu upp í rassgatið og svo yrði hleypt af. En að sjálfsögðu yrði hann tekinn og kvellgeldur á undan.
Í fyrra dag heim sótti ég Börk kunningja minn en hann er ný kominn af sjónum. Það varð svo úr þessari heimsókn að við fórum út í búð og keyptum okkur hamborgara og meðlæti, fórum svo aftur heim til hans og matreiddum. Börkur er nú matmaður mikill og kann að matreiða allan andskotann. Hann gaf mér nokkur góð ráð í sambandi við sósugerð eða uppbökunina og hvernig gera má sósur matarmiklar af litlu hráefni. Það er oft mikið mál að gera góðar sósur og stundum getur slík vinna tekið marga klukkutíma, en þá er maður líka að gera alveg gæða mat. Jæj þá fer maður að drattast á næturvakt og að því loknu fer maður heim og skilar af sér einni köku tegund fyrir svefninn. Besss
fimmtudagur, desember 12, 2002
Vissir þú lesandi góður að þú ert sigurvegari. Alveg eins og aðrir jarðarbúar, vannst þú kappsundið við allar hinar 75468285744158562356658054836521456987486 sáðfrumurnar að egginu. Til þess að geta lifað hér á jörðinni verða menn að vinna þessa miklu sund keppni, sem ég kalla sund keppni lífsins.
En nóg komið af svona kjaptæði því að þetta er eitthvað að komast í lag hjá mér þeta internet vesen. En annars held ég að ég spanderi nú bara í eitt stk. adsl svona fyrir jólin. Ég vona að það verði hægt.
Ég var að horfa á bíómyndir sem að ég hafði aðeins séð brot og brot úr, en það voru myndirnar Pulp ficthion og Threesome. Þetta eru auðvitað eldgamlar myndir og frægar á sínum tíma. En ég hafði bara aldrei séð þessar myndir og lét því slag standa. Myndirnar eru báðar snilld og ég ætla ekki að lýsa inni haldi þeirra hér af því að ég nenni því ekki.
Jæja nú er pabbi hættur að þjösnast með loftborinn hérna við húsið í bili allavega. En ég fæ samt tæplega svefn frið eftir næturvaktirnar, vegna þess að Erla systir er alltaf að æfa sig á trompet. Stundum óska ég mér þess að hún hefði farið að læra á flautu eða orgel eða eitthvað lágværara, en ekki lúður. Það er alveg ónýtt. Hún er nú að vísu orðin dáldið lagin við þetta. Kötturinn verður samt hálf órólegur við þennan lúðra blástur.
Jæja en ég er nú búinn að baka eina sort af smákökum fyrir jólin og stefni á fleiri. Ég bakaði Kókoskökur. Þetta er einföld uppskrift að fara eftir en leiðinlegt að eiga við þetta deig en þetta hófst allt saman að lokum og úr urðu þessar líka fínu Kókoskökur. Þar sem að ég er nú eitthvað að bulla hérna um bakstur þá er viðeigandi að minnast á það að í sjónvarpsþættinum at í gærkveldi var fjallað um minn gamla vinnustað kexverksmiðjuna Frón. Þar var rætt við Trausta, sem er í vöruþróuninni og sýndar myndir af framleiðslunni. Já já voða gaman allt saman, ha ha ha. svo er frónkex líka gott. Þetta hélt í manni lífinu þegar maður nennti ekki að útbúa eða kaupa nesti. Þá át maður bara kex í flest mál. Það var ágætt að vera þarna í kexinu forðum, enda maður orðinn kexruglaður fyrir löngu. phahahahahahahaha.
En nóg komið af svona kjaptæði því að þetta er eitthvað að komast í lag hjá mér þeta internet vesen. En annars held ég að ég spanderi nú bara í eitt stk. adsl svona fyrir jólin. Ég vona að það verði hægt.
Ég var að horfa á bíómyndir sem að ég hafði aðeins séð brot og brot úr, en það voru myndirnar Pulp ficthion og Threesome. Þetta eru auðvitað eldgamlar myndir og frægar á sínum tíma. En ég hafði bara aldrei séð þessar myndir og lét því slag standa. Myndirnar eru báðar snilld og ég ætla ekki að lýsa inni haldi þeirra hér af því að ég nenni því ekki.
Jæja nú er pabbi hættur að þjösnast með loftborinn hérna við húsið í bili allavega. En ég fæ samt tæplega svefn frið eftir næturvaktirnar, vegna þess að Erla systir er alltaf að æfa sig á trompet. Stundum óska ég mér þess að hún hefði farið að læra á flautu eða orgel eða eitthvað lágværara, en ekki lúður. Það er alveg ónýtt. Hún er nú að vísu orðin dáldið lagin við þetta. Kötturinn verður samt hálf órólegur við þennan lúðra blástur.
Jæja en ég er nú búinn að baka eina sort af smákökum fyrir jólin og stefni á fleiri. Ég bakaði Kókoskökur. Þetta er einföld uppskrift að fara eftir en leiðinlegt að eiga við þetta deig en þetta hófst allt saman að lokum og úr urðu þessar líka fínu Kókoskökur. Þar sem að ég er nú eitthvað að bulla hérna um bakstur þá er viðeigandi að minnast á það að í sjónvarpsþættinum at í gærkveldi var fjallað um minn gamla vinnustað kexverksmiðjuna Frón. Þar var rætt við Trausta, sem er í vöruþróuninni og sýndar myndir af framleiðslunni. Já já voða gaman allt saman, ha ha ha. svo er frónkex líka gott. Þetta hélt í manni lífinu þegar maður nennti ekki að útbúa eða kaupa nesti. Þá át maður bara kex í flest mál. Það var ágætt að vera þarna í kexinu forðum, enda maður orðinn kexruglaður fyrir löngu. phahahahahahahaha.
þriðjudagur, desember 10, 2002
föstudagur, desember 06, 2002
Æ helvítis bara. Ég er alveg staurblankur fyrir þessi jólin. Maður á valla oní sig yfir Desember mánuðinn, en það reddast örugglega, og þó. Verður maður ekki bara að selja sig eða eitthvað. Það er einn náungi sem að ég þekki sem prufaði það í eitt skipti og græddi 60.000 þúsund. Það er vit í þessu. Nei auðvitað færi maður aldrei að selja sig þarna, hvað er þetta maður. Hafi þið séð myndina Deuce Bigalow? Það var um svona karlhóru eða náunga sem að eyðilagði íbúð sem að einhver skapvondur deli átti. Hann hafði tvær vikur til þess að redda málunum því að sá vondi var erlendis. Strákurinn fór að selja sig og lenti í miklum ævintýrum á meðan að vændinu stóð. Svo lenti hann alltaf á konum sem voru eitthvað asnalegar. Maður er nú kannski ekki eins blankur og halda mætti. Ég á samt eftir að kaupa flestar jólagjafir. Við sjáum hvernig fer.
Ég fór í Kolaportið og hitti einn mann sem ég þekki. Við ákváðum að tylla okkur í veitingabásnum og fengum okkur kaffitár. Hann fór svo að lýsa einhverjum þrætum sem hann átti við vin sinn. Í lok þessa rifrildis snéri vinurinn sér undan og fór. Kunningi minn mismælti sig og sagði: Hann snéri undan sér og fór. Við þessa frásögn brjálaðist ég úr hlátri og sagði: ææ sneri hann undan sér? Fannst honum það ekki sárt? þá kom voðalegt fát á hann og hann fór í flýti að reyna að leiðrétta sig og sagði: nei ég meina, hann snéri undan mér og fór. Ahhh.. ég hélt að ég yrði ekki eldri af hlátri. Hann náði svo að leiðrétta sig að lokum og sagði: Hann snéri sér undan og fór. Ég var að hlusta á útvarpið í dag og þar var einhver í viðtali sem langaði til þess að fara til Kanarí um Jólin. Helvítis vitleysa að vera að flækjast þetta svona til últlanda á Jólunum mér finnst þetta bara svo vitlaust að það er alveg dæmalaust. Það finnst mér allavegana. Mér finnst meira vit í því að chilla heima um jólin en ég er að komast í svolítið jólastuð. Það á að skera út laufabrauð um helgina. OOO það er svo gaman að vera í því stússi öllu. Breiða út, skera í og steikja. Þetta er töluvert tilstand og það er gaman. Ég verð því miður bara lítið í þessu sökum þess að ég er í vinnuni alla helgina, en verð eitthvað í útskurðinum eftir vinnuna. já úff maður er vinnandi alla helguna maður. Það er því eitthvað lítill tími til þess að kíkja á djammið eða hitta annað fólk. Það verða því engar stelpur stauraðar að þessu sinni. annars er ég að spá í að prufa dyravörsluna. Maður er búinn að prufa að vinna við allan andskotann og því ekki að testa dyravörsluna. Það væri svo hægt að vinna við það með skóla ef maður kyldi láta til leiðast. Maður er nú allavega orðinn vel menntaður slagsmálahundur ef máður þyrfti að taka á þessum dólgum og henda þeim út. Já uzzzzzzz. Maður stóð nú oftar en einu sinni í slagsmálum á fylliríum hér áður fyrr, svo að maður kann ýmislegt í því fagi. Ruglaekkimeiranúnaþvíaðégþarfaðfaraaðsofafirirvinnunaámorgunbless
Ég fór í Kolaportið og hitti einn mann sem ég þekki. Við ákváðum að tylla okkur í veitingabásnum og fengum okkur kaffitár. Hann fór svo að lýsa einhverjum þrætum sem hann átti við vin sinn. Í lok þessa rifrildis snéri vinurinn sér undan og fór. Kunningi minn mismælti sig og sagði: Hann snéri undan sér og fór. Við þessa frásögn brjálaðist ég úr hlátri og sagði: ææ sneri hann undan sér? Fannst honum það ekki sárt? þá kom voðalegt fát á hann og hann fór í flýti að reyna að leiðrétta sig og sagði: nei ég meina, hann snéri undan mér og fór. Ahhh.. ég hélt að ég yrði ekki eldri af hlátri. Hann náði svo að leiðrétta sig að lokum og sagði: Hann snéri sér undan og fór. Ég var að hlusta á útvarpið í dag og þar var einhver í viðtali sem langaði til þess að fara til Kanarí um Jólin. Helvítis vitleysa að vera að flækjast þetta svona til últlanda á Jólunum mér finnst þetta bara svo vitlaust að það er alveg dæmalaust. Það finnst mér allavegana. Mér finnst meira vit í því að chilla heima um jólin en ég er að komast í svolítið jólastuð. Það á að skera út laufabrauð um helgina. OOO það er svo gaman að vera í því stússi öllu. Breiða út, skera í og steikja. Þetta er töluvert tilstand og það er gaman. Ég verð því miður bara lítið í þessu sökum þess að ég er í vinnuni alla helgina, en verð eitthvað í útskurðinum eftir vinnuna. já úff maður er vinnandi alla helguna maður. Það er því eitthvað lítill tími til þess að kíkja á djammið eða hitta annað fólk. Það verða því engar stelpur stauraðar að þessu sinni. annars er ég að spá í að prufa dyravörsluna. Maður er búinn að prufa að vinna við allan andskotann og því ekki að testa dyravörsluna. Það væri svo hægt að vinna við það með skóla ef maður kyldi láta til leiðast. Maður er nú allavega orðinn vel menntaður slagsmálahundur ef máður þyrfti að taka á þessum dólgum og henda þeim út. Já uzzzzzzz. Maður stóð nú oftar en einu sinni í slagsmálum á fylliríum hér áður fyrr, svo að maður kann ýmislegt í því fagi. Ruglaekkimeiranúnaþvíaðégþarfaðfaraaðsofafirirvinnunaámorgunbless
fimmtudagur, desember 05, 2002
Jæja nú skal blogg þorsta ykkar vera svalað, en sökum anna og þriggja tíma svefns í fyrri nótt sem leyddi af sér geðvondsku og þreytu, fór sem fór í gær. Ennnnnnn ég bæti ykkur það upp núna.
Einu sinni var ég komin í hann krappann þegar ég var 16ára gamall, en þá varð ég nærri því úti í grimmdar frosti. Það var þannig að þegar ég bjó á Laugum, fékk ég far með strákum sem að voru í frammhaldsskólanum á Laugum inn á Akureyri sem er 40 mín. að keyra. Þeir ætluðu að vera á Akureyri yfir nóttina og halda svo áfram að Blönduósi. Ég var búinn að mæla mér móts við kunningja minn sem þar bjó, en svo ætluðum við að detta í það saman, en þar næst myndi ég svo gista heima hjá honum. Nú ég mætti með minn bjór inni á nætursölunni þar sem unglingadrykkja er oft háð. Vinur minn kom ekki og þegar ég var orðinn fullur af bjórnum þurfti ég endilega að lenda í slagsmálum. Ég þurfti helst að yfirgefa miðbæinn vegna þess að það voru margir orðnir á eftir mér og vildu mig feigan. Ég náði að hlaupa inn á bensínstöð sem þar var opin því að þar fann mig enginn. Ég var búinn að hanga þarna í langan tíma þangað til að ég gaf mig á tal við stráka sem þarna voru á bíl. Þeir sögðust vera á leiðinni til Egilsstaðar og ég mátti alveg fá far að Laugum. Nú við lögðum af stað og þegar við vorum komnir vel á Svalbarðseyrinasögðust strákarnir ætla að koma við á einum sveitabæ og sækja einn strák sem færi með, en það var eigandi bílsins. Þegar eigandi bílsins kom inn í bílinn þá var þetta enginn annar en einn af strákunum sem ég lenti í slagsmálum við og þar sem hann átti bílin, gerði hann mig brottrækan úr bílnum. Þeir fóru sína leið og skildu mig eftir í öllu frostinu á miðri Svalbarðströndinni. Ég reyndi að húkka far. Það komu nokkrir bílar en þeir stoppuðu ekki. Ég held að ég hafi verið búinn að labba í ábyggilega einn og hálfan tíma og orðinn hel blár og dofinn á löppunum af kulda þegar að stoppar bíll. Þetta voru strákarnir úr Laugaskóla. Þeir höfðu hætt við að fara á Blönduós og ákveðið að fara aftur að Laugum, þannig að ég komst heim. Ég veit ekki hvernig hefði farið fyrir mér ef þeir hefðu ekki hætt við ferðina og snúið við. Ég á eftir að hefna mín grimmilega á þessum helvítum fyrir að hafa skilið mig eftir svona í frostinu. En sem betur fer var ég í kuldagalla og ágætum bommsum þannig að ég dó ekki.
Já ég var eitthvað að glamra á gítarinn eftir vinnuna í dag og komst einhver pönk fílíngur í mig en ég hlusta mikið á pönkið sem er mjög skemtileg músík. Það er líka gamall draumur að vera einhvern tímann í pönk hljómsveit. Hver veit nema maður láti gítarsnilligetuna njóta sín í einhverri pönkhljómsveit. Vandinn er bara sá að rafmagnsgítarinn er fyrir norðan og svo á ég hvorki hátalara né over drive. En það er alveg ábyggilega hægt að redda því. Annars var maður alltaf eitthvað að spila með Finnsa í den tíð. Hann á hljómborð og ég á gítar, eða öfugt. Það er ýmislegt gamalt og gott til á kasettu hérna hjá mér. Annars hef ég séð og heyrt í góðri hlómsveit sem að hét Pain. Þetta var skóla hljómsveit sem var í Laugaskóla. Alveg meiri háttar death rokk með punk ívafi. Ég held að sú hljómsveit hafi lagt upp laupana þegar sett var bann á "Snuff 99" fyrir nokkrum árum síðan. Sind að slík hljómsveit skyldi ekki ná alþýðuhylli.
Æi ég var nú bara að vinna í dag, í Granda og þessi dagur var bara ekkert frábrugðinn öðrum dögum. Bara þetta venjulega sem maður gerir. Jú einum stráknum þarna datt í hug að fremja mannrán svona uppá flippið. Loka manninn inni í kassa og henda í fallhlíf út úr flugvél á eyðieyju. En hvað um það, ég er nú að mínu áliti á besta staðnum þarna í Granda, sem er pokavélin (það er pökkunin)en þar er maður ekki vaðandi slorið. Ég var nú alltaf og lengst af til þessa á hausaranum, en það var alveg ágætt. Svo er líka hevíti fínt að éta þarna í hádeginu. Já hún Unnur, konan sem að er þarna í elda er bara fínasti bryti. Það er mikilvægt að það sé gott að éta á svona vinnustöðun. Þetta var líka svona gott þegar ég vann hjá Samskip. Já það var fínt að vera hjá Samskipum. Ég var þarna á lyftara að taka á móti timburbúntum og svona allskonar drasli. Svo ef það er lítið að gera eða stundum ekki rassgat. Þá er jafn vel hægt að skreppa heim í mat í eða bara rétt til þess að kyssa konuna. Þegar ég skrapp einu sinni smá stund heim í hádeginu fóru strákarnir nú eitthvað að saka mig um að hafa gert eitthvað töluvert grófara heldur en að hafa kysst konuna heima. Þeim fannst ég vera full rjóður í kinnum þegar ég kom aftur. En það var bara bull shit. En hehe, Það var einn kall sem var að vinna þarna á gámalyftara og konan hans var vön að koma til hans í hádeginu. Svo í eitt skiptið hvarf kallinn og gámalyftarinn. Þegar gerð var dáldil eftir grenslan, höfðu þau hjúin farið saman á lyftaranum á milli gáma og byrjað að þjösna sér saman inni í lyftaranum. Það var líka góður mórallinn þarna nema að einu leiti. Þannig er að ef einhver kemst að einhverju um hagsmuni vinnufélagans eða einhverjum veikum pungtum í fari hans þá eru þar nokkrir einstaklingar sem að smjaðra með það alveg hægri og vinstri. Bara svona einstaka aumingjar með minnimáttarkennd eða lítið tippi.
Nei heyrðu.! Akkúrat núna er pabbi í góðum fílíng að reka yngri systur mínar að sofa. stundum er alveg eins og kallinn fái eitthvert maníukast. Já þá er sko húsbóndabragurinn á mínum manni. Rekandi allt og alla inn í rúm, rífandi öll sjónvörp úr sambandi og slökkvandi öll ljós. Meira að segja kötturinn flýr inn í eitthvað skúmaskot til að verða ekki fyrir kallinum. Hann meira að segja vogar sér að reyna að reka mig upp í bæli. Hahh….Þá lít ég hornaauga til hans og hristi bara hausinn. Jamm lífið er óútreiknanlegt. Ég kíkti á katrin.is í dag og fór að lesa nokkur blogg hjá henni. Hún var að tala um að leggja öll leikhús í landinu niður. Jááááá nú líst mér á. Þá skal ég kaupa þjóðleikhúsið og breyta því í flottan Casino stað. Þá fær katrín að klippa borðann þegar staðurinn verður opnaður. Þjóðleikhús kjallarinn yrði þá gerður að stærstu koníaksstofu Íslands. Það væri snilld að lögleiða spilavíti á íslandi. Jæja má ekki vera að því að Tussast meira í tölvunni, bless…….
Einu sinni var ég komin í hann krappann þegar ég var 16ára gamall, en þá varð ég nærri því úti í grimmdar frosti. Það var þannig að þegar ég bjó á Laugum, fékk ég far með strákum sem að voru í frammhaldsskólanum á Laugum inn á Akureyri sem er 40 mín. að keyra. Þeir ætluðu að vera á Akureyri yfir nóttina og halda svo áfram að Blönduósi. Ég var búinn að mæla mér móts við kunningja minn sem þar bjó, en svo ætluðum við að detta í það saman, en þar næst myndi ég svo gista heima hjá honum. Nú ég mætti með minn bjór inni á nætursölunni þar sem unglingadrykkja er oft háð. Vinur minn kom ekki og þegar ég var orðinn fullur af bjórnum þurfti ég endilega að lenda í slagsmálum. Ég þurfti helst að yfirgefa miðbæinn vegna þess að það voru margir orðnir á eftir mér og vildu mig feigan. Ég náði að hlaupa inn á bensínstöð sem þar var opin því að þar fann mig enginn. Ég var búinn að hanga þarna í langan tíma þangað til að ég gaf mig á tal við stráka sem þarna voru á bíl. Þeir sögðust vera á leiðinni til Egilsstaðar og ég mátti alveg fá far að Laugum. Nú við lögðum af stað og þegar við vorum komnir vel á Svalbarðseyrinasögðust strákarnir ætla að koma við á einum sveitabæ og sækja einn strák sem færi með, en það var eigandi bílsins. Þegar eigandi bílsins kom inn í bílinn þá var þetta enginn annar en einn af strákunum sem ég lenti í slagsmálum við og þar sem hann átti bílin, gerði hann mig brottrækan úr bílnum. Þeir fóru sína leið og skildu mig eftir í öllu frostinu á miðri Svalbarðströndinni. Ég reyndi að húkka far. Það komu nokkrir bílar en þeir stoppuðu ekki. Ég held að ég hafi verið búinn að labba í ábyggilega einn og hálfan tíma og orðinn hel blár og dofinn á löppunum af kulda þegar að stoppar bíll. Þetta voru strákarnir úr Laugaskóla. Þeir höfðu hætt við að fara á Blönduós og ákveðið að fara aftur að Laugum, þannig að ég komst heim. Ég veit ekki hvernig hefði farið fyrir mér ef þeir hefðu ekki hætt við ferðina og snúið við. Ég á eftir að hefna mín grimmilega á þessum helvítum fyrir að hafa skilið mig eftir svona í frostinu. En sem betur fer var ég í kuldagalla og ágætum bommsum þannig að ég dó ekki.
Já ég var eitthvað að glamra á gítarinn eftir vinnuna í dag og komst einhver pönk fílíngur í mig en ég hlusta mikið á pönkið sem er mjög skemtileg músík. Það er líka gamall draumur að vera einhvern tímann í pönk hljómsveit. Hver veit nema maður láti gítarsnilligetuna njóta sín í einhverri pönkhljómsveit. Vandinn er bara sá að rafmagnsgítarinn er fyrir norðan og svo á ég hvorki hátalara né over drive. En það er alveg ábyggilega hægt að redda því. Annars var maður alltaf eitthvað að spila með Finnsa í den tíð. Hann á hljómborð og ég á gítar, eða öfugt. Það er ýmislegt gamalt og gott til á kasettu hérna hjá mér. Annars hef ég séð og heyrt í góðri hlómsveit sem að hét Pain. Þetta var skóla hljómsveit sem var í Laugaskóla. Alveg meiri háttar death rokk með punk ívafi. Ég held að sú hljómsveit hafi lagt upp laupana þegar sett var bann á "Snuff 99" fyrir nokkrum árum síðan. Sind að slík hljómsveit skyldi ekki ná alþýðuhylli.
Æi ég var nú bara að vinna í dag, í Granda og þessi dagur var bara ekkert frábrugðinn öðrum dögum. Bara þetta venjulega sem maður gerir. Jú einum stráknum þarna datt í hug að fremja mannrán svona uppá flippið. Loka manninn inni í kassa og henda í fallhlíf út úr flugvél á eyðieyju. En hvað um það, ég er nú að mínu áliti á besta staðnum þarna í Granda, sem er pokavélin (það er pökkunin)en þar er maður ekki vaðandi slorið. Ég var nú alltaf og lengst af til þessa á hausaranum, en það var alveg ágætt. Svo er líka hevíti fínt að éta þarna í hádeginu. Já hún Unnur, konan sem að er þarna í elda er bara fínasti bryti. Það er mikilvægt að það sé gott að éta á svona vinnustöðun. Þetta var líka svona gott þegar ég vann hjá Samskip. Já það var fínt að vera hjá Samskipum. Ég var þarna á lyftara að taka á móti timburbúntum og svona allskonar drasli. Svo ef það er lítið að gera eða stundum ekki rassgat. Þá er jafn vel hægt að skreppa heim í mat í eða bara rétt til þess að kyssa konuna. Þegar ég skrapp einu sinni smá stund heim í hádeginu fóru strákarnir nú eitthvað að saka mig um að hafa gert eitthvað töluvert grófara heldur en að hafa kysst konuna heima. Þeim fannst ég vera full rjóður í kinnum þegar ég kom aftur. En það var bara bull shit. En hehe, Það var einn kall sem var að vinna þarna á gámalyftara og konan hans var vön að koma til hans í hádeginu. Svo í eitt skiptið hvarf kallinn og gámalyftarinn. Þegar gerð var dáldil eftir grenslan, höfðu þau hjúin farið saman á lyftaranum á milli gáma og byrjað að þjösna sér saman inni í lyftaranum. Það var líka góður mórallinn þarna nema að einu leiti. Þannig er að ef einhver kemst að einhverju um hagsmuni vinnufélagans eða einhverjum veikum pungtum í fari hans þá eru þar nokkrir einstaklingar sem að smjaðra með það alveg hægri og vinstri. Bara svona einstaka aumingjar með minnimáttarkennd eða lítið tippi.
Nei heyrðu.! Akkúrat núna er pabbi í góðum fílíng að reka yngri systur mínar að sofa. stundum er alveg eins og kallinn fái eitthvert maníukast. Já þá er sko húsbóndabragurinn á mínum manni. Rekandi allt og alla inn í rúm, rífandi öll sjónvörp úr sambandi og slökkvandi öll ljós. Meira að segja kötturinn flýr inn í eitthvað skúmaskot til að verða ekki fyrir kallinum. Hann meira að segja vogar sér að reyna að reka mig upp í bæli. Hahh….Þá lít ég hornaauga til hans og hristi bara hausinn. Jamm lífið er óútreiknanlegt. Ég kíkti á katrin.is í dag og fór að lesa nokkur blogg hjá henni. Hún var að tala um að leggja öll leikhús í landinu niður. Jááááá nú líst mér á. Þá skal ég kaupa þjóðleikhúsið og breyta því í flottan Casino stað. Þá fær katrín að klippa borðann þegar staðurinn verður opnaður. Þjóðleikhús kjallarinn yrði þá gerður að stærstu koníaksstofu Íslands. Það væri snilld að lögleiða spilavíti á íslandi. Jæja má ekki vera að því að Tussast meira í tölvunni, bless…….
Jæja nú skal blogg þorsta ykkar vera svalað, en sökum anna og þriggja tíma svefns í fyrri nótt sem leyddi af sér geðvondsku og þreytu, fór sem fór í gær. Ennnnnnn ég bæti ykkur það upp núna.
Einu sinni var ég komin í hann krappann þegar ég var 16ára gamall, en þá varð ég nærri því úti í grimmdar frosti. Það var þannig að þegar ég bjó á Laugum, fékk ég far með strákum sem að voru í frammhaldsskólanum á Laugum inn á Akureyri sem er 40 mín. að keyra. Þeir ætluðu að vera á Akureyri yfir nóttina og halda svo áfram að Blönduósi. Ég var búinn að mæla mér móts við kunningja minn sem þar bjó, en svo ætluðum við að detta í það saman, en þar næst myndi ég svo gista heima hjá honum. Nú ég mætti með minn bjór inni á nætursölunni þar sem unglingadrykkja er oft háð. Vinur minn kom ekki og þegar ég var orðinn fullur af bjórnum þurfti ég endilega að lenda í slagsmálum. Ég þurfti helst að yfirgefa miðbæinn vegna þess að það voru margir orðnir á eftir mér og vildu mig feigan. Ég náði að hlaupa inn á bensínstöð sem þar var opin því að þar fann mig enginn. Ég var búinn að hanga þarna í langan tíma þangað til að ég gaf mig á tal við stráka sem þarna voru á bíl. Þeir sögðust vera á leiðinni til Egilsstaðar og ég mátti alveg fá far að Laugum. Nú við lögðum af stað og þegar við vorum komnir vel á Svalbarðseyrinasögðust strákarnir ætla að koma við á einum sveitabæ og sækja einn strák sem færi með, en það var eigandi bílsins. Þegar eigandi bílsins kom inn í bílinn þá var þetta enginn annar en einn af strákunum sem ég lenti í slagsmálum við og þar sem hann átti bílin, gerði hann mig brottrækan úr bílnum. Þeir fóru sína leið og skildu mig eftir í öllu frostinu á miðri Svalbarðströndinni. Ég reyndi að húkka far. Það komu nokkrir bílar en þeir stoppuðu ekki. Ég held að ég hafi verið búinn að labba í ábyggilega einn og hálfan tíma og orðinn hel blár og dofinn á löppunum af kulda þegar að stoppar bíll. Þetta voru strákarnir úr Laugaskóla. Þeir höfðu hætt við að fara á Blönduós og ákveðið að fara aftur að Laugum, þannig að ég komst heim. Ég veit ekki hvernig hefði farið fyrir mér ef þeir hefðu ekki hætt við ferðina og snúið við. Ég á eftir að hefna mín grimmilega á þessum helvítum fyrir að hafa skilið mig eftir svona í frostinu. En sem betur fer var ég í kuldagalla og ágætum bommsum þannig að ég dó ekki.
Já ég var eitthvað að glamra á gítarinn eftir vinnuna í dag og komst einhver pönk fílíngur í mig en ég hlusta mikið á pönkið sem er mjög skemtileg músík. Það er líka gamall draumur að vera einhvern tímann í pönk hljómsveit. Hver veit nema maður láti gítarsnilligetuna njóta sín í einhverri pönkhljómsveit. Vandinn er bara sá að rafmagnsgítarinn er fyrir norðan og svo á ég hvorki hátalara né over drive. En það er alveg ábyggilega hægt að redda því. Annars var maður alltaf eitthvað að spila með Finnsa í den tíð. Hann á hljómborð og ég á gítar, eða öfugt. Það er ýmislegt gamalt og gott til á kasettu hérna hjá mér. Annars hef ég séð og heyrt í góðri hlómsveit sem að hét Pain. Þetta var skóla hljómsveit sem var í Laugaskóla. Alveg meiri háttar death rokk með punk ívafi. Ég held að sú hljómsveit hafi lagt upp laupana þegar sett var bann á "Snuff 99" fyrir nokkrum árum síðan. Sind að slík hljómsveit skyldi ekki ná alþýðuhylli.
Æi ég var nú bara að vinna í dag, í Granda og þessi dagur var bara ekkert frábrugðinn öðrum dögum. Bara þetta venjulega sem maður gerir. Jú einum stráknum þarna datt í hug að fremja mannrán svona uppá flippið. Loka manninn inni í kassa og henda í fallhlíf út úr flugvél á eyðieyju. En hvað um það, ég er nú að mínu áliti á besta staðnum þarna í Granda, sem er pokavélin (það er pökkunin)en þar er maður ekki vaðandi slorið. Ég var nú alltaf og lengst af til þessa á hausaranum, en það var alveg ágætt. Svo er líka hevíti fínt að éta þarna í hádeginu. Já hún Unnur, konan sem að er þarna í elda er bara fínasti bryti. Það er mikilvægt að það sé gott að éta á svona vinnustöðun. Þetta var líka svona gott þegar ég vann hjá Samskip. Já það var fínt að vera hjá Samskipum. Ég var þarna á lyftara að taka á móti timburbúntum og svona allskonar drasli. Svo ef það er lítið að gera eða stundum ekki rassgat. Þá er jafn vel hægt að skreppa heim í mat í eða bara rétt til þess að kyssa konuna. Þegar ég skrapp einu sinni smá stund heim í hádeginu fóru strákarnir nú eitthvað að saka mig um að hafa gert eitthvað töluvert grófara heldur en að hafa kysst konuna heima. Þeim fannst ég vera full rjóður í kinnum þegar ég kom aftur. En það var bara bull shit. En hehe, Það var einn kall sem var að vinna þarna á gámalyftara og konan hans var vön að koma til hans í hádeginu. Svo í eitt skiptið hvarf kallinn og gámalyftarinn. Þegar gerð var dáldil eftir grenslan, höfðu þau hjúin farið saman á lyftaranum á milli gáma og byrjað að þjösna sér saman inni í lyftaranum. Það var líka góður mórallinn þarna nema að einu leiti. Þannig er að ef einhver kemst að einhverju um hagsmuni vinnufélagans eða einhverjum veikum pungtum í fari hans þá eru þar nokkrir einstaklingar sem að smjaðra með það alveg hægri og vinstri. Bara svona einstaka aumingjar með minnimáttarkennd eða lítið tippi.
Nei heyrðu.! Akkúrat núna er pabbi í góðum fílíng að reka yngri systur mínar að sofa. stundum er alveg eins og kallinn fái eitthvert maníukast. Já þá er sko húsbóndabragurinn á mínum manni. Rekandi allt og alla inn í rúm, rífandi öll sjónvörp úr sambandi og slökkvandi öll ljós. Meira að segja kötturinn flýr inn í eitthvað skúmaskot til að verða ekki fyrir kallinum. Hann meira að segja vogar sér að reyna að reka mig upp í bæli. Hahh….Þá lít ég hornaauga til hans og hristi bara hausinn. Jamm lífið er óútreiknanlegt. Ég kíkti á katrin.is í dag og fór að lesa nokkur blogg hjá henni. Hún var að tala um að leggja öll leikhús í landinu niður. Jááááá nú líst mér á. Þá skal ég kaupa þjóðleikhúsið og breyta því í flottan Casino stað. Þá fær katrín að klippa borðann þegar staðurinn verður opnaður. Þjóðleikhús kjallarinn yrði þá gerður að stærstu koníaksstofu Íslands. Það væri snilld að lögleiða spilavíti á íslandi. Jæja má ekki vera að því að Tussast meira í tölvunni, bless…….
Einu sinni var ég komin í hann krappann þegar ég var 16ára gamall, en þá varð ég nærri því úti í grimmdar frosti. Það var þannig að þegar ég bjó á Laugum, fékk ég far með strákum sem að voru í frammhaldsskólanum á Laugum inn á Akureyri sem er 40 mín. að keyra. Þeir ætluðu að vera á Akureyri yfir nóttina og halda svo áfram að Blönduósi. Ég var búinn að mæla mér móts við kunningja minn sem þar bjó, en svo ætluðum við að detta í það saman, en þar næst myndi ég svo gista heima hjá honum. Nú ég mætti með minn bjór inni á nætursölunni þar sem unglingadrykkja er oft háð. Vinur minn kom ekki og þegar ég var orðinn fullur af bjórnum þurfti ég endilega að lenda í slagsmálum. Ég þurfti helst að yfirgefa miðbæinn vegna þess að það voru margir orðnir á eftir mér og vildu mig feigan. Ég náði að hlaupa inn á bensínstöð sem þar var opin því að þar fann mig enginn. Ég var búinn að hanga þarna í langan tíma þangað til að ég gaf mig á tal við stráka sem þarna voru á bíl. Þeir sögðust vera á leiðinni til Egilsstaðar og ég mátti alveg fá far að Laugum. Nú við lögðum af stað og þegar við vorum komnir vel á Svalbarðseyrinasögðust strákarnir ætla að koma við á einum sveitabæ og sækja einn strák sem færi með, en það var eigandi bílsins. Þegar eigandi bílsins kom inn í bílinn þá var þetta enginn annar en einn af strákunum sem ég lenti í slagsmálum við og þar sem hann átti bílin, gerði hann mig brottrækan úr bílnum. Þeir fóru sína leið og skildu mig eftir í öllu frostinu á miðri Svalbarðströndinni. Ég reyndi að húkka far. Það komu nokkrir bílar en þeir stoppuðu ekki. Ég held að ég hafi verið búinn að labba í ábyggilega einn og hálfan tíma og orðinn hel blár og dofinn á löppunum af kulda þegar að stoppar bíll. Þetta voru strákarnir úr Laugaskóla. Þeir höfðu hætt við að fara á Blönduós og ákveðið að fara aftur að Laugum, þannig að ég komst heim. Ég veit ekki hvernig hefði farið fyrir mér ef þeir hefðu ekki hætt við ferðina og snúið við. Ég á eftir að hefna mín grimmilega á þessum helvítum fyrir að hafa skilið mig eftir svona í frostinu. En sem betur fer var ég í kuldagalla og ágætum bommsum þannig að ég dó ekki.
Já ég var eitthvað að glamra á gítarinn eftir vinnuna í dag og komst einhver pönk fílíngur í mig en ég hlusta mikið á pönkið sem er mjög skemtileg músík. Það er líka gamall draumur að vera einhvern tímann í pönk hljómsveit. Hver veit nema maður láti gítarsnilligetuna njóta sín í einhverri pönkhljómsveit. Vandinn er bara sá að rafmagnsgítarinn er fyrir norðan og svo á ég hvorki hátalara né over drive. En það er alveg ábyggilega hægt að redda því. Annars var maður alltaf eitthvað að spila með Finnsa í den tíð. Hann á hljómborð og ég á gítar, eða öfugt. Það er ýmislegt gamalt og gott til á kasettu hérna hjá mér. Annars hef ég séð og heyrt í góðri hlómsveit sem að hét Pain. Þetta var skóla hljómsveit sem var í Laugaskóla. Alveg meiri háttar death rokk með punk ívafi. Ég held að sú hljómsveit hafi lagt upp laupana þegar sett var bann á "Snuff 99" fyrir nokkrum árum síðan. Sind að slík hljómsveit skyldi ekki ná alþýðuhylli.
Æi ég var nú bara að vinna í dag, í Granda og þessi dagur var bara ekkert frábrugðinn öðrum dögum. Bara þetta venjulega sem maður gerir. Jú einum stráknum þarna datt í hug að fremja mannrán svona uppá flippið. Loka manninn inni í kassa og henda í fallhlíf út úr flugvél á eyðieyju. En hvað um það, ég er nú að mínu áliti á besta staðnum þarna í Granda, sem er pokavélin (það er pökkunin)en þar er maður ekki vaðandi slorið. Ég var nú alltaf og lengst af til þessa á hausaranum, en það var alveg ágætt. Svo er líka hevíti fínt að éta þarna í hádeginu. Já hún Unnur, konan sem að er þarna í elda er bara fínasti bryti. Það er mikilvægt að það sé gott að éta á svona vinnustöðun. Þetta var líka svona gott þegar ég vann hjá Samskip. Já það var fínt að vera hjá Samskipum. Ég var þarna á lyftara að taka á móti timburbúntum og svona allskonar drasli. Svo ef það er lítið að gera eða stundum ekki rassgat. Þá er jafn vel hægt að skreppa heim í mat í eða bara rétt til þess að kyssa konuna. Þegar ég skrapp einu sinni smá stund heim í hádeginu fóru strákarnir nú eitthvað að saka mig um að hafa gert eitthvað töluvert grófara heldur en að hafa kysst konuna heima. Þeim fannst ég vera full rjóður í kinnum þegar ég kom aftur. En það var bara bull shit. En hehe, Það var einn kall sem var að vinna þarna á gámalyftara og konan hans var vön að koma til hans í hádeginu. Svo í eitt skiptið hvarf kallinn og gámalyftarinn. Þegar gerð var dáldil eftir grenslan, höfðu þau hjúin farið saman á lyftaranum á milli gáma og byrjað að þjösna sér saman inni í lyftaranum. Það var líka góður mórallinn þarna nema að einu leiti. Þannig er að ef einhver kemst að einhverju um hagsmuni vinnufélagans eða einhverjum veikum pungtum í fari hans þá eru þar nokkrir einstaklingar sem að smjaðra með það alveg hægri og vinstri. Bara svona einstaka aumingjar með minnimáttarkennd eða lítið tippi.
Nei heyrðu.! Akkúrat núna er pabbi í góðum fílíng að reka yngri systur mínar að sofa. stundum er alveg eins og kallinn fái eitthvert maníukast. Já þá er sko húsbóndabragurinn á mínum manni. Rekandi allt og alla inn í rúm, rífandi öll sjónvörp úr sambandi og slökkvandi öll ljós. Meira að segja kötturinn flýr inn í eitthvað skúmaskot til að verða ekki fyrir kallinum. Hann meira að segja vogar sér að reyna að reka mig upp í bæli. Hahh….Þá lít ég hornaauga til hans og hristi bara hausinn. Jamm lífið er óútreiknanlegt. Ég kíkti á katrin.is í dag og fór að lesa nokkur blogg hjá henni. Hún var að tala um að leggja öll leikhús í landinu niður. Jááááá nú líst mér á. Þá skal ég kaupa þjóðleikhúsið og breyta því í flottan Casino stað. Þá fær katrín að klippa borðann þegar staðurinn verður opnaður. Þjóðleikhús kjallarinn yrði þá gerður að stærstu koníaksstofu Íslands. Það væri snilld að lögleiða spilavíti á íslandi. Jæja má ekki vera að því að Tussast meira í tölvunni, bless…….
mánudagur, desember 02, 2002
Látum okkur nú sjá…Nei ég gerði lítið í dag. Jú ég skrapp í bankann og Lögheimtuna til þess að borga eitthvað af þessum helvítis skuldum, en það grynnist alltaf meira og meira á þessu skuldar fargani. Já já bráðum verður þetta allt saman búið. Þá ætla ég að kaupa mér bíl og flytja á norðurlandið. Eða ég kaupi bíl ef ég kemst á sjóinn, sem verður vonandi einhvern tíma á þessari öld. Það er bara svo andskoti dýrt að hafa bíl í rekstri. Það þarf að kaupa bensvín, endurnýja dekkin, borga bifreiðagjöld og borga blessaðar tryggingarnar. svo ef bíllinn er gamall þá þarf alltaf að vera standandi í einherjum viðgerðum, svo að bíllinn er dýr útgerð. Svo er hellings úlval af þessu bíladrasli sem kemur til greina að ég kaupi. Ég held að það verði Charade, Corolla eða Lada. Eitthvað svona gamlt drasl. Maður er orðinn tja, ágætur að gera við svoleiðis dósir.
Hahh ég fann einhverja gamla klámspólu sem að ég hélt að ég væri löngu búinn að týna, henda eða selja. Tjahh allstaðar leynast gullin í draslinu hjá manni. Ég fór með þetta beint í vídeóið og leit þar á. Hvað haldiði. Það var enginn nema Ron Jeremy að gamna sér við einhverja stelpu skjátu og þegar atriðið var búið var bara talað alveg helling við Ron. Hann var eitthvað að suða eitthvað um kærustu sem einhver ansi náði undan honum. Hún var tvítug og hann á sínum aldri. Hann var eitthvað að barma sér yfir því að hann væri orðinn meira en fetugur og því erfiðara að ná sér í raunverulega kærustu og því léttara að stinga þeim undan honum. Hehe..Þegar ég var í tíundabekk í Hafralækjarskóla gerði ég alltaf pöntunarlista yfir bláar myndir fyrir strákana sem voru í níunda og áttunda bekk og hvað þeir vildu mikið af spólum hverju sinni. Síðan fór ég á ónefnda vídeóleigu, keypti þar stykkið á 500 kr og seldi það svo á 200- 2500 kr stykkið. Hehe..Þetta gerði ég oft og mörgu sinnum og græddi oft 3000-5000 kr. Maður var jú í skóla og langaði til þess að detta í það stöku sinnum með strákunum og eiga eitthvað af sígarettum. Maður var svo eitthvað að vinna í Laugafiski þegar að það var frí í skólanum eftir hádegi eða á Laugardögum þannig að maður var nú ekki alveg alltaf auralaus. Það held ég að hafi verið gert við mesta megnið af peningunum. Já drengur minn ýmislegt hefur verið brallað um ævina.
Ég sá um eldamennskuna í kvöld og tókst að matreiða ljúffengan pottrétt. Ég brytjaði pylsur og bacon. Brytjaði svo papriku, kál og agúrku, brúnaði svo pylsurnar og baconið og lét það í pottin. Svo brúnaði ég grænmetið og setti saman við baconið og pylsurnar. Því næst brúnaði ég nautahakk, passaði að saxa það fínt með spaðanum til þess að hafa hakkið sem lausast í sér og jafnaði síðan upp sósu. Síðan blandaði ég öllu gumsinu saman, þannig að úr varð þessi líka fíni pottréttur. Mamma létti mér verkin og sá um að sjóða kartöflur og hrísgrjón. Ég drakk vatn með þessu en flestir fengu sér mjólk.
Aveg finnst mér ótrúleg þessi árátta að vera drekka vín með mat. Þetta er svo ógeðslega vont þetta helvítis hvít og rauðvín maður. Þetta er svo súrt og viðbjóðslegt þetta helvítis munkahland að það er alveg dæmalaust helvíti. Nú er ég sennilega búinn að móðga einhvern, eða allavega hneiksla einhvern af vinum mínum því að þeim finst þetta víst flestum alveg óskaplega gott. Svo þegar menn drekka bjór með pizzum. Böööaaakk…úff…Nú held ég að ég gubbi bara. Vatnið er besti drykkurinn og ég drekk mikið af því, borða vel af ávöxtum og skyri. Éta svo hafragraut með súru slátri helst daglega og taka lýsi með. Ég drekk orðið mikið minna af kóki en ég gerði og vil helst ekki sjá sælgæti, þó að maður stelist stundum til þess að éta það. Jæja það er best að fara eitthvað út og líta á mannlífið, skoða stelpurnar og hitta vinina. Ég fer annars snemma í beddann vegna þess að ég fer í vinnuna í fyrramálið. bææææææææææææ
Hahh ég fann einhverja gamla klámspólu sem að ég hélt að ég væri löngu búinn að týna, henda eða selja. Tjahh allstaðar leynast gullin í draslinu hjá manni. Ég fór með þetta beint í vídeóið og leit þar á. Hvað haldiði. Það var enginn nema Ron Jeremy að gamna sér við einhverja stelpu skjátu og þegar atriðið var búið var bara talað alveg helling við Ron. Hann var eitthvað að suða eitthvað um kærustu sem einhver ansi náði undan honum. Hún var tvítug og hann á sínum aldri. Hann var eitthvað að barma sér yfir því að hann væri orðinn meira en fetugur og því erfiðara að ná sér í raunverulega kærustu og því léttara að stinga þeim undan honum. Hehe..Þegar ég var í tíundabekk í Hafralækjarskóla gerði ég alltaf pöntunarlista yfir bláar myndir fyrir strákana sem voru í níunda og áttunda bekk og hvað þeir vildu mikið af spólum hverju sinni. Síðan fór ég á ónefnda vídeóleigu, keypti þar stykkið á 500 kr og seldi það svo á 200- 2500 kr stykkið. Hehe..Þetta gerði ég oft og mörgu sinnum og græddi oft 3000-5000 kr. Maður var jú í skóla og langaði til þess að detta í það stöku sinnum með strákunum og eiga eitthvað af sígarettum. Maður var svo eitthvað að vinna í Laugafiski þegar að það var frí í skólanum eftir hádegi eða á Laugardögum þannig að maður var nú ekki alveg alltaf auralaus. Það held ég að hafi verið gert við mesta megnið af peningunum. Já drengur minn ýmislegt hefur verið brallað um ævina.
Ég sá um eldamennskuna í kvöld og tókst að matreiða ljúffengan pottrétt. Ég brytjaði pylsur og bacon. Brytjaði svo papriku, kál og agúrku, brúnaði svo pylsurnar og baconið og lét það í pottin. Svo brúnaði ég grænmetið og setti saman við baconið og pylsurnar. Því næst brúnaði ég nautahakk, passaði að saxa það fínt með spaðanum til þess að hafa hakkið sem lausast í sér og jafnaði síðan upp sósu. Síðan blandaði ég öllu gumsinu saman, þannig að úr varð þessi líka fíni pottréttur. Mamma létti mér verkin og sá um að sjóða kartöflur og hrísgrjón. Ég drakk vatn með þessu en flestir fengu sér mjólk.
Aveg finnst mér ótrúleg þessi árátta að vera drekka vín með mat. Þetta er svo ógeðslega vont þetta helvítis hvít og rauðvín maður. Þetta er svo súrt og viðbjóðslegt þetta helvítis munkahland að það er alveg dæmalaust helvíti. Nú er ég sennilega búinn að móðga einhvern, eða allavega hneiksla einhvern af vinum mínum því að þeim finst þetta víst flestum alveg óskaplega gott. Svo þegar menn drekka bjór með pizzum. Böööaaakk…úff…Nú held ég að ég gubbi bara. Vatnið er besti drykkurinn og ég drekk mikið af því, borða vel af ávöxtum og skyri. Éta svo hafragraut með súru slátri helst daglega og taka lýsi með. Ég drekk orðið mikið minna af kóki en ég gerði og vil helst ekki sjá sælgæti, þó að maður stelist stundum til þess að éta það. Jæja það er best að fara eitthvað út og líta á mannlífið, skoða stelpurnar og hitta vinina. Ég fer annars snemma í beddann vegna þess að ég fer í vinnuna í fyrramálið. bææææææææææææ
Jæja þá er komið kvöld hérna á ammlisdeginum okkar Auðar og ég er búiddh ad vera að drebasth úr kvebih alveg gjörsablega stíbblaður í debbadubbhh. Ég er búinn að ferðast frá því í morgun alla leið vestur á Kvíabryggju, en það er í nágrenni Grundarfjarðar. Tja það munaði minnstu að illa færi á leiðinni. Ég var á þeim vegamótum sem að maður velur á milli þess að keyra að Stykkishólmi eða að Grundarfirði. En þegar að kom og ætlaði að hægja ferðina vildi ekki betur til en svo að það var hálka og dekkin hálf léleg sem að ég vissi ekkert um. Nú, ég gat hægt ferðina niður í 40km áðuir en ég kom að begjunni í allri hálkunni og allar líkur bentu til útafaksturs. Þar sem að ég er snillingur að keyra þá náði ég með réttum viðbrögðum að forða mér frá slíkum bömmer. Aðal atriðið er þegar svona hendir er að fara ekki í panikk og stíga ekki á bremmsuna á svellinu, því að þá ertu búinn að missa stjórn á bílnum. Barasta vera lagin við að nota stýrið en það kostar æfingu og margar útafkeyrslur.
Ég fékk Plebbabókina sem er eftir Jón Gnarr í ammlisgjöf frá Gæja bróður og fjölskydu. Synir bók þessi lesandanum hvort að hann sé plebbi eður ei. Ég held að ég hafi rekist á hitt og þetta sem átti vel við mig á má því örugglega segja að maður sé hálfur plebbi. Þið verðið bara að kaupa bókina ef þið viljið komast að því hvarð plebbi er.
Ég er í frí á morgun en veit ekki havað ég á að plöngrast með daginn. Ég hugsa að ég taki videospólu eða eitthvarð svoleiðis og reyni kannski að lesa eitthvað í Bókinni Nóttin hefur þúsund augu. Úff ég held bara svei mér þá að ég sé búinn að týna þræðinum. Ég hef bara haft svo lítin tíma til þess að lesa upp á síðkastið. Maður er bara búinn að vera vinnandi eins og shit, myrkranna á milli. Það er alveg kolvitlaust að gera í Granda fyrir jólastoppið. Það stendur nebbilega til að klára allan fisk úr frystingunni fyrir jólin. Púffff Það verður gott að komast í Jólafríið og éta hangiket, svínakjöt og brúnaðar kartöftur. svo má ekki gleima öllu Chillinu sem fylgir svona fríum. Svo stendur til að familínan fari í laufabrauðsgerð um næstu helgi, þar sem að hæfileikar mínur fá að njóta sín til fulls í þeirri kökugerð. Nei nei ég er sossum ágætur við þetta. Annars þegar ég nefni bakstur þá gerði ég þetta mikið hérna í den tíð að baka, en lítið núna síðustu árin. Ég fékk hálfgerða velgju af bakstri þegar að ég var að vinna í Kexverksmiðjunni Frón. Bakstur er örugglega alveg ágætis fag fyrir þá sem njóta sín við að vinna við það. Það eru auðvitað lærðir bakarar og konditorar þarna og þeir vita allt um það sem við kemur bakstrinum. Hvernig hveitið á að vera, hvort að maður lætur heitt eða kalt vatn saman við hráefnið, hvaða ger á að fara á undan hinu gerinu og hversvegna, hvort að þetta duft eyðileggi virknina á hinu duftinu og hvort að degið geti lifnað við og breyst í Alien skrímsli og tekið að frussa spóahlandi yfir allt starfs fólkið í verksmiðjunni þannigað allir verða geðveikir og fara niður í bæ með verkfæri í hönd til að drepa sem flesta. Ég hef haft meira gaman af matargerðinni. Fikta eitthvar með kjöt og fisk eða eitthvað svoleiðis. Heyrði jæja það er best að hætta að rugla í ykkur og fá sér að éta eitthvað af tertuafgöngunum frá því í dag. Svo ætla ég að reyda ad láda ber batdah úr dessu kvebih. Beshh
Ég fékk Plebbabókina sem er eftir Jón Gnarr í ammlisgjöf frá Gæja bróður og fjölskydu. Synir bók þessi lesandanum hvort að hann sé plebbi eður ei. Ég held að ég hafi rekist á hitt og þetta sem átti vel við mig á má því örugglega segja að maður sé hálfur plebbi. Þið verðið bara að kaupa bókina ef þið viljið komast að því hvarð plebbi er.
Ég er í frí á morgun en veit ekki havað ég á að plöngrast með daginn. Ég hugsa að ég taki videospólu eða eitthvarð svoleiðis og reyni kannski að lesa eitthvað í Bókinni Nóttin hefur þúsund augu. Úff ég held bara svei mér þá að ég sé búinn að týna þræðinum. Ég hef bara haft svo lítin tíma til þess að lesa upp á síðkastið. Maður er bara búinn að vera vinnandi eins og shit, myrkranna á milli. Það er alveg kolvitlaust að gera í Granda fyrir jólastoppið. Það stendur nebbilega til að klára allan fisk úr frystingunni fyrir jólin. Púffff Það verður gott að komast í Jólafríið og éta hangiket, svínakjöt og brúnaðar kartöftur. svo má ekki gleima öllu Chillinu sem fylgir svona fríum. Svo stendur til að familínan fari í laufabrauðsgerð um næstu helgi, þar sem að hæfileikar mínur fá að njóta sín til fulls í þeirri kökugerð. Nei nei ég er sossum ágætur við þetta. Annars þegar ég nefni bakstur þá gerði ég þetta mikið hérna í den tíð að baka, en lítið núna síðustu árin. Ég fékk hálfgerða velgju af bakstri þegar að ég var að vinna í Kexverksmiðjunni Frón. Bakstur er örugglega alveg ágætis fag fyrir þá sem njóta sín við að vinna við það. Það eru auðvitað lærðir bakarar og konditorar þarna og þeir vita allt um það sem við kemur bakstrinum. Hvernig hveitið á að vera, hvort að maður lætur heitt eða kalt vatn saman við hráefnið, hvaða ger á að fara á undan hinu gerinu og hversvegna, hvort að þetta duft eyðileggi virknina á hinu duftinu og hvort að degið geti lifnað við og breyst í Alien skrímsli og tekið að frussa spóahlandi yfir allt starfs fólkið í verksmiðjunni þannigað allir verða geðveikir og fara niður í bæ með verkfæri í hönd til að drepa sem flesta. Ég hef haft meira gaman af matargerðinni. Fikta eitthvar með kjöt og fisk eða eitthvað svoleiðis. Heyrði jæja það er best að hætta að rugla í ykkur og fá sér að éta eitthvað af tertuafgöngunum frá því í dag. Svo ætla ég að reyda ad láda ber batdah úr dessu kvebih. Beshh
sunnudagur, desember 01, 2002
Hó hó og hæ pæ, púðursykur og gröftur. Ég var spurður að því um daginn hvort að sagan um vodka smyglið væri sönn. "Hvað er þetta maður",sagði ég "heldurðu að ég sé að bera hérna á borð einhverja lygi". Ég varð svo bjálaa að ég hélt að hausinn á már ætlaði að springa. Nei nei ég er bara að grínast. Reyndar hélt vinnufélagi minn hann Raggi að hausinn á mér ætlaði að springa vegna þess að hann sagði eitthvað fyndið og ég missti andann og blánaði af hlátri. Æi ég er eitthvað pirraður og önugur núna. Ég held að ég sé bara orðinn syfjaður, því að ég vaknaði svo snemma í morgun. Mamma bað mig svo að hjálpa sér við að hengja upp jólastjörnuna í gluggan. Ég sagði henni að jólin væru ekki að byrja nærri því strax en hún gerði mig kjaftstopp með því að segja að aðventan væri byrjuð. þannig að ég mátti éta það oní mig, helvítis. Jæja en jóla stjarnan komst upp en peran er ónýt. Það verður að kaupa nýja. Æi svo er ekki farandi niður í bæ eða bara eitthvað fyrir þessu jólaljósa fargani. Það er allt of snemmt að vera að tussa öllu þessu skrauti upp svona snemma. Í öllum mínum pirring núna í kvöld fór mamma í smáralind að kaupa bíómiða á Jón Bónda (James Bond) fyrir pabba og Brynjar áður en það yrði uppselt, svo að ég skrapp með smá rúnt með henni í gamni mínu. Þegar við vorum komin á planið hjá Smáralind spurði mamma í hálfgerðum pirringi hvort að væru engin stæði nema einhversstaðar í rassgati. "Þarna er eitt sem er ekki í rassgati" sagði ég og benti á eitt bílastæði sem að ég hélt að væri ekki í rassgati. Þegar mamma ók inn í stæðið, smaug bíllinn inn í rassgat. Nei ég er að fíflast. Við fórum inn í smáralindina sem var hálf tóm. Bara örfáar hræður að fara í bíó og einhverjir að éta á veitingastöðunum þarna.
Sá hugur er kominn í mig að ég vil fara út í kaup á videokameru og fara nú að gera stuttmyndir. Þegar ég flyt norður verða alveg pott þétt gerðar stuttmyndir. Já ég er nú vanur því. Einu sinni gerðum við strákarnir splattermynd og notuðum kindainnyfli og kindablóð. Það var vel brúklegt í þeirri mynd. Svo gerðum ég og Símon vinur minn grínmynd um strák sem var ofsóttur af bókasala. Það var sama hvert strákurinn fór allstaðar var sölumanns skrattin kominn. Síðan var ýmislegt brasað sem líkist helst atriðum úf Jackass þáttunum. það var t.d. farið á snjóþotu niður mjög bratta brekku og stokkið oní krapa poll, hangið aftan í vélsleða á ferð, einhver dregin á snjóþotu aftan í bíl eða vélsleða og svo má ekki gleyma því þegar við strákarnir stukkum oní Stórulaugapoll sem er djúpur hylur í Reykjadalsá ofan af tveggja metra háu barði. Það var nú gaman að vera til á þá daga. En það getur verið að maður fái eitthvað flassbak þegar maður flytur norður aftur.
Ég hitti Hemma kunningja minn inni á kaffihúsi niðrí bæ og við fórum að spjalla um dulræn mál, yfir kakó bollum. Hann sagði mér frá Húsi sem var byggt einhversstaðar á vestfjarðar kjálkanum rétt fyrir aldarmótin 1900. Þegar verið var að grafa fyrir húsinu fundust tvær beinagrindur, ein af karli og hin af konu. Þær voru svo Jarðaðar á næsta kirkjustað. Þegar fjölskyldan var flutt inn í nýja húsið sem var byggt úr timbri (en ekki torfi eins og tíðkaðist í á daga) fóru að vera þar mikil læti, riðið húsum og barið hælum. Yngsta dóttir þeirra hjóna þorði aldrei að vera ein í húsinu vegna þess að hún sá alltaf einherja ljóta kerlingu vera í kringum sig og svo færðust og köstuðust hlutir til fyrir framan augunum á fólkinu. Senn kom að því að einn sonur þeirra hjóna sem var um fermingu hvarf alveg sporlaust. Hann hafði verið sendur síðdegis í útihúsin til verka en kom ekki heim aftur. Þetta var um vetur og því hægt að rekja slóðir manna vel í snjónum en aðeins fannst slóð piltsins í útihúsin. Svo þegar einhvern tíma á miðri síðutsu öld þurfti að grafa eitthvað með gröfu þar sem útihúsin voru en þá fannst beinagrind af ungum manni.
Líklega eitthvað um 1905 brann bærinn til kaldra kola og aldrei neitt byggt neitt þar aftur. Jörðin fór í eyði. Svona getur veröldin verið spúgí. Aldrei hef ég séð neitt eða heyrt í svona löguðu. En hef alltaf haft gaman af því að tala um það.
En nú skulu þið passa ykkur á draugnum undir rúminu þegar þið farið að sofa í nótt. Já passið ykkur. MÚHÚHOHAHA
Sá hugur er kominn í mig að ég vil fara út í kaup á videokameru og fara nú að gera stuttmyndir. Þegar ég flyt norður verða alveg pott þétt gerðar stuttmyndir. Já ég er nú vanur því. Einu sinni gerðum við strákarnir splattermynd og notuðum kindainnyfli og kindablóð. Það var vel brúklegt í þeirri mynd. Svo gerðum ég og Símon vinur minn grínmynd um strák sem var ofsóttur af bókasala. Það var sama hvert strákurinn fór allstaðar var sölumanns skrattin kominn. Síðan var ýmislegt brasað sem líkist helst atriðum úf Jackass þáttunum. það var t.d. farið á snjóþotu niður mjög bratta brekku og stokkið oní krapa poll, hangið aftan í vélsleða á ferð, einhver dregin á snjóþotu aftan í bíl eða vélsleða og svo má ekki gleyma því þegar við strákarnir stukkum oní Stórulaugapoll sem er djúpur hylur í Reykjadalsá ofan af tveggja metra háu barði. Það var nú gaman að vera til á þá daga. En það getur verið að maður fái eitthvað flassbak þegar maður flytur norður aftur.
Ég hitti Hemma kunningja minn inni á kaffihúsi niðrí bæ og við fórum að spjalla um dulræn mál, yfir kakó bollum. Hann sagði mér frá Húsi sem var byggt einhversstaðar á vestfjarðar kjálkanum rétt fyrir aldarmótin 1900. Þegar verið var að grafa fyrir húsinu fundust tvær beinagrindur, ein af karli og hin af konu. Þær voru svo Jarðaðar á næsta kirkjustað. Þegar fjölskyldan var flutt inn í nýja húsið sem var byggt úr timbri (en ekki torfi eins og tíðkaðist í á daga) fóru að vera þar mikil læti, riðið húsum og barið hælum. Yngsta dóttir þeirra hjóna þorði aldrei að vera ein í húsinu vegna þess að hún sá alltaf einherja ljóta kerlingu vera í kringum sig og svo færðust og köstuðust hlutir til fyrir framan augunum á fólkinu. Senn kom að því að einn sonur þeirra hjóna sem var um fermingu hvarf alveg sporlaust. Hann hafði verið sendur síðdegis í útihúsin til verka en kom ekki heim aftur. Þetta var um vetur og því hægt að rekja slóðir manna vel í snjónum en aðeins fannst slóð piltsins í útihúsin. Svo þegar einhvern tíma á miðri síðutsu öld þurfti að grafa eitthvað með gröfu þar sem útihúsin voru en þá fannst beinagrind af ungum manni.
Líklega eitthvað um 1905 brann bærinn til kaldra kola og aldrei neitt byggt neitt þar aftur. Jörðin fór í eyði. Svona getur veröldin verið spúgí. Aldrei hef ég séð neitt eða heyrt í svona löguðu. En hef alltaf haft gaman af því að tala um það.
En nú skulu þið passa ykkur á draugnum undir rúminu þegar þið farið að sofa í nótt. Já passið ykkur. MÚHÚHOHAHA
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)